Film niewiele wyjaśnia, dlaczego ręce kapitana Millera się trzęsą, ale bliższe przyjrzenie się ujawnia zaburzenie, na które może cierpieć.
Szeregowiec Ryan przedstawia postać Toma Hanksa, kapitana Johna H. Millera, ze zbliżeniem na jego ręce trzęsące się w niekontrolowany sposób w drodze na plaże Normandii. Ręce Millera drżą w różnych momentach filmu bez żadnego wyjaśnienia. Obecnie stan chorobowy znany jako zespół stresu pourazowego (PTSD) natychmiast przychodzi na myśl w przypadku żołnierzy wykazujących podobne objawy. Czy drżenie Millera jest związane ze stresem, czy może cierpi na coś zupełnie innego?
Słynny epos wojenny Stevena Spielberga z 1998 roku rozpoczyna się brutalnie realistycznym odtworzeniem lądowania aliantów w D-Day. Kapitan Miller i 2. Batalion Rangerów zostają przedstawieni, gdy udają się na plażę Omaha, gdzie ręce Millera po raz pierwszy na ekranie drżą. Bitwa, która wywiązała się z tej bitwy, potwierdza zdolność Millera do odzyskania spokoju pośród okropności wojny, podczas gdy wielu wokół niego traci spokój. Bez wątpienia dlatego jest kapitanem. Z tego też powodu jego niekontrolowane drżenie stwarza poważne zagrożenie zarówno dla jego rangi, jak i ludzi pod jego dowództwem.
Powiązany: Prawdziwa historia ratowania szeregowca Ryana: prawdziwi żołnierze, którzy zainspirowali film
Kapitan Miller ukrywa swoje drżące ręce przed swoimi ludźmi, którzy przez cały czas niewiele wiedzą o swoim kapitanie Szeregowiec Ryan . Jedynym wyjątkiem jest sierżant techniczny Mike Horvath, bliski przyjaciel Millera, który zauważa mimowolne potrząsanie. To przychodzi i odchodzi, ale z nieznanego powodu trzęsienia rozpoczęły się w Portsmouth w Anglii przed rozpoczęciem inwazji aliantów na Normandię, co Miller zwierza się Horvathowi we względnym bezpieczeństwie kaplicy pewnej spokojnej nocy. Horvath odpowiada: Być może będziesz musiał znaleźć sobie nowy zawód. Wygląda na to, że ten już się z tobą nie zgadza. Przerażające doświadczenia wojenne mogą wywrzeć trwały wpływ na psychikę żołnierza, co od wieków jest powszechnie znane jako zmęczenie bojowe, nerwica wojenna lub szok artyleryjski. Dopiero niedawno badanie takich skutków doprowadziło do nowej klasyfikacji zaburzeń stresowych, na które najprawdopodobniej cierpi Miller.
W obliczu przerażającego psychicznie lub fizycznie doświadczenia organizm ludzki reaguje reakcją fizjologiczną, która wyzwala uwalnianie hormonów, takich jak adrenalina, które napełniają organizm energią. Reakcja ta, powszechnie znana jako reakcja ucieczki lub walki, może prowadzić do neurogennych drżeń, które pomagają zmniejszyć nadmierną aktywność układu reakcji organizmu na stres. Jest to powszechna reakcja na stres związany z walką, ale żołnierze cierpiący na zespół stresu pourazowego (PTSD) w dalszym ciągu wytwarzają duże ilości tych hormonów nawet po ustaniu sytuacji zagrażającej życiu, co może wyjaśniać drżenie rąk Toma Hanksa w chwilach względnego spokoju. Ta nierównowaga hormonalna jest możliwą przyczyną niekontrolowanych wstrząsów, przez które może ujawnić się zespół stresu pourazowego (PTSD). Tłumienie tych emocji może pogorszyć sytuację, a od Millera jako kapitana oczekuje się, że zrobi to w obecności swoich ludzi.
Jednak maskowanie twarzy Millera, widoczna utrata myślenia strategicznego, zmieniony pogląd na podejmowanie ryzyka i inne zachowania społeczne doprowadziły wielu do teorii, że Miller cierpi zamiast tego na chorobę Parkinsona o młodym początku. Jest to mało prawdopodobne, biorąc pod uwagę, że diagnoza w wieku Millera (wczesne lata 30.) jest rzadka, ale może to być logiczny wniosek, gdyby nie fakt, że Miller toczy najbardziej śmiercionośną wojnę w historii ludzkości. Ponieważ objawy Millera zaczynają się przed D-Day, może się wydawać, że diagnoza PTSD jest błędna. Jednak Miller widział walkę już przed filmem. Co więcej, reakcja Horvatha w Kaplicy zdaje się potwierdzać teorię, że potrząsanie Millerem ma podłoże bojowe.
Szeregowiec Ryan jest konsekwentnie wymieniany jako jeden z bardziej realistycznych przedstawień wszystkich filmów wojennych, nic więc dziwnego, że bohaterowie sami ponoszą konsekwencje walki w prawdziwym życiu. Choć kontekstu nie podano, można założyć, że niekontrolowane drżenie rąk kapitana Johna H. Millera jest wynikiem zespołu stresu pourazowego, co wynika z dialogów zawartych w filmie i dzisiejszej wiedzy o zespole stresu pourazowego (PTSD). Tylko ci, którzy odważyli się stawić czoła żądłu bitwy, mogą w pełni zrozumieć psychologiczne skutki wojny, ale każdy, kto ją widział Szeregowiec Ryan Scenie D-Day nie będzie trudno uwierzyć, że objawy Millera właśnie takie są.
Więcej: 5 najlepszych filmów wojskowych wszechczasów