Jako pisarz Quentin Tarantino jest najbardziej znany ze swojego niezapomnianego stylu dialogów. W przeciwieństwie do szybkiej repliki dialogu Aarona Sorkina, Tarantino nie spieszy się, by wygrzewać się w muzyce rozmowy. Czasami dialog Tarantino nie służy żadnemu innemu celowi, jak tylko sprawienie, by zabójca kontraktowy był bardziej relatywny, ponieważ mówi o jedzeniu z McDonald's. Niektóre z jego najbardziej pamiętnych dialogów nie mają nic wspólnego z fabułą.
POWIĄZANY: Pulp Fiction: 5 powodów, dla których to najlepszy film Tarantino (i 5 alternatyw)
Jako reżyser Tarantino ma wiele mocnych stron, ale jednym z najbardziej rozpowszechnionych narzędzi w jego zestawie narzędzi jest umiejętność reżyserowania zapierających dech w piersiach sekwencji akcji. W obu pełnych akcji thrillerach jak Kill Bill i filmy non-action, takie jak Pewnego razu w Hollywood , Tarantino wyreżyserował kilka niezapomnianych sekwencji akcji.
Akcja: Butch powraca, by ocalić Marsellusa w Pulp Fiction
Po ucieczce z niewoli i znokautowaniu Gimpa, Butch Coolidge wychodzi z lombardu i słyszy, jak Marsellus Wallace jest napastowany seksualnie w piwnicy. Musi wybrać między pozostawieniem Marsellusa a powrotem, by go uratować. Sumienie każe mu zrobić to drugie i przechodzi przez to arsenał klasycznej broni filmowej na hali produkcyjnej, zanim zdecydujesz się na miecz samurajski.
Comanche by the Revels idealnie pasuje do triumfalnego powrotu Butcha. Najpierw tnie Maynarda mieczem samuraja. Następnie pozwala Marsellusowi strzelić do Zeda z jego własnej strzelby i przedstawia przerażające tortury, przez które go podda.
Dialog: Royale z serem w Pulp Fiction
Kiedy większość fanów Tarantino myśli o charakterystycznym stylu dialogów scenarzysty-reżysera, z pewnością przychodzi na myśl fraza Royale with Cheese. Po napisach początkowych Pulp Fiction , dwóch płatnych zabójców mafii zostaje przedstawionych nie podczas obserwacji lub w trakcie strzelaniny, ale raczej omawia różnice między amerykańskim i europejskim menu McDonald's.
Tarantino humanizuje archetypy gatunków, każąc im mówić o rzeczach, o których mówią zwykli ludzie. Niektóre odniesienia do popkultury się zestarzały, ale zgryźliwy dialog jest ponadczasowy.
Akcja: Ostatni pościg samochodowy w Death Proof
Z punktu widzenia opowiadania, Dowód śmierci jest jednym z najsłabszych filmów Tarantino – są długie, nieistotne sceny dialogowe i nie ma zbyt wiele fabuły, o której można by mówić – ale ma kilka niesamowicie zainscenizowanych sekwencji akcji.
W czasach, gdy większość pościgów samochodowych składała się z nijakiej relacji i podejrzanego CGI, finał Dowód śmierci zdmuchnął publiczność pościgiem samochodowym, który faktycznie wydawał się niebezpieczny.
Dialog: scena z kolacją w Wściekłych psach
Początkowa scena z kolacją nie była w oryginalnym scenariuszu Rezerwowe Psy , chociaż doskonale ustawia scenę. Kłócący się dialog na temat etykiety napiwków i znaczenia Like a Virgin natychmiast ustalił ton chłopaków Tarantino, takich jak my, gangsterzy.
POWIĄZANE: Jak Wściekłe Psy ustanowiły styl Tarantino
Scena została dodana, gdy Tarantino zdał sobie sprawę, że postać Edwarda Bunkera, Mr. Blue, nie ma żadnych kwestii. Jak na ironię, Bunkerowi nie podobała się ta scena, ponieważ był prawdziwym przestępcą, zanim został aktorem, i nie sądził, aby to było realistyczne, aby wyraźnie ubrani gangsterzy jedli w miejscu publicznym w otoczeniu świadków przed pracą.
Akcja: Strzelanina w Candyland w Django Unchained
Django i dr Schultz są tak blisko wyzwolenia Broomhildy, ale kiedy Calvin Candie chce uścisnąć dłoń Schultza, aby umocnić umowę, dentysta, który został łowcą nagród, nie może się do tego zmusić i zamiast tego strzela do Calvina swoim Travisem Bickle- stylowy pistolet rękawowy.
