Kultowy scenarzysta i reżyser Quentin Tarantino ma wiele charakterystycznych znaków towarowych, dzięki którym jego filmy są natychmiast rozpoznawalne. Wśród nich są liryczne dialogi, ekscentryczne postacie i oczywiście wybuchowa przemoc. Czasami jego przemoc jest niepokojąco realistyczna, a czasami jest tak przesadzona, że celowo wywołuje sensację. W obu przypadkach jego brutalne sceny zawsze skutecznie wywołują dreszczyk emocji i silne reakcje.
POWIĄZANY: 10 najbardziej szokujących zgonów w filmach Quentina Tarantino, ranking
Oczywiście niektóre filmy Tarantino są bardziej brutalne niż inne. Niektóre tematy nadają się do ciągłej akcji, podczas gdy inne jego filmy to wolniejsze oparzenia, które są bardziej oparte na postaciach i dialogach. Oto wszystkie jego wysiłki reżyserskie, uszeregowane od najmniejszej do najbardziej brutalnej.
Jackie Brown (1997)
Po przełomowym hicie Tarantino Pulp Fiction uczynił go jednym z najważniejszych filmowców swojego pokolenia, jego kontynuacja była bardzo oczekiwana. Tarantino zaadaptował powieść Elmore'a Leonarda rum do swojego trzeciego filmu Jacek Brown, o stewardesie przemycającej narkotyki, która przechytrza zarówno swojego szefa mafii, jak i władze, i wychodzi z pół miliona dolarów w gotówce. W całym filmie dochodzi do aktów przemocy, ale żaden nie jest szczególnie drastyczny, a film jest bardziej opartym na dialogach studium postaci niż czymkolwiek innym.
Pewnego razu w Hollywood (2019)
Najnowszy film Tarantino to historia hollywoodzkiego aktora i jego długoletniego dublera, którzy przeżywają schyłek ich kariery latem 1969 roku. Wydarzenia filmu rozgrywają się na tle morderstw Mansona i Sharon Tate, jednej z ofiary z prawdziwego życia, jest również postacią w filmie.
POWIĄZANY: 10 sposobów Dawno, dawno temu w Hollywood złamało formę Tarantino
Te równoległe historie zderzają się w trzecim akcie filmu, łącząc alternatywną historię z dużą ilością krwi i krwi. Gdy Pewnego razu w Hollywood staje się brutalny, to jest krwawy bałagan. Jednak większość filmu to dramat-komedia bez przemocy.
Dowód na śmierć (2007)
Wydany w kinach jako część podwójnego filmu fabularnego w feralnym Grindhouse projekt, Dowód śmierci jest opisywany jako slasher, w którym bronią zabójcy jest jego samochód – „odporny na śmierć” pojazd kaskaderski, którego używa do mordowania swoich ofiar. Kurt Russell gra kaskadera Mike'a, który odnosi sukcesy w pierwszej połowie filmu, który koncentruje się na jego pierwszej serii ofiar.
Spotyka jednak swój mecz w drugiej połowie, kiedy wybiera zła grupa dziewczyn do zadzierania . Pierwsza seria zabójstw w Dowód śmierci jest dość graficzny i wielokrotnie pokazywany pod różnymi kątami. Końcowa sekwencja nie jest tak krwawa, ale mimo to hałaśliwa.
Wściekłe psy (1992)
Debiutancki film Tarantino, Rezerwowe Psy , o tajnym glinie infiltrującym napad, który idzie okropnie źle, to głównie utwór kameralny, napędzany napiętym dialogiem i przeważającą groźbą przemocy, która wisi nad każdą klatką. Jeśli chodzi o brutalne sceny, nie ma ich zbyt wiele, ale te, które są pokazane, są dość krwawe. Obejmuje to scenę tytułów po otwarciu, która ma miejsce dobrze w chronologii opowieści, niesławną scenę „ucha” i oczywiście meksykański impas na końcu.
Nienawistna ósemka (2015)
2015's Nienawistna Ósemka , tak jak Rezerwowe Psy, Akcja rozgrywa się głównie w jednym miejscu: w odosobnionej chatce na pustkowiu Wyoming, gdzie ośmiu nieznajomych zostaje zmuszonych do spędzenia nocy i przeczekania zamieci. Wszystkie te postacie skrywają mroczne sekrety, które w wybuchowy sposób wychodzą na jaw w drugiej połowie filmu.
