Co poszło nie tak z niesamowitymi filmami Sony o Spider-Manie

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Co poszło nie tak z Sony Niesamowity Spider Man reboot z Andrew Garfieldem w roli głównej? Na początku XXI wieku, kiedy ciocia May była jeszcze starszą panią, filmy o superbohaterach szybko stawały się wielkim biznesem, a film Sama Raimiego Człowiek Pająk odegrał w tym ogromną rolę. Z gwiazdorską obsadą, w której wystąpili Tobey Maguire, Kirsten Dunst, Willem Dafoe i James Franco, web-mania była w pełni skuteczna, a kontynuacja z 2004 roku, w której Spidey zmierzył się z Doktorem Octopusem Alfreda Moliny, jest powszechnie uważana za jeszcze lepszą niż oryginał. Franczyza szybko stała się kwaśna z powodu oczerniania Spider-Man 3 , a ponieważ produkcja czwartego wpisu utknęła w martwym punkcie, Sony zdecydowało się nacisnąć duży czerwony przycisk restartu.





Wejdź do Andrew Garfielda w 2012 roku Niesamowity Spider Man . Wyreżyserowany przez Marca Webba restart filmu Spidey przeniósł historię Petera Parkera z powrotem do samego początku, z młodszą wersją superbohatera i bardziej stylizowanym podejściem wizualnym. Niesamowity Spider-Man 2 miał swoją premierę kilka lat później i okazał się ostatnim rozdziałem przerwanej wersji web-slingera Webba. W porównaniu do oryginalnej trylogii, The Niesamowity Spider Man seria zarabiała mniej i okazała się mniej popularna wśród fanów i krytyków, a Sony ostatecznie zdecydowało się rzucić swój los w MCU Marvela.






Powiązany: Jak Sony zrujnowało (a potem uratowało) Spider-Mana



Ważne jest, aby przyznać, że Webba Niesamowity Spider Man filmy nie były bynajmniej całkowitą porażką. Obie oferty są oszałamiające wizualnie i lepiej oddają humor komiksów, podczas gdy Andrew Garfield jest niewątpliwą atrakcją zarówno jako Peter Parker, jak i Spider-Man. Jest młodość, która wydaje się świeża w porównaniu z tym, co było wcześniej, a Emma Stone jest bardziej zaokrągloną postacią niż Mary Jane Watson Kirsten Dunst. Świadczy o tym jednak fakt, że słynny czerwono-niebieski garnitur zajmuje obecnie Tom Holland Niesamowity Spider Man seria najwyraźniej nie poszła zgodnie z planem, a oto dlaczego:

Nieszczęścia złoczyńców z filmu Spider-Man trwają

Filmy o superbohaterach tak często sprowadzają się do siły ich złoczyńców; to nie przypadek, że czczony Mroczny rycerz zagrał Jokera Heatha Ledgera, podczas gdy czarna owca MCU, Thor: Ciemny Świat , miał także najbardziej zapomnianego złoczyńcę w serii, Malekitha. Nic więc dziwnego, że spora część Niesamowity Spider Man nieszczęścia można przypisać nijakim złoczyńcom.






Jaszczurka była dziwnym wyborem dla głównego antagonisty w Niesamowity Spider Man , nie tylko ze względu na jego status jako solidnego, ale wyraźnie nie niesamowitego złoczyńcy „B” w komiksach, ale także dlatego, że transformacja wymaga intensywnego wykorzystania CGI. Jeśli jest jedna lekcja, której filmy komiksowe wielokrotnie uczyły przez lata, to jest to, że złoczyńcy CGI są niezwykle trudni do naprawienia, a bardziej ludzcy przeciwnicy prawie zawsze okazują się bardziej popularni. Pomijając anomalnego Thanosa, paralaksę ( Zielona Latarnia ), wilk stepowy ( Liga Sprawiedliwych ) i Ohyda ( Niesamowity Hulk ) to tylko próbka potworów, którym nie udało się połączyć z powodu utonięcia w efektach specjalnych, a Curt Connors dołącza do tej pstrokatej ekipy niepożądanych.



Jeśli Lizard był rozczarowujący, Niesamowity Spider-Man 2 z nadmierną rekompensatą. Jamie Foxx zagrał Electro, głównego złoczyńcę, jeśli chodzi o marketing filmu, ale sequel zawierał także właściwy debiut Harry'ego Osborna jako Green Goblin i Paula Giamattiego jako Rhino. Jedna z najczęstszych krytyki kierowana pod adresem Raimiego Spider-Man 3 jest przedawkowaniem zła, i Niesamowity Spider-Man 2 popełnia dokładnie ten sam błąd.






