Weteran akcji Keanu Reevesa pojawił się w imponujących siedmiu horrorach podczas swojej długiej kariery na ekranie, ale który z nich warto obejrzeć, a które są śmiesznie niestrasznymi klapami? Nawet najbardziej dostojni aktorzy zwykle mogą pochwalić się kilkoma napisami do horrorów w swoich ekranowych CV. Dla takich jak George Clooney, Brad Pitt i Bradley Cooper, ich horrory to wczesne okazje, których aktorzy nie mogli przegapić jako sposób na wypromowanie swojego imienia.
Dla innych, takich jak Dolph Lundgren i Kevin Bacon, horror jest gatunkiem, którym pasjonują się przez całe swoje ekranowe dzieło i żadna sława ani krytyczny sukces nie powstrzyma ich przed powrotem do świata slasherów, duchów i upiorów. Gwiazda kina akcji, Keanu Reeves, również należy do tej drugiej kategorii. Pomimo tego, że był na tyle sławny, że mógł wybierać projekty, Reeves wielokrotnie wracał do gatunku horroru przez całą swoją bogatą karierę na ekranie.
Powiązane: film Every Day of the Dead, ranking
Jednak tylko dlatego, że Reeves kocha horrory, nie oznacza, że gatunek koniecznie zawsze go kocha. Podczas gdy wielki horror może być prawdziwą ucztą, złe horrory są często śmiesznie okropne i mogą brutalnie wypaść z krytykami, o czym przekonał się inny miłośnik horrorów Reevesa, Kevin Bacon, przez całą swoją karierę (wiele razy). A więc, mając na swoim koncie siedem horrorów, które z wycieczek Reevesa w tym gatunku są warte obejrzenia, a które są bardziej niezamierzonymi komediami niż horrorem?
Obserwator (2000)
Samotna, jednoznaczna rola złoczyńcy w horrorze Reevesa, Obserwator widzi, jak gwiazda gra seryjnego mordercę, który drwi z detektywa, który nie może go wytropić. Jeśli brzmi to jak słabo zawoalowane zdzierstwo popularnego wówczas podgatunku psychologicznego thrillera o seryjnym mordercy, to dlatego, że dokładnie do tego sprowadza się ten słaby wysiłek z 2000 roku. Bezwstydna torba z elementami z Naśladowca (odpowiednio), Upadły , I Sekret Davida Finchera Se7en , ten bezwładny i niezapomniany thriller zdołał obsadzić Reevesa tylko z powodu pomyłki między aktorem a jednym z jego przyjaciół, co doprowadziło do tego, że jego imię przypadkowo znalazło się w kontakcie.
Puk, puk (2015)
Głęboko frustrujące ćwiczenie polegające na błędnym rzucaniu, Puk, puk to czarny thriller komediowy, który miał potencjał, by stać się ostrym, mrocznym psychologicznym horrorem o bitwie płci. Jednak film Eli Rotha podejmuje niewytłumaczalną decyzję, by obsadzić Keanu Reevesa jako skromnego ojca z przedmieścia, który jest wielokrotnie oszukiwany, grany, aw wielu momentach nawet psychicznie obezwładniony przez parę żwawych młodych uwodzicielek. Z innym aktorem materiał mógłby być zabawnym (choć przesadzonym i nieprawdopodobnym) thrillerem. z Neo/ Johna Wicka bycie wielokrotnie przechytrzanym przez parę kobiet, które dopiero co skończyły nastolatki, Puk, puk to głupkowaty slogan, ale pozostaje o krok powyżej dna tego podsumowania dzięki zawsze interesującemu reżyserowi Rotha i wspaniałemu wczesnemu zwrotowi przyszłej gwiazdy Any De Armas.
Konstantyn (2005)
Konstantyn to hybryda horroru i thrillera wywodząca się z dziwnej ery przed MCU, w której filmy komiksowe z oceną R były głęboko niepewne swojego tonu. Bardziej pomysłowy niż Ikra , ciemniejszy niż Ciemny człowiek , ale nie tak brutalny ani stylizowany jak żadne miasto , historia tytułowego sardonicznego zabójcy demonów jest nierówna, ale fascynująca i zawiera kilka naprawdę inspirujących sekwencji. Reeves jest doskonale obsadzony jako tytułowy antybohater (i wiadomość, że może równie dobrze wrócić dla Konstantyn 2 powinno być ekscytujące dla fanów), ale to przedstawienie Petera Stormare'a drugiego najgłupszego szatana w kinie jest tutaj naprawdę wyjątkowe. Na nieszczęście dla wspaniałego, porywającego podejścia Stormare do Księcia Ciemności, najgłupszy diabeł w historii kina znajduje się również na liście horrorów Reevesa…
Związane z: The Watcher: Jak Keanu Reeves został oszukany, by zagrać główną rolę
Adwokat diabła (1997)
Wyjątkowa wycieczka, mówiąc delikatnie, Adwokat Diabła nie można zarzucić ambicji. Po części dramat sądowy, po części opowieść o Fauście i po części religijny horror, ta historia młodego, przystojnego prawnika, który nie zdaje sobie sprawy, że wchodzi w układ z dosłownym diabłem, jest kampową zabawą, jeśli jest zbyt przesadzona, by zająć pierwsze miejsce. Reeves jest marginalnie źle obsadzony jako sprytny młody współpracownik (wyobraź sobie Christiana Bale'a lub miłośnik horrorów Tom Cruise w tej roli), ale radzi sobie dobrze i udaje mu się sprzedać historię skonfliktowanego prawnika, który nie jest pewien, czy jest gotowy przejść na naprawdę ciemną stronę. Pacino jest hałaśliwy jak diabeł i chociaż filmowi brakuje instynktownego wpływu pozornie podobnego anielskie serce , jest też o wiele przyjemniejszy i łatwiejszy do oglądania niż ponure, ostrzejsze podejście do tych samych tematów.
Neonowy demon (2016)
Wydany w 2016 roku, Neonowy demon jest halucynacyjną, piekielną podróżą w głowę Prowadzić reżyser Nicholas Winding Refn, który służy powtórzeniu, po Tylko Bóg wybacza , że sternik nie był zainteresowany byciem postacią głównego nurtu. Zainspirowany kinem Giallo i bezsensowną fabułą / oszałamiającą równowagą obrazów uzyskaną przez włoskie kino grozy, Neonowy demon opowiada historię młodej kobiety uwiedzionej w czarujący, ale potencjalnie zabójczy świat modelingu. