Każdy film Spike'a Lee w rankingu od najgorszego do najlepszego

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Spike'a Lee cieszył się znakomitą karierą, a oto każdy z jego filmów uszeregowany od najgorszego do najlepszego. W ciągu 35 lat Spike Lee określił siebie jako jednego z najlepszych, najbardziej wpływowych i często najbardziej kontrowersyjnych twórców filmowych w Ameryce. Lee, jedna z czołowych postaci czarnego kina, jest nie do zignorowania, nawet w najsłabszych twórczo miejscach. Jest prawdziwym prowokatorem, który każdym nowym filmem wywołuje gorące dyskusje i nadal jest wstrząsem dla amerykańskiego przemysłu filmowego, nawet po sześćdziesiątce.





Lee nigdy nie robi tego samego dwa razy. Niezwykle płodny, często kręci film rocznie, a jednocześnie pracuje jako profesor na Uniwersytecie Nowojorskim i kręci filmy dokumentalne, programy specjalne, reklamy i wiele innych. Przez te wszystkie lata od swojego ognistego debiutu Lee nie stracił nic ze swojej pasji ani słusznej furii wobec bolączek tego świata. Jego najnowszy film pt. Z 5 krwiami , teraz dostępny do obejrzenia w serwisie Netflix, widzi go w świetnej, wściekłej formie i otrzymując jedne z najlepszych recenzji od lat, ale gdzie ten dramat wypada na tle innych fascynujących i różnorodnych filmów z jego wcześniejszego katalogu?






POWIĄZANE: Da 5 Bloods True Story: Ile wietnamskiego filmu Spike'a Lee było prawdziwe



Ten artykuł koncentruje się w szczególności na 23 filmach fabularnych Spike'a Lee i nie obejmuje jego obszernej i niesamowitej pracy jako dokumentalisty i reżysera teatru filmowego. Jeśli interesują Cię te prace, koniecznie obejrzyj Kiedy pękły tamy: Requiem w czterech aktach , jego czteroczęściowy dokument o niszczycielskim wpływie huragan Katrina w Nowym Orleanie i Dziwne przechodzenie , jego film z broadwayowskiego musicalu o tym samym tytule.

23. Staruszek

Park Chan-wooka Stary chłopiec to radykalny thriller, który zapoczątkował w Hollywood nową erę kina koreańskiego. Do dziś film rzuca duży cień na branżę i ma wpływ na całe pokolenie reżyserów. Nie trzeba było go przerabiać. Jak mogłeś uchwycić tę magię dwukrotnie? Nawet Spike Lee nie był w stanie tego zrobić, a rezultatem końcowym jest pozbawiona życia i dziwnie powierzchowna sprawa, która schodzi do śmiechu, gdzie oryginał sprawił, że szeroko otworzyliśmy oczy z szoku. The Stary chłopiec remake został mocno przerobiony przez studio, więc nie można całkowicie winić Lee za ten bałagan. W końcu jest to zbyt przygnębiająco konwencjonalne, a to może być najgorsza rzecz, jaką może być film wyreżyserowany przez Spike'a Lee.






22. Dziewczyna 6

Scenariusz do filmu napisała nagrodzona Pulitzerem dramatopisarka Suzan-Lori Parks dziewczyna 6 , historię słodkiej, niewinnej młodej kobiety, która wpada w świat telefonicznych operatorów seksualnych, i trudno uwierzyć, że kobieta napisała ten film, który wydaje się zupełnie nie rozumieć płci żeńskiej na każdym kroku. Potencjalna złożoność tego tematu sprowadza się do dziwnie czarno-białego kompleksu dziewica-dziwka. Ani Spike Lee, ani Lori-Parks nie wydają się zbytnio lubić swojego bohatera, a ona często jest odsunięta na bok przez złe dialogi, brak skupienia się na jej łuku i kilka naprawdę dziwnych występów gwiazd, w tym Madonny i Quentina Tarantino. Jedynym ratunkiem jest ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Prince'a.



