Analizujemy filmografię nagrodzonej Oscarem aktorki Charlize Theron i klasyfikujemy jej filmy od najgorszego do najlepszego. W ciągu swojej ponad 25-letniej kariery Charlize Theron konsekwentnie zaskakiwała publiczność, filmowców i samą branżę. Urodzony w Afryce Południowej Theron przeniósł się do Ameryki, aby uczęszczać do szkoły baletowej, dopóki kontuzja kolana nie doprowadziła do drastycznej zmiany w karierze. Przez kilka lat pracowała jako modelka, próbując zaistnieć jako aktorka. Po wylądowaniu niemówiącej roli w horrorze Dzieci kukurydzy III: Miejskie żniwa , dostała swoją pierwszą główną rolę w 1996 roku 2 dni w dolinie , co zwróciło na nią uwagę Hollywood. Od samego początku Theron rzucała wyzwanie oczekiwaniom i nie pozwalała sobie na bycie typową dla zwykłej piękności, przyjmując role w różnych gatunkach i budżetach.
W 2003 roku Theron stała się główną gwiazdą, grając seryjną morderczynię Aileen Wuornos Potwór , występ, który Rogera Eberta opisany jako „jedno z największych przedstawień w historii kina”. Film przyniósł jej Oscara i wyniósł ją na nowy poziom sławy. Theron nadal podążała w nowych kierunkach, współpracując z reżyserami takimi jak Ridley Scott i zdobywając pozycję gwiazdy kina akcji. Rzeczywiście, Theron może być najbardziej udanym przykładem współczesnego aktora, który jest w stanie z powodzeniem żonglować hitami kinowymi z projektami niezależnymi opartymi na postaciach. Rozciąga się także w rolach komediowych i horrorach. Naprawdę, jest jedną z niewielu znanych aktorek pracujących we współczesnym Hollywood, która może solidnie uzasadnić, że jest w stanie zrobić to wszystko.
POWIĄZANE: Każdy film Margot Robbie, ranking od najgorszego do najlepszego
Theron jest tym rzadkim aktorem o prawdziwej sile gwiazdy, który potrafi w pełni przekształcić się w niemal nierozpoznawalne role, gdy wymaga tego okazja. Jest zarówno ulubienicą franczyzy, jak i ulubienicą nagród. Łatwo jest zlekceważyć, jak naprawdę jest inteligentna i utalentowana, nie tylko jako aktorka, ale jako postać z branży, która z łatwością porusza się po często zdradzieckich wodach świata rozrywki. W następnej części Theron powróci do świata Szybcy i wściekli za dziewiątą odsłonę serii, której premiera została przesunięta o cały rok z powodu pandemii COVID-19. Do tego czasu przyglądamy się 46 filmom z filmografii Therona i klasyfikujemy je od najgorszego do najlepszego.
Zastrzeżenie: Ta lista nie obejmuje niewymienionych ról ani scen.
# 46 Ostatnia twarz
Ostatnia twarz jest rodzajem wywołującej dreszcze filmowej katastrofy, która może się zdarzyć tylko wtedy, gdy film traktuje się w 100% poważnie. Wyreżyserowany przez Seana Penna, jest to film, który naprawdę wierzy, że ma ważne przesłanie, którym musi podzielić się ze światem, i na tym polega większość jego naprawdę żenujących szczegółów. Theron gra lekarza, który zakochuje się w przystojnym chirurgu granym przez Javiera Bardema na tle wojny domowej w Afryce Zachodniej. To brutalny i głęboko arogancki film, bardziej zainteresowany drobnymi romantycznymi kłótniami białych głównych bohaterów niż czarnymi postaciami, które są zredukowane do marionetek dla tanich kopnięć emocjonalnych. Szczególnie obraźliwy okazuje się wątek poboczny dotyczący epidemii HIV. Zarówno Theron, jak i Bardem są naprawdę okropni, chociaż trudno zobaczyć, jak mogliby być dobrzy w filmie, który osiada ich z dialogami, które wydają się być napisane przez robota. Ostatnia twarz to smętny pokaz fałszywej szlachetności, który reprezentuje absolutnie najgorsze zarówno z prestiżowego dramatu, jak i hollywoodzkiego zawłaszczania cierpienia Czarnych dla białego dramatu.
# 45 Żona astronauty
Film przedstawiający kosmitów, domowe dramaty i spiski NASA powinien być o wiele bardziej interesujący niż Żona astronauty . Theron gra tytułową rolę, występując przeciwko poważnie zdystansowanemu Johnny'emu Deppowi, astronautowi, który wraca na Ziemię po nieudanej misji i wydaje się być zupełnie inną osobą. Historia ma zadatki na melodramat, ale film wydaje się dziwnie oderwany od własnej koncepcji. Gdyby bardziej opierał się na potencjale kina klasy B z lat 50., być może widzowie mieliby coś przyjemniejszego do uchwycenia. jak to jest, Żona astronauty wydaje się, że nie wie, co ze sobą zrobić, przez co obsada wygląda na zagubioną.
# 44 Milion sposobów na śmierć na Zachodzie
Theron ma świetne komediowe kotlety, ale nie wiedziałbyś tego z niezwykle leniwej próby Setha MacFarlane'a, by stworzyć własną Płonące siodła , 2014 r Milion sposobów, jak zginąć na Zachodzie . Zbyt wiele żartów po prostu nie działa, co jest oczywiście problemem dla komedii, ale jest też dziwnie bezpieczne dla wysiłku MacFarlane'a. Jest tu mnóstwo żartów w złym guście, ale nic szczególnie nieoczekiwanego ani naprawdę odważnego. To głównie toaletowy humor, który słyszałeś już wiele razy, i kilka scen, które mogą wywołać uśmiech, jeśli nic więcej. Theron jest obarczona szczególnie nieciekawą rolą, która nie daje jej okazji do popisania się, jaka potrafi być przezabawna.
