Każdy film Davida Lyncha oceniany od najgorszego do najlepszego

Opublikowano 17 marca 2023 r

David Lynch to wyjątkowy reżyser, którego filmografia skutecznie oddaje uczucia snów, dzięki filmom takim jak Głowa do wycierania i Mulholland Drive.

Nikt nie wie lepiej niż Davida Lyncha jak tak wyraziście uchwycić sny, czy to w projektach telewizyjnych, czy filmowych, ale niektóre jego filmy są lepsze od innych. Wszystkie jego dzieła, łącznie z najbardziej przyziemnymi opowieściami, charakteryzują się charakterystyczną mglistą atmosferą – odrobiną nieziemstwa nawet w znanych scenariuszach. Lynch znalazł się w centrum uwagi dzięki serii dziwnych, niesamowitych filmów krótkometrażowych, aż do swojego debiutu fabularnego, Głowica do wycierania , został wydany niezależnie, sfinansowany z własnych pieniędzy. Reżyser pozostaje jednym z najważniejszych głosów undergroundowego kina, osiągającym niepowtarzalne filmowe przeżycia przy ograniczonych środkach.

Lynch to wszechstronna postać w branży filmowej. Mimo swojego niekonwencjonalnego stylu jest trzykrotnie nominowany do Oscara w kategorii Najlepszy Reżyser. Jest także twórcą kultowego serialu telewizyjnego Bliźniacze Szczyty i okazjonalnie pojawia się przed kamerą, jak w przypadku jego niezapomnianej epizodycznej roli Johna Forda w Fabelmanowie . Lynch nie nakręcił żadnego filmu od 2006 roku, ale wymienionych poniżej 10 filmów fabularnych, różniących się jakością, tworzy nienaganną filmografię.

Powiązane: Co by było, gdyby David Lynch wyreżyserował „Powrót Jedi”?

10 Wydma (1984)

Wersja z 1984 r Wydma to główna plama w karierze Davida Lyncha. Największym problemem adaptacji jest próba upchania wszystkich wydarzeń z obszernej i bardzo szczegółowej książki Franka Herberta w dwugodzinnym filmie. Rezultatem jest film przepełniony niezbędnymi elementami budowania świata – są tam robaki piaskowe, Melange i opuszczone krajobrazy Arrakis – a jednak brakuje mu zwięzłej narracji.

U Lyncha Wydma , podróż Paula Artreidesa bardziej przypomina wycieczkę niż proroczą przygodę. Postacie przychodzą i odchodzą, a widzowie ledwo mają czas, aby ich poznać, zanim skończą spełniać swoje zadanie i odejdą. Fatalne przyjęcie filmu spowodowało, że Lynch wyparł się swojej wersji Wydma . Mimo to jest kilka aspektów jego adaptacji, które warto podkreślić, takich jak fascynujący spór pomiędzy Kyle'em MacLachlanem i postaciami Stinga oraz projekt kostiumów Boba Ringwooda.

9 Twin Peaks: Ogień krocz ze mną (1992)

Od czasu filmu prequelowego spinoffu Twin Peaks: Ogniu chodź ze mną skupia się wyłącznie na postaci Laury Palmer i wydarzeniach, które doprowadziły do jej śmierci, historia nie ma dziwacznego dramatyzmu serialu telewizyjnego. Zamiast tego opiera się bardziej na elementach horroru Bliźniacze Szczyty taki wyjątkowy.

Mimo że Laura Palmer nie żyje w serialu, widzowie okazują jej empatię i ból po jej stracie, co w filmie tylko się wzmacnia. Historia opowiedziana w Twin Peaks: Ogniu chodź ze mną to absolutny koszmar, który może prowadzić tylko do jednego tragicznego zakończenia. Niestety, mimo że występuje w nim zapadająca w pamięć rola Davida Bowiego, ponieważ jest przeznaczony dla bardzo specyficznej publiczności zaznajomionej z serialem, film jest produkcją Lyncha najbardziej ograniczoną pod względem dostępności.