Powiązane: Jak logo Spider-Mana zmieniało się w czasie



Nieznalezienie właściwej równowagi złoczyńcy było przekleństwem Niesamowity Spider Man , a sytuację pogarszał kiepski odlew. Utalentowany Rhys Ifans został błędnie obsadzony jako Curt Connors, zbliżając się tak blisko do typowego komiksowego szalonego naukowca, jak to tylko możliwe. Podobne odczucia dotyczą Electro Jamiego Foxxa, który w pośpiechu rozpoczyna opowieść o początkach i ostatecznie wpada w bardzo znajomą formę „wściekłego wyrzutka społecznego”. Porównaj to z Vulture i Mysterio z MCU. Nie są to też najsłynniejsi wrogowie Spider-Mana, ale zwroty akcji obu postaci (Vulture jako przyszły teść Spideya i Mysterio jako wyszukany technologiczny oszust) sprawiły, że wyszli poza zwykłe cele bez twarzy, do których może uderzyć pajęczyna.

Niesamowity Spider-Man był zbyt blisko trylogii Raimiego

Pojawia się dopiero po 5 latach Spider-Man 3 , filmy Marca Webba zawsze były bezpośrednio przeciwstawiane twórczości Sama Raimiego i mogły zyskać na bardziej tonalnym i narracyjnym odejściu. Gdy ma za zadanie wskrzesić upadające Ordynans franczyzy filmowej, którą wybrał na przykład Christopher Nolan Batman Początek na wcześniej niezbadane terytorium, przyjmując miejski realizm, który był światem daleko od Tima Burtona i Joela Schumachera. Chociaż dyrektywa prawdopodobnie pochodziła od Sony, a nie od Webba, Niesamowity Spider Man filmy kroczą niezwykle podobną linią do trylogii Raimi iw rezultacie są bardziej niezapomniane.

Peter Parker stara się zrównoważyć swoje superbohaterskie wybryki z życiem miłosnym, podczas gdy naukowy mentor zaczyna powoli pogrążać się w szaleństwie i nikczemności w pogoni za postępem za wszelką cenę, zmuszając Spider-Mana do walki z człowiekiem, którego kiedyś bardzo szanował. Ten opis pasuje również do 2002 roku Człowiek Pająk jak to ma miejsce dla Niesamowity Spider Man i na tym podobieństwa się nie kończą, a dynamika Harry'ego Osborna pojawia się w obu powtórzeniach tej historii, a te same tony i motywy powracają raz po raz.

W przeciwieństwie, Spider-Man: Powrót do domu wprowadza znacznie bardziej wymowne zmiany. Historia pochodzenia jest całkowicie pominięta, Tony Stark zastępuje wujka Bena, a znacznie większy nacisk kładzie się na kumpli Petera Parkera z liceum. Złoczyńcy z MCU Spidey to sprytni przestępcy, a nie szalone potwory, a historia miłosna nie ujawnia się w pełni aż do drugiego filmu. To jest zmiana biegów Niesamowity Spider Man potrzebne, aby się wyróżnić - nie tylko przywrócić mechaniczne strzelanki sieciowe i ogolić kilka lat cioci May.

Powiązane: Ranking wszystkich 8 filmów o Spider-Manie

Próba przepisania historii pochodzenia

W uczciwości, Niesamowity Spider Man wprowadza jedną znaczącą zmianę w znanej formule, ale nie jest to taka, która ląduje zgodnie z zamierzeniami. Andrew Garfielda Człowiek Pająk filmy przedstawiają pomysł, że rodzice Petera byli głęboko zaangażowani w naukowy spisek, który odbija się echem w życiu Petera jako dorosłego i jego karierze superbohatera. Na papierze mogło to być fascynującym dodatkiem do zwykłego pochodzenia Spider-Mana i mogło urozmaicić filmy Webba w wyjątkowy sposób, ale Niesamowity Spider Man nigdy nie wymyśliłem, jak zintegrować ten nowy blok konstrukcyjny z już istniejącymi elementami.

Po spędzeniu większej części pierwszej połowy na rozwiązywaniu zagadki Parkera, Niesamowity Spider Man szybko porzuca tę misję na rzecz powstającej historii Lizard. W wyniku fatalnej pomyłki w stosunku do intrygi, jaką zawierała fabuła, pierwsza oferta Spidey Garfielda nigdy nie ujawnia prawdy o tym, dlaczego rodzice Petera zniknęli, pozostawiając konkluzję do kontynuacji. Ostateczne rozwiązanie w Niesamowity Spider-Man 2 jest zbyt zawiły, próbując połączyć Osborna, Connorsa, Petera, jego moce i bezpieczeństwo całego świata. Co gorsza, odpowiedzi przychodzą w niezwykle wygodnej wiadomości wideo, którą Peter naprawdę powinien był znaleźć cały film temu.