POWIĄZANE: Każdy film Henry’ego Cavilla od najgorszego do najlepszego
# 43 Z głową w chmurach
Theron z pewnością pasuje do 2004 roku pod względem estetycznym Głowa w chmurach , błyszczący melodramat osadzony w Europie lat 20. i 30. XX wieku, ale samego filmu bardzo brakuje. Reżyser John Duigan wyraźnie dąży do czegoś w stylu Casablanka czy dzieła Henry'ego Millera w połączeniu historii z erotyzmem, ale efektem końcowym jest sztywny romans z obsadą, która nie pasuje do tego materiału. Jeśli szukasz opowieści o drugiej wojnie światowej, która przedstawia nazistowską okupację Paryża i powstanie faszystowskiego reżimu generała Franco, Głowa w chmurach jest przygnębiająco głupim filmem, który zbyt często zmienia się w wywołującego dreszcze.
# 42 Budząc się w Reno
2002r Przebudzenie w Reno miał być gwiazdą dla ulubieńców ówczesnej hollywoodzkiej pary, Brada Pitta i Jennifer Aniston, którzy zrezygnowali z projektu przed rozpoczęciem zdjęć. To może być najbardziej ekscytujący element tej nieciekawej komedii, która nie pozostawia nietkniętych stereotypów ani banałów. Wszyscy w obsadzie, w tym Natasha Richardson i Billy Bob Thornton, puszczają go na maksa i nie można ich winić za to, że nie przejmują się zbytnio tym mdłym materiałem.
# 41 15 minut
Thriller policyjny Johna Herzfelda 15 minut z pewnością ma wzniosłe ambicje. Biorąc swój tytuł od słynnego cytatu Andy'ego Warhola, który twierdził „W przyszłości każdy będzie sławny na całym świecie przez 15 minut”, historia opowiada o uznanym detektywie z wydziału zabójstw (Robert De Niro), który musi wyśledzić parę morderców z Europy Wschodniej, którzy nagrywają swoje zbrodnie na wideo, próbując zostać celebrytami. Jak w standardowym filmie gliniarze kontra zabójcy, 15 minut jest w miarę w porządku, ale w momencie, gdy próbuje dążyć do czegoś bardziej zjadliwego lub satyrycznego, wszystko się rozpada. Jego własna zarozumiałość jest zbyt słaba, by wytrzymać odrobinę kontroli, i zamiast być bystra lub spostrzegawcza w swoich własnych tematach, wydaje się nieznośnie zadowolona z siebie.
# 40 Lunatykowanie
Nazywanie swojego filmu Lunatykowanie kiedy jest tak nudny i pozbawiony nowych pomysłów, jak ten dramat z 2007 roku, po prostu prosi się o kpiny. Historia Williama Mahera o porzuceniu rodziny i nieprawdopodobnej więzi wydaje się zmierzać do ospałości, ale ląduje na usypiającym, pomimo najlepszych wysiłków jego obsady, w tym Nicka Stahla i Dennisa Hoppera. W tym filmie po prostu nie ma energii, a jego bezcelowość sprawia, że 100-minutowy czas trwania wydaje się dwa razy dłuższy.
POWIĄZANY: Każdy film Davida Ayera w rankingu od najgorszego do najlepszego
# 39 Słodki listopad
Charlize Theron i Keanu Reeves powinni być parą stworzoną w niebie, ale Słodki listopad jest absolutną stratą ich obu talentów. Filmowi można wybaczyć jego niepowstrzymany schmaltz, gdyby nie był tak chętny do obracania wątpliwej zarozumiałości jako wstrząsającego romansu. Jest wymyślony, niezwykle manipulacyjny i praktycznie błaga publiczność, aby przeoczyła, jak przerażający są obaj bohaterowie. Theron i Reeves mają również negatywną chemię romantyczną i seksualną, więc obaj wyglądają na zagubionych w tym niedoszłym Historia miłosna .
#38 Próba i błąd
W kierunku końca ogona Seinfelda 's run, Michael Richards zabrał się do pracy, starając się zostać gwiazdą filmową. Aby ułatwić ten proces, połączył siły z ukochanym Jeffem Danielsem Głupi i głupszy oraz reżyser Jonathan Lynn, który nakręcił nagrodzoną Oscarem komedię sądową Mój kuzyn Vinny . Błyskawica nie uderzyła dwa razy w tę opowieść o sali sądowej, a Theron pozostał z dużo mniej satysfakcjonującą rolą drugoplanową niż Marisa Tomei.
# 37 Uwięziony
Pisarz Greg Iles zaadaptował własną bestsellerową powieść 24 godziny dla reżysera Luisa Mandokiego Uwięziony , ale wiele zniknęło ze strony na ekran. W ogóle nie potrzeba czasu, aby ten rzekomy thriller całkowicie wyleciał z torów, całkowicie zniszczony przez własną, coraz bardziej niedorzeczną konfigurację. To, co powinno być napięte, jest zamiast tego przewidywalne, a film zbyt mocno polega na taktykach w stylu wyzysku, aby zrobić tani punkt.
# 36 Legenda Baggera Vance'a
Robert Redford to hollywoodzka legenda zarówno na ekranie, jak i poza nim. Otrzymał Oscara dla najlepszego reżysera za swój pierwszy film za kamerą, Zwykli ludzie i zdobył uznanie dzięki tytułom takim jak Teleturniej I Zaklinacz koni . 2000's Legenda Baggera Vance'a jest jednak naprawdę słabym punktem w jego karierze zarówno jako aktora, jak i reżysera. Jest boleśnie przestarzały pod względem scenariusza i pomysłów, opierając się na banalnym dramacie sportowym zmieszanym z tropem Magical Negro, który pozostawia biednego Willa Smitha utkniętego w roli uprzejmie tajemniczego mentora Matta Damona. Obsada stara się jak może uziemić materiał, ale Baggera Vance'a wydaje się pozostałością sprzed 50 lat na wszystkie najgorsze sposoby.
