Fani Quentina Tarantino gorąco dyskutowali, który z jego filmów jest jego najlepszym momentem. Jego najnowsza praca, Pewnego razu w Hollywood , zajął wysokie miejsce w większości zrewidowanych rankingów jego filmografii.
POWIĄZANE: Quentin Tarantino: 5 gatunków, które przybił (i 5, które chcielibyśmy zobaczyć, jak walczy dalej)
Ale biorąc pod uwagę wszystko, co ma do zaoferowania twórczość Tarantino – stylizowaną przemoc, zapadające w pamięć postacie i wyjątkowe podejście do znanego gatunku – dyskusja tak naprawdę sprowadza się do dwóch filmów: Pulp Fiction , który przeniósł amerykańskie kryminały na twardo w kinowym stylu francuskiej Nowej Fali, oraz Django Unchained , który badał najbrzydszy rozdział historii Stanów Zjednoczonych przez pryzmat spaghetti westernu. Oto pięć powodów Pulp Fiction to najlepszy film Tarantino i pięć powodów, dla których mógłby nim być Django Unchained .
Pulp Fiction: to idealny koktajl kinowych wpływów Tarantino
Quentin Tarantino widział m.in działka filmów. Prawdopodobnie jest jakimś rekordzistą świata, ale jest zbyt zajęty oglądaniem każdego filmu, jaki kiedykolwiek powstał, żeby się temu przyjrzeć. W rezultacie na jego podejście do kręcenia filmów wpływ miała bardzo odmienna gama stylów, od rewizjonistycznych westernów Sergio Corbucciego po filmy kung fu braci Shaw.
Mając na uwadze, że Django Unchained jest mniej więcej pod wpływem innych westernów, Pulp Fiction to film kryminalny z doskonałym koktajlem kinowych wpływów Tarantino: powieści Elmore'a Leonarda, spaghetti westernów Sergio Leone, zwariowanych komedii Howarda Hawksa, filmów kryminalnych Jeana-Luca Godarda i Jeana-Pierre'a Melville'a itp.
Django Unchained: To był pierwszy spaghetti western Tarantino
Film Tarantino od samego początku był mocno inspirowany technikami stosowanymi w spaghetti westernach. Odniósł się nawet Pulp Fiction Jak współczesny spaghetti western. Ale Django Unchained — jego siódmy film — był jego pierwszym zetknięciem z tym gatunkiem.
kiedy QT nakręcił własnego westerna (choć uważa, że Django być południowcem, co jest dokładniejsze dla jego scenerii), w końcu mógł użyć wszystkich sztuczek filmowych, które przeniósł do innych gatunków w gatunku, z którego faktycznie pochodzą.
Pulp Fiction: Fabuła przybiera szalenie nieprzewidywalny obrót
Jest kilka nieoczekiwanych zwrotów akcji Django Unchained , jak dr Schultz zabijający Calvina Candie, ale kształt jego historii ma przewidywalną formułę.
Pulp Fiction , z drugiej strony, wykonuje ostre skręty w lewo znikąd, jak Mia przedawkowała heroinę Vincenta, Butch i Marsellus związani w piwnicy, by stać się seksualnymi niewolnikami, lub Vincent strzelający Marvinowi w twarz. Ilekroć myślisz, że możesz odgadnąć, dokąd zmierza fabuła, przybiera ona szalenie nieprzewidywalny obrót w zupełnie innym kierunku.
Django Unchained: Sceny akcji są wspaniale kinowe
Oprócz być może Kill Bill , Django Unchained jest prawdopodobnie najbardziej pełnym akcji filmem Tarantino. Dzięki idealnemu połączeniu zwolnionego tempa i normalnej prędkości, wybuchowych charłaków, które wyolbrzymiają rozlew krwi, oraz kinematografii zaczerpniętej z każdego wspaniałego filmu akcji, jaki kiedykolwiek powstał, sceny akcji Tarantino są spektakularne.
POWIĄZANE: 10 najlepszych scen akcji Django Unchained, ranking
W Django w szczególności, od masakry w Candyland (prawdopodobnie centralny element filmu) po zasadzkę KKK, sceny akcji są wspaniale kinowe.
