10 filmów, które zdefiniowały kino lat 90

Jaki Film Można Zobaczyć?
 
Opublikowano 1 lutego 2020 r

Lata 90. to dość szalony czas, który przyniósł nam reżyserów takich jak Tarantino i pierwsze kroki z CGI. Oto dziesięć filmów, które zdefiniowały kino lat 90.!










Kiedy zbliżała się Y2K i postawienie prezydenta USA w stan oskarżenia w wyniku skandalu seksualnego, lata 90. były dość szalonym okresem. Pokolenie X zdominowało publiczność kinową. Autorzy tacy jak Quentin Tarantino i Kevin Smith na nowo odkryli kino niezależne i ponownie ugruntowali jego miejsce na głównym rynku filmowym. Nielinearny thriller kryminalny opowiadający o niewidzianym napadzie, który się nie udał, czy czarno-biała komedia o prozaicznej egzystencji w New Jersey może zachwycić widzów na festiwalu w Sundance i stać się przełomem, który doprowadzi do szerokiej premiery.



POWIĄZANE: 5 filmów z lat 90., które są ponadczasowe (i 5, które źle się zestarzały)

W tym samym czasie studia hollywoodzkie były pionierami efektów generowanych komputerowo i rewolucjonizowały kinematografię. Mając to wszystko na uwadze, przyjrzyjmy się dziesięciu filmom, które zdefiniowały kino tamtych czasów.






Amerykańska piękność (1999)

Chociaż obserwowanie Kevina Spaceya grającego seksualnego drapieżnika przy wszystkim, co wyszło na jaw w prawdziwym świecie, jest niewygodne, ale Sam Mendes amerykańska piękność to niezaprzeczalnie spektakularny film. Wiele doskonale skadrowanych momentów (np. odbicie Lestera na ekranie komputera w biurze, z bazą danych wyglądającą jak kraty w celi więziennej) ma uniwersalny oddźwięk.



Symboliczne użycie w filmie róż i płatków róż – a szerzej – koloru czerwonego – można postrzegać jako reprezentację wszystkiego, od stłumionych emocji po pożądanie seksualne. W szczególności róża może symbolizować fasadę materialistycznych rodzin z przedmieść.






Forrest Gump (1994)

Chociaż często jest to lekceważone jako głupia lekcja historii XX wieku, Forresta Gumpa jest w rzeczywistości o wiele bardziej cyniczny, niż większość ludzi pamięta. Robert Zemeckis przyjął czystą, niewinną, niemal dziecięcą postać i skonfrontował go z najlepszymi i najgorszymi czasami Ameryki minionego stulecia.



Film nie odniósłby takiego sukcesu, gdyby nie kultowa główna rola Toma Hanksa. Z Hanksem na czele Forrest jest ujmującą postacią, którą chętnie śledzimy podczas takich wydarzeń historycznych, jak huragan Carmen, wojna w Wietnamie i kryzys HIV.

Urzędnicy (1994)

Nakręcony w czerni i bieli, bo na to mógł sobie pozwolić po raz pierwszy niezależny twórca filmowy Kevin Smith. Urzędnicy ma prawdziwe wyczucie miejsca. Podczas gdy większość hollywoodzkich komedii trąci nieautentycznością, film Smitha jest ściśle utożsamiany z akcją rozgrywającą się w New Jersey.

Smith sfilmował Urzędnicy w sklepie spożywczym, w którym wówczas pracował. Pracował tam cały dzień i kręcił film przez całą noc. Stał się awangardą odrodzenia kina niezależnego, które naznaczyło lata 90.

Chłopaki z chłopaków (1990)

Najnowszy film Martina Scorsese, Irlandczyk , ma wiele wspólnego z jego arcydziełem z 1990 roku Chłopaki . To film gangsterski z nieliniową narracją, stopklatkami, długimi ujęciami i mnóstwem narracji lektorskiej. Ale Chłopaki jest zdecydowanie bardziej filmem kinetycznym.

POWIĄZANE: Goodfellas: 10 najbardziej kultowych momentów, ranking

Było to celowe posunięcie Scorsese, as Irlandczyk jest filmem bardziej dojrzałym i kontemplacyjnym niż „ Chłopaki . Chłopaki leci na ciebie jak pędząca kula. Irlandczyk czuje jakby trwał trzy i pół godziny, podczas gdy Chłopaki – Mija dwie i pół godziny.

Milczenie owiec (1991)

Być może z powodu nihilistycznych tendencji pokolenia X i wzrostu liczby faktycznych masowych morderstw, w latach 90. nastąpił gwałtowny wzrost liczby filmów o seryjnych mordercach – Zobacz , Kolekcjoner kości , Pocałuj dziewczyny , Naśladowca , Urodzeni mordercy – i z pewnością jest najlepszy z całej grupy Milczenie owiec .

