Dlaczego recenzje krytyków Jokera są tak podzielone

Todda Phillipsa Żartowniś , pomimo triumfalnego przebiegu festiwalu filmowego, który zapewnił filmowi zwycięstwo w Złotym Lwie, podzielił krytyków, gdy wszedł do powszechnej dystrybucji. Żartowniś to historia pochodzenia największego wroga Batmana – z Joaquinem Phoenixem w roli Arthura Flecka, imprezowego klauna i początkującego komika. Film komiksowy śledzi jego zmagania z chorobą psychiczną i nędzną egzystencją, aż w końcu, popychany za daleko, przemienia się w Jokera.

Żartowniś Pierwsze pokazy spotkały się z falą pięciogwiazdkowych recenzji, ale po dotarciu do szerszego grona krytyków opinie na temat filmu były podzielone. Film słabo utrzymywał się na odznace „Certified Fresh” na Rotten Tomatoes, z wynikiem 68 procent i średnią oceną 7,30, więc podczas gdy większość krytyków oceniła Żartowniś pozytywnie, jest też wielu dysydentów. Jeszcze zanim trafił do większości krytyków, Żartowniś budził kontrowersje: najpierw z powodu obaw, że może to zainspirować masową strzelaninę, a później dlatego, że Phillips skomentował, w jaki sposób „kultura przebudzenia” uniemożliwiła mu dalsze kręcenie komedii, i że Żartowniś jest ' prawdziwy film [zrobiony] pod pozorem filmu komiksowego ’ – co wielu uważało za dyskredytujące filmy komiksowe.

Powiązany: Recenzje Jokera już dowodzą, że Rotten Tomatoes wciąż jest zepsute

Oczywiście, to prawda Żartowniś nie został zaprojektowany jako tradycyjny film komiksowy i należy się spodziewać różnych reakcji, ponieważ film nie do końca gra bezpiecznie, szczególnie w przypadku przedstawiania kontrowersyjnych kwestii. Dla większości krytyków jest to ryzyko, które się opłaciło, ze szczególnym uwzględnieniem występu Phoenixa i imponujących zdjęć do filmu. Oto jednak, co niektórzy recenzenci, którzy nie byli tak zdumieni, mieli do powiedzenia.

Nowojorczyk :

Phoenix, na przemian rozmyślający i uradowany, tańczący ekstrawagancko w bieliźnie lub w olśniewającym kostiumie lub kipiący z wściekłości, kulący się z przerażenia lub bijący z afektowanym akcentem, jest nie tyle niezrównoważony, co pozbawiony motywacji i, na pozór, niekierowany . To, co zapewnia, jest mniej występem niż pokazem jego zestawu aktorskich sztuczek – i są one całkiem cudowne, ale zdobią postać, która jest pustą ramą i, na pozór, pustą z założenia, z obawy przed zrazeniem do celu publiczność.

Łupek :

Żartowniś to zły film, tak: jest przewidywalny, banalny, głęboko pochodny innych, lepszych filmów i nadpisany do punktu autoparodii ... Doświadczenie siedzenia przez to jest bardzo nieprzyjemne, ale ta nieprzyjemność ma mniej wspólnego z graficzną przemoc – jest tylko jedna lub dwie sceny, które są ostre, brutalne – niż z klaustrofobią i nudą.

Associated Press :

Żartowniś ... to wykalkulowana łatwopalna mikstura, zaprojektowana, podobnie jak jej charakter tworzący chaos, aby wywołać zamieszanie. Prowokować i zniekształcać. Chciałbym, żeby był tak radykalny, jak mu się wydaje. Zamiast, Żartowniś to hipnotyzująca, chybiona próba połączenia szaleństwa zaniepokojonej osoby z dzisiejszymi brutalnymi i klaunowskimi czasami. To płytki, niedostatecznie zbadany film, który przedstawia mroczne zejście niespokojnego mężczyzny z operowym zapałem.