21. Ona mnie nienawidzi

Kiedy Spike Lee nie trafia w cel, robi to w niemal spektakularny sposób. Ona mnie nienawidzi podąża za zhańbionym dyrektorem, który postanawia zarobić pieniądze, oferując swoje usługi jako dawca nasienia parom lesbijek. Lee przez lata spotykał się z krytyką za swoje skąpe podejście do polityki płci i Ona mnie nienawidzi może być najbardziej jaskrawym przykładem tego, jak złe mogą być jego ujęcia. Nie jest prowokacyjny ani nie przekazuje szerszego przesłania społecznego; to jest po prostu obraźliwe i trochę obrzydliwe. To wstyd widzieć tak utalentowane aktorki, jak Kerry Washington, obarczone tym nienawistnym materiałem.






20. Wsiadaj do autobusu

W 1995 roku w Waszyngtonie odbył się Marsz Milionów , zgromadzenie czarnych mężczyzn z całej Ameryki w ramach oddolnego ruchu mającego na celu zwrócenie uwagi polityków i mediów na sprawy czarnych wyborców. Lee wykorzystuje tę okazję, aby udramatyzować te właśnie kwestie w Wsiąść do autobusu , Składający się głównie z rozmów między niektórymi znakomitymi aktorami, którzy przedstawiają różne opinie na tematy związane z rasą, męskością, polityką i nie tylko, film jest niewielkim wysiłkiem, ale stanowi interesującą kapsułę czasową bardzo konkretnego momentu w czasie w Ameryce lat 90. Jeden tylko dla finalistów Lee.



POWIĄZANE: Da 5 Bloods: wszystkie odniesienia do filmów i wpływy w filmie Spike'a Lee

19. Da Słodka Krew Jezusa

Lee udał się na Kickstarter, aby sfinansować swój pół-remake eksperymentalnego horroru Ganja i Hess . Fascynujące jest oglądanie filmu o czarnych wampirach, biorąc pod uwagę, jak przytłaczająco biały jest ten gatunek, a cały utwór ma imponująco koszmarny ton, który skutecznie oddaje duszące doświadczenie braku kontroli nad własnym ciałem. Niestety, to po prostu nie jest wystarczająco przerażające, aby naprawdę działać. Jak na film o wampirach, jest dziwnie bezkrwawy. Najlepsze filmy o wampirach wykorzystują tę centralną metaforę do zgłębiania szerszych problemów i Da Słodka Krew Jezusa dziwnie się z tym czuje. Punkty bonusowe jednak dla złego kamerdynera Ramiego Maleka.

18. Cud u św. Anny

Nakręcenie filmu o II wojnie światowej przez Spike'a Lee wydawało się wówczas świetną decyzją, ale Cud u św. Anny pokazuje reżysera z głębi. Oparty na historii grupy czarnych żołnierzy, którzy szukali schronienia w toskańskiej wiosce, film jest przeładowany i zbyt długi i wydaje się dziwnie niepewny w sposób, który po prostu nie pasuje do talentów Lee. To film, który w jakiś sposób wydaje się jednocześnie za dużo i za mało, a nie w sposób, w jaki Lee często może władać siłą emocjonalną i stylistyczną. Cud u św. Anny ma wielkie intencje, ale w tym roku nakręci znacznie lepszy film wojenny.

17. Lato Sama

Nikt nigdy nie oskarżyłby Spike'a Lee o próbę skopiowania stylu innego autora, ale Lato Sama jest prawdopodobnie najbliżej zrobienia filmu Martina Scorsese, na dobre i na złe. Akcja filmu toczy się latem 1977 roku, kiedy Nowy Jork był nękany zarówno przez epicką awarię, jak i zabójstwa Davida Berkowitza, film jest świadomie tandetny i surowy w sposób, którego Lee często unika. Jego outsiderskie spojrzenie na włosko-amerykańską dzielnicę nie ma warstw i ciepła innych jego filmów, a czasami graniczy z obraźliwością. Z pewnością jest to film, który robi wrażenie, a obsada jest znakomita zgodnie z oczekiwaniami (John Leguizamo jest szczególnie silny), ale Lato Sama przypomina film, w którym nie jesteś do końca pewien, o co w tym wszystkim chodziło.