POWIĄZANE: Każdy film Toma Cruise'a od najgorszego do najlepszego
# 35 Łowca: Wojna zimowa
Kristen Stewart nie została zaproszona z powrotem na kontynuację Królewna Śnieżka i Łowca, więc film stał się dziwną hybrydą kontynuacji i prequelu i jako taki był zauważalnie mniej ekscytującym wydarzeniem. Theron wciąż bawi się jako lubieżna i dumnie zła królowa, ale jej urok jest roztrwoniony, podobnie jak jej inne gwiazdy, do których należą Emily Blunt, Chris Hemsworth i Jessica Chastain. Film wyraźnie czerpie inspirację z Mrożony ale ma niewiele do zauważenia przez widzów poza wspaniałymi kostiumami.
#34 Æon Flux
Theron, reżyser Karyn Kusama i kultowy serial animowany MTV Æon Flux wydawało się, że świetnie pasuje, ale ingerencja w studio zmusiła zarówno filmowca, jak i aktora do kompromisu w sprawie oryginalnej wizji historii. Kusama twierdzi, że studio zabrało jej film podczas montażu i mocno go przerobiło, zmieniając fabułę i postacie oraz nadając filmowi coś bardziej tradycyjnego niż artystyczne podejście do materiału. Szkoda, bo film, który otrzymaliśmy, jest pełen przebłysków ogromnego potencjału. Theron jest przewidywalnie świetny, a film z pewnością wygląda ładnie, ale jest to głównie nudna sprawa, w której brakuje wywrotowej krawędzi kreskówki i elementów ekspresjonistycznych. Kiedy materiał źródłowy jest tak pomysłowy i wymagający, wydaje się, że film jest tak konwencjonalny.
# 33 Płonąca równina
Łatwo zrozumieć, dlaczego Theron odrzuciła swoją moc Płonąca równina , zarówno jako aktorka, jak i producentka wykonawcza. Film był debiutem reżyserskim wielokrotnie nagradzanego scenarzysty Guillermo Arriagi, który współpracował z Alejandro Gonzálezem Iñárritu m.in. Babel i okazał się wielkim hitem wśród amerykańskich krytyków. Typowy dla dzieł Arriagi, ten film jest opowiadany w nieliniowej narracji i jest tak ponury tematycznie, jak tylko można sobie wyobrazić, ale okrucieństwo jego poprzedniej pracy wydaje się osłabione przez jego własną rękę reżyserską. Film za bardzo opiera się na uderzająco oczywistej symbolice, zamiast ufać swoim aktorom, że wykonają swoją pracę. Są momenty elegancji usiane wszędzie, ale nie na tyle blisko, aby podtrzymać tę koncepcję.
# 32 Rodzina Addamsów
Theron byłby prawdopodobnie doskonałym wyborem do roli Morticii w adaptacji na żywo Rodzina Addamsów . Szkoda, że zamiast tego została jej tylko część lektora w tym najnowszym podejściu do klasycznych postaci. Podczas gdy Theron pracuje z nienaganną obsadą, w skład której wchodzą Oscar Isaac, Nick Kroll i Catherine O'Hara, film podkopuje cudownie makabryczny materiał źródłowy jego rozdrażnionej ciemności. Zniknęły czarne jak smoła żarty i działalność wywrotowa amerykańskiej fantazji z przedmieść, a jej miejsce zajmuje niepotrzebnie przesłodzony romans, który bardziej polega na kalamburach i odniesieniach do popkultury niż na rozwoju postaci. Fani Rodzina Addamsów dobrze by było trzymać się filmów aktorskich z lat 90.
POWIĄZANE: Każdy film Sióstr Wachowskich od najgorszego do najlepszego
# 31 Sława
Jeden z najgorszych punktów profesjonalnego dorobku Woody'ego Allena w latach 90., Sława jest zmęczoną powtórką jego lepszych filmów, ale z dodatkowym hołdem dla Słodkie życie to naprawdę nie ma sensu. Kenneth Branagh gra neurotycznego pisarza, który zostaje profilerem celebrytów i wpada do świata sławy. Wcielanie się Branagha w rolę Allena jest często krępujące, a nawet Judy Davis, która była tak znakomita w Allen's Mężowie i żony , stara się uczynić ten materiał interesującym. Biorąc pod uwagę, jak sławny jest Allen i jak długo działa w tym biznesie, dziwne jest, że wydaje się, że nie rozumie konkretnych warstw i osobliwości sławy wymaganych, aby ta fabuła zadziałała. Wszystko wydaje się jednocześnie przesadzone i na wpół upieczone. A na domiar wszystkiego, Donald Trump pojawia się, grając samego siebie.
# 30 Ciemne miejsca
Gillian Flynn stała się popularną postacią zarówno w branży wydawniczej, jak iw Hollywood, kiedy wydała swoją powieść Zaginiona dziewczyna stał się przebojem. W 2014 roku David Fincher ożywił ten film czarnym humorem i odpowiednią równowagą między prestiżem a tandetą. Rok później ekranizację doczekała się kolejnej jej powieści: Ciemne miejsca . Ten jednak nie był tak dobry. Theron gra jedyną ocalałą z rodzinnej masakry, która pozostawiła ją w traumie i na zawsze oznaczoną jako ofiara, aż do jej dorosłości. Aby związać koniec z końcem, zgadza się spotkać z tajemniczym prawdziwym klubem przestępczym, który wątpi w jej opowiadanie o wydarzeniach. Konfiguracja jest fascynująca, ale dziwność powieści nie działa tak dobrze w adaptacji. Nawet gdy ujawniane są niekończące się zwroty akcji, film bardzo szybko traci uwagę publiczności. Co wydawało się takie łatwe w Zaginiona dziewczyna czuje się wymyślony i nużący Ciemne miejsca .