Powiązane: 10 znaków towarowych Davida Lyncha w Twin Peaks: Chodź ze mną w ogniu

8 Dzikość serca (1990)

Z oceną krytyków na poziomie 66% w serwisie Rotten Tomatoes, Dzikość serca wydaje się być najbardziej dzielącym filmem Davida Lyncha, przez wielu krytyków uważanym za nierówną podróż zmysłów. Z drugiej strony film zdobył prestiżową Złotą Palmę, najwyższą nagrodę na Festiwalu Filmowym w Cannes, która gwarantuje jego zwycięzcom miejsce w historii kina.

Nicolas Cage i Laura Dern występują wspólnie w opowieści o uciekających dwóch nieprzewidywalnych kochankach, którym depcze seria dziwacznych wrogów. Dzikość serca jest zbyt brutalny i prymitywny, z przesadnymi kreacjami, które dają wrażenie, że każda postać jest na krawędzi szaleństwa. To nieprzewidywalna jazda od początku do końca.

7 Zagubiona autostrada (1997)

Zagubiona autostrada to niedoceniany film Davida Lyncha, zawierający mrożące krew w żyłach metafory pożądania i utraty tożsamości. Opowiada o skazanym na zagładę muzyku, który przechodzi tajemniczą przemianę po otrzymaniu wyroku śmierci za morderstwo, którego mógł się dopuścić lub nie.

Lynch nie oferuje żadnych instrukcji ani wskazówek pozwalających zrozumieć tajemnicę Zagubiona autostrada , sprawiając, że widzowie poczują się dokładnie tak, jak zagadkowy główny bohater, gdy zdaje sobie sprawę, że może nie być tym, kim myśli, że jest. Całą narrację napędza dezorientacja, a obecność Tajemniczego Człowieka, jednego z najbardziej zagadkowych antagonistów Lyncha, z pewnością podniesie napięcie.

Powiązane: Każdy film Davida Lyncha oceniany według możliwości ponownego obejrzenia

6 Prosta historia (1999)

Trudno nie kochać Prosta historia , który przedstawia wzruszającą podróż starszego mężczyzny, który postanawia przejechać przełaj na swojej kosiarce, aby naprawić sytuację z umierającym bratem. David Lynch wychodzi ze swojej strefy komfortu, aby opowiedzieć historię o szczęśliwej przyszłości. Film jest słodką i szczerą medytacją na temat ciężaru starzenia się i chęci zrobienia czegoś pięknego w świecie, zanim będzie za późno.

Biorąc pod uwagę, że Lynch dał się poznać jako utalentowany reżyser surrealistyczny, zwłaszcza po Napęd Mulhollanda ukazał się rok później, film podobny do Prosta historia niechcący odchodzi w zapomnienie. Ponieważ jego sława skupiała się wokół tematów rozpaczy i zamętu, ten odstający w jego filmografii film stał się w kolejnych latach najbardziej zapomnianym i przeoczanym filmem Lyncha.

5 Imperium śródlądowe (2006)

Trudno wyobrazić sobie lepszy film, na którym David Lynch mógłby zakończyć swój film fabularny Imperium śródlądowe . Ma wszystkie cechy charakterystyczne, które czynią go tak wyjątkowym: w tle głównego wątku fabularnego znajduje się mnóstwo przerażających elementów, zapewnia hipnotyzujący występ Laury Dern, to czyste paliwo do koszmaru i oczywiście widzowie nie powinni nawet próbować rozumieć Imperium śródlądowe 'wysyłanie .

Chociaż Lynch jest popularny z tego powodu, że skutecznie oddaje oniryczną atmosferę w swoich filmach, ten nie jest ani trochę delikatny – od początku do końca postać Derna przechodzi przez piekło w jej umyśle, części jej podświadomości, do której nikt nie powinien mieć dostępu. Fabuła szybko gubi się we własnym koszmarze: początkowo toczy się historia pełnej pasji aktorki, która dołącza do planu przeklętego, niedokończonego projektu i zakochuje się w niewłaściwym mężczyźnie. W miarę rozwoju historii każda możliwa struktura narracyjna zostaje nagle zniszczona, pozostawiając jedynie serię niepokojących obrazów i kobietę, która musi wybierać między swoim talentem a zdrowym rozsądkiem.

Powiązany: 10 najmroczniejszych scen z filmów Davida Lyncha

4 Głowa do wycierania (1977)

Głowica do wycierania to kinowe zjawisko, które zdarza się tylko kilka razy na dekadę: absolutny wybuch kreatywności artysty, który nie chce podporządkować się rzeczywistości. Pracując przy minimalnym budżecie i ograniczonej scenerii, David Lynch realizuje swój najdziwniejszy film – niekonsekwentną opowieść o ojcostwie w obliczu umierającego świata.

