Tima Burtona Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street to jeden z najwspanialszych musicali filmowych, ale jego oryginalne zakończenie było znacznie mroczniejsze. Na podstawie musicalu scenicznego Stevena Sondheima i wydany z uznaniem krytyków, Sweeney Todd jest wzorowym przedstawieniem makabrycznej i tragicznej wrażliwości Burtona. To także szósta z obecnie ośmiu kolaboracji między Burtonem a gwiazdą Johnnym Deppem.
Sweeney Todd podąża za mściwym fryzjerem (Depp), który wraca do Londynu po 15 latach wygnania. Szuka zemsty na sędzim Turpinie (Alan Rickman), który fałszywie go skazał, ponieważ Turpin pragnął żony Todda, Lucy (Laura Michelle Kelly), a następnie ukradł jego dziecko. Właścicielka cukierni Nellie Lovett ( Heleny Bonham Carter ) zachęca Todda do wejścia w spółkę, mordowania klientów, aby mogła upiec ich organy w ciastach.
Związane z: Dlaczego Tim Burton nienawidził alternatywnego zakończenia Nightmare Before Christmas
Po zabiciu Turpina Todd jest przerażony, gdy odkrywa, że jego ślepa wściekłość doprowadziła go do zabicia żebraczki, która później okazała się Lucy, która oszalała z powodu udręki Turpina. Sweeney Todd kończy się, gdy fryzjer morduje Lovetta za twierdzenie, że Lucy zmarła wiele lat wcześniej, zanim z kolei jego gardło zostaje poderżnięte przez Toby'ego (Ed Sanders), młodego chłopca pod jej opieką. Sugeruje się, że Todd pozwala Toby'emu go zabić, ale oryginalny scenariusz czyni to znacznie bardziej wyraźnym. Scenariusz poświęca część subtelności filmu, ale wyjaśnia wyrzuty sumienia Todda, gdy jest nawiedzany przez swoje ofiary w ostatnim numerze muzycznym.
Sweeney Todd Końcowa scena pokazuje krwiożerczego fryzjera Johnny'ego Deppa trzymającego ciało Lucy, gdy Toby skrada się za nim. Sugeruje się, że Todd jest świadomy jego obecności, podnosząc szyję, aby ułatwić chłopcu morderstwo. Jednak bezpośrednio przed podcięciem gardła pojawia się zdezorientowanie, co pozostawia niejednoznaczną śmierć. Oryginalne zakończenie scenariusza wyjaśnia ten akt, gdy Todd odwraca się, by zobaczyć, jak Toby wyłania się z cienia. Gdy chłopiec podnosi brzytwę Todda, fryzjer rozpina mu kołnierzyk i odchyla głowę do tyłu. Zakończenie ostatniego filmu jest niezaprzeczalnie tragiczne, a Depp zagrał jedną ze swoich najlepszych ról, ale scenariusz naprawdę podkreśla smutek Todda. Spojrzenie Todda na chłopca, gdy ma poderżnięte gardło, poprawiłoby jego łuk, nie tylko akceptując śmierć, ale po cichu błagając o koniec jego nieszczęścia.
To tylko jedna różnica w scenariuszu, która zapewniłaby jeszcze mroczniejsze zakończenie. Punkt kulminacyjny scenariusza jest wspanialszy i bardziej przerażający. W filmie Todd wrzuca Lovett do jej piekarnika i patrzy na nią chłodno, niezachwianie, gdy płonie żywcem. Jednak w scenariuszu pada na kolana, zakrywając uszy, aby zagłuszyć jej krzyki, zanim czołga się w kierunku ciała Lucy. Wydaje się bardziej ludzki i pokonany, przytłoczony żalem, gdy szlocha, podczas gdy w filmie pozostaje opanowany. Scenariusz zawiera również dodatkową piosenkę, której brakuje w filmie Tima Burtona, w której ofiary Todda pojawiają się ponownie jako duchy, w tym Turpin i Lucy. Todd i Lovett również powracają jako duchy, zanim zostaje sam w ciemności, a jego życie przelatuje mu przed oczami, gdy upada we własnej krwi. Sekwencja jest ekscytująca i wyjaśnia, jak głęboko nawiedzony był Todd swoimi działaniami.
Numer muzyczny scenariusza mógłby zapewnić uderzające obrazy, ale jest niepotrzebny z perspektywy opowiadania historii. Sweeney Todd: Demon z Fleet Street zamiast tego wybiera powściągliwość, z bardziej otrzeźwiającą sceną końcową, która podkreśla horror działań Todda. Jedno zwłoki tulące drugie, ostatni obraz Todda to twarz jego utraconej miłości, ponowne spotkanie godne prawdziwej tragedii Tima Burtona.
Następny: Sweeney Todd zrealizował pierwotny plan Edwarda Nożycorękiego Tima Burtona