To ponadczasowa gra chiller z doskonale zrealizowanymi postaciami. Był to trzeci film w historii, który zdobył Oscary we wszystkich pięciu głównych kategoriach, a także pierwszy i nadal jedyny horror, który zdobył nagrodę dla najlepszego filmu.

Polowanie na dobrą wolę (1997)

Napisany przez Matta Damona i Bena Afflecka, gdy byli jeszcze parą borykających się z problemami aktorów z Bostonu, Polowanie na dobrą wolę to niezwykle intymna i osobista historia o bardzo specyficznych korzeniach, która poruszyła emocjonalnie miliony ludzi na całym świecie.

Chemia na ekranie Damona i Afflecka jest wspaniała, ale para, która definiuje ten film, to Damon i nagrodzony Oscarem Robin Williams w roli słodkiego, przyziemnego psychiatry swojej postaci, w z pewnością jego najlepszej kreacji dramatycznej.

Klub walki (1999)

Filmowa adaptacja powieści Chucka Palahniuka w reżyserii Davida Finchera Klub walki jest królem wszystkich kultowych klasyków. Narrator grany przez Edwarda Nortona jest odpowiednikiem każdego znudzonego droida korporacyjnego w Ameryce (również doskonale uchwycony przez Rona Livingstona w filmie z 1999 r. Powierzchnia biurowa ). Jest tak rozczarowany swoją pracą biurową i przyziemną egzystencją, że łączy siły z Tylerem Durdenem i zakłada sieć podziemnych klubów walki, w których podobnie myślący obywatele biją się nawzajem, żeby coś poczuć.

Określając ten film jako czarną jak smoła komedię, podwajając szaleństwo , było mądrym posunięciem. Łatwo byłoby rozwodnić materiał źródłowy Palahniuka i stworzyć typowy hollywoodzki thriller.

Park Jurajski (1993)

Wszystko, co nastąpi po ponownym uruchomieniu w 2015 roku Świat Jurajski zrobił źle, oryginał z 1993 roku Park Jurajski zrobił dobrze. Problem z Świat Jurajski jest to, że jego bohaterowie nie mają tożsamości (fani nie nazywają Owena Grady'ego jego prawdziwym imieniem; nazywają go po prostu Chrisem Prattem), więc nie obchodzi nas, co się z nimi dzieje ani czy są w niebezpieczeństwie.

POWIĄZANY: Wszystkie filmy science-fiction Stevena Spielberga, ranking

Z kolei Alan Grant, Ellie Sattler, Ian Malcolm oraz Tim i Lex Murphy są dobrze zarysowane postacie , a kiedy znajdą się w niebezpieczeństwie, przejmujemy się tym. Nic nowego Jurajski wycieczki była tak pełna napięcia i mistrzowska jak scena z welociraptorami w kuchni z oryginalnego filmu.

Matryca (1999)

Wachowskich Macierz , osobliwa mieszanka akcji sztuk walki, anime na żywo, cyberpunkowego science-fiction i aluzji literackich, została uznana przez studio za ryzykowny projekt i na papierze łatwo zrozumieć, dlaczego. Ale ten film naprawdę wpłynął na ducha czasu. Koncepcja rzeczywistości każdego widza z lat 90. została przetestowana, gdy biurowy dron imieniem Thomas Anderson odkrył, że jest tym Jedynym i że cały świat to tylko symulacja, a wszyscy jesteśmy podłączeni do maszyny w kadziach z mazią.

Od tego czasu Keanu Reeves odegrał jeszcze bardziej kultową rolę niż Neo, ale Neo nadal jest fascynującym bohaterem (przynajmniej w pierwszym filmie; w sequelach zamieniono go w zdezorientowaną postać Chrystusa sterowaną komputerowo).

Pulp Fikcja (1994)

Po wtargnięciu na scenę z Rezerwowe Psy w 1992 roku scenarzysta i reżyser Quentin Tarantino udowodnił, że nie jest kucykiem na jedną sztuczkę, wymagając jeszcze większego wysiłku na drugim roku. Początek lat 90. to początek postmodernizmu. Wszystko zostało już zrobione, więc innowacja oznaczała połączenie tego, co już zostało zrobione i wykorzystanie oczekiwań publiczności, aby stworzyć coś nowego.

Z wykorzystanie odniesień intertekstualnych , nieliniowy styl opowiadania historii i samoświadomość, Pulp Fiction jest szczytem kina postmodernistycznego. Zawstydził inne filmy tamtych czasów i stał się pierwszym niezależnym filmem, który w kasie przekroczył 100 milionów dolarów.

DALEJ: 10 najbardziej wpływowych kulturowo filmów lat 90