IndieWire :

Jest opętany rodzajem prowokacyjnego ducha, który rzadko się w nim znajduje każdy rodzaj rozrywki głównego nurtu, ale także wyreżyserowany przez uwielbionego władcę krawędzi, któremu brakuje dyscypliny lub niuansów, aby odpowiedzialnie obchodzić się z tak niebezpiecznymi materiałami, i który niezawodnie wyprowadza tchórza z najbardziej krytycznych momentów narracji

Trybuna Chicagowska :

Jak wielu zauważyło, Arthur jest klasycznym kandydatem na incel, mimowolnym żyjącym w celibacie, pogrążonym w urazach i marzeniach o dobrym życiu, z piękną kobietą u boku i bardziej obywatelskim i sprawiedliwym społeczeństwem. W swoim obrażonym mieście-biało-męskim wściekłości może siedzieć przy tym samym stole do pokera co facet z Falling Down, obok Travisa Bickle'a z prawdziwie, głęboko niejednoznacznego i niepokojącego Taksówkarza. Na początku Arthur incel prześladuje swojego sąsiada (Zazie Beetz, grająca raczej symbol tego, czego Artur nie może mieć, niż istotę ludzką). Później, w biurze agencji pomocy społecznej, która ma zostać zamknięta na dobre, znużony pracownik opieki społecznej (Sharon Washington) przedstawia mu to w typowej kwestii młota kowalskiego: Nie przejmują się ludźmi takimi jak ty , Artur.

TEN :

Może tylko szczerze chce uchwycić i odzwierciedlić czasy; lustro podniesione do gniewu, wyobcowania i różnic klasowych, które ukształtowały świat, w którym żyjemy. Jednak reguły moralnego wszechświata filmu nie wskazują na jakieś większe dobro, a raczej celebrują - lub przynajmniej milcząco aprobować – chaos jako lekarstwo na beznadziejność, lub po prostu dla jego własnego destabilizującego dobra.

Co ciekawe, większość bardziej negatywnych recenzji (a także niektóre pozytywne) nie przemawiają Żartowniś za bycie niebezpiecznym lub potencjalnie aspirującym do oglądania dla masowych zabójców, ale raczej za to, że nie jest wystarczająco odważny lub interesujący, by uzasadnić całe zamieszanie, jakie zostało z tego powodu zrobione. Najczęstszą krytyką jest to, że twórczość Phillipsa jest po prostu zbyt pochodną filmów Martina Scorsese ( Król komedii I Kierowca taksówki , w szczególności), aby wyrzeźbić własną tożsamość i że brakuje jej głębi, a jej pojęcia choroby psychicznej, społeczeństwa i klasy pozostały niejasne i niewłaściwie zbadane. Niemniej jednak, to powiedziawszy, Żartowniś otrzymał oczywiście wiele entuzjastycznych recenzji. Oto, co mieli do powiedzenia krytycy, którym się to podobało.

Toczący się kamień :

W Żartowniś , Joaquin Phoenix wciela się w tytułową rolę, wyrzuca zacięcia i naznacza postać własnym niebezpieczeństwem. Fenomenalny to słabe słowo, aby opisać jego porywający występ… Jako rozrywka i prowokacja, Żartowniś jest po prostu niesamowity.

Różnorodność :

Wielu pytało i nie bez powodu: czy potrzebujemy kolejnego filmu o Jokerze? Jednak to, czego potrzebujemy — bardzo — to filmy komiksowe, które mają verité gravitas, które rozgrywają się w prawdziwym świecie, tak aby stawką było coś bardziej dramatycznego niż to, czy film, o którym mowa, zbierze miliard i- pół dolara na całym świecie. Jokerowi udaje się zwinnie opowiedzieć historię pochodzenia Jokera, jakby to było bezprecedensowe.