16. Lato z czerwonym hakiem

Lato Red Hook widział, jak Spike Lee powraca do swoich niskobudżetowych korzeni, wolny od ingerencji dużego studia i może swobodnie opowiadać dowolną historię. Nakręcony w partyzanckim stylu i często z użyciem iPadów, ten rodzinny dramat ma w sobie zaciekłość reżysera spuszczonego ze smyczy. Clarke Peters, być może najbardziej znany z Drut , daje znakomitą rolę jako kaznodzieja rozpadającego się kościoła, który stara się utrzymać dobre słowo przy życiu. Jest cudowna energia Lato Red Hook ale jest tak nieporęczny, że nie zdziwiłbyś się, słysząc, że Lee zmyślał to po drodze. To niekoniecznie jest złe, ale ujawnia, w jaki sposób Lato Red Hook dzieliło tylko kilka szkiców scenariusza od bycia czymś naprawdę wyjątkowym.

15. Crooklyn

Jeden z zaledwie dwóch filmów Spike'a Lee z oceną PG-13, Crooklyn to na wpół autobiograficzny portret rodzinny, będący jednym z najcieplejszych dzieł reżysera. Wspierany przez znakomitą obsadę, w skład której wchodzą Zelda Harris, Alfre Woodard i Delroy Lindo, Crooklyn pozwala, aby jego historia cicho się rozwijała, obserwując otaczający ją świat. To łagodniejszy wysiłek Lee i taki, który może okazać się kuszący dla widzów, którzy są mniej skłonni do zwykłego stylu reżysera, ale jego niespójny ton wyrzuca go z torów w trzecim akcie.

14. Chi-Raq

Pierwszy film wyprodukowany przez Amazon Studios, 2015 Chi-Raq widzi Lee szaleńczo lawirującego między ostrą jak brzytwa rozrywką a niezręczną satyrą społeczną. Oparte na Lizystrata , klasyczna komedia grecka z 411 r. p.n.e., Chi-Raq wyobraża sobie buntownicze rozwiązanie problemu przemocy gangów w południowej części Chicago – dopóki walki się nie zakończą, kobiety z miasta będą wstrzymywać seks na czas nieokreślony. Lee rzadko był bardziej ambitny, biorąc grecką satyrę i łącząc ją z muzyką, komedią, satyrą i poziomem gniewu, który jest wyczuwalny w każdej scenie. Jest to wspaniale przesadzone, ale często trudno nadążyć, ponieważ wydaje się, że nawet Lee nie wie, co chce powiedzieć lub zrobić z tą historią. Ostatni akt jest szczególnie chaotyczny, ale jaki to wspaniały bałagan. Po kilku latach spokojniejszych, mniej chwalonych wysiłków, Chi-Raq wydawało się, że Lee zapowiada swój powrót do czołówki z hukiem.

13. Lepszy blues

Jak nadążasz Robić co należy ? Kręcisz muzyczny komediodramat z Denzelem Washingtonem. Pisali wówczas krytycy Mo' Better Blues jako niewielki wysiłek, klasyczny przykład twórcy filmowego walczącego o przezwyciężenie ogromnej presji związanej z przełomowym filmem. Jest to cichszy i mniej pilny wysiłek niż Robić co należy , ale jak to może być coś innego? Zamiast, Mo' Better Blues jest bardziej skoncentrowanym studium postaci o cudownym dziecku, którego wartość sukcesu ponad wszystko staje się jego upadkiem. Przedstawienie jazzowej sceny Nowego Jorku późnych lat 60. jest tak żywe i eklektyczne, jak wszystko inne, co stworzył Lee.

12. Zegarmistrzowie

Pierwotnie pomyślany jako film Martina Scorsese, Spike Lee przejął zegarmistrzowie kiedy zrezygnował na korzyść Kasyno , pozostawiając Lee ponowne napisanie scenariusza według jego upodobań. Na podstawie powieści Richarda Price'a pt. zegarmistrzowie to odpowiednio nastrojowy dramat kryminalny o drobnym handlarzu narkotyków uwikłanym w śledztwo w sprawie morderstwa, które szybko pogrąża się w chaosie. Jak przystało na plakat inspirowany postacią Saula Bassa, zegarmistrzowie to twardy film noir Lee, studium ekosystemu zbrodni i kary, od którego wielu czarnych mężczyzn staje się coraz bardziej nieuniknione. Jego napisy początkowe, montaż brutalnych scen morderstw młodych czarnoskórych mężczyzn, to jeden z najbardziej uderzających momentów Lee jako reżysera.

