Filmy Davida Lyncha znane są z wyjątkowo niepokojących obrazów. Które momenty w karierze Lyncha są jednak najmroczniejsze?
Od czasu swojego debiutu fabularnego Głowica do wycierania stał się ogromnym hitem w kinach o północy, David Lynch jest jednym z najbardziej znanych twórców filmowych na świecie. Jest znany ze swoich wyjątkowo niepokojących obrazów i niejednoznacznego opowiadania historii, która jest otwarta na interpretację (zakończenie jest zbyt pocieszające jak na film Lyncha). W rezultacie jego filmy są równie trudne do oglądania, jak do zrozumienia.
POWIĄZANE: Dlaczego Zagubiona autostrada to najbardziej niedoceniany film Davida Lyncha
Przez całą bogatą karierę reżyserską Lyncha, od Niebieski aksamit Do Napęd Mulhollanda widzowie byli świadkami najmroczniejszych, najstraszniejszych i najdziwniejszych momentów, jakie kiedykolwiek sfilmowano.
Winkie’s Diner – Mulholland Drive
We wczesnej scenie horroru noir Lyncha Napęd Mulhollanda Dan spotyka swojego przyjaciela Herba w restauracji Winkie’s i opowiada mu o przerażającym psychicznie śnie, w którym został zaatakowany przez trolla za Winkie’s. Herb nalega, żeby to sprawdzili, więc Dan ostrożnie prowadzi za restaurację.
Lynch stwarza nieznośne poczucie napięcia w całej tej sekwencji, gdy Dan powoli zapuszcza się w alejkę za Winkie’s. Kiedy troll nieuchronnie się pojawia, Dan traci przytomność ze strachu.
Scena otwierająca – Człowiek słoń
Przez większą część, Człowiek-słoń Wstrząsający, oparty na faktach dramat stanowi otrzeźwiające odejście od wyjątkowo dziwacznego stylu filmowego Davida Lyncha. Jednak scena otwierająca uznanego filmu biograficznego na krótko oddaje się zwykłej Lynchowskiej dziwaczności, aby ukazać udręczony sposób myślenia bohatera, Johna Merricka (na podstawie Josepha Merricka).
W szokujących początkowych momentach filmu matka Merricka zostaje stratowana przez stado słoni. Nie jest to oparte na prawdziwych wydarzeniach, ale wizualizacje przypominające sen sugerują, że scena rozgrywa się w umyśle Merricka. Można to postrzegać jako metaforę powstrzymywania Merricka przez jego wygląd.
Dorothy pojawia się nago w domu Jeffreya – Blue Velvet
Jedna z najbardziej niejednoznacznych i interpretowalnych scen w Niebieski aksamit widzi nagą Dorothy pojawiającą się przed domem Jeffreya i mówiącą mu: „Zaraziłeś mnie swoją chorobą!”
Według Czasy irlandzkie , scena ta została zainspirowana traumatycznym doświadczeniem z dzieciństwa Lyncha, kiedy późnym wieczorem widział nagą kobietę z zakrwawionymi ustami spacerującą po jego okolicy. Jako małe dziecko Lynch nie miał komfortu rozumienia, co się dzieje, i nie zapewniał tego pocieszenia swojej publiczności.
Sherilyn Fenn jako ofiara wypadku samochodowego – Dzikość serca
Thriller podróżniczy Lyncha o gonzo Dzikość serca to jeden z jego najbardziej niedocenianych filmów. Nicolasa Cage'a i Laurę Dern łączy niesamowita chemia jako uciekający kochankowie, podczas gdy ścigający ich złowieszczy przestępcy tworzą zachwycającą galerię łotrzyków z archetypami miazgi (szczególnie Bobby Peru, grany przez Willema Dafoe).
POWIĄZANE: 5 najbardziej sympatycznych postaci Davida Lyncha (i 5, których fani uwielbiają nienawidzić)
W jednej szczególnie niepokojącej sekwencji Dern spotyka kobietę, która została ciężko ranna w wypadku samochodowym. Pojawiająca się epizodycznie Sherilyn Fenn dodaje niepokojącego akcentu szalonym ostatnim chwilom tej kobiety. Całe to doświadczenie ma głęboki wpływ na charakter Derna.
Tajemniczy mężczyzna podchodzi do Freda na imprezie - Zagubiona autostrada
W początkowych scenach Zagubiona autostrada , Fred Madison otrzymuje serię niepokojących nagrań wideo, na których jest sam. Myśli, że uda mu się odpocząć od całej dziwaczności, kiedy pójdzie na imprezę, ale na imprezie spotyka Tajemniczego Człowieka, który mówi mu, że aktualnie jest w jego domu i podaje mu telefon do sprawdzenia.
