10 filmów, które zdefiniowały kino lat 90

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Gdy zbliżał się rok 2000, a prezydent USA został postawiony w stan oskarżenia w związku ze skandalem seksualnym, lata 90. były dość szalonym czasem. Pokolenie X zdominowało kinową publiczność. Twórcy, tacy jak Quentin Tarantino i Kevin Smith, wymyślili na nowo niezależne kino i przywrócili mu miejsce na głównym rynku filmowym. Nielinearny thriller kryminalny o niewidocznym napadzie, który poszedł nie tak, lub czarno-biała komedia o przyziemnej egzystencji w New Jersey mogą urzec publiczność na Sundance i przebić się do szerokiej dystrybucji.





POWIĄZANE: 5 filmów z lat 90., które są ponadczasowe (i 5, które słabo się postarzały)






W tym samym czasie studia hollywoodzkie były pionierami w dziedzinie efektów generowanych komputerowo i rewolucjonizowały produkcję hitów filmowych. Mając to wszystko na uwadze, przyjrzyjmy się dziesięciu filmom, które zdefiniowały kino tamtych czasów.



Amerykańska piękność (1999)

Chociaż nieprzyjemnie jest patrzeć, jak Kevin Spacey gra seksualnego drapieżnika ze wszystkim, co wyszło na jaw w prawdziwym świecie, Sam Mendes amerykańska piękność jest niezaprzeczalnie spektakularnym filmem. Tak wiele idealnie wykadrowanych momentów (np. odbicie Lestera na ekranie komputera w jego biurze, z bazą danych wyglądającą jak kraty w więziennej celi) odbija się szerokim echem.

Symboliczne użycie róż i płatków róż w filmie – a szerzej, koloru czerwonego – można postrzegać jako reprezentujące wszystko, od stłumionych emocji po pożądanie seksualne. W szczególności róża może być postrzegana jako symbol fasady materialistycznych rodzin z przedmieść.






Forrest Gump (1994)

Chociaż jest to często odrzucane jako lekcja historii XX wieku z gumy do żucia, Forresta Gumpa jest w rzeczywistości o wiele bardziej cyniczny, niż większość ludzi pamięta. Robert Zemeckis wcielił się w czystą, niewinną, niemal dziecięcą postać i skonfrontował go z najlepszymi i najgorszymi okresami Ameryki minionego stulecia.



Film nie zadziałałby tak dobrze bez kultowej głównej roli Toma Hanksa. Z Hanksem u steru Forrest jest ujmującą postacią, którą chętnie śledzimy w takich historycznych wydarzeniach, jak huragan Carmen, wojna w Wietnamie i kryzys związany z HIV.






Urzędnicy (1994)

Nakręcony w czerni i bieli, ponieważ tylko na to mógł sobie pozwolić początkujący niezależny filmowiec, Kevin Smith, Urzędnicy ma prawdziwe poczucie miejsca. Podczas gdy większość hollywoodzkich komedii ma posmak nieautentyczności, film Smitha jest ściśle utożsamiany z ustawieniem w New Jersey.



Smith sfilmował Urzędnicy w sklepie spożywczym, w którym wówczas pracował. Pracował tam cały dzień i kręcił film przez całą noc. Stała na czele odrodzenia kina niezależnego, które zaznaczyło się w latach 90.

Chłopcy z ferajny (1990)

Najnowszy film Martina Scorsese pt. Irlandczyk , ma wiele wspólnego z jego arcydziełem z 1990 roku Goodfellas . To film gangsterski z nieliniową narracją, stopklatkami, długimi ujęciami i mnóstwem narracji głosowej. Ale Goodfellas jest zdecydowanie bardziej kinetycznym filmem.

POWIĄZANE: Goodfellas: 10 najbardziej kultowych momentów, ranking

To było celowe posunięcie Scorsese, as Irlandczyk jest bardziej dojrzałym, bardziej kontemplacyjnym filmem niż Goodfellas . Goodfellas leci na ciebie jak pędząca kula. Irlandczyk czuje jak to trwa trzy i pół godziny, podczas gdy Goodfellas ’ mijają dwie i pół godziny.

Milczenie owiec (1991)

Być może ze względu na nihilistyczne tendencje pokolenia X i wzrost rzeczywistych masowych morderstw, lata 90. przyniosły falę filmów o seryjnych mordercach – Se7en , Kolekcjoner kości , Pocałuj dziewczyny , Naśladowca , Urodzeni mordercy – i łatwo jest najlepszy z całej grupy Milczenie owiec .

