Po raz pierwszy zadebiutował w 1932 roku jako część serii Universal Horror, Mumia zrodziła ukochaną serię filmów, w których występuje wielu różnych poszukiwaczy przygód, którzy przemierzają starożytne piramidy Egiptu, walczą z wielowiekowym złem i odkrywają zakopany skarb. Ponieważ niektóre z tych filmów są wysoko oceniane, a inne spotykają się z ostrą krytyką, film Karla Freunda z 1932 roku nadal jest jednym z najlepszych kinowe przedstawienia mumii .
W swojej oryginalnej iteracji, Mumia występuje legendarny aktor horroru Boris Karloff w tytułowej roli starożytnego egipskiego księdza zamordowanego tysiące lat temu za popełnienie świętokradztwa podczas próby przywrócenia zakazanej miłości z martwych. Wychowany przypadkowo przez czytanie starożytnego zwoju, kapłan Imhotep ponownie próbuje wskrzesić swoją dawno utraconą miłość, pozostawiając po sobie zniszczenie.
Powiązany: Jak klasyczne potwory Universalu tworzyły filmy typu crossover i multi-Verse
Mumia został przerobiony w 1999 roku w serii trzech filmów z Brendanem Fraserem w roli głównej i ponownie w 2017 roku jako pierwszy film z serii Dark Universe z Tomem Cruisem w roli głównej. Podczas gdy wielu współczesnych kinomanów może niechętnie zagłębiać się w świat czarno-białych klasyków horroru, Boris Karloff z 1932 r. Mumia nadal jest najlepszym przedstawieniem uniwersalnego potwora – oto dlaczego.
Dlaczego mumia wciąż się trzyma po prawie stuleciu
Z innymi klasycznymi filmami o potworach Universal, takimi jak Drakula I Frankensteina widząc sukces w kinach, producent Carl Laemmle Jr. zlecił redaktorowi fabularnemu Richardowi Schayerowi znalezienie powieści literackiej, która mogłaby stanowić podstawę dla horroru o tematyce egipskiej. Kiedy jednak Schayer nie był w stanie znaleźć powieści, która mogłaby posłużyć za podstawę tej historii, zaczął trochę kopać. W swoich badaniach Schayer dowiedział się o Alessandro Cagliostro, pseudonimie znanego okultysty i oszusta Giuseppe Balsamoanda. Balsamoand był znany ze swojej wiedzy w różnych sztukach okultystycznych; pojawił się także w MCU jako mentor Doktora Dooma. Schayer współpracował następnie z pisarką Niną Wilcox Putnam, która napisała dziewięciostronicowe opowiadanie o 3000-letnim magu, który przeżył dzięki wstrzykiwaniu azotanów. To opowiadanie posłużyło jako podstawa do Mumia .
Jeden z największych powodów Mumia był takim sukcesem jest legendarna technika aktorska ikony horroru, Borisa Karloffa. Obsadzony w roli głównej, Karloff wnosi do postaci cichą siłę i imponującą sylwetkę, czyniąc go w równym stopniu czarującym i przerażającym. Jego występ jest dużą częścią tego, co czyni Mumia sukces, który to jest; wabi publiczność, niezależnie od tego, czy występuje jako mumia, jako czarownik Imhotep, czy też jako fałszywa tożsamość Imhotepa, Ardeth Bay. W przeciwieństwie do restartów, Mumia odwołał swój terror z praktycznymi skutkami. Upadkiem wielu współczesnych horrorów jest zła grafika komputerowa i ponowne uruchomienie z lat 90 Mumia jest jednym z największych przestępców. Boris Karloff nosił makijaż, aby wyglądał bardziej jak żywa mumia, ale poza tym efekty osiągnięto za pomocą prostych sztuczek z aparatem.
Mumia ma również dług wobec pracy reżysera i legendarnego operatora Karla Freunda. Niemiecki reżyser znany z innowacji w dziedzinie kinematografii, Freund jest chyba najbardziej znany z wynalezienia techniki „nieskrępowanej kamery”. Dzięki tej technice po raz pierwszy aparat mógł poruszać się po planie zamiast pozostawać nieruchomo na statywie. Freund był znany z noszenia aparatu na brzuchu i chodzenia po okolicy lub umieszczania aparatu na wózku poruszającym się po torze lub dźwigu do ujęć z góry.
Powiązane: Oś czasu franczyzy mumii: kiedy mają miejsce wszystkie filmy
Dwie największe oficjalne role reżyserskie Freunda wystąpiły w jego uznanych horrorach, Mumia (1932) i Szalona miłość (1935). Był także nieoficjalnym reżyserem filmu z 1931 roku, Drakula ; został pozostawiony, aby nakręcić zdjęcia prawie całkowicie samodzielnie, dzięki wysoce niezorganizowanej produkcji. Ze względu na reżyserską pracę Freunda nad Mumia , film przywołuje niesamowitą atmosferę grozy, która spełnia współczesne standardy i nadal jest efektowna, mimo że została nakręcona w czerni i bieli. Połączenie kinematografii, wspaniałej gry aktorskiej i intrygującej historii stworzyło jednego z najbardziej niedocenianych potworów Universalu i pozostaje najlepszą filmową adaptacją Mumia spotykać się z kimś.
Dalej: Ranking filmów o mumiach, od najgorszego do najlepszego