Było mnóstwo filmów kryminalnych z lat 80., które ukazywały niezbyt efektowne portrety przestępczego stylu życia, ale było też kilka bardzo efektownych.
Po latach 70. XX w., kiedy pojawił się ruch New Hollywood – mroczne, brudne kino pod wpływem politycznych skutków skandalu Watergate i wojny w Wietnamie – lata 80. przyniosły z powrotem do multipleksów bardzo potrzebny błysk, błyskotliwość i ożywienie. Filmy z lat 80. są o wiele zabawniejsze i wesołe niż ich kuzyni z poprzedniej dekady.
POWIĄZANY: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) filmów kryminalnych z lat 70
Było jednak mnóstwo filmów kryminalnych z lat 80., które ukazywały mało efektowne portrety przestępczego stylu życia, a także kilka bardzo efektownych. Reżyserzy tacy jak Brian De Palma w spektakularny sposób ożywili gangsterską przemoc.
Najlepszy: Człowiek z blizną (1983)
Za nimi kryje się moc twórcza człowiek z blizną pali na wszystkie cylindry. Reżyser Brian De Palma ożywia kolorowy półświatek przestępczy Miami; Scenariusz Olivera Stone’a skupia uwagę na rozbudowanej narracji; a Al Pacino daje jedną ze swoich najbardziej fascynujących kreacji w historii jako uzależniony od koki król narkotykowy Tony Montana.
Jedna z najbardziej ukochanych eposów gangsterskich, jakie kiedykolwiek powstały, człowiek z blizną nie jest subtelny w swojej historii wzlotów i upadków, ale jego bezczelny brak subtelności sam w sobie robi wrażenie.
Najgorszy: 10 do północy (1983)
Choć absurdalny poziom przemocy i treści seksualnych zapewnił mu długą pozycję klasyki kina kultowego, 10 do północy to bardzo zły film.
Legendarny Charles Bronson w zasadzie podtarł sobie tyłek własną reputacją, występując w tym tanim, wyzyskującym gównie.
Najlepszy: Długi Wielki Piątek (1980)
Ponieważ film ukończono w 1979 r., ale opóźniono go do 1980 r., w rzeczywistości porusza on wiele problemów z lat 70., takich jak korupcja w policji, powstanie IRA i śmierć przemysłu.
Choć fabuła jest mocno skonstruowana, a scenografie przykuwają uwagę, prawdziwą atrakcją filmu jest jak zwykle genialny Bob Hoskins w roli głównej, wnoszący uroczo czarny jak smoła komiczny dowcip i akcent Cockneya do postaci, którą James Mógłby zagrać Cagney lub Edward G. Robinson.
Najgorsze: Błękitne miasto (1986)
Rok po przejściu do historii kina Klub Śniadaniowy , Judd Nelson i Ally Sheedy ponownie połączyli siły w thrillerze kryminalnym Błękitne Miasto , który opowiada historię mężczyzny powracającego do opanowanego przez przestępczość miasta na Florydzie, aby pomścić śmierć ojca.
Występ Nelsona jest szczególnie irytujący. Nikt nie może się domyślić, czy jest palantem, czy właśnie został uznany za palanta, ale jedno jest jasne: Błękitne Miasto 83-minutowy czas trwania jest nie do zniesienia.
Najlepszy: Nietykalni (1987)
Drugi wpis na tej liście, którego autorem jest Brian De Palma, samozwańczy następca Alfreda Hitchcocka, Nietykalni przenosi na ekran realistyczny thriller w kotka i myszkę przedstawiający misję Eliota Nessa z czasów prohibicji, mającą na celu obalenie przestępczego imperium Ala Capone na ekran w pięknym stylu.
POWIĄZANY: Robert De Niro kontra Al Pacino: 5 najlepszych kreacji każdego aktora
W filmie można zobaczyć kilka świetnych ról, od Kevina Costnera w roli Nessa po Roberta De Niro w roli Capone, a także znakomitego, nagrodzonego Oscarem Seana Connery’ego (mimo drżącego akcentu). Nietykalni to rzadki, cieszący publiczność epos kryminalny, który dobrze komponuje się z popcornem.
Najgorszy: Policjant do wynajęcia (1987)
Z Burtem Reynoldsem w roli zhańbionego policjanta, który zostaje ochroniarzem, i Lizą Minnelli jako prostytutką, w której się zakochuje, Wynajem policjanta miał potencjał, aby stać się klasykiem kina.
Niestety scenariusz w najlepszym wypadku jest nudny, a w najgorszym pozbawiony sensu, a Jerry London pełni funkcję reżysera filmu zawodowo; nic dodać nic ująć.
Najlepszy: Prosta krew (1984)
Debiut fabularny braci Coen, Krew, prosta , to doskonały przykład przeniesienia gatunkowych emocji na duży ekran przy niskim budżecie. Duet w zasadzie nie miał pieniędzy na nakręcenie thrillera w stylu neo-noir o podejrzanym mężu zatrudniającym niebezpiecznie niezrównoważonego prywatnego detektywa, ale udało im się nakręcić jeden z najwspanialszych filmów noir wszechczasów.
POWIĄZANY: 10 najlepszych zwrotów akcji braci Coen, ranking
Nawet po tym, jak zajęli się reżyserowaniem takich arcydzieł jak Fargo , Przeprawa Millera , I To nie jest kraj dla starych ludzi , Krew, prosta Nadal zalicza się do najlepszych dzieł Coensa . M. Emmet Walsh daje przerażająco złowrogą rolę psychopatycznego detektywa P.I. Lorrena Vissera.
Najgorsze: Miejski upał (1984)
Pomimo tego, że w rolach głównych występują dwie najbardziej kultowe gwiazdy Hollywood, Clint Eastwood i Burt Reynolds, i wywodzi się on z umysłu wielkiego Blake’a Edwardsa, Miejskie ciepło to okropny film.
Edwards został początkowo zatrudniony do wyreżyserowania filmu, ale został zwolniony w połowie produkcji, gdy studio chciało przerobić film na zwariowaną komedię, co było dużym błędem.
Najlepszy: Pewnego razu w Ameryce (1984)
Po latach kręcenia takich klasyków spaghetti westernów, jak np Dolary trylogii Sergio Leone próbował swoich sił w gatunku kryminalnym, opowiadając historię żydowskich gangsterów, którzy wyszli z nowojorskiego getta i stali się wpływowymi postaciami przestępczości zorganizowanej. Pewnego razu w Ameryce może działać wolno, ale każda klatka tak wystawna uczta dla zmysłów .
POWIĄZANE: 10 niesamowicie długich filmów, które należy ponownie zmontować w miniserial
250-minutowe arcydzieło Leone zostało zmasakrowane przez dystrybutorów, którzy skrócili je do ledwie zrozumiałych 139 minut. Jeśli uda się zdobyć wersję reżyserską Leone, będzie to długa droga, ale to najlepszy sposób na obejrzenie filmu.
Najgorsze: Żądło II (1983)
Z Paulem Newmanem i Robertem Redfordem w jednym z ich najbardziej kultowych par, lata 73 Żądło to jeden z najlepszych klasyków Hollywood. Kontynuacja z 1983 r., o czym może świadczyć rzadka ocena 0% na Rotten Tomatoes, nie jest taka.
W głównej roli notorycznego oszusta Jackie Gleason nie może ukraść filmu. Gdyby reżyser Jeremy Paul Kagan pozwolił Gleasonowi robić swoje, film przynajmniej dałoby się obejrzeć. Niestety tak się nie stało i nie jest.
DALEJ: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) filmów kryminalnych 2010 roku