Obecność intruza w domu jest dla każdego najgorszym strachem, a samo podejście intruza w innym domu i otrzymanie telefonu, dzięki któremu można do niego zadzwonić we własnym domu, to najdziwniejszy możliwy sposób urzeczywistnienia tego strachu.
Nie jestem zwierzęciem! - Człowiek-słoń
Podczas gdy Johna Merricka łączy wzruszająca relacja ze swoim lekarzem, Frederickiem Trevesem, granym przez Anthony’ego Hopkinsa, większość ludzi traktuje go jak nieludzkiego człowieka. Kiedy ucieka przed swoim agresywnym konferansjerem, jest nękany przez grupę chłopców na stacji kolejowej i przypadkowo powala młodą dziewczynę.
Goni go po stacji przez wściekły tłum i osacza go, po czym krzyczy: „Nie jestem zwierzęciem!”. Jestem istotą ludzką! John Hurt w potężny sposób wciela się w biedną, odczłowieczoną duszę, która po całym życiu pełnym przemocy w końcu osiąga punkt krytyczny.
Upiór w korytarzu - Imperium śródlądowe
Zdecydowanie najbardziej eksperymentalny film Lyncha, Imperium śródlądowe jest zbyt niezrozumiały (lub zbyt długi) nawet dla części największych fanów reżysera. Ale Laura Dern w roli głównej daje porywającą rolę i jest mnóstwo typowo niepokojących momentów Lynchowskich.
W jednej szczególnie niepokojącej scenie do Derna na korytarzu podchodzi widmo. Wąski korytarz wywołuje złowieszcze uczucie klaustrofobii, a zagrożenie ze strony widma staje się o wiele bardziej realne, gdy nie ucierpi na skutek wystrzału.
Najbardziej niezręczna kolacja wszechczasów – Głowa do wycierania
Choć trudno jest zdefiniować styl Lyncha, kinową perspektywę Lyncha można najlepiej opisać jako surrealistyczną dekonstrukcję Americany. Doskonale widać to na scenie kolacji w debiutanckim filmie Lyncha Głowica do wycierania . Pierwsze spotkanie z rodzicami bliskiej osoby jest zawsze niezręczne, ale wizja Lyncha jest szczególnie niekomfortowa.
POWIĄZANE: Jak Głowa do wycierania ustanowiła styl Davida Lyncha
Krojenie mięsa przy stole to klasyczny obraz zdrowej amerykańskiej rodziny nuklearnej, ale kiedy Henry kroi pomarszczonego, sztucznego kurczaka, wycieka z niego czarna maź i wije się na talerzu. Matka jego dziewczyny krzyczy na niego, że zapłodnił ją, a potem próbuje go podejść. Cała ta scena kolacji jest rozdzierająca, a jej kulminacją są narodziny kultowego dziecka, które może nawet nie być człowiekiem.
Samobójstwo Diane – Mulholland Drive
Na końcu Napęd Mulhollanda Diane jest terroryzowana halucynacjami i w końcu zmuszona jest się zastrzelić. To szokujące samobójstwo stanowi zdecydowanie rozstrzygające (i ponure) zakończenie dwuznacznej historii, której znaczenie jest widoczne dla patrzącego.
Podczas gdy wcześniejsze sceny sugerują, że Diane i jej sobowtór Betty ma w sobie coś nadprzyrodzonego, ten ponury finał sugeruje, że Diane wcale nie nawiedzają demony i jest po prostu głęboko zaniepokojona.
Frank atakuje Dorothy w przebraniu dwóch odrębnych postaci – Blue Velvet
Prawdopodobnie najbardziej karygodnym złoczyńcą z kanonu Davida Lyncha – a jest w czym wybierać – jest Frank Booth, sadystyczny alfons grany przez Dennisa Hoppera w Niebieski aksamit . Postać otrzymuje niezapomniane wprowadzenie, kiedy wpada do mieszkania Dorothy i atakuje ją, podczas gdy Jeffrey ukrywa się w szafie.
Ta brutalna napaść na tle seksualnym jest już wstrząsającą sceną, ale jeszcze bardziej wytrąca ją z równowagi, gdy Frank przełącza się między swoimi dwiema postaciami: agresywnym tatusiem i marudnym, piskliwym dzieckiem.
DALEJ: 10 sposobów, w jakie Blue Velvet to arcydzieło Davida Lyncha