Tematykę zażywania narkotyków i uzależnień podejmuje wiele uznanych hollywoodzkich filmów, w tym Trainspotting, Requiem dla snu i Goodfellas.
Zażywanie narkotyków było popularnym tematem filmów już od początków Hollywood. 1936 rok Lodowe szaleństwo to zabawny, retrospektywny materiał propagandowy na temat niszczycielskich skutków używania marihuany. W miarę jak społeczeństwo się rozjaśniało, a zażywanie narkotyków stało się bardziej akceptowalne, kino ustąpiło miejsca bardziej współczującym portretom osób uzależnionych. Nie wszystkie filmy o narkotykach są bezmyślnymi przedsięwzięciami Koleś, gdzie mój samochód? .
POWIĄZANE: M*A*S*H i 9 innych klasycznych komedii o wojnie
Danny’ego Boyle’a Trainspotting , będący kroniką wzlotów i upadków grupy uzależnionych od heroiny w Edynburgu, to doskonały przykład filmu o używaniu narkotyków, który został uznany przez krytyków za szanowane dzieło kinowe.
Spotykanie pociągów (1996)
Adaptacja kultowej powieści Irvine’a Welsha Trainspotting na ekranie reżyser Danny Boyle z powodzeniem uchwycił maniakalną energię prozy autora, a scenarzysta John Hodge zachował nienaruszony czarny jak smoła komiczny ton książki.
Luźna fabuła działa, ponieważ podstawą filmu jest fascynująca główna rola Ewana McGregora. Uzależnienie od narkotyków jest głównym tematem tego filmu, ale dotyka także problemów klasowych w Edynburgu.
Requiem dla snu (2000)
Darren Aronofsky ugruntował swoją żelazną władzę nad formą kinową dzięki filmowi Requiem dla snu , który przedstawia uzależnienia od narkotyków czterech połączonych ze sobą bohaterów, którzy coraz bardziej pogrążają się w świecie złudzeń.
Niektóre sceny są szczególnie ponure i film momentami trudno się ogląda, ale jednak Requiem dla snu to kwintesencja portretu osób uzależnionych tracących kontakt z rzeczywistością.
Twarz z blizną (1983)
Al Pacino występuje w cenionym epopei kryminalnej Briana De Palmy człowiek z blizną jako kubański imigrant, który przybywa do Miami i powoli wspina się po szczeblach kariery w przestępczym półświatku, stając się przywódcą własnego imperium kokainowego.
POWIĄZANY: Scarface: 5 powodów, dla których to klasyk (i 5 powodów, dla których źle się zestarzał)
Jak większość opowieści gangsterskich, Awans Tony’ego Montany ostatecznie ustępuje miejsca jego upadkowi . W tym przypadku można zrzucić winę na własne uzależnienie od narkotyków. W drugiej połowie filmu często można go zobaczyć z twarzą ukrytą w górze koki.
Ruch (2000)
W epopei kryminalnej Stevena Soderbergha jest wiele przeplatających się wątków Ruch drogowy , ale główny z nich przedstawia prezydenta USA, który zleca sędziemu poczynienie postępów w stale zaostrzającej się amerykańskiej wojnie z narkotykami.
Prowadząc śledztwo w sprawie trwającej epidemii narkotyków, sędzia z przerażeniem odkrywa, że jego własna nastoletnia córka jest uzależniona od cracku.
Pulp Fikcja (1994)
W części Vincenta Vegi i Marsellusa Wallace’s Wife w mrocznej, komiksowej antologii kryminalnej Quentina Tarantino Pulp Fiction zabójca mafii Vincent Vega kupuje heroinę od swojego dilera Lance’a i strzela, po czym zabiera na kolację żonę swojego szefa, Mię Wallace.
POWIĄZANY: Pulp Fiction: 5 powodów, dla których to najlepszy film Tarantino (i 5 alternatyw)
Po kolacji zabiera ją do domu, a ona zakłada jego płaszcz. Kiedy on jest w łazience, ona znajduje w kieszeni jego heroinę, bierze ją za kokainę, prycha kilka linijek i przedawkuje. Jeśli ona umrze, Vincent będzie martwy. Więc w panice zawozi ją do domu Lance'a, aby podać jej zastrzyk adrenaliny w serce.