Schultz zostaje natychmiast zabity strzałem ze strzelby, a Django nagle zostaje otoczony przez uzbrojonych handlarzy niewolników, którzy mają pretekst, by go zastrzelić. Używając kilku ludzkich tarcz, Django maluje krwią posiadłość Candyland, odpierając bandytów ze wszystkich stron.
Dialog: najbardziej napięta kolacja wszechczasów w Django Unchained
Tuż przed strzelaniną w Candyland Django Unchained , Calvin Candie zaprasza Django i doktora Schultza na najbardziej napiętą kolację wszechczasów. Początkowo wymieniają uprzejmości, ale po zauważeniu spojrzenia między Django i Broomhildą, prawa ręka Candie, Stephen, wnioskuje, że się znają.
Aż do tej sceny Candie był złowrogim facetem, którego zagrożenie było ukryte pod warstwą obozu. To scena, która odsłania głębię jego zła, a Leonardo DiCaprio gra ją genialnie.
Akcja: Alternatywna masakra rodziny Mansona w Pewnego razu w Hollywood
Tarantino to powiedział Pewnego razu w Hollywood to jedyny raz, kiedy napisał scenariusz od końca. Historia gasnącej gwiazdy filmowej Ricka Daltona i jego kaskadera Cliffa Bootha kończy się w nocy, kiedy rodzina Mansonów włamała się do domu ciężarnej Sharon Tate i zabiła ją i jej przyjaciół. W wersecie Tarantino Tate i jej przyjaciele przeżyli, a ci mordercy stanęli w obliczu brutalnej sprawiedliwości.
POWIĄZANY: 10 sposobów Dawno, dawno temu w Hollywood złamało formę Tarantino
W ostatniej chwili postanawiają zamiast tego zabić Ricka. Włamują się do jego domu i stają twarzą w twarz z Cliffem i jego pitbullem Brandy, którzy pokonują większość z nich w makabryczny sposób. Rick wybiera ostatnią z miotacza ognia 14 pięści McCluskeya .
Dialog: sycylijska debata w prawdziwym romansie
Tarantino nie reżyserował Prawdziwy romans , ale napisał scenariusz, a Tony Scott był przeważnie wierny swemu pisarstwu , z wyjątkiem linearyzacji historii i pozostawienia Clarence'a na końcu.
Ten film zawiera jedną z najbardziej niesamowitych scen dialogowych Tarantino. Kiedy grany przez Christophera Walkena sycylijski gangster przesłuchuje policjanta granego przez Dennisa Hoppera, gliniarz wykorzystuje rasizm gangstera, by go rozzłościć, wyjaśniając, że jego przodkowie byli Afrykańczykami.
Akcja: Dom niebieskich liści walczy w Kill Bill: Tom 1
W dwuczęściowym eposie o sztukach walki Tarantino jest mnóstwo niezapomnianych scen akcji Kill Bill , od początkowej walki w domu Vernity Green po ostatnią, oszałamiającą walkę z Elle Driver, ale z pewnością najlepszą scenografią w filmie jest masakra w Domu Niebieskich Liści w Tom 1 .
Panna młoda zmierzy się z Crazy 88 w przecinającym kończyny, tryskającym krwią mistrzowskim kursie kręcenia filmów akcji. Rozlew krwi ma charakter operowy, podczas gdy chaotyczny montaż utrzymuje publiczność w napięciu dzięki zmianom ścieżki dźwiękowej i nagłym przejściom między kolorem a czernią i bielą.
Dialog: scena otwierająca Inglourious Basterds
Mistrzowska klasa napięcia, scena otwierająca Bękarty wojny wykorzystuje technikę bomby pod stołem Hitchcocka, aby stworzyć napięcie. Pułkownik Landa i jego zbiry przybywają na farmę mleczną, a Landa wchodzi do domu, aby przesłuchać rolnika. W połowie ich pozornie przyjemnej rozmowy kamera wsuwa się pod deski podłogi, ukazując grupę ukrywających się w przerażeniu żydowskich uchodźców.
Od tego momentu publiczność znajduje się na skraju swoich miejsc. W przeciwieństwie do Hitchcocka bomba wybucha, ale jednemu z uciekinierów udaje się uciec, a Landa w tajemniczy sposób pozwala jej odejść. Au revoir, Shoshanna!
DALEJ: 5 najbardziej lubianych postaci Quentina Tarantino (i 5, które fani uwielbiają nienawidzić)