Jamesa Whale'a Frankensteina był wielkim hitem dla Universal w 1931 roku. Film był jednym z pierwszych z serii filmów o potworach wyprodukowanych przez studio, tworząc serię obejmującą osiem tytułów zawierających postacie i motywy z oryginału. Oto ranking każdego filmu z serii, od najgorszego do najlepszego.
Universal Pictures odniosło wielki sukces w erze kina niemego dzięki kilku horrorom opartym na klasycznej literaturze. Ich pierwszą oficjalną funkcją potworów, pod ich pierwotną nazwą IMP, była Doktor Jekyll i pan Hyde w 1913. W tym inne popularne filmy o potworach z epoki niemej 1923r Dzwonnik z Notre Dame i 1925r Upiór w operze , oba z udziałem Człowieka o tysiącu twarzy, Lon Chaney. W 1931 roku wydano Universal Drakula— który jest ponownie uruchamiany od 2020 roku - pierwsza dźwiękowa wersja powieści Brama Stokera. Widzowie z entuzjazmem przyjęli film Toda Browninga, który stał się bardzo potrzebnym hitem dla miotającego się studia, co skłoniło ich do poszukiwania innych horrorów, które można by przekształcić w filmy.
Powiązany: The Mummy 1932 to wciąż najlepsza wersja uniwersalnego potwora
Frankensteina , oparty na klasycznej powieści Mary Shelley, szybko trafił do produkcji. Wyreżyserowany przez początkującego reżysera Jamesa Whale'a, w filmie wystąpili Colin Clive jako Henry Frankenstein i Boris Karloff jako potwór. To był natychmiastowy hit, tworząc popularną serię, która przez lata nawiedzała ekrany kin. Wieloryb wróci do reżyserii Oblubienica Frankensteina w 1935 roku film, który był równie wysoko oceniany jak oryginał. Syn Frankensteina , wydany w 1939 roku, również okazałby się popularnym filmem, chociaż kolejne kontynuacje byłyby trafione. Po Duch Frankensteina został wydany w 1942 roku, każdy kolejny film zawierał dodatkowe potwory, aby zapewnić zainteresowanie publiczności.
8. Duch Frankensteina (1942)
Duch Frankensteina był czwartym filmem z serii i pierwszym, w którym Karloff nie był potworem. Lon Chaney Jr. dodaje do swojej długiej listy portretów potworów, w tym Mumię Grobowiec Mumii — wydany w tym samym roku - przejmując rolę. Podczas gdy film podnosi się gdzie Syn Frankensteina pominięty, nie ma w nim poczucia humoru ani inteligencji tego filmu. Ygor, w kolejnej świetnej kreacji Beli Lugosiego, odkrywa potwora osłabionego, ale żywego, po upadku do dołu z siarką. Wyruszają na poszukiwanie niewymienionego wcześniej młodszego syna doktora Frankensteina, Ludwiga (Cedric Hardwicke), w nadziei, że pomoże on w wyzdrowieniu potwora. Pochodna fabuła i nieinspirowana reżyseria Erle C. Kentona sprawiają, że jest to najsłabsza z serii.
7. Dom Drakuli (1945)
Kenton wrócił na fotel reżysera po raz trzeci w tej bezsensownej kontynuacji Dom Frankensteina . Fabuła jest napędzana przez hrabiego Draculę (John Carradine), który odwiedza zamek doktora Edelmanna (Onslow Stevens) w nadziei znalezienia lekarstwa na jego wampiryzm. Leniwy spisek sprowadza Larry'ego Talbota (Lon Chaney Jr.) do zamku tej samej nocy w poszukiwaniu lekarstwa na jego likantropię. Chociaż istnieje kilka interesujących aspektów naukowych, które Edelmann odkrywa w odniesieniu do natury przeklętych postaci, elementy te prowadzą donikąd. Potwór Frankensteina, grany po raz drugi przez aktora Glenna Strange'a, nie ma większego znaczenia dla fabuły. Dom Drakuli to ostatnie tchnienie dla poważnych pojedynków potworów Universal i jedno z najmniej przekonujących.
6. Abbott i Costello spotykają Frankensteina (1948)
Reżyser Charles Barton wprowadza lekki akcent do tej zabawnej kontynuacji sagi o potworach. Mądrze pomijając wydarzenia z Dom Drakuli , fabuła tym razem obraca się wokół dr Sandry Mornay (Lenore Aubert), która pracuje z Draculą (Bela Lugosi), aby stworzyć bardziej posłusznego potwora Frankensteina (Glenn Strange) do nikczemnych celów. Bagażyści Chick (Bud Abbott) i Wilbur (Lou Costello) zostają uwikłani w dramat, gdy dostarczają skrzynie z Draculą i potworem do muzeum figur woskowych. Larry Talbot, grany po raz ostatni przez Lona Chaneya Jr., również pojawia się w zawiłej fabule, która jest tylko pretekstem do narażenia Abbotta i Costello na komediowe niebezpieczeństwo. Wybór poważnego traktowania potworów działa na korzyść filmu; balansuje na cienkiej granicy między klasycznym horrorem a farsą. Był to pierwszy z długiej serii komedii, w których występuje duet zaangażowany w uniwersum potworów Universal, i ostatni film, w którym występują razem trzy wielkie potwory.
