Lata 70., wraz z brutalnym odejściem od Starego Hollywood, były wspaniałą dekadą dla kina kryminalnego. Odkryj ukryte perełki gatunku i pomiń przereklamowane filmy.
Wielu fanów kina uważa lata 70. za najwspanialszą epokę w amerykańskiej kinematografii. W tej dekadzie powstało wiele filmów uznawanych za jedne z najwspanialszych w historii. Lata 70. znane są także z pojawienia się szorstkiego i ugruntowanego podejścia do kina.
POWIĄZANY: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) filmów kryminalnych z lat 70
Dzięki twórcom takim jak Martin Scorsese, William Friedkin i Francis Ford Coppola, którzy wnieśli swój wkład w ten gatunek, filmy kryminalne stały się jedną z największych atrakcji kasowych. Ale mimo całego uznania, niektóre świetne filmy upadły, podczas gdy inne znane filmy nie przetrwały lat później.
Niedoceniony: Rozmowa (1974)
Choć zrobił to Francis Ford Coppola Ojciec chrzestny filmy i Czas Apokalipsy , są tacy, którzy myślą Rozmowa jest jego prawdziwym arcydziełem. W filmie występuje Gene Hackman jako ekspert ds. nadzoru prowadzący samotne życie, dopóki nie zostanie wciągnięty w spisek dotyczący morderstwa.
Rozmowa był nominowany do nagrody dla najlepszego filmu, ale często gubi się w tym zamieszaniu, zwłaszcza w porównaniu z innymi dziełami Coppoli. Jednak pozostaje to pełen napięcia i błyskotliwy film kryminalny, który pozostaje w pamięci jeszcze długo po napisach końcowych.
Przereklamowany: Francuski łącznik (1971)
Hackman zdobył swojego pierwszego Oscara za wzruszającą rolę Popeye'a Doyle'a w dramacie o policjantach Połączenie francuskie . Luźno oparty na prawdziwych wydarzeniach Doyle i jego partner przemierzają ulice Nowego Jorku, stosując niekonwencjonalną taktykę, aby odkryć operację przemytu narkotyków.
POWIĄZANE: 10 najlepszych wersów z kultowych klasycznych filmów o policjantach
Połączenie francuskie zdobył kilka Oscarów, w tym za najlepszy film, i jest uważany za arcydzieło gatunku. Są takie elementy filmu, jak np epicki pościg samochodowy , który nadal trzyma się wyjątkowo dobrze. Ale antybohater Doyle’a wydaje się teraz rasistowski i skorumpowany, co czyni go bohaterem, któremu trudno kibicować.
Niedoceniony: Piorun i Lekka Stopa (1974)
Połączenie Clinta Eastwooda i Jeffa Bridgesa w kumpelskim filmie kryminalnym powinno stworzyć film popularny, ale Piorun i Lekka Stopa zostało przez lata zapomniane. Dwóch głównych bohaterów wciela się w przestępców, którzy łączą siły, aby dokonać ambitnego napadu.
Film nie należy do najpopularniejszych w filmografii żadnego z aktorów, ale można w nim znaleźć zwycięskie kreacje obu aktorów. Ich chemia jest idealna, humor fantastyczny, a napad ekscytujący.
Przereklamowany: Ucieczka (1972)
Steve McQueen to jedna z ikon gatunku kryminału Ucieczka jest jednym z jego najbardziej ukochanych filmów. Oparty na powieści Jima Thompsona, opowiada historię mężczyzny i kobiety, którzy dokonują napadu, a następnie muszą wydostać się na wolność, ścigając ich przez prawo.
Film jest ciekawy i ogólnie nie ma się do czego przyczepić. Jednak powodem rozczarowania jest to, że ignoruje znacznie bardziej intrygujący i satysfakcjonujący epilog powieści.
Niedoceniany: Przyjaciele Eddiego Coyle'a (1973)
Gatunek kryminalny często koncentruje się na wielkim gangsterze na szczycie piramidy, ale Przyjaciele Eddiego Coyle’a udowadnia, że wśród robotników zajmujących się przestępczością zorganizowaną są ciekawe historie do opowiedzenia.
