Wśród kinomanów toczy się gorąca debata na temat tego, który film jest prawdziwym arcydziełem Quentina Tarantino. Przygotowujemy argumenty dotyczące Pulp Fiction i Django Unchained.
Fani Quentina Tarantino gorąco debatują, który z jego filmów jest jego najlepszym czasem. Jego najnowsza praca, Pewnego razu w Hollywood , zajmował wysokie miejsca w poprawionych rankingach jego filmografii większości fanów.
POWIĄZANE: Quentin Tarantino: 5 gatunków, w których zwyciężył (i 5, z którymi chcielibyśmy się zmierzyć w następnej kolejności)
Biorąc jednak pod uwagę wszystko, co ma do zaoferowania twórczość Tarantino – stylizowaną przemoc, zapadające w pamięć postacie i wyjątkowe podejście do znanego gatunku – dyskusja tak naprawdę sprowadza się do dwóch filmów: Pulp Fikcja , który przeniósł na ekran amerykańskie kryminały w kinowym stylu francuskiej Nowej Fali, oraz Django bez łańcuchów , który przyjrzał się najbrzydszemu rozdziałowi historii Stanów Zjednoczonych przez pryzmat spaghetti westernu. Oto pięć powodów Pulp Fikcja to najlepszy film Tarantino i pięć powodów, dla których mógłby nim być Django bez łańcuchów .
Pulp Fiction: to idealny koktajl kinowych wpływów Tarantino
Quentin Tarantino widział działka filmów. Prawdopodobnie jest jakimś rekordzistą świata, ale jest zbyt zajęty oglądaniem każdego filmu, jaki kiedykolwiek powstał, żeby się nad tym zastanawiać. W rezultacie na jego podejście do twórczości filmowej wpłynęło bardzo różnorodne style, od rewizjonistycznych westernów Sergio Corbucciego po filmy kung fu braci Shaw.
Mając na uwadze, że Django bez łańcuchów jest mniej więcej pod wpływem innych westernów, Pulp Fikcja to film kryminalny z doskonałym koktajlem kinowych wpływów Tarantino: powieści Elmore'a Leonarda, spaghetti westernów Sergio Leone, szalonych komedii Howarda Hawksa, filmów kryminalnych Jeana-Luca Godarda i Jean-Pierre'a Melville'a itp.
Django Unchained: To był pierwszy spaghetti western Tarantino
Twórczość filmowa Tarantino od samego początku mocno inspirowana jest technikami stosowanymi w spaghetti westernach. Nawet o tym wspomniał Pulp Fikcja Jak współczesny spaghetti western. Ale Django bez łańcuchów — jego siódmy film — był jego pierwszym kontaktem z tym gatunkiem.
Kiedy Q.T. nakręcił własny western (choć uważa, że Django być południowcem, co jest bardziej adekwatne do jego scenerii), w końcu mógł wykorzystać wszystkie kinowe triki, które przeniósł do innych gatunków w gatunku, z którego faktycznie się wywodziły.
Pulp Fiction: Fabuła przybiera szalenie nieprzewidywalne zwroty
Jest kilka nieoczekiwanych zwrotów akcji Django bez łańcuchów , jak doktor Schultz zabijający Calvina Candie, ale kształt tej historii opiera się na przewidywalnym wzorze.
Pulp Fikcja , z drugiej strony, nie wiadomo skąd skręca ostro w lewo, jak Mia przedawkowała heroinę Vincenta, Butch i Marsellus związani w piwnicy, by stać się niewolnikami seksualnymi, lub Vincent strzelający Marvinowi w twarz. Ilekroć wydaje Ci się, że potrafisz odgadnąć, dokąd zmierza dana fabuła, okazuje się, że skręca ona w całkowicie nieprzewidywalny sposób w zupełnie innym kierunku.
Django Unchained: Sceny akcji są wspaniale kinowe
Oprócz może Kill Bill , Django bez łańcuchów to prawdopodobnie najbardziej emocjonujący film Tarantino. Dzięki idealnemu połączeniu zwolnionego tempa i normalnej szybkości, wybuchowych żartów, które wyolbrzymiają rozlew krwi, oraz zdjęć zaczerpniętych z każdego wspaniałego filmu akcji, jaki kiedykolwiek powstał, sceny akcji Tarantino są spektakularne.
POWIĄZANE: 10 najlepszych scen akcji Django Unchained, ranking
W Django w szczególności, od masakry w Candyland (prawdopodobnie centralny punkt filmu) po zasadzkę KKK, sceny akcji są wspaniale kinowe.