POWIĄZANE: Nienawistna ósemka: każdy ważny występ, ranking
Nienawistna Ósemka to wredny film o wrednych ludziach, którzy robią dla siebie wredne rzeczy, a przemoc jest, no cóż, całkiem podła. Niektóre z nich są skutecznie realistyczne, a niektóre graniczą z kreskówką. Wszystko to jest dość krwawe.
Kill Bill: Tom 2 (2004)
Druga część odysei zemsty Tarantino, Kill Bill , jest znacznie mniej brutalny niż pierwszy, co bardziej niż cokolwiek innego świadczy o tym, jak krwawy jest tom. Kill Bill: Tom 2 znajduje postacie zakopane żywcem, ukąszone przez jadowite węże, mające wyłupione oczy i nie tylko.
POWIĄZANE: Kill Bill: 15 cytatów o zemście
Sceny walki są brutalne i graficzne, dzięki czemu podróż Oblubienicy jest jeszcze bardziej heroiczna. Jej ostateczna konfrontacja z samym Billem jest, jak na ironię, najmniej brutalną konfrontacją ze wszystkich Kill Bill filmy.
Bękarty wojny (2009)
Po rozczarowującej odpowiedzi na Dowód śmierci, Tarantino poczuł ogromną presję, by odbić się uderzeniem. Bękarty wojny to jego uznana opowieść alternatywna o drugiej wojnie światowej, opowiadająca o grupie żołnierzy polujących na nazistów, którzy współpracują z właścicielem kina, aby schwytać i zabić przywódców nazistowskiego reżimu.
To jednocześnie film wojenny, kryminał i list miłosny do klasycznego kina. Jest również niezwykle brutalny, jak można by się spodziewać po historii wojennej Tarantino.
Pulp Fiction (1994)
Przełomowe arcydzieło z 1994 roku Pulp Fiction to antologia trzech kryminałów z Los Angeles, opowiedziana w chaotycznym porządku chronologicznym. Postacie z każdego rozdziału nakładają się na siebie i pojawiają w innych częściach filmu, tworząc Pulp Fiction szalenie kreatywny film. Przemoc w Pulp Fiction niekoniecznie jest najkrwawszy w jego filmografii, ale zdecydowanie najbardziej zdeprawowany. W jednej scenie postacie są zmuszone do oczyszczenia czaszki i mózgu z samochodu w środku dnia. W innym Bruce Willis ratuje miejscowego szefa mafii z piwnicy lombardu, gdzie spotyka go niewypowiedziany los. Pulp Fiction zszokował publiczność na całym świecie po premierze i nadal jest najodważniejszym i najlepszym filmem Tarantino.
Django Unchained (2012)
Przemoc w Django Unchained był źródłem wielkich kontrowersji po jego wydaniu, co miało miejsce bezpośrednio po przerażającej strzelaninie w szkole Sandy Hook. Pod koniec jest scena, w której Django, uwolniony niewolnik, strzela do wielu ludzi w wysoce stylizowanej sekwencji, którą wielu krytyków uznało za gloryfikację przemocy z użyciem broni dokładnie w niewłaściwym momencie.
Oprócz sceny strzelaniny, film zawiera przerażające obrazy niewolnictwa, które obejmują ataki psów, brutalne bicie i, co najbardziej niepokojące, walkę „Mandingo”, w której dwóch niewolników jest zmuszonych walczyć na śmierć i życie gołymi rękami dla rozrywki ich właściciela .
Kill Bill: Tom 1 (2003)
Pierwsza połowa r Kill Bill saga jest zdecydowanie najbardziej brutalnym filmem w dorobku Quentina Tarantino. Krwawo od początku do końca. Ucieczka Panny Młodej ze szpitala polega na przegryzieniu żyły szyjnej mężczyzny i przecięciu ścięgna Achillesa innego, zanim uderzy głową w drzwi, aż umrze. Potem jest szermierka pod koniec, która obfituje w ścinanie głów i odcinanie kończyn, a na koniec skalpowanie O-Ren Ishii.
Najbardziej brutalna ze wszystkich jest jednak niepokojąca sekwencja anime, która opowiada tragiczną historię pochodzenia O-Ren Ishii, którego rodzice zostają zamordowani przez szefa Yakuzy. Sekwencja jest niesamowicie krwawa i okrutna. Nawet jak na film Tarantino, Kill Bill: Tom 1 wyróżnia się jako szczególnie brutalny.
DALEJ: Każdy główny antagonista Quentina Tarantino, ranking według bezwzględności