POWIĄZANE: 10 książek o prawdziwych kryminałach, które są zbyt pokręcone, aby nakręcić film
Robert Mitchum wcieli się w tytułowego bohatera, bandytę niskiego szczebla, któremu grozi długi wyrok więzienia i kwestionuje swoją lojalność wobec tych, dla których pracuje. Przyjaciele Eddiego Coyle’a to mniejszy, spokojniejszy film kryminalny, znakomicie opowiedziany i dający wciągający wgląd w rzadko oglądaną część tego świata.
Przereklamowany: Soylent Green (1973)
Choć akcja rozgrywa się w przyszłości, Rozpuszczalnik zielony to w równym stopniu film kryminalny, co science-fiction. Charlton Heston gra detektywa żyjącego w społeczeństwie przeludnionym do tego stopnia, że odczuwalny jest ogromny niedobór żywności. Rozpoczyna śledztwo w sprawie morderstwa, które można powiązać z dużym producentem żywności.
Film ma jeden z najbardziej charakterystycznych zwrotów akcji w historii kina, który jest prawdopodobnie bardziej znany niż sam film. Bez wpływu tego zwrotu akcji film jest minimalnie interesujący pod względem przedstawienia przyszłości.
Niedoceniony: Kierowca (1978)
Choć nie jest zbyt dobrze znany wśród współczesnej publiczności, film kryminalny Kierowca była wyraźną inspiracją dla takich współczesnych hitów jak Prowadzić I Mały kierowca . Ryan O'Neal gra powściągliwego kierowcę uciekającego, na którego poluje zdeterminowany detektyw (Bruce Dern).
Skromny i stylowy charakter Kierowca odróżnia go od większych filmów tego gatunku i naprawdę ożywa dzięki zabawnym sekwencjom akcji. O'Neal jest fantastycznym, cichym antybohaterem, podczas gdy Dern kradnie show dzikim występem.
Przereklamowany: Słomiane psy (1971)
Dustin Hoffman nie wydaje się typem faceta, który zagrałby w mocnym filmie kryminalnym, ale Słomiane psy wykorzystał tę osobę do opowiedzenia tej brutalnej historii. Hoffman gra mieszkańca wielkiego miasta, który przeprowadza się do angielskiej społeczności wiejskiej, gdzie wkrótce stają się ofiarami nękania przez bezwzględnych mieszkańców.
POWIĄZANY: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) filmów kryminalnych z lat 80
Film wyreżyserowany przez wielkiego twórcę kina akcji Sama Peckinpaha i sprawiający wrażenie komentarza do przemocy, gubi się jednak wśród całej makabrycznej atmosfery. Jest kilka naprawdę niepokojących scen, które wydają się wręcz nieodpowiedzialne ze strony twórcy filmu.
Niedoceniony: Zajęcie Pelhama Raz, dwa, trzy (1974)
Szkoda, że coraz więcej osób nie jest tego świadomych Zdobycie Pelhama Raz Dwa Trzy ponieważ jest to jeden z najzabawniejszych filmów kryminalnych, jaki widzowie mogą zobaczyć. Fabuła skupia się na grupie przestępców, którzy dla okupu porywają wagon metra w Nowym Jorku wraz z pasażerami.
Film przyjmuje bardzo intensywne wątki kryminalne i przenosi je w szalony świat Nowego Jorku lat 70. Wprowadza to do historii mnóstwo humoru i mnóstwo zabawnych postaci. Zawiera także zakończenie, które gwarantuje uśmiech na twarzy.
Przereklamowany: Brudny Harry (1971)
Harry Callahan, grany przez Clinta Eastwooda, to jeden z najbardziej kultowych policjantów filmowych wszechczasów. Brudny Harry zapoczątkował serię opowiadającą o detektywie z San Francisco, który gra według własnych zasad, prowadząc śledztwo w sprawie seryjnego mordercy na wolności.
Jakikolwiek urok, jaki miała postać Harry'ego Callahana, już dawno minął, gdy ogląda się te filmy dzisiaj. Jego buntownicza postawa objawia się jako policjant, który nadużywa swojej władzy, używa nadmiernej siły i nie ma szacunku dla obowiązującego prawa. Taka postać w dość nudnej historii tworzy nieatrakcyjny thriller.
DALEJ: Clint Eastwood: 5 najlepszych i 5 najgorszych filmów według Rotten Tomatoes