11. Gorączka dżungli

Wielki haczyk z 1991 roku Gorączka dżungli to burzliwy romans między żonatym czarnym architektem, granym przez Wesleya Snipesa, a jego białą sekretarką, graną przez Annabellę Sciorrę. Dla Lee to typowo prowokacyjne i ambitne rzeczy, a wiele z nich nie zestarzało się dobrze. Tym, co sprawia, że ​​film jest ponadczasowy i krzepiący w swojej pilności, jest jednak wątek poboczny skupiony na postaci Samuela L. Jacksona. Wciela się w starszego brata Snipesa, uzależnionego od cracku, a Jackson podpala ekran swoją niezachwianą rolą mężczyzny w dołku. Za swoją kreację zdobył nawet nagrodę dla najlepszego aktora drugoplanowego na Festiwalu Filmowym w Cannes, nagrodę rzadko przyznawaną przez jury.

10. On ma grę

Kolejna współpraca z Denzelem Washingtonem, lata 1998 Dostał grę obsadza aktora w roli więźnia odsiadującego dożywocie za zabicie żony. Gubernator stanu zwolni go warunkowo na tydzień i obiecuje niższy wyrok, jeśli uda mu się przekonać syna, jednego z czołowych koszykarzy w kraju, do gry dla swojej macierzystej uczelni. Dostał grę jest okrzyknięty najlepszym filmem Lee od tamtego czasu Malcolm x , iz pewnością zasługuje na większe uznanie, niż często otrzymuje w retrospekcjach kariery reżysera. Oprócz trudnego, ale szczerego portretu głęboko skomplikowanej relacji ojciec-syn, film oferuje ostry obraz siły samego sportu, zarówno jako osobistej obsesji, jak i jednoczącej naród.

9. Zwariowany

Spike Lee rozkoszował się byciem filmowcem, który budzi podziały, ale chyba nie ma bardziej kontrowersyjnego filmu w jego katalogu niż Zwariowany . Zjadliwy akt oskarżenia mediów późnych lat 90. i wczesnych 2000. oraz początków reality TV. Ta satyra przedstawia, co by się stało, gdyby stacja zamówiła program minstrela z czarną twarzą i wszelkimi rasistowskimi stereotypami, jakie można sobie wyobrazić, i stał się ogólnokrajowym sukcesem. W zależności od tego, kto jest pytany, Zwariowany jest albo znakomitą krytyką społeczną, albo szaloną, głuchą tyradą. Ale tak naprawdę to to pierwsze. Film zmusza białych widzów do skonfrontowania się z tym, jak bardzo są szczęśliwi, akceptując anty-Czarność jako formę rozrywki, postrzegając ją jako lepszą od prawdziwej, oraz jak media nigdy nie przestały inwestować w rasizm minstreli. Zakończenie Montage of Hollywood's historii czarnej twarzy jest jednym z największych osiągnięć Lee.

8. Ona musi to mieć

Nakręcony w czerni i bieli za jedyne 175 000 $ w ciągu 12 dni, Ona musi to mieć zasygnalizował przybycie Spike'a Lee z hukiem. To niezwykłe, jak wiele z tego, co znamy jako twórczość filmową Spike'a Lee, jest obecne w jego fabularnym debiucie, od gramatyki wizualnej po przedstawienie tętniących życiem dzielnic Nowego Jorku. Niektóre kwestie seksualne w filmie nie zestarzały się zbyt dobrze i sam Lee zauważył, że tego żałuje, ale jako kapsuła czasu, miejsce i reżyser debiutujący w świecie kina, Ona musi to mieć jest własną bestią, którą warto celebrować.