Światło księżyca (2016)
Tarell Alvin McCraney napisał swoją na wpół autobiograficzną, ostatecznie niewyprodukowaną sztukę W świetle księżyca czarni chłopcy wyglądają na niebieskich jako mechanizm radzenia sobie, gdy zmarła jego uzależniona od narkotyków matka. To opowieść o dojrzewaniu, opowiadająca o trudach, z jakimi boryka się czarny gej, dzieciak dorastający z agresywną matką uzależnioną od cracku.
Czując pokrewną duszę z dramatopisarzem, gdy jego własna matka zmagała się z nałogiem, Barry Jenkins zdecydował się zaadaptować tę sztukę na ekran, w wyniku czego powstał jeden z najpiękniejszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały, bardziej niż zasługujący na nagrodę dla najlepszego filmu.
Kowboj z apteki (1989)
Matt Dillon wciela się w głowę rodziny narkomanów w poruszającym dramacie Gusa Van Santa Kowboj z apteki . Podróżują po Ameryce i rabują apteki, aby sfinansować swoje uzależnienia.
Kiedy rodzinę spotyka tragedia, postanawia wyjść na prostą, ale musi zmierzyć się z trudną rzeczywistością, w której porzucenie swojej narkotykowej przeszłości nie będzie łatwe.
Łatwy jeździec (1969)
Dennis Hopper zapoczątkował ruch New Hollywood Łatwy jeździec , jego film motocyklowy ukazujący ducha czasu kontrkultury końca lat 60-tych.
Hopper występuje wraz z Peterem Fondą w roli pary motocyklistów, którzy wyruszają w drogę po dokonaniu ładunku łodzią w ramach transakcji narkotykowej i po drodze zażywają sporo narkotyków. W jednej szczególnie koszmarnej sekwencji bohaterowie przeżywają złą podróż podczas obchodzenia Mardi Gras na cmentarzu.
Chłopaki z chłopaków (1990)
W filmach o mafii Martin Scorsese stale powtarza tezę, że życie przestępcze nigdy się nie opłaca i kończy się tylko w jeden sposób. Historia gangstera, który stał się informatorem FBI, Henry'ego Hilla, dała Scorsese doskonały grunt pod tę filmową wypowiedź, a Chłopaki okazał się prawdopodobnie najwspanialszym filmem gangsterskim, jaki kiedykolwiek powstał. Prawdziwi gangsterzy mówią, że gra się jak w domowym filmie.
POWIĄZANE: Goodfellas: 5 filmów, które na to wpłynęły (i 5 filmów, na które miał wpływ)
Upadek Henry'ego zaczyna się, gdy przeciwstawia się życzeniom swojego szefa Pauliego i zaczyna sprzedawać kokę. I oczywiście zaczyna się naćpać, korzystając z własnego zapasu. Kultowa sekwencja helikoptera pięknie oddaje szalony, paranoiczny i uzależniony od narkotyków sposób myślenia Henry’ego.
Strach i wstręt w Las Vegas (1998)
Terry Gilliam jest prawdopodobnie jedynym reżyserem, którego styl wizualny jest na tyle surrealistyczny i zniewalający, że pozwala przenieść twórczość gonzo Huntera S. Thompsona na duży ekran.
Johnny Depp występuje w roli Raoula Duke’a, słabo zawoalowanego portretu samego Thompsona, który udaje się do Vegas ze swoim prawnikiem, doktorem Gonzo, granym przez Benicio del Toro, aby relacjonować wyścig motocyklowy Mint 400. Jednakże, podobnie jak powieść, film szybko ewoluuje od dziennikarstwa sportowego w narkotykową odyseję przez Sin City.
NASTĘPNY: Bliskie spotkania trzeciego stopnia i 9 innych skłaniających do myślenia filmów o kosmitach