Reporter z Hollywood :

Zbudowany wokół wiarygodnej spirali od samotnego outsidera do obłąkanego zabójcy, jest to zarówno psychologiczne studium postaci neo-noir, oparte na miejskiej alienacji i stylizowane na Taksówkarza, jak portret superzłoczyńcy. To prawdopodobnie najlepszy film sąsiadujący z Batmanem od czasów Mrocznego rycerza… Czynnik, który trzeba zobaczyć, sam porywający występ Phoenix – jest zarówno niepokojący, jak i dziwnie wpływający – będzie znaczący.

Los Angeles Times :

Film pozwala tym bogatym pomysłom i skojarzeniom wirować wokół Phoenixa, który wciąż się śmieje i kipi, tańczy, śmieje się, rozpada i śmieje się jeszcze trochę. Phillips trzyma aparat mocno na swojej gwieździe, czasami podąża za nim długimi korytarzami od tyłu i często fotografuje go w zwolnionym tempie, podczas gdy wiolonczelista żałośnie piłuje w tle. Pozwala nam poczuć fizyczność występu Phoenixa, sposób, w jaki jego żebra wydają się wystawać jak sztylety z jego wychudzonej sylwetki (aktor zrzucił 52 funty do tej roli). Upewnia się, że zauważamy stopniowe zmiany w makijażu klauna Jokera, wraz z niebieskimi smugami łez i krwistoczerwonym grymasem.

Wiadomości z Detroit :

To mocne, zapalające rzeczy i zaskakujące, jak daleko posuwa się „Joker” i jak bardzo jest w stanie uciec. W szczególności jedna sekwencja gra jak horror, bardziej skręca żołądek i jest niewygodna niż cokolwiek w filmach „Piła”. Ale to nie dlatego, że jest graficzne lub krwawe. Groza tej sytuacji tkwi w umyśle widza, a Phillips doskonale ją odgrywa.

Słońce w Toronto :

Phillips i Phoenix zasługują na uznanie za ponowne wyobrażenie sobie, czym może być film komiksowy. Taki, który nie jest obciążony tworzeniem wielu linii fabularnych i taki, który może dotrzeć do miejsc, w których inne filmy tego gatunku nie mogą.

Reakcje publiczności Jokera okazały się ogólnie bardziej pozytywne

Podczas gdy recenzje zmierzają do Żartowniś szerokie premiery kinowe były zdecydowanie mieszane, jak widać powyżej, ogólna reakcja publiczności na film była znacznie bardziej pozytywna. Żartowniś ma 88% oglądalności na Rotten Tomatoes i ocenę 8,4 na IMDB. Pozytywna poczta pantoflowa pomogła historii pochodzenia DC również w kasie, co ostatecznie doprowadziło do ogólnoświatowego dochodu brutto w wysokości ponad 1 miliarda dolarów przy budżecie wynoszącym zaledwie 70 milionów dolarów, dzięki czemu Żartowniś jeden z najbardziej dochodowych filmów w historii.

Oprócz tego, że odniósł wielki sukces kasowy, film komiksowy otrzymał również wiele międzynarodowych wyróżnień, w tym historyczną liczbę nominacji do Oscarów 2020, gdzie zdobył nagrodę dla najlepszego aktora dla Joaquina Phoenixa i najlepszą oryginalną ścieżkę dźwiękową dla Hildur Guðnadóttir oraz kilka najlepszych filmów zagranicznych Zwyciężył film fabularny. Dowodzi to, że mimo podzielonej opinii krytycznej, Żartowniś wciąż jest jednym z najlepiej przyjętych filmów roku.

W rzeczywistości, Żartowniś mieszane recenzje tylko zachęciły widzów do obejrzenia filmu i przyłączenia się do szumu, o czym świadczy kasa. Z pewnością doprowadziło to również do podzielenia opinii widzów — niektórzy zgadzali się co do negatywnych recenzji, podczas gdy inni żarliwie wierzyli w ideały filmu. Ale za całe załamywanie rąk i kontrowersje, które się pojawiły Żartowniś premierze, film DC okazał się właśnie tym: kawałkiem popularnej rozrywki, a nie podżeganiem do przemocy.

Więcej: Przeczytaj recenzję Jokera w TVMaplehorst