Pulp Fiction: zdefiniowało erę amerykańskiego kina
Chwila Klub walki I amerykańska piękność obaj mogliby ubiegać się o tytuł najlepszego amerykańskiego filmu lat 90., Pulp Fikcja to naprawdę film, który zdefiniował tamtą epokę . Wraz z pojawieniem się postmodernizmu filmy hollywoodzkie stały się bardziej autorefleksyjne, a Tarantino wyprzedził to filmem, który okradli i splądrowali historię kina aby dostarczyć ironiczne podejście do znanych tropów i historii.
Nihilizm pokolenia X emanuje z skupienia się filmu na szczegółach życia codziennego. Drugi film Tarantino był najodważniejszą wersją tego, co próbowały osiągnąć filmy z lat 90.
Django Unchained: ma zarówno wielkiego bohatera, jak i wielkiego złoczyńcę
Większość tradycyjnych opowieści ma bohatera i złoczyńcę. Pulp Fikcja nie jest tradycyjną historią, więc nie ma w niej wyraźnych bohaterów ani złoczyńców. Ale Django bez łańcuchów to tradycyjna historia — ma strukturę baśni — i ma w Django bohatera, któremu każdy może kibicować, oraz w Calvinie Candie, złoczyńcę, któremu każdy może kibicować.
Może to wydawać się proste, ale przygnębiająco niewiele hollywoodzkich filmów zadaje sobie trud zrobienia absolutnego minimum. Jamie Foxx i Leonardo DiCaprio znakomicie ożywiają swoje postacie, a Christoph Waltz i Samuel L. Jackson zapewniają mocne wsparcie odpowiednio w roli drugorzędnego bohatera i drugorzędnego złoczyńcy.
Pulp Fiction: Każda scena jest ikoniczna
Pulp Fikcja I Django bez łańcuchów mają podobny czas działania (154 minuty w przypadku pierwszego i 165 minut w przypadku drugiego). Zasadnicza różnica polega na tym, że podczas Pulp Fikcja nie wydaje mi się, żeby sekunda była za długa, Django mógłby przyciąć około 20 minut materiału.
W Pulp Fikcja każda scena – od rozgrywki w mieszkaniu Bretta, przez konkurs tańca Jack Rabbit Slim, po lombard i przedawkowanie po The Bonnie Situation – zapada w pamięć i w jakiś sposób jest ikoniczna. W Django , kilka niezapomnianych scen góruje nad swoimi mniejszymi odpowiednikami.
Django Unchained: Postacie angażują emocjonalnie
Chwila Pulp Fikcja Bohaterowie niewątpliwie zapadają w pamięć, nie angażują emocjonalnie. Pulp Fikcja Scena przedawkowania w filmie jest fascynująca, ale czy naprawdę obchodzi nas, czy Marsellus Wallace uderzył Vincenta Vegę? Podążamy tą przejażdżką, ale niekoniecznie jesteśmy emocjonalnie związani z postaciami.
POWIĄZANE: 10 najlepszych kreacji wyreżyserowanych przez Quentina Tarantino, ranking
Django bez łańcuchów , z drugiej strony, ma ogromne inwestycje emocjonalne. W Django , naprawdę nas obchodzi, czy Broomhilda ucieknie z Candylandu, czy doktor Schultz zginie, czy też Django zostanie ponownie zakuty w łańcuchy. Aktorzy (zwłaszcza Jamie Foxx i Kerry Washington) humanizują swoje postacie, dzięki czemu stawki wydają się realne.
Pulp Fiction: został nakręcony przez bardziej podekscytowanego filmowca
Kiedy Tarantino stworzył Pulp Fikcja , był młodym renegatem, który szturmem podbił przemysł filmowy swoim niezależnym debiutem fabularnym. Z okazji jego występu na drugim roku producenci wystawili mu czek in blanco.
Nie musiał dokonywać cięć, aby móc nakręcić film tanim kosztem Rezerwowe Psy ; naprawdę mógł rozwinąć skrzydła i nakręcić film, jaki chciał. Pulp Fikcja to dzieło entuzjastycznego młodego filmowca, pękającego w szwach kreatywnością i potencjałem.
Django Unchained: został nakręcony przez bardziej doświadczonego filmowca
Kiedy Tarantino stworzył Django bez łańcuchów , miał 20 lat i sześć filmów w swojej karierze reżyserskiej (lub siedem filmów, jeśli liczyć Kill Bill jako dwa).
Pulp Fikcja był istotnym etapem w nauce Tarantino, ale to on przejął stery Django bez łańcuchów u szczytu swoich możliwości filmowych.
DALEJ: 10 powodów, dla których Jackie Brown jest niedocenianym arcydziełem Quentina Tarantino