# 29 Włoska robota
Oryginalny włoska robota to klasyk z jakiegoś powodu, super fajny i głęboko zabawny kryminał, który jest nie do podrobienia brytyjski i całkowicie produkt swingujących lat sześćdziesiątych. Więc naturalnie remake jest amerykański, niezbyt humorystyczny i śliski do punktu nudy. Te pościgi samochodowe są niewątpliwie przyjemne, ale bardzo tęskni się za zrujnowanymi emocjami z oryginalnego filmu. To eskapizm polegający na pozostawieniu mózgu za drzwiami, który wykonuje swoją pracę, ale nieuchronnie przegapisz zadziorny urok Michaela Caine'a i jego towarzystwa.
# 28 Bomba
Być może wyszedł niecały rok temu, ale już Jay Roach Bomba wydaje się żałosną decyzją z zamierzchłej przeszłości. Zmierzenie się z prawdziwą historią epidemii molestowania seksualnego w Fox News pod rządami niesławnego Rogera Ailesa nigdy nie było prostym zadaniem. To była historia, która wymagała zręcznej ręki i ostrego jak brzytwa zrozumienia różnych skrzyżowań i konfliktów. Zamiast tego Roach wybiera łatwą drogę i kończymy z całkowicie nieszczerą historią, która pomija prawdziwą szorstkość tych wydarzeń. Absolutnie nie zwraca się uwagi na trującą moc Fox News i sposoby, w jakie przyczyniły się do tego kobiety takie jak Megyn Kelly (w tej roli Theron z niesamowitą dokładnością). Zamiast tego, idziesz, dziewczyno wybielająca rzeczywistość, która z zadowoleniem postrzega rozwadnianie życia tych kobiet jako formę zachęcania do feminizmu. To film, który bardzo potrzebował pewnej dwuznaczności lub przynajmniej moralnego kręgosłupa, ale Bomba jest po prostu błyszczącym przepisaniem historii, która jest wyniesiona poza naganę dzięki czystej sile swoich aktorek, z których każda zasługuje na coś lepszego niż to.
POWIĄZANE: Każdy film Guillermo Del Toro od najgorszego do najlepszego
# 27 Klątwa Nefrytowego Skorpiona
Wtedy, Klątwa Nefrytowego Skorpiona był najdroższym filmem Woody'ego Allena, z budżetem 33 milionów dolarów (majątek dla reżysera najbardziej znanego z robienia rzeczy szybko i tanio). Podwójne odszkodowanie Wildera chociaż w kolorze, a nie czarno-białym. To Allen na średnim poziomie, w którym pozornie każda piękna kobieta – od Therona przez Elizabeth Berkley po Helen Hunt – chce uprawiać z nim seks. To jest lepsze niż Sława w tym, że przynajmniej wydaje się, że ma prawdziwe ciepło dla własnych pomysłów, ale poza tym jest to niepotrzebny tytuł w ogromnej filmografii Allena.
# 26 Potężny Joe Young
Oryginalny Potężny Joe Young od 1949 był A King Kong niedoszły film klasy B, który pozostaje ukochany przez miłośników animacji poklatkowej. Remake z 1998 roku, dzięki uprzejmości Disneya, jest bardziej przyjaznym dla rodziny kaprysem z dużą dawką sentymentalizmu. Centralnym punktem pozostaje tytułowy behemot goryl, który tym razem został stworzony za pomocą animatroniki, kostiumu goryla i specjalnego makijażu dostarczonego przez legendarnego Ricka Bakera. Ogólny wpływ jest nadal imponujący, chociaż film dotyczący tego łagodnego giganta jest znacznie mniej interesujący. Małe dzieci będą przyjemnie odwrócone, ale ich rodzice mogą być mniej zabawni.
# 25 Gry z reniferami
Nawet sama Theron to przyznaje Gry Renifery nie jest świetnym filmem, ale podpisała kontrakt, aby móc pracować z reżyserem Johnem Frankenheimerem Kandydat mandżurski sława. Rzeczywiście, w 2008 roku Theron przyznała, że uważa ten film za swój najgorszy. Niestety, jest to zbyt trudne do zapomnienia, aby było naprawdę okropne. Stworzony u szczytu nieco nieudanej fazy głównego bohatera akcji Bena Afflecka, Gry Renifery kończy się tak głupio, jak jego tytuł. W jego niedorzecznej fabule jest kilka tak złych, że aż dobrych momentów, ale nie na tyle, by utrzymać czas trwania.
# 24 Ludzie honoru
Theron marnuje się w symbolicznej roli posłusznego małżonka w tym skądinąd solidnym filmie biograficznym o marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych. Człowiek honoru to dobrze skonstruowana opowieść, która ma w sobie wystarczająco dużo siły, by uniknąć niepotrzebnego sentymentalizmu. Prawdziwe mięso filmu pochodzi z dynamiki między jego głównymi gwiazdami, Kubą Gooding Jr. i Robertem De Niro, którzy popychają się nawzajem do granic możliwości, chociaż film jest lepszy, gdy łagodzi ich wzajemny nawyk schodzenia do scenerii.