Związane z: Ranking filmów mumii, od najgorszego do najlepszego
5. Dom Frankensteina (1944)
Ta bezpośrednia kontynuacja Frankenstein spotyka człowieka-wilka, Dom Frankensteina był pierwszym, który zawierał wszystkie trzy klasyczne postacie, w tym Draculę, w rozszerzającym się wspólnym wszechświecie potworów. Chociaż fabuła jest znikoma, obsada, w której znalazł się Boris Karloff jako psychotyczny naukowiec, dr Niemann, sprawia, że jest to zabawna przejażdżka. Dracula (John Carradine) nie ma większego znaczenia w fabule, co ma więcej wspólnego z ożywieniem przez Niemanna potwora Frankensteina, granego po raz pierwszy przez Glenna Strange'a i cierpiącego Larry'ego Talbota (Lon Chaney Jr.). Niemann i jego asystent garbusa (J. Carrol Naish) pragną zemsty i uważają, że potwór jest idealnym pojazdem, który im pomoże. Dyrektor Earl Kenton — odpowiedzialny za Duch Frankensteina— powraca, choć tym razem wykazuje nieco talentu do tempa i napięcia.
4. Syn Frankensteina (1939)
Choć jeden z najbardziej niedocenianych tytułów, ta trzecia kontynuacja była najprzystojniejszym i najbardziej wpływowym z horrorów Universal. Reżyser Rowland V. Lee przejmuje stery reżyserskie od Jamesa Whale'a i wykonuje świetną robotę dzięki inteligentnemu scenariuszowi napisanemu przez Wyllisa Coopera. Syn naukowca Henry'ego Frankensteina (Basil Rathbone) wprowadza się do zamku swojego ojca wraz z żoną Elsą (Josephine Hutchinson) i młodym synem Peterem (Donnie Dunagan). Młody lekarz przeprowadził się z powrotem w nadziei na przywrócenie nadszarpniętej reputacji ojca. Sprawy się komplikują, gdy poznaje Ygora (Bela Lugosi), podejrzanego kowala mającego powiązania z potworem i planującego zemstę. Boris Karloff powraca jako niepowstrzymany potwór. Jego sceny z Lugosim należą do najbardziej kultowych w uniwersum potworów Universal. To świetna zabawa i godna kontynuacja wciągającej gry Oblubienica Frankensteina .
3. Frankenstein spotyka człowieka-wilka (1943)
Napisana przez Curta Siodmaka, scenarzystę niektórych z lepszych filmów Universalu o potworach, ta zabawna kontynuacja obu bardzo chwalonych Wilkołak (1941) i Duch Frankensteina sprytnie współpracuje z najlepszymi aspektami obu serii. Kiedy dwóch rabusiów grobów otwiera kryptę rodziny Talbota, niechcący budzą Larry'ego Talbota ( Lon Chaney Jr. ), który kończy podróż do wioski Vasaria, gdzie miał miejsce poprzedni chaos Frankensteina. Mając nadzieję na znalezienie informacji, które ostatecznie wyleczą go z likantropii, natrafia na szczątki potwora Frankensteina (Bela Lugosi). Podczas gdy wielkie starcie między dwoma tytanami jest trochę rozczarowujące, oglądanie Chaneya, który grał potwora w poprzednim filmie, i Lugosiego, który grał Ygora, jest świetną zabawą. Reżyser Roy William Neill wykonuje świetną robotę, balansując elementy horroru i akcji. To było bardzo pierwszy mecz potworów / multi-wersja i jeden z najzabawniejszych horrorów Universalu z lat 40. XX wieku.
2. Narzeczona Frankensteina (1935)
Oblubienica Frankensteina jest wspaniałą kontynuacją oryginalnego hitu i często jest uważany za lepszy film niż jego poprzednik. Chociaż jest równie oszałamiający zarówno pod względem wykonania, jak i kinematografii, dostaje tutaj mniej punktów za antyklimatyczne podejście do partnera stworzenia. Sprytne otwarcie ma Frankensteina autorka Mary Shelley (Elsa Lanchester) wyjaśnia przyjaciołom na przyjęciu, że w oryginalnej opowieści jest coś więcej. Odkrywamy, że ani Henry Frankenstein, ani jego dzieło nie zginęli w pożarze wiatraka pod koniec oryginalnego filmu. Nikczemny doktor Pretorius przychodzi do lekarza z pomysłem stworzenia partnera dla stworzenia. Niechętny Henry zostaje ostatecznie szantażowany przez Pretoriusa, zgadzając się tylko wtedy, gdy jego nowa narzeczona, Elizabeth (Valerie Hobson), została porwana przez stworzenie. Hipnotyzujący zwrot Lanchestera, który również gra partnera stworzenia, oraz inteligentny scenariusz Williama Hurlbuta sprawiają, że ta godna kontynuacja jest obowiązkowa. A remake Universal jest w pracach od 2020 roku .
Powiązany: Mroczne uniwersum i uniwersalne filmy o potworach, które zasługują na ponowne uruchomienie
1. Frankenstein (1931)
Chwila Drakula (1931) jest często trąbiony jako film, który zapoczątkował serię Universal Monster, Frankensteina był prawdziwym mistrzem horroru tamtego roku. Drakula zapada w pamięć ze względu na świetne wykonanie Lugosiego i wspaniałą scenografię – ale nie jest to świetny film. Jamesa Whale'a Frankensteina , przerabiane niezliczoną ilość razy — w tym flop z 94 roku — opowiada fascynującą historię w kinowym stylu dzięki dynamicznej pracy kamery i mistrzowskiej reżyserii. Film, luźno oparty na powieści Mary Shelley, opowiada historię Henry'ego Frankensteina i jego stworzenia życia poprzez reanimowane części ciał zmarłych. Kreatywny wizualnie i niepokojący jak na swoje czasy film pozostaje wciągającym studium szaleństwa i obsesji. Kultowy sprzęt naukowy Kennetha Strickfadena został ponownie wykorzystany w niezliczonych filmach, w tym w wielu kontynuacjach Universalu.
Dalej: Frankenstein vs. Wilkołak: kto by wygrał (i dlaczego)