Niesamowity Spider Man wprowadził również poprawki do (bardzo) znanej historii Spider-Mana, ale po raz kolejny zmiany się nie powiodły. Motywacja Petera Parkera do zostania Spider-Manem wydaje się nie pasować do jego charakteru, śmierci wujka Bena można całkowicie uniknąć, a zwrot akcji, który tylko Peter mógł rozwinąć moce z ugryzienia Pająka, co usuwa cechę „zwykłego człowieka”, która definiuje Spideya w komiksach. MCU robi dokładnie to samo z połączeniami Petera Starka iw obu przypadkach Spider-Man jest znacznie mniej relatywny.

Niesamowity Spider-Man 2 zapięty pod budynkiem franczyzy

Jeśli Niesamowity Spider Man był rozczarowujący, kontynuacja była przesadzona. Wprowadzenie Electro, pojawienie się Zielonego Goblina, nieszczęścia w związku Petera i Gwen, sekrety rodziny Parkerów, prawdziwe intencje Oscorp, śmierć Gwen i różne mniejsze historie poboczne – wszystko to walczy o czas na ekranie. Mając zbyt wiele do omówienia, rozwój złoczyńców wydaje się przyspieszony, a ciągłe zmiany relacji Pete'a z Gwen stają się irytującą przeszkodą, a nie emocjonalną historią miłosną, którą mogłaby być. Dużo czasu poświęca się młodej parze zastanawiającej się nad przyszłością ich związku, podczas gdy Electro i Harry Osborn pozostają słabo rozwinięci. W połowie kontynuacji widzowie nie dbają o to, czy Pete i Gwen zostaną razem, chcą tylko, aby podjęli cholerną decyzję.

Powiązany: Faza 4 MCU może zakończyć oryginalny plan Sony Amazing Spider-Man

W obronie Webba jest bardzo jasne, że Sony starało się użyć jako Niesamowity Spider-Man 2 jako wyrzutnia do innych rzeczy. Istnieje bardzo przejrzysty wysiłek budowania w kierunku Złowroga szóstka film, który bez wątpienia przyczynił się do nadmiaru zaangażowanych złoczyńców, a znaczna część materiału Oscorp ma najwyraźniej spłacić się później, w filmach, które ostatecznie nigdy nie powstały. Tymczasem ważne wątki fabularne są przyspieszane, aby tworzyć kolejne filmy. Harry Osborn szybko zyskuje pozycję najbliższego przyjaciela Petera Parkera, ponieważ Zielony Goblin musi pojawić się przed trzecim filmem, podczas gdy Gwen musi umrzeć, więc spór Petera ze złoczyńcą staje się osobisty – coś, co opłaciłoby się bardziej w późniejszych filmach niż w Niesamowity Spider-Man 2 .

Styl Nad Sercem

Za całą analizę techniczną i fabularną, być może nadrzędny powód Niesamowity Spider Man nie wywarła takiego samego wpływu jak trylogia Sama Raimiego czy iteracja MCU Toma Hollanda polega na tym, że fani po prostu nie są skłonni przejmować się postaciami. Relacja Tobeya Maguire'a i Kirsten Dunst na ekranie mogła być oparta na liczbach, ale łatwy do skojarzenia Spider-Man Raimiego w połączeniu z nieosiągalną Mary Jane był szczery. Choć może to być tandetne, odwrócony pocałunek duetu to kultowy filmowy moment. Dla kontrastu, Niesamowity Spider Man Pete i Gwen czują się jak każda inna para nastolatków. Bez winy aktorów, Peter Garfielda jest skłonny do bycia nielubianym, a ich ciągłe kłopoty osłabiają ostateczną śmierć Gwen. Doktor Ock przetrzymujący M.J. w niewoli nad nowojorskim nabrzeżem mógł być bardziej stereotypowy, ale nie można mu zarzucić braku wpływu. Podobnie dorośli dorośli ronili łzy, gdy Spidey Toma Hollanda nie czuł się tak dobrze Avengers: Wojna bez granic .

Niesamowity Spider Man brakuje czegokolwiek, co zbliża się do butelkowania tej samej magii, i jest to ciekawe zjawisko. Od obsady i reżysera po wzorowe efekty wizualne i czystą kartę, Niesamowity Spider Man powinien wyjść na huśtawkę, ale eksperyment został złapany we własną sieć niepotrzebnie wydłużonych wątków i zbyt ambitnego budowania świata i nie mógł nadążyć za swoim poprzednikiem.

Więcej: All The Times Spider-Man PRAWIE dołączył do MCU przed wojną secesyjną