7. Szkolne oszołomienie

Zrobione rok wcześniej Rób właściwe rzeczy, szkolne oszołomienie jest prawdopodobnie najzabawniejszym filmem Lee, a także jednym z jego najbardziej niedocenianych. Komedia muzyczna czerpie inspirację z doświadczeń Lee jako studenta historycznie czarnego uniwersytetu Morehouse i pokazuje szalony świat konfliktów w bractwach, koloryzmu, klasizmu, demonstracji politycznych i przyjęć decydujących o życiu. Szkolne oszołomienie może być niespójny tonalnie – podpis pracy Lee, na dobre i na złe – ale nawet jako przykład reżysera, który wciąż znajduje nogi, jest to porywający zegarek.

6. BlackKkKlansman

BlackKkKlansman został okrzyknięty nie tylko nowym szczytem Spike'a Lee po premierze, ale jednym z jego najbardziej mainstreamowych dzieł od lat (film zarobił prawie 100 milionów dolarów na całym świecie i ostatecznie zapewnił Lee długo poszukiwaną nominację dla najlepszego reżysera). Z pewnością ma zabawny ton komedii z koncepcją czarnego policjanta, który zinfiltrował KKK (prawdziwa historia) i jest mnóstwo śmiechu. Dynamika między Adamem Driverem i Johnem Davidem Washingtonem (który daje genialną kreację rodem z gwiazd) przypomina komedie o gliniarzach, które dominowały w latach 80. i 90. Oczywiście jest to tylko haczyk do prawdziwego uderzenia BlackKkKlansman historii, stanowczym potępieniem kultury, która pozwoliła białej supremacji dominować w Ameryce do dnia dzisiejszego. Film może być najlepszym przykładem siły popkultury do kierowania społeczeństwem BlackKkKlansman strzela bezpośrednio do D.W. Griffitha Narodziny narodu , kawałek propagandy KKK w całości przyjęty przez Klan, który nadal jest nauczany w szkołach filmowych jako przykład pionierskiego kina. BlackKkKlansman pokazuje poprzez śmiech, jak działa takie uwodzenie.

5. Wewnątrz człowieka

Uwierz lub nie, Wewnątrz człowieka miał być filmem Rona Howarda, ale kiedy zrezygnował, jego partner-producent Brian Grazer wpadł na genialny pomysł, aby zatrudnić Spike'a Lee, filmowca, który nie mógłby bardziej różnić się od oldschoolowego stylu studyjnego Howarda. Rzadko zdarza się, aby Lee był zasadniczo reżyserem do wynajęcia, ale okazało się, że była to niesamowita decyzja Wewnątrz człowieka , jeden z najlepszych thrillerów ostatnich 20 lat.

Chociaż może nie mieć wszystkich oczekiwanych znaczników jointa Spike'a Lee, wciąż jest wystarczająco dużo dziwactw reżysera, aby zadowolić wszystkich, od ścieżki dźwiękowej Terence'a Blancharda po scenę gry wideo, która mogłaby pochodzić prosto z Zwariowany . Ponadto, Wewnątrz człowieka jest świetną zabawą i tak blisko, jak Lee zbliżył się do nakręcenia brudnego filmu o napadzie w stylu lat 70. To jest jego Psie popołudnie , film zaliczany do ulubionych filmów Lee. Lee może nie jest typowym dyrektorem studia, ale kiedy chce, może nadążyć za najlepszymi z nich i pokonać ich w ich własnej grze.

4. I 5 krwi

Jak przystało na świetny film Spike'a Lee, Z 5 krwiami jest odrobinę za długa, wydaje się, jakby eksplodowało sześć pięter naraz i ma subtelność młota pneumatycznego. To właśnie czyni go tak wspaniałym. Z 5 krwiami czuje się tak samo jak stary film Spike'a Lee Irlandczyk zrobił dla Scorsese, palący obraz uczucia nie na miejscu i poza czasem. Tam, gdzie Scorsese wybrał melancholię, Lee wybrał słuszny gniew, skupiając swoją energię na przecięciu amerykańskiego fetyszu wojskowego i wieków anty-Czarności w kontekście wojny w Wietnamie. Nawet jeśli film obejmuje jakość miazgi swojej centralnej historii, skrzyżowanie Czas Apokalipsy I Skarb Sierra Madre , Lee nigdy nie zdejmuje nogi z gazu.

