Don poniża Rogera na oczach personelu Nixona w ramach zemsty za flirt z Betty, ale kontekst historyczny nadaje scenie Mad Men nowe znaczenie.
Wyścig Dona i Rogera po schodach ma głębsze znaczenie historyczne Szaleni ludzie sezon 1, odcinek 7, „Czerwony na twarzy”. Doceniony przez krytyków serial Matthew Weinera znakomicie łączył fikcyjne życie dyrektorów ds. reklamy w Sterling Cooper z szerszymi wydarzeniami historycznymi z lat 60. i 70. XX wieku. Jeden z najlepszych odcinków, Szaleni ludzie sezon 7, odcinek 7 „Waterloo” opowiada o postaciach rozdzielonych w całych Stanach Zjednoczonych, zjednoczonych podczas oglądania lądowania na Księżycu – doniosłego wydarzenia przyćmionego przez śmierć prezesa agencji Berta Coopera.
Ten kontekst historyczny był integralną częścią Szaleni ludzie od samego początku, a szczegóły historyczne są często bardziej subtelne niż jawne odniesienia. Na przykład niektórzy widzowie w to wierzyli ze względu na ramy czasowe programu i jego liczne pseudonimy Szaleni ludzie Don Draper był D.B. Cooper. Wyścig po schodach po obiedzie, w którym uczestniczyli Don (Jon Hamm) i Roger (John Slattery), również zyskał dodatkowy wymiar dzięki rzeczywistemu kontekstowi historycznemu wydarzenia.
POWIĄZANY: Prawdziwe znaczenie słynnego odcinka „Signal 30” Mad Men
Szaleni ludzie sezon 1, odcinek 7 skupia się na relacji między Donem Draperem i jego mentorem Rogerem Sterlingiem. Sfrustrowany faktem, że młode kobiety nie patrzą już na niego w ten sam sposób, gdy towarzyszy mu Don, Roger wkrada się do domu Draperów na kolację. Kiedy Don nie patrzy, Roger podchodzi do swojej żony Betty (January Jones), co doprowadza Dona do wściekłości. W zemście poddaje Rogera upokarzającą próbę związaną z alkoholem, ostrygami i wadliwą windą. Kiedy para w końcu przybywa na spotkanie z menadżerami kampanii Nixona, Roger wymiotuje na dywan. Kampania prezydencka Richarda Nixona w 1960 r. przeciwko Johnowi F. Kennedy’emu nadaje tę rywalizację pomiędzy Szaleni ludzie Roger Sterling i Don Draper dodali historyczne znaczenie.
Don i Roger z Mad Men to JFK i Nixon
Don Draper jest wyraźnie porównywany do JFK przez Jimmy’ego Barretta (Patrick Fischler) w Szaleni ludzie sezon 2, ale porównanie dokonane w „Red in the Face” z sezonu 1 jest bardziej subtelne. Szaleni ludzie Akcja pierwszego sezonu rozgrywa się na tle wyścigu prezydenckiego w 1960 roku pomiędzy Johnem F. Kennedym a Richardem Nixonem. Sterling Cooper oferuje swoje usługi kampanii Nixona, wierząc, że republikański prezydent jest dobry dla biznesu. Jednak nawet fikcyjna agencja reklamowa nie może konkurować z charyzmą i popularnością Johna F. Kennedy'ego.
Stosownie, prezydentura Kennedy'ego ma duże znaczenie w fabularyzowanej osi czasu Szaleni ludzie aż do swojej prawdziwej śmierci w 1963 roku. John F. Kennedy był pierwszym prezydentem, który zrozumiał nowy krajobraz medialny stworzony przez pojawienie się telewizji. Podobnie jak Don Draper, JFK był charyzmatyczną i przystojną postacią, której pewny siebie wizerunek publiczny zaprzeczał niewierności małżeńskiej i chronicznemu bólowi. Z drugiej strony Richard Nixon nie czuł się komfortowo w związku z tym nowym medium. Kennedy i Nixon odmówili makijażu przed kamerami, ale podczas ich pierwszej kluczowej debaty prezydenckiej w telewizji upadł w gorącym świetle studyjnym. W rezultacie widzowie postrzegali Nixona jako spoconą i zmienną postać w porównaniu z bardziej opanowanym i pewnym siebie Kennedym.
Wyczerpująca wspinaczka Dona i Rogera po schodach odzwierciedla niesławną telewizyjną debatę pomiędzy Kennedym i Nixonem w zgrabny sposób Szaleni ludzie zapowiedź . Don jest JFK; przystojny, charyzmatyczny i pewny siebie, podczas gdy Roger to Nixon; starsi i pozbawieni kontaktu z nowym światem. Później ujawniono, że Don celowo przekupił pracownika windy, mówiąc, że jest niesprawna, aby móc zmusić Rogera, aby wspiął się z nim po schodach, w ramach gry na posiniaczonej dumie Sterlinga. Don nie daje łapówek Szaleni ludzie przypomina wyrachowaną odmowę makijażu przez JFK, ponieważ obaj panowie wiedzieli, że ich starsze rywalki będą zmuszone poświęcić swój publiczny wizerunek, aby dotrzymać kroku młodszym mężczyznom.