Filmy z Władcą Pierścieni miały epicką muzykę, która przyczyniła się do stworzenia naprawdę niezapomnianych scen.
Chociaż prawie każdy aspekt Władca Pierścieni jest doskonały, muzyka z pewnością wyróżnia się jako szczególnie skuteczna. Skomponowany przez Howarda Shore'a, muzykę Władca Pierścieni jest jednocześnie nawiedzający i piękny, intymny i porywająco epicki. Różni się dziko pod względem tonacji i podniecenia, dzięki czemu najlepsze sceny w filmie stają się jeszcze lepsze.
Trudno wskazać, które muzyczne momenty są najlepsze, ponieważ trylogia jest wypełniona godną pochwały i wywołującą chłód muzyką. Ale niektóre sceny są nierozerwalnie związane z ich ścieżką dźwiękową i fani nie mogli sobie wyobrazić ich zobaczenia bez wspaniałej muzyki Shore'a.
10Przedstawiamy The Shire
Wiele Władca Pierścieni fani uważają Drużyna pierścienia być najlepszym filmem, a to głównie z powodu takich scen. Film otwiera się w spektakularny sposób, gdy epicka bitwa na zboczach Mount Doom ostatecznie przechodzi w przytulną atmosferę Shire.
„Concerning Hobbits” jest odtwarzany przez większą część montażu w Shire, a „Concerning Hobbits” jest często uważany za jedno z największych dzieł Shore'a - jeśli nie jego największe. Może nie jest „epicka” w tradycyjnym znaczeniu tego słowa, ale z pewnością jest piękna.
9Piosenka Pippina
Powrót Króla przedstawia jedną z najbardziej toksycznych i obraźliwych relacji w całej serii - relację między Faramirem i jego ojcem, lordem Denethor. W jednej z najbardziej tragicznych sekwencji filmu Denethor wysyła Faramira i jego ludzi na samobójczą misję, aby ponownie schwytać Osgiliatha.
W bezpiecznym miejscu Minas Tirith Denethor prosi Pippina, aby zaśpiewał mu piosenkę. Śpiewa Denethora, szczególnie tragiczną piosenkę, która niepokojąco gra w tle, gdy Faramir jedzie na swoją niemal pewną śmierć.
8`` Ale mogę cię nieść! ''
Punkt kulminacyjny Powrót Króla jest rzeczą piękną i zawiera jedną z najbardziej chłodnych sekwencji całej trylogii. Gdy Frodo pada z wyczerpania, Sam podejmuje odważną decyzję o wniesieniu go na górę.
Kiedy rzuca Frodo na plecy, piękne „Mouth of Sauron” zaczyna grać, gdy kamera przesuwa się po masywnej i zniechęcającej Mount Doom. To odpowiednio epicki utwór na tak epicką scenę i sprawia, że decyzja Sama wydaje się jeszcze bardziej heroiczna.
7Czarny jeździec
Kilka utworów muzycznych Władca Pierścieni ścieżka dźwiękowa jest bardziej onieśmielająca niż „The Black Rider”. Wypełniony nawiedzonymi smyczkami i epickim wokalem chóru, The Black Rider ma tendencję do gry, gdy Nazgul atakuje Froda w Drużyna pierścienia .
W pierwszej połowie filmu słychać wiele leniwych i pięknych utworów muzycznych (takich jak „Concerning Hobbits”), więc usłyszenie szorstkiego „The Black Rider” jest surowym i przerażającym przypomnieniem o niebezpieczeństwach czających się poza Shire.
6Walka Balroga
Dwie wieże jest zazwyczaj uważany za „najwolniejszy” film, ponieważ wprowadzanie Treebearda, Rohana, Theodena itp. ma wiele do zrobienia, ale otwiera się w naprawdę spektakularny sposób, kontynuując walkę między Gandalfem a Balrogiem. .
Scena otwiera się natychmiast po upadku Gandalfa z mostu Khazad-dûm i pokazuje go walczącego z Balrogiem tylko mieczem. To stanowi jeden z najbardziej intensywnych obrazów trylogii, a muzyka z pewnością pomaga nadać epicki i nieco tragiczny ton.
5Upadek Barad-far
Przez cały czas Władca Pierścieni trylogii, nie ma bardziej satysfakcjonującego obrazu niż upadek Barad-dûr. Natychmiast po wpadnięciu pierścienia do lawy oko na szczycie Barad-dûr zaczyna wariować i rozszerza się ze strachu i oczekiwania na śmierć.
Cała wieża zaczyna się wtedy kruszyć, powoli opadając na siebie, zanim oko eksploduje, wysyłając szczątki latające we wszystkich kierunkach. Obraz jest niezwykły, podobnie jak anielska, zwycięska muzyka, która gra przez całą jesień. Ta scena składała się z trzech filmów, które były w trakcie tworzenia, i to na wszystkich frontach.
4Ostatni marsz Entów
Podczas gdy większość rzeczy z Entów może wydawać się nudna i powolna po ponownym obejrzeniu, wszystko jest tego warte dla wspaniałej sceny, jaką jest Ostatni marsz Entów. Widząc, że wszyscy jego przyjaciele drzewa zostali ścięci przez Sarumana, Drzewiec postanawia zaatakować Isengard.
Wydaje gwałtownie rozkaz i las dosłownie ożywa, gdy drzewa zaczynają zbiegać się na zboczach Isengardu. Następnie rozpoczynają The Last March Of The Ents, a muzyka chóralna, która gra przez cały marsz, zawsze wywołuje gęsią skórkę.
3Oświetlenie latarni
Bitwa na polach Pelennoru to prawdopodobnie najbardziej epicka sekwencja w całej trylogii. Ale żeby się tam dostać, Gandalf musiał zaalarmować siły Rohanu. W swoim planie wykorzystał małego i zaradnego Pippina, który podpalił latarnię morską Minas Tirith.
Ten ogień rozpala łańcuch podobnych pożarów w górach Gondoru, a każdy płomień jest wystrzeliwany z absolutnym majestatem. W tworzeniu epickich filmów niewątpliwie pomaga „The Lighting of the Beacons” Shore'a, który nadaje sekwencji odpowiednio doniosły i zwycięski ton.
dwaJazda Rohirrimów
Jedną z najsłynniejszych sekwencji serii jest Jazda Rohirrimów. Theoden i siły Rohanu przybywają do Minas Tirith, aby zobaczyć, jak miasto zostało naruszone i do połowy zniszczone. Wiedząc, że jadą na śmierć, Theoden wygłasza jedno z najbardziej inspirujących przemówień wszechczasów, zanim dmucha w róg i nakazuje szarżę.
Obraz ogromnej armii Rohanów szarżującej do bitwy jest z pewnością wspaniały, ale to muzyka Shore'a tworzy tę scenę. To wystarczy, by doprowadzić do łez nawet najbardziej zatwardziałych mężczyzn.
1„Nie kłaniasz się nikomu”.
Mówiąc o doprowadzaniu do łez zatwardziałych mężczyzn, scena ukłonów pod koniec Powrót Króla to jedna z najbardziej łzawych scen w historii kina. Gdy hobbity kłaniają się Aragornowi, Aragorn zatrzymuje ich i wydaje swoją kultową już linię.
Następnie kłania się hobbitom - tak jak wszyscy inni w Minas Tirith. To piękny sentyment, ale łzy naprawdę zacznie płynąć, gdy rozpocznie się odtwarzanie „The Return of the King” Howarda Shore'a. Jest porywający, epicki, wspaniały i nie pozostawia suchego oka w domu.