Kto jest największym aktorem pracującym dzisiaj? jest pytaniem bez jasnej odpowiedzi. Jest tak wielu utalentowanych aktorów, że nie sposób sprowadzić tego do jednego. Ale jakakolwiek dyskusja na ten temat z pewnością obejmie Roberta De Niro i Ala Pacino, którzy obaj zdobyli rozgłos w erze Nowego Hollywood w latach 70. i nadal zapewniają niesamowite występy do dziś.
POWIĄZANE: 10 najlepszych duetów z filmów Martina Scorsese
Decyzja, czy De Niro czy Pacino jest lepszym aktorem, byłaby szalenie subiektywna, ponieważ obaj przez lata wykonali fenomenalną pracę, więc oto pięć najlepszych występów każdego aktora.
De Niro jako Michael Vronsky w Łowcy jeleni
Michaela Cimino Łowca Jeleni to jeden z najbardziej wstrząsających filmowych portretów wojny w Wietnamie, ponieważ bardzo niewiele z nich dzieje się w czasie pobytu bohaterów w Wietnamie. W trzygodzinnym filmie jest około 20 minut scen wojennych. Tu nie chodzi o wojnę; chodzi o wpływ, jaki wojna wywarła na jej weteranów. Film skupia się na podróży, w którą wyruszają ci trzej mężczyźni.
To zwykli ludzie z klasy robotniczej z małego miasteczka, próbujący uczciwie zarobić na życie, którzy zostają wciągnięci w przerażającą wojnę, widzą nawiedzone, niezapomniane rzeczy i wracają do domu z głęboko zakorzenioną traumą. De Niro grał na każdym etapie podróży Michaela z prawdziwym człowieczeństwem; pod koniec filmu dręczy go poczucie winy tylko dlatego, że jest najmniej uszkodzonym członkiem trio.
Pacino jako Frank Serpico w Serpico
Z kolei Al Pacino jako Frank Serpico w trafnie zatytułowanym filmie biograficznym Sidneya Lumeta Serpico jest niekonsekwentny i niesubtelny i był celem parodii, ale działa niesamowicie dobrze w kontekście filmu.
Psychicznie Serpico jest wszędzie. Chce zająć się korupcją w policji, ale posuwa się ona tak daleko, że nie ma nadziei, że coś zmieni. Staje się coraz bardziej sfrustrowany biurokracją, a występ Pacino rozlewa tę frustrację na ekranie.
De Niro jako Rupert Pupkin w filmie Król komedii
W latach 80. Robert De Niro rozczarował się własną sławą i skierował to w otrzeźwiającą refleksję na temat gloryfikacji celebrytów i pragnienia bycia sławnym. W Król komedii , Rupert Pupkin to walczący komik, który nie robi komedii ze względu na sztukę; robi to, ponieważ chce być ukochaną gwiazdą, którą ludzie proszą o autografy. To tak płytki cel, ale Rupert jest nim tak zachwycony, że nie jesteśmy w stanie odróżnić tego, co dzieje się naprawdę, od tego, co dzieje się w jego głowie.
Występ De Niro w tym filmie jest niedoceniany – w rzeczywistości sam film jest bardzo niedoceniany – być może dlatego, że jego czarny jak smoła humor nie jest zbyt przystępny, ale w Rupert Pupkin jest tyle psychologicznej głębi, co w Travisie Bickle.
Pacino jako Jimmy Hoffa w filmie Irlandczyk
Rola zamordowanego przywódcy związkowego, Jimmy'ego Hoffy, wydaje się być jedną z ról, do odgrywania których urodził się Al Pacino. Ekscentryczna teatralność wypowiedzi Pacino pod koniec kariery idzie w parze z osobowością Hoffy jako osoby publicznej.
POWIĄZANY: Słyszałem, jak malujesz domy: 10 faktów zza kulis o Irlandczyku
Kiedy pojawia się w oczach opinii publicznej, zawsze udaje, że jest prezesem Teamsters, a kim naprawdę jest Hoffa, ujawnia się tylko za zamkniętymi drzwiami w intymnych scenach z Frankiem Sheeranem (granym, nawiasem mówiąc, przez Roberta De Niro, który także daje fantastyczną wydajność w Irlandczyk , choć niekoniecznie jest to wybór z pierwszej piątki).
De Niro jako Vito Corleone w filmie Ojciec chrzestny II
Robert De Niro zdobył swojego pierwszego Oscara za rolę młodego Vito Corleone w prequelu Ojciec chrzestny część II . De Niro otrzymał zadanie wyciągnięcia Aldena Ehrenreicha podczas jednego z największych występów Marlona Brando zaledwie dwa lata po tym, jak Brando początkowo zachwycił publiczność w oryginale Ojciec chrzestny film.
