Postać Rentona grana przez Ewana McGregora w filmach „Trainspotting” zawiera jedne z najlepszych i najbardziej przejmujących cytatów w całym filmie.
Bardzo niewielu aktorów w Hollywood miało okazję zaprezentować swój talent tak jak Ewan McGregor. Od legendarnego Mistrza Jedi Obi-Wan Kenobi w Gwiezdne Wojny do zgrabnego superzłoczyńcy Czarnej Maski Drapieżne ptaki zagrał to wszystko – być może dlatego, że McGregor potrafi płynnie przełączać się między gatunkami i z pewnością jest jednym z najlepszych aktorów w branży.
POWIĄZANY: 5 sposobów, w jakie Requiem dla snu to najpotężniejszy film uzależniający (i 5 to Trainspotting)
Jednak wielu jego fanów nadal uważa, że jego najlepszym dotychczasowym występem jest rola zmartwionego Marka Rentona w czarnych komediach, Trainspotting I Spotykanie pociągów T2 . Oryginalny kultowy film miał jedne z najbardziej fascynujących i intensywnych scenariuszy oraz dialogów tamtej dekady, a kontynuacja była równie dobra.
„Ale nie powiedzieli, co zrobić z tymi 30 latami”.
Trainspotting 2 ukazuje 46-letniego Marka Rentona cierpiącego na te same dawne kryzysy egzystencjalne, choć w inny sposób. Był czysty od około dwudziestu lat i był na skraju rozwodu, a kiedy zdecydował się wrócić do Edynburga, nie miał sprecyzowanego celu, czego chce.
Rozmawia z Simonem o swoich problemach zdrowotnych, a jego przygnębienie jest ukazane w jego bełkotach. Włożyli tu rurkę i mam metalowy stent w lewej tętnicy wieńcowej. Podobno jak nowy. Dobry jak nowy. Według nich powinno to wystarczyć na kolejne 30 lat. Ale nie powiedzieli, co zrobić z tymi 30 latami, mówi Renton.
„Nie było czegoś takiego jak społeczeństwo, a nawet jeśli w ogóle istniało, z całą pewnością nie miałem z tym nic wspólnego”.
Powód Trainspotting był na tyle atrakcyjny jako dzieło fikcyjne, że poruszał kilka aspektów życia w pogrążonym w kryzysie gospodarczym Edynburgu. Oprócz uzależnienia od narkotyków chłopcy musieli stawić czoła także wyobcowaniu społecznemu, co jeszcze bardziej utrudniło ich walkę.
Kiedy więc Mark Renton atakuje społeczeństwo, kieruje swój gniew przeciwko układowi społecznemu, który utrzymuje jego i jego przyjaciół w nędzy i nie pozwala mu osiągnąć sukcesu finansowego. Dlatego też ten tekst jest tak przejmujący, ponieważ pokazuje, że chłopcy nigdy nie postrzegali siebie jako części społeczeństwa.
„Kiedy ból ustąpi, zaczyna się prawdziwa bitwa”. Depresja, nuda…”
Trainspotting boleśnie uświadomiłem sobie, jak brutalne i trudne jest uzależnienie. Renton wielokrotnie próbował rzucić heroinę. W pierwszym filmie zapełnia nawet swoją spiżarnię jedzeniem, a mieszkanie wszystkim, czego potrzebuje, aby móc się zamknąć i spróbować się umyć.
POWIĄZANY: Trainspotting i 9 innych klasycznych filmów o używaniu narkotyków
Ale dla niego jest to oczywiście trudniejsze, a Renton opowiada o tym, co dokładnie się dzieje, gdy ktoś próbuje przezwyciężyć nałóg i że ból fizyczny nie jest jedynym problemem.
„Mam 46 lat i nie mam domu”.
T2 pokazuje, jak opuszczenie Edynburga pozbawiło Rentona steru. Film nie wyjaśnia, jak długo przebywał w Amsterdamie, ale było jasne, że nie uważał Amsterdamu za swój dom.
Kiedy wraca do Edynburga, Renton zwierza się Simonowi, jak beznadziejnie się czuje. Jak ostatecznie pokaże film, stanowi to część jego granicznego kryzysu wieku średniego, ale jego poczucie wyobcowania jest kluczowe dla zrozumienia jego charakteru. Mam 46 lat i nie mam domu. Nie mam gdzie myśleć o domu. Tak naprawdę nie znam nikogo. A jaka jest treść naszej znajomości? – pyta Szymona.
„Prawda jest taka, że jestem złym człowiekiem. Ale to się zmieni.
W głębi serca Renton zawsze chciał przynależeć i wygłosić swój ostatni monolog Trainspotting właściwie zdradza, że tęskni za domem, stabilną pracą i dużym telewizorem. Innymi słowy, szuka pewnego rodzaju stabilizacji. Nie jest jasne, czy jest to część jego socjotechniki, czy naprawdę chce tego dla siebie, ale Renton rzeczywiście pragnął stać się lepszą wersją siebie pod koniec filmu.