Podczas Z 5 krwiami obsada jest doskonała, szczególną uwagę należy zwrócić na Delroy Lindo ( Dobra walka ). Jego postać, wspierający Trumpa weteran Czarnego Wietnamu z zespołem stresu pourazowego i dziesięcioleciami tłumionych emocji, jest jedną z najbardziej fascynujących kreacji Lee, a Lindo ożywia go z takim zapałem i subtelnością. Jeśli odmówi mu się nominacji do Oscara za swój występ tutaj, będzie to jeden z prawdziwych afrontów sezonu nagród 2020. Z 5 krwiami jest już jednym z najlepszych filmów roku, a także jednym z największych osiągnięć Lee.

Powiązane: Wyjaśnienie sceny po napisach Da 5 Bloods (i wygląd Spike'a Lee).

3. Godzina 25

Na podstawie powieści pre- Gra o tron Dawid Benioff, 25. godzina był na wczesnym etapie planowania, kiedy Nowy Jork został zniszczony przez ataki z 11 września. Podczas gdy większość Hollywood zdecydowała się nie brać udziału w wydarzeniu zmieniającym świat (wiele filmów po prostu CGI-dowało Bliźniacze Wieże z ujęć panoramy bez żadnego wyjaśnienia), Lee nigdy nie był typem filmowca, który by to zrobił. Jako jeden z wielkich nowojorskich reżyserów, na barkach Spike'a Lee spoczywało pokazanie, jak wydarzenia z 11 września wpłynęły na miasto, i zrobił to z lirycznym i tematycznym zapałem. Oddaje zamieszanie, złość i daremną wściekłość, które towarzyszą poczuciu zamknięcia i zagubienia nie tylko w życiu własnym, ale także w świecie, który się zmienia. Jak to jest czuć się tak przytłoczonym wewnętrznymi i zewnętrznymi konfliktami, że wszystko, co można zrobić, to wyć? Spike Lee wie.

2. Malcolma X

Ten wspaniały, trwający trzy i pół godziny film biograficzny Malcolma X był jednym z długoletnich projektów pasyjnych Lee i tym, o którego reżyserię walczył po tym, jak projekt został początkowo przekazany Normanowi Jewisonowi. Gotowy produkt jest dziełem o ogromnej skali i ambicji, bezkompromisowym portretem często niezrozumianej postaci historycznej, która odmawia złagodzenia lub pokrycia cukrem swoich szorstkich krawędzi. Często, gdy film biograficzny decyduje się wziąć na siebie całe życie swojego bohatera, zostaje przytłoczony narracją lub zaczyna iść na skróty na rzecz szybkiej ekspozycji, ale Malcolm x nigdy nie zniża się do takich tanich sztuczek. Sercem tej historii jest potężny występ Denzela Washingtona, który jest jednym z największych amerykańskich kinematografów i jednym z najbardziej rażących afrontów Oscara w historii.

1. Postępuj właściwie

1989 Robić co należy będzie filmem, który nie tylko określi karierę Spike'a Lee na resztę jego życia, ale także jednym z największych osiągnięć kina amerykańskiego XX wieku. To niemal zaskakujące, jak żywy i ponadczasowy jest ten zdumiewający dramat. Lee tworzy perfekcyjny kawałek życia na ulicach Bed-Stuy w ciągu jednego dusznego, gorącego letniego dnia. W miarę upływu godzin i wzrastającego upału widzimy, jak wzbierające w mieście napięcia rasowe nie mogą powstrzymać się od eksplozji. Każdy aspekt Robić co należy jest niemal duszący w odtwarzaniu tego nastroju, od płonących oczu czerwieni kinematografii, przez przełamujące czwartą ścianę monologi, które stały się legendą kina, po dziki taniec Rosie Perez w napisach początkowych. Do dziś widzowie spierają się, czy Mookie ostatecznie postąpił słusznie, co pozostaje przygnębiająco aktualne nawet w 2020 roku. Robić co należy żyje jako przygnębiająco ponadczasowe przypomnienie o tym, że im bardziej rzeczy się zmieniają, tym bardziej pozostają takie same.

Dalej: Każdy film Kennetha Branagha w rankingu od najgorszego do najlepszego