POWIĄZANE: Każdy film Russo Bros. od najgorszego do najlepszego
#23 gringo
Nash Edgerton, brat Joela, wyreżyserował tę komedię kryminalną, którą Theron wyprodukował i w której zagrał. David Oyelowo gra łagodnego pracownika farmaceutycznego, który zostaje uwikłany w porwanie i eksperymentalny test narkotykowy. Bracia Egerton wyraźnie wezwali wiele przysług i zebrali niesamowicie utalentowaną obsadę Gringo , z których wszyscy bardzo się starają znaleźć iskierkę inspiracji w tym niechlujnym filmie. Ilekroć obejmuje chaos, staje się o wiele przyjemniejszy, ale Gringo ostatecznie gubi się we własnej zarozumiałości i splątanym spisku.
#22 Hancocka
2008's Hancocka został wydany tuż przed tym, jak obecne szaleństwo filmów o superbohaterach stało się definiującą siłą Hollywood, więc wydaje się, że jest to dziwny wyjątek wśród gatunku. Will Smith gra supermocnego mściciela z tajemniczą przeszłością, który stał się wrogiem publicznym numer jeden w Los Angeles dzięki swojej apatii i pijaństwu siejącemu niekończące się spustoszenie wśród ogółu społeczeństwa. Z pomocą doświadczonego guru PR zmienia swój wizerunek, a to satyryczne podejście okazuje się najbardziej fascynującym i trwałym aspektem Hancocka . Zwrot akcji w drugiej połowie i dramatyczna zmiana gatunku okazały się zbyt trudne dla większości widzów, a film szybko traci orientację, co sprawiło, że był to intrygujący koncept. Smith jest zawsze ujmujący, a Theron trzyma się swojego, nawet gdy fabuła staje się poważnie zakręcona. Gdyby tylko Hancocka utknął w podeście, myślano by o nim z większą sympatią ponad dekadę później.
# 21 Królewna Śnieżka i Łowca
Theron nie gra hammy, ale jako zła królowa Królewna Śnieżka i Łowca najwyraźniej pozwala sobie na dużo wampirzej zabawy w roli bezwstydnego złoczyńcy. Za tą baśniową opowieścią, która łączy klasyczną fantazję ze współczesną wrażliwością, kryje się prawdziwa ambicja. Podczas gdy nierówny łuk ogranicza jego ogólną energię, pozostaje odświeżającą zmianą tempa w stosunku do typowego letniego hitu. Niestety, kontynuacja nauczyła się wszystkich złych lekcji.
# 20 Kraj północny
Theron zdobyła swoją drugą nominację do Oscara w dramacie Niki Caro zainspirowanym przełomowym pozwem zbiorowym o molestowanie seksualne, który grupa pracownic kopalni wytoczyła swoim pracodawcom. Kraj północny wyraźnie ma szlachetne intencje, ale wpada w każdą pułapkę biograficznej formuły i jest do tego filmem znacznie gorszym. Podczas gdy Theron i współgwiazda Frances McDormand są niewątpliwie znakomici, jest to historia, która potrzebowała mniej blasku opery mydlanej. Ciężka ręka Caro w drugiej połowie filmu podczas scen na sali sądowej jest szczególnie rozczarowująca. Kraj północny ma kilka mocnych scen, a jego przesłanie jest ważne, ale jego stateczne zaangażowanie w każdy trop w książce pozbawia tę opowieść jej bardzo potrzebnej autentyczności.
POWIĄZANE: Każdy film Willa Smitha od najgorszego do najlepszego
# 19 Bitwa w Seattle
Theron pracowała u boku swojego ówczesnego partnera, Stuarta Townsenda, z którym zadebiutował jako reżyser Bitwa w Seattle . Historia jest luźno oparta na wielu protestach, które miały miejsce podczas konferencji ministerialnej Światowej Organizacji Handlu w 1999 roku. Townsend ma bystre oko do uchwycenia szaleństwa i pasji protestu, iz pewnością pozwala widzom zrozumieć, jak to jest być w serce akcji. Film zawodzi, gdy odchodzi od polityki i osłabia swoją słuszną furię na rzecz postaci, którymi mało się interesujemy. kiedy Bitwa w Seattle traci swoje oburzenie, staje się dziełem o wiele mniej mocnym.
# 18 Życie i śmierć Petera Sellersa
Pierwotnie emitowany jako film telewizyjny HBO w USA, Życie i śmierć Petera Sellersa otrzymał kinową premierę wszędzie indziej, a nawet grał w konkursie na Festiwalu Filmowym w Cannes. Geoffrey Rush gra legendarnego aktora, a Charlize Theron jest jego drugą żoną, szwedzką modelką/aktorką Britt Ekland. Rush jest doskonały w niezwykle trudnej roli, a film oddaje szaloną energię zarówno jego bohatera, jak i epoki, w której był u szczytu kariery. Twoje zainteresowanie filmem będzie w dużej mierze zależeć od twojej tolerancji dla samego Sprzedającego. Britt Ekland skrytykował film za bagatelizowanie jego bardziej potwornych aspektów, a film z pewnością jest winny zbytniego lubienia swojego bohatera (chociaż nie jest to historyczne wybielanie). Być może warto obejrzeć choćby po to, by zobaczyć tyle znajomych twarzy grających prawdziwe legendy branży, od Stanleya Tucciego jako Stanleya Kubricka po Johna Lithgowa jako Blake'a Edwardsa.
# 17 2 dni w dolinie
1996 2 dni w dolinie była pierwszą ważną rolą w karierze Theron i tą, która zapowiedziała jej przybycie do Hollywood. Wpływy filmu noir są oczywiste, podobnie jak dług, któremu wyraźnie zawdzięcza Pulp Fiction i chociaż nigdy nie dorównuje temu drugiemu, pozostaje zabawnym, paskudnym zespołem kryminalnym z mocną obsadą aktorów charakterystycznych, w tym Glenne Headley, Danny Aiello i James Spader. Theron jest z pewnością dobrze obsadzona jako femme fatale, ale wciąż ma szansę pokazać, że jej potencjał wykracza daleko poza ograniczenia zwykłego symbolu seksu.