Głowica do wycierania a jego bohaterowie są groteskowi, a jednak fabuła ma w sobie coś znajomego, co utrzymuje widza w napięciu. Wszyscy w filmie wyglądają na zaniepokojonych, miejsca wyglądają tak samo, a w centrum tego wszystkiego jest ojciec kontemplujący horror związany z wprowadzeniem dziecka do odrażającego współczesnego świata.

3 Człowiek słoń (1980)

David Lynch wnosi autentyczną wrażliwość do szokującej, prawdziwej historii Josepha Merricka, poważnie oszpeconego mężczyzny odrzuconego jako dziwak pobocznego serialu i jego prób wpasowania się w społeczeństwo, które wielokrotnie go odrzuca. Lynch uderza w sedno, traktując historię ze szczerą prostotą, zamiast dać się ponieść konwencjonalnemu, melodramatycznemu podejściu, które tylko bardziej zaszkodziłoby wizerunkowi Merricka. Dla Merricka obojętność jest złotem: jedyne, czego pragnie, to być postrzeganą jako kolejna twarz w tłumie.

Człowiek-słoń to najwyżej oceniany film Davida Lyncha, który zdobył 8 nominacji do Oscara, w tym jedną dla najlepszego reżysera. W dramacie jest cierpliwość, gdy Lynch bada, jak Merrick wchodzi w interakcję z otaczającym go światem, zamiast uciekać się do nieustannego cierpienia. Oczywiście jego historia jest smutna i pełna emocji, ale Lynch nie szuka jedynie wpływu emocjonalnego: kiedy Merrick jest w swojej najbardziej bezbronnej formie, chce, aby widzowie byli na jego miejscu.

Powiązane: 10 najlepszych złoczyńców Davida Lyncha

2 Niebieski aksamit (1986)

Niebieski aksamit rozpoczyna się sekwencją przedstawiającą piękny ogród róż, dzieci szczęśliwie idące do szkoły i słoneczny dzień, by nagle przejść do tragedii: śmierci i brudu. Za kilka sekund David Lynch ustala Niebieski aksamit klimat i przekazuje główne przesłanie filmu: za słodką, piękną fasadą kryje się niepokojąca rzeczywistość.

W filmie odkrycie odciętego ucha na odległym polu prowadzi młodego mężczyznę do pięknej piosenkarki z nocnego klubu, uwikłanej w mrożący krew w żyłach spisek. Niebieski aksamit to psychoseksualne arcydzieło Davida Lyncha, niepokojąca satyra na przedmieścia z elementami neo-noir. Przedstawia postacie, które są poza zasięgiem zbawienia, utknęły w niekończącym się kręgu niebezpiecznych pożądań.

1 Napęd Mulholland (2001)

Napęd Mulhollanda precyzyjnie oddaje uczucia Davida Lyncha w związku z upadającym Hollywood i amerykańskim snem, początkowo przedstawiając Los Angeles jako ciepłą krainę, która wita każdego, kto ma szczęście stać się gwiazdą. To pierwsza połowa filmu. Druga część opowiada o tych samych bohaterach w stanie desperacji, ze zniszczonymi marzeniami i tęsknotą za rzeczami, które nigdy się nie wydarzą. Inaczej mówiąc rzeczywistość.

Aby zilustrować ten wstrząsający hollywoodzki scenariusz, Lynch przedstawia Betty, charyzmatyczną młodą kobietę, która przeprowadza się do Los Angeles, aby zostać gwiazdą filmową, oraz Ritę, która straciła pamięć po tajemniczym wypadku samochodowym. Spotykają się przez przypadek i wyruszają w ekscytującą podróż do samopoznania, stopniowo łącząc się w jedną osobę. Pełne znaków towarowych Davida Lyncha, Napęd Mulhollanda to arcydzieło reżysera, zagadkowa mozaika marzeń postawionych na szali, która w pełni angażuje się w pozornie niemożliwe wyzwanie: filmowanie podświadomości.

Więcej: Wyjaśnienie zakończenia Mulholland Drive