Pulp Fiction: zdefiniował erę kina amerykańskiego
Chwila Klub walki I amerykańska piękność obaj mogliby ubiegać się o tytuł ostatecznego amerykańskiego filmu lat 90., Pulp Fiction jest naprawdę filmem, który zdefiniował tamtą epokę . Gdy pojawił się postmodernizm, hollywoodzkie filmy stały się bardziej autorefleksyjne, a Tarantino wyprzedził to dzięki filmowi, który okradli i splądrowali historię kina dostarczyć ironiczne podejście do znanych tropów i historii.
Nihilizm pokolenia X emanuje z filmu skupiającego się na najdrobniejszych szczegółach codziennego życia. Drugi wysiłek Tarantino był najodważniejszą wersją tego, co próbowały zrobić filmy z lat 90.
Django Unchained: ma zarówno wielkiego bohatera, jak i wielkiego złoczyńcę
Większość tradycyjnych opowieści ma bohatera i złoczyńcę. Pulp Fiction nie jest tradycyjną historią, więc nie ma dostrzegalnych bohaterów ani złoczyńców. Ale Django Unchained to tradycyjna historia — ma strukturę baśni — i ma w Django bohatera, któremu każdy może kibicować, aw Calvin Candie złoczyńcę, któremu każdy może kibicować.
Może to zabrzmieć prosto, ale przygnębiająco niewiele hollywoodzkich filmów zadaje sobie trud, by zrobić absolutne minimum. Jamie Foxx i Leonardo DiCaprio znakomicie ożywiają swoje postacie, a Christoph Waltz i Samuel L. Jackson zapewniają mocne wsparcie odpowiednio jako drugoplanowy bohater i drugorzędny czarny charakter.
Pulp Fiction: każda pojedyncza scena jest kultowa
Pulp Fiction I Django Unchained mają podobne czasy działania (154 minuty dla pierwszego i 165 minut dla drugiego). Zasadnicza różnica polega na tym, że podczas Pulp Fiction nie wydaje się ani sekundy za długo, Django mógł przyciąć około 20 minut materiału.
W Pulp Fiction , każda scena — od starcia w mieszkaniu Bretta, przez konkurs tańca Jacka Rabbita Slima, lombard, po przedawkowanie i The Bonnie Situation — jest w pewien sposób niezapomniana i kultowa. W Django , kilka niezapomnianych scen wyróżnia się na tle swoich mniejszych rówieśników.
Django Unchained: Postacie angażują się emocjonalnie
Chwila Pulp Fiction Postacie niezaprzeczalnie zapadają w pamięć, nie angażują się emocjonalnie. Pulp Fiction scena przedawkowania jest porywająca, ale czy naprawdę obchodzi nas, czy Marsellus Wallace spuścił Vincenta Vegę? Idziemy na przejażdżkę, ale niekoniecznie jesteśmy emocjonalnie zaangażowani w postacie.
POWIĄZANE: 10 najlepszych przedstawień wyreżyserowanych przez Quentina Tarantino, ranking
Django Unchained , z drugiej strony, ma emocjonalne inwestycje w piki. W Django , naprawdę obchodzi nas, czy Broomhilda zdoła uciec z Krainy Cukierków, czy dr Schultz zostanie zabity, albo czy Django zostanie ponownie zakuty w łańcuchy. Aktorzy (zwłaszcza Jamie Foxx i Kerry Washington) humanizują swoje postacie, dzięki czemu stawka wydaje się realna.
Pulp Fiction: został nakręcony przez bardziej podekscytowanego filmowca
Kiedy Tarantino zrobił Pulp Fiction , był młodym renegatem, który szturmem podbił przemysł filmowy swoim niezależnym debiutem fabularnym. Za jego występ na drugim roku producenci wypisali mu czek in blanco.
Nie musiał robić cięć, żeby móc kręcić tak tanio Rezerwowe Psy ; mógł naprawdę rozwinąć skrzydła i zrobić taki film, jaki chciał. Pulp Fiction jest dziełem entuzjastycznego młodego filmowca, pękającego w szwach od kreatywności i potencjału.
Django Unchained: został stworzony przez bardziej doświadczonego filmowca
Kiedy Tarantino zrobił Django Unchained miał 20 lat i sześć filmów w swojej karierze reżyserskiej (lub siedem filmów, jeśli liczyć Kill Bill jako dwa).
Pulp Fiction był istotnym etapem w krzywej uczenia się Tarantino, ale on kierował Django Unchained u szczytu swoich filmowych możliwości.
DALEJ: 10 powodów, dla których Jackie Brown jest niedocenianym arcydziełem Quentina Tarantino