Odzyskując esencję, którą Brando wniósł do Vito, ale dodając własny aspekt młodzieńczego aspektu tego wcielenia postaci, De Niro wybił go z parku. Czasami nawet kradnie film od Ala Pacino – ale to wciąż film Pacino.
Pacino jako Sonny Wortzik w filmie 'Pieskie popołudnie'.
Jako widz doświadczamy swego rodzaju kinowego syndromu sztokholmskiego, gdy zaczynamy identyfikować się z Sonnym Psie popołudnie . Jego motywacja do napadu na bank (aby zapłacić za operację potwierdzenia płci partnera) jest zrozumiała, a jego brak przygotowania powraca, by go ugryźć, co jest czymś, z czym wszyscy możemy się utożsamić. Pozostawiony z bardzo małymi opcjami, Sonny musi po prostu zaakceptować to, co nieuniknione.
Twarz Pacino subtelnie mówi nam wszystko, co dzieje się w spanikowanym umyśle Sonny'ego w każdej scenie. Dzieli także wyczuwalną chemię – na przemian rozgrzewającą i rozdzierającą serce – ze swoim starym Ojciec chrzestny współgwiazda (i inny były aktor nowojorski), John Cazale.
De Niro jako Travis Bickle w 'Taksówkarzu'.
Najlepsze aktorstwo zagłębia się naprawdę głęboko w psychologię postaci, a niewielu aktorów kopało głębiej niż Robert De Niro, kiedy grał weterana, który stał się strażnikiem Travisem Bickle w arcydziele neo-noir Martina Scorsese Kierowca taksówki . Scenariusz Paula Schradera mocno wykorzystywał wewnętrzne monologi, ale znalazł też mnóstwo czasu na ciche, wolne od dialogów momenty, więc De Niro mógł naprawdę zatopić zęby w tej postaci na wielu poziomach i zbadać, co go napędza, a co wymaga go na tej ponurej ścieżce.
POWIĄZANE: Taksówkarz: 10 najbardziej kultowych momentów, ranking
Nie powinniśmy identyfikować się z Travisem, ale coś w ciemnym zakątku naszego umysłu to rozumie: izolacja, frustracja, niepokój. Występ De Niro przenosi nas tam.
Pacino jako Tony Montana w 'Człowieku z blizną'.
Briana De Palmy człowiek z blizną to jeden z najbardziej kontrowersyjnych i brutalnych filmów, jakie kiedykolwiek nakręcono. Ale pod tymi wszystkimi wiadrami krwi i stosami kokainy kryje się porywający występ Ala Pacino jako kubańskiego imigranta, który bogaci się na handlu narkotykami, wykorzystuje pieniądze, by się uzależnić i ostatecznie wypada z łask – i to z balkonu.
człowiek z blizną trwa prawie trzy godziny, a mimo to można go oglądać w nieskończoność. Częściowo jest to mistrzostwo De Palmy w stymulacji, ale w dużej mierze jest to przekonujący występ Pacino.
De Niro jako Jake LaMotta we Wściekłym byku
Robert De Niro musiał błagać Martina Scorsese o nakręcenie biografii Jake'a LaMotty, a kiedy w końcu się zgodził, obaj stworzyli film, który jest autentycznym dziełem sztuki w sposób, w jaki robi to bardzo niewiele filmów. Całkowicie oddany De Niro portret LaMotty jako głęboko zniszczonego faceta, zmagającego się z prawdziwymi demonami, jest jednym z najwspanialszych kreacji w historii aktorstwa filmowego.
POWIĄZANE: Raging Bull: 10 najbardziej kultowych momentów, ranking
De Niro gra gniew LaMotty w tak surowy, brutalny, prawdziwy sposób, że jest to o wiele bardziej szokujące, przerażające i niepokojące niż cokolwiek, co można znaleźć w jakimkolwiek horrorze.
Pacino jako Michael Corleone w trylogii „Ojciec chrzestny”.
Jak zwrot De Niro Wściekły byk , występ Ala Pacino jako Michaela Corleone po drugiej stronie Ojciec chrzestny Trylogia to jedno z najlepszych przedstawień w historii kina. Na początku Ojciec chrzestny , Michael jest krnąbrnym weteranem ze świetlaną przyszłością w legalnym życiu. Pod koniec przyjął rolę swojego zmarłego ojca jako don.
Przejście jest płynne, a Pacino przekazuje wiele transformacji Michaela niewerbalnie, co jest trudne do wykonania. Wszystkie wypłaty są zarobione, ponieważ naprawdę czujemy, że Michael wyruszył w podróż.