To ponadczasowy chiller ze świetnie wykreowanymi postaciami. Był to trzeci film, który kiedykolwiek zdobył Oscary we wszystkich pięciu głównych kategoriach, i był pierwszym i nadal jedynym horrorem, który zdobył nagrodę dla najlepszego filmu.

Polowanie z dobrą wolą (1997)

Napisany przez Matta Damona i Bena Afflecka, gdy byli tylko parą walczących aktorów z Bostonu, Polowanie dobrej woli to niezwykle intymna i osobista historia o bardzo specyficznych korzeniach, która emocjonalnie przemówiła do milionów ludzi na całym świecie.

Ekranowa chemia Damona i Afflecka jest niesamowita, ale parą, która definiuje ten film, jest Damon i nagrodzony Oscarem Robin Williams jako słodki, przyziemny psychiatra grany przez jego bohatera, w jego najlepszym dramatycznym występie.

Podziemny krąg (1999)

Filmowa adaptacja powieści Chucka Palahniuka w reżyserii Davida Finchera Klub walki jest królem wszystkich kultowych klasyków. Postać Narratora Edwarda Nortona jest pełnomocnikiem dla każdego znudzonego korporacyjnego droida w Ameryce (również doskonale uchwycony przez Rona Livingstona w 1999 roku Powierzchnia biurowa ). Jest tak rozczarowany swoją pracą urzędniczą i przyziemną egzystencją, że łączy siły z Tylerem Durdenem i zakłada sieć podziemnych klubów walki, w których podobnie myślący obywatele tłuką się nawzajem, tylko po to, by coś poczuć.

Oprawiając ten film w czarną komedię, podwajając szaleństwo , było mądrym posunięciem. Łatwo byłoby rozwodnić materiał źródłowy Palahniuka i stworzyć typowy hollywoodzki thriller.

Park jurajski (1993)

Wszystko, co uruchomiono ponownie w 2015 roku Świat jurajski zrobił źle, oryginał z 1993 roku Park Jurajski postąpił słusznie. Problem z Świat jurajski jest to, że jego bohaterowie nie mają tożsamości (fani nie nazywają Owena Grady'ego jego prawdziwym imieniem; nazywają go po prostu Chrisem Prattem), więc nie obchodzi nas, co się z nimi dzieje lub czy są w niebezpieczeństwie.

POWIĄZANY: Wszystkie filmy science-fiction Stevena Spielberga, ranking

Z drugiej strony Alan Grant, Ellie Sattler, Ian Malcolm oraz Tim i Lex Murphy są dobrze wykreowane postacie , a kiedy znajdą się w niebezpieczeństwie, dbamy o to. Nic w nowym Jurajski wycieczki były niemal tak samo pełne napięcia i mistrzowsko zrealizowane, jak scena z velociraptorami w kuchni z oryginalnego filmu.

Matryca (1999)

Wachowskich Macierz , ciekawa mieszanka akcji sztuk walki, anime na żywo, cyberpunkowego science-fiction i aluzji literackich, została uznana przez studio za ryzykowny projekt i na papierze łatwo zrozumieć, dlaczego. Ale ten film naprawdę pasował do ducha czasu. Koncepcja rzeczywistości każdego kinomana z lat 90. została przetestowana, gdy biurowy dron o imieniu Thomas Anderson odkrył, że jest tym Jedynym i że cały świat to tylko symulacja, a my wszyscy jesteśmy podłączeni do maszyny w kadziach z mazią.

Od tego czasu Keanu Reeves odegrał jeszcze bardziej kultową rolę niż Neo, ale Neo nadal jest przekonującym bohaterem (przynajmniej w pierwszym filmie; w kontynuacjach został zmieniony w zdezorientowaną, napędzaną komputerowo postać Chrystusa).

Pulp Fiction (1994)

Po wejściu na scenę z Rezerwowe Psy w 1992 roku scenarzysta i reżyser Quentin Tarantino udowodnił, że nie jest kucykiem na jedną sztuczkę z jeszcze większym wysiłkiem studenta drugiego roku. Wczesne lata 90. przyniosły świt postmodernizmu. Wszystko zostało już zrobione, więc innowacja oznaczała połączenie tego, co już zostało zrobione, i granie na oczekiwaniach publiczności, aby stworzyć coś nowego.

Z korzysta z odniesień intertekstualnych , nielinearny styl opowiadania historii i samoświadomość, Pulp Fiction jest szczytem postmodernistycznego kina. Zawstydził inne filmy tamtych czasów i stał się pierwszym niezależnym filmem, który przekroczył 100 milionów dolarów w kasie.

DALEJ: 10 najbardziej wpływowych kulturowo filmów z lat 90