POWIĄZANE: M*A*S*H i 9 innych klasycznych komedii o wojnie
Będę taki jak ty. Praca, rodzina, wielki telewizor. Pralka, samochód, płyta kompaktowa i elektryczny otwieracz do puszek. Dobre zdrowie, niski poziom cholesterolu, ubezpieczenie dentystyczne, kredyt hipoteczny, dom na start, odzież rekreacyjna, bagaż, trzyczęściowy apartament, majsterkowanie, teleturnieje, niezdrowe jedzenie, dzieci, spacery po parku, od dziewiątej do piątej, dobra gra w golfa, mycie samochodu, wybór swetrów, rodzinne Święta Bożego Narodzenia, emerytura indeksowana, zwolnienie z podatku, sprzątanie rynien, radzenie sobie, patrzenie w przyszłość, dzień, w którym umrzesz.
„...Która na swój własny, domowy i społecznie akceptowalny sposób jest także narkomanem”.
To mógł być najbardziej przejmujący tekst w całym meczu Trainspotting franczyzy i to zabawne, że większość fanów mogła przeoczyć to, co Renton chciał tutaj przekazać. Zanim pójdzie na zimnego indyka, przygotowuje swoją spiżarnię i zapełnia ją zupą pomidorową, płynem do płukania jamy ustnej, witaminami i innymi niezbędnymi produktami.
Bierze od mamy butelkę valium i sugeruje, że ona również jest uzależniona, ale jej uzależnienie jest bardziej akceptowalne w szerszym społeczeństwie, a jednocześnie nie różni się zbytnio od tego, z którym boryka się jej syn.
„Tutaj byłam otoczona rodziną i tak zwanymi przyjaciółmi i nigdy nie czułam się tak samotna”.
Izolacja Rentona była właściwie wielowarstwowa, co czyniło jego postać tak intrygującą. Rzeczywiście łączyło go pokrewieństwo ze swoimi przyjaciółmi, ale ich zdradził i nazywał ich „tak zwanymi” przyjaciółmi. Niektórzy krytycy zwracali uwagę, że chłopcy spędzali ze sobą czas tylko dlatego, że łączyło ich wspólne uzależnienie.
POWIĄZANY: 10 ścieżek dźwiękowych z filmów, które są bardziej popularne niż film
Znaleźli połączenie w swoich zmaganiach, ale ich więzi emocjonalne mogą być nieco wątłe. To właściwie wyjaśniałoby, dlaczego Renton przez całe życie był taki samotny, nawet gdy był otoczony ludźmi.
„Wstrzykiwalibyśmy witaminę C, gdyby tylko zalegalizowali ją!”
Uzależnienie dla Rentona i jego przyjaciół było także sposobem na przełamanie kajdanów społeczeństwa, które w ich odczuciu faktycznie ich trzymało i powstrzymywało.
Był to ich sposób odwetu na systemie, co oznacza, że problemy Rentona z uzależnieniem sięgały głębiej, niż się początkowo wydawało. Kiedy mówi, że on i jego przyjaciele wstrzyknęliby sobie witaminę C, gdyby było to nielegalne, reprezentuje to poczucie buntu, które podzielali.
„Chciałbym wymyślić coś do powiedzenia, coś współczującego, coś ludzkiego”.
Te słowa zostały wypowiedziane przez Rentona podczas najbardziej wstrząsającej sceny w Trainspotting kiedy Allison znajduje martwą córeczkę w swoim łóżeczku. Ani Renton, ani Sick Boy nie mieli nic do powiedzenia, gdyż Allison krzyknęła z przerażenia na widok martwego dziecka.
Było oczywiste, że dziecko zmarło z powodu zaniedbania, głodu lub odwodnienia, ponieważ jej rodzice byli zajęci swoimi nałogami. Po kilku chwilach Chory Chłopiec krzyknął do Rentona, żeby coś powiedział, i choć Renton chciał znaleźć słowa pocieszenia, milczał.
„Wybierz swoją przyszłość. Wybierz życie.'
Te słowa, które były częścią początkowego monologu Rentona, w rzeczywistości stały się hasłem przewodnim serii. Zostały oczywiście napisane przez Trainspotting autor Irvine Welsh i reżyser Danny Boyle nie zmienili ani słowa w tym oszałamiającym monologu.
Renton w zasadzie prosi widzów, aby dali życiu szansę, niezależnie od tego, jak skromne i nudne może się to wydawać. Ale warto też im powiedzieć, że zdecydował się nie wybierać życia zamiast narkotyków, bo te ostatnie przynoszą mu chwilową satysfakcję, ale prawdziwą satysfakcję. Zdecydowałem się nie wybierać życia. Wybrałem coś innego. A powody? Nie ma powodów. Komu potrzebne powody, kiedy masz heroinę? mówi Renton.
NASTĘPNY: Filmy Danny'ego Boyle'a od najgorszego do najlepszego