# 16 Adwokat diabła
Kolejny wczesny dodatek do filmografii Therona, Taylor Hackford Adwokat Diabła jest najprzyjemniejszy, gdy w pełni obejmuje swoją szaloną kampową naturę. Keanu Reeves gra prawnika z małego miasteczka, który przeprowadza się do Nowego Jorku, aby pracować dla dużej firmy należącej do niego Ala Pacino , który jest dosłownie Szatanem. Film jest dziwnym skrzyżowaniem raj utracony , thriller prawniczy Johna Grishama i rewia drag queen, w której Pacino podkręca ją do niemal niezgłębionych poziomów w sposób, w jaki tylko on może. Ma swoje ciemniejsze i bardziej lubieżne elementy, ale Adwokat Diabła jest bardziej wulgarnym melodramatem i wtedy jest najbardziej absurdalnie przyjemny.
POWIĄZANE: Każdy film Ridleya Scotta od najgorszego do najlepszego
# 15 Prometeusz
Powrót Ridleya Scotta do Obcy franczyza pozostaje dzielącym wpisem wśród fanów. Chociaż wciąż jest to temat do wielu dyskusji na temat tego, czy była to historia, która potrzebowała prequelu, nie można zaprzeczyć, że Prometeusz ma kilka fascynujących momentów, które warto obejrzeć ponownie. Theron współpracuje z mocną obsadą (Scott zawsze był doskonały w tworzeniu interesujących zespołów aktorskich), w tym Idrisem Elbą, Noomi Rapace i kradnącym sceny Michaelem Fassbenderem. Oryginalny Obcy działa, ponieważ nie zawsze wyjaśnia publiczności swoją historię, coś Prometeusz za bardzo się w to wplątuje. Nadal jednak jest to wspaniale wyglądający film z mnóstwem przerażeń i niespodzianek, które utrzymają cię w ryzach.
# 14 Zasady Cider House
Staromodny film nie zawsze jest zły, zwłaszcza jeśli reżyser wie, co robi. Lasse Hallström świetnie pasuje do tej adaptacji bestsellerowej powieści Johna Irvinga Regulamin Cider House . Drugiego Oscara Michael Caine zdobył za rolę dobrodusznego lekarza, który prowadzi sierociniec i przeprowadza nielegalne aborcje dla potrzebujących. Film zachowuje niepewną równowagę między domowymi wygodami starego hollywoodzkiego kina złotego wieku a mrocznością powieści, ale ostatecznie to udaje. Jest to łagodniejsze podejście do treści książki, ale nie mniej skuteczne.
# 13 Los wściekłych
Ewolucja Szybcy i wściekli franczyza to jeden z najbardziej fascynujących wątków we współczesnej historii kinowych hitów. To, że ta seria rozpoczęła się jako standardowy film akcji o kradzieży samochodów i przekształciła się w absurdalnie przesadzoną sagę wyczynów kaskaderskich i przyjaźni, jest jedną z najmądrzejszych decyzji, jakie kiedykolwiek podjęło studio z dochodową własnością intelektualną. Nic dziwnego, że nawet największe talenty, takie jak Theron, chciały dołączyć do zabawy i stać się częścią coraz dziwniejszej historii. Los wściekłych , ósma część opowieści, nie jest najlepszym filmem z serii, ale pokazuje, dlaczego te filmy tak dobrze się sprawdzają. To franczyza, która dokładnie wie, czym jest i nie ma żadnych skrupułów, by wykorzystać swoją absurdalną naturę, aby uzyskać maksymalny efekt. Lodowy urok Theron okazuje się świetną przykrywką dla znajomych twarzy, więc nic dziwnego, że powraca w części 9.
# 12 Podwórka
James Gray jest reżyserem, którego bogate dramaty były w większości ignorowane przez amerykańskich krytyków, podczas gdy francuska publiczność przez lata je chwaliła. 2000's Podwórka cierpiał z powodu gniewu Miramaxa, który prawie porzucił film i spowodował, że stał się on wielką klapą kasową. Amerykańska krytyczna opinia o Grayu powoli zmieniała się na pozytywną w ciągu ostatnich kilku lat dzięki filmom takim jak Do gwiazd Ale Podwórka to film gotowy do ponownego odkrycia. W tym dramacie kryminalnym jest autentyczność, która pomaga mu wznieść się ponad niezliczone podróbki Scorsese, które zanieczyszczają pole. Theron jest znakomity, ale film naprawdę należy do Joaquina Phoenixa, wieloletniego współpracownika Graya, który wykonuje z reżyserem niektóre z jego najbardziej niedocenianych prac.
POWIĄZANE: Każdy film Stevena Spielberga od najgorszego do najlepszego
# 11 Atomowa blondynka
Droga furii położyć podwaliny pod Theron, aby stała się gwiazdą akcji, ale Atomowa blondynka był dowodem na to, że mogła więcej niż tylko trzymać się razem z uzbrojonymi w broń kolesiami tego gatunku. Akcja rozgrywa się w Berlinie pod koniec zimnej wojny, Atomowa blondynka jest zdecydowanie ociekający talentem, a każda scena jest przesiąknięta boleśnie fajnym stylem, który nie wyglądałby nie na miejscu w teledysku Blondie. Reżyser David Leitch zaczynał od filmu Johna Wicka i pokazuje to tutaj w brutalnie stylowych scenach walki, które w równym stopniu wywołują podziw i skrzywienie. Kontynuacja jest w trakcie prac z Netflix, a Leitch powiedział, że chciałby przejść Atomowa blondynka koniec z Johna Wicka . Z niecierpliwością czekamy na dalsze wieści na temat obu projektów.
# 10 To, co robisz!
Jako jedna z jej pierwszych ról, Theron pojawia się w niewielkiej roli w niezwykle uroczym debiucie reżyserskim Toma Hanksa. To co robisz! to nazwa piosenki, która katapultuje The Wonders na szczyty list przebojów, tylko po to, by ich marzenia niemal natychmiast się rozpadły. Jak przystało na film z Tomem Hanksem, jest to rozkoszna igraszka pełna słodyczy i szeregu świetnych kreacji, w tym Toma Everetta Scotta, Liv Tyler i Steve'a Zahna. Najlepsze części filmu pochodzą z tego, jak perfekcyjne jest przedstawienie wczesnych lat 60., nie tylko pod względem produkcji lub projektowania kostiumów, ale także muzyki i uczuć intensywnego optymizmu sprzed wojny w Wietnamie. Niewiele filmów ma tak dobre oryginalne piosenki.
# 9 Droga
Nagrodzona Pulitzerem powieść Cormaca McCarthy'ego Droga to ponura lektura, nawet jak na jego mroczne standardy: wstrząsająca postapokaliptyczna opowieść o mężczyźnie (granym przez Viggo Mortensena) i jego młodym synu, którzy próbują przetrwać na pustkowiu pozbawionym człowieczeństwa i zaufania. Adaptacja Johna Hillcoata nie zawsze oddaje surowy terror powieści, ale kiedy trafia w sedno, jest to potężne przeżycie wizualne. Rola Therona jest niewielka (i wciąż rozszerza się w stosunku do tego, co jest na stronie), ale jest to niezaprzeczalnie film Mortensena i Kodi Smit-McPhee. Rzadko zdarza się oglądać hollywoodzki film, w którym ty, widz, naprawdę nie jesteś pewien, czy wszystko się ułoży.
Powiązane: Wyjaśnienie tragicznego zakończenia drogi
# 8 Strzał z dystansu
Theron nigdy nie była bardziej rozbawiona do śmiechu, niż gra u boku Setha Rogena Długi strzał . Na papierze scenografia tego filmu wydawała się nie do zniesienia: schlubowaty koleś ponownie spotyka się ze swoją wspaniałą byłą opiekunką, która teraz kandyduje na kolejnego amerykańskiego prezydenta. Jednak scenarzyści Dan Sterling i Liz Hannah grają o wiele mądrzej w tej konfiguracji. Rogen i Theron mają ciepłą i wiarygodną chemię, którą film drażni zarówno dla wspaniałego efektu romantycznego, jak i komediowego. Zamiast odgrywać dziwną naturę pary w tej dynamice, Długi strzał jest bardziej skoncentrowany na tym, jak para pracuje w tandemie, zarówno zawodowo, jak i osobiście. Długi strzał miał pecha, otwierając się w kinach tydzień później Avengers: Koniec gry , więc zgodnie z przewidywaniami został pochowany w kasie, ale jest dobrze przygotowany do odkrycia przez tych, którzy przegapili go za pierwszym razem.
POWIĄZANE: Każdy film Matta Reevesa od najgorszego do najlepszego
# 7 W dolinie Ela
Kariera zawodowa scenarzysty i reżysera Paula Haggisa na zawsze zostanie zdefiniowana Rozbić się , film, który jest powszechnie uważany za absolutnie najgorszy film kiedykolwiek wygrał najlepszy film na Oscarach . Być może z powodu tej, jak trzeba przyznać, całkowicie zasłużonej reakcji, widzowie wahali się, czy przyjąć jego kolejny film, 2007 W Dolinie Ela . Szkoda, bo to z pewnością jego najlepsza godzina i jeden z najciekawszych filmów, które pojawiły się w Hollywood podczas szczytu wojny w Iraku. Zainspirowany prawdziwą historią film jest po części dramatem kryminalnym, po części biblijną alegorią i ostrą antywojenną polemiką, koncentrując się na weteranie żandarmerii wojskowej, który próbuje odkryć prawdę o brutalnej śmierci syna żołnierza, który niedawno wrócił z Iraku. Tommy Lee Jones daje jedną ze swoich najlepszych ról jako pozbawiony praw obywatelskich ojciec, który trzyma się nadziei na odpowiedzi na brutalny koniec syna, a film jest odważnie ponury w eksploracji traumy wojny.
# 6 Stara Gwardia
Netflix od lat próbuje stworzyć własny hit z potencjałem franczyzy, mając nadzieję, że dotrzyma kroku wielkim hollywoodzkim studiom. Dotknęli nawet Michaela Baya, aby stworzyć własną ofertę w postaci Sześć metra, ale publiczność była bezinteresowna. Usługa przesyłania strumieniowego w końcu się przełamała Stara Gwardia , adaptacja powieści graficznej Grega Rucki w reżyserii Giny Prince-Bythewood. Theron przewodzi gangowi niemoralnych najemników szukających zemsty na byłym agencie CIA, który ich wrobił. Podczas gdy film uderza w wiele znanych rytmów z gatunku superbohaterów, jego prawdziwa energia tkwi w równowadze między namiętnym rdzeniem emocjonalnym a kinetycznymi sekwencjami akcji. To ten rzadki amerykański przebój z queerowymi postaciami, które mają otwarty i zmysłowy romans, w tym rodzaj dramatycznego pocałunku w scenie akcji, który jest zwykle zarezerwowany dla heteroseksualnych par. Zawiera także kolejne przypomnienie, dlaczego Theron tak dobrze pasuje do świata akcji. Wydaje się, że doskonale czuje się w tym świecie, podobnie jak jej koledzy aktorzy, w tym Marwan Kenzari, KiKi Layne i Luca Marinelli. Netflix wyraźnie ma nadzieję na pełną franczyzę Stara Gwardia i szczerze mówiąc, my też.
# 5 Tully
Nagrodzona Oscarem scenarzystka, Diablo Cody, zaczęła od błyskotliwego, gotowego na żarty Juno ale jest najsilniejsza dzięki ponurym opowieściom o kobiecych traumach, od zawsze niedocenianej Ciało Jennifer do serii Hulu Jedna Missisipi . Jej współpraca z reżyserem Jasonem Reitmanem, z którym nakręciła trzy filmy, zaowocowała niektórymi z jej najlepszych prac. 2018's Tully to bezlitośnie szczera opowieść o trudnościach poporodowych, jakich rzadko można spotkać w amerykańskich filmach głównego nurtu. Theron uchwyciła nieustanne wyczerpanie i frustrację macierzyństwa, czas silnie kontrastujących emocji, których wielu outsiderów albo nie rozumie, albo nie chce się w pełni stawić im czoła. Niektórzy krytycy nie pochwalali reżyserii filmu w trzecim akcie, ale Tully’ siła tkwi w jego niespodziankach.
# 4 Młody dorosły
Theron okazał się doskonale pasować do pracy Diablo Cody'ego i Jasona Reitmana, pary reżyser/scenarzysta, którzy najlepiej współpracują ze sobą nad mrocznymi i głęboko ludzkimi opowieściami o zmaganiach dorosłego życia. Młody dorosły dał jej ekscytującą możliwość zagrania jednej z jej najbardziej drażliwych postaci, mizantropijnej alkoholiczki-autorki widm, która ma obsesję na punkcie utraconej młodości i życia, które mogłaby mieć. Rola Mavis była wielokrotnie opisywana jako „niesympatyczna”, co pomija jej poważną chorobę psychiczną i traumę. Theron ożywia ją wszystkimi ostrymi krawędziami i odmawia złagodzenia jej ponurego spojrzenia na życie. Śmiech tutaj jest czarny jak smoła, często towarzyszy mu gwałtowny wdech. To jest tak mroczna jak komedia, a Theron nie mógłby lepiej do tego pasować. Między Młody dorosły I Tully , nie można nie mieć nadziei, że będzie częstszą współpracowniczką Cody'ego i Reitmana.
POWIĄZANE: Każdy film Petera Jacksona od najgorszego do najlepszego
# 3 Kubo i dwie struny
Łajka jest panującym królem animacji poklatkowej w Ameryce, a mimo to pozostaje szokująco niedoceniana przez szeroką publiczność. Kubo i dwie struny to doskonały przykład tego, do czego firma jest zdolna u szczytu kariery, oszałamiająco piękny dramat inspirowany japońskimi mitami i dziełami Studia Ghibli, który płynnie łączy animację poklatkową z CGI. To senne i głęboko wyrafinowane dzieło, które jest wystarczająco inteligentne, by poważnie traktować swoją młodą grupę docelową. Film nigdy nie podcina dramatyzmu tanimi gagami ani odniesieniami do popkultury, które teraz wydają się być obowiązkowe w kreskówkach dla dzieci. Zamiast tego jest to elegijna i wielowarstwowa opowieść, która jest zabawna, przerażająca, smutna i piękna.
# 2 Potwór
We współczesnych rozmowach dramatu biograficznego Patty Jenkins Potwór , większość uwagi skupia się na rzekomo oscarowym charakterze występu Therona. W końcu jest pokryta protezami i gra prawdziwą postać, i wiemy, co o tym myśli Akademia, zwłaszcza gdy piękne aktorki, o których mowa, stają się brzydkie. Nic z tego nie daje Potwór lub praca Therona w tym zasługa, na którą naprawdę zasługuje, ponieważ jest to naprawdę genialny film, którego podstawą jest zapierający dech w piersiach występ. To prawda, że Theron jest nie do poznania pod całym tym makijażem, ale występ to o wiele więcej. Theron z uwagą uchwycił fizyczny charakter Aileen Wuornos, kobiety, która od pierwszego dnia została pokonana przez życie, ale stara się trzymać głowę wysoko. To nie jest zwykłe podszywanie się. To w pełni żywy występ bez odrobiny wahania. Sam film jest również znakomity, oferując wgląd w głęboko zmartwioną kobietę i prosząc widzów o rozważenie jej rozpaczliwej sytuacji, bez usprawiedliwiania jej ohydnych zbrodni.
# 1 Mad Max: Na drodze gniewu
Naprawdę żaden inny film, w filmografii Therona lub 90% aktorów, nie mógł zbliżyć się do majestatu ekscytującego arcydzieła George'a Millera. Mad Max: Na drodze gniewu był wstrząsem życia dla słabnącego gatunku, ostrym przypomnieniem, że filmy akcji mogą być czymś więcej niż zwykłymi scenami. To ekstrawaganckie i bogato zmontowane kino, które łączy dreszczyk emocji z filmu klasy B z estetyką diesel-punka i postapokaliptycznym szaleństwem. Nawet gdyby film był tylko akcją, byłby zdumiewający, ale diabeł tkwi w szczegółach, od różnorodnego zestawu postaci, przez ostry jak brzytwa montaż, po występy. Theron może mieć Oscara na półce za bardziej tradycyjnie przyjazną dla nagród rolę, ale rola Imperatora Furiosy jest prawdopodobnie jej największym występem. Oprócz czystej fizyczności roli, którą przybija, Theron wnosi cichą godność i determinację do często milczącej kobiety, kogoś, kto jest zbyt przyzwyczajony do tłumienia wściekłości w obliczu brutalnych despotów. To naprawdę wstyd, że Theron nie powtórzy swojej roli w planowanym przez Millera prequelu Furiosa. Jak jednak stoi, Mad Max: Na drodze gniewu to niemal doskonały kawałek kina, który wynosi Therona na wyższe szczeble hollywoodzkich graczy.
NASTĘPNY: Każdy film Spike'a Lee w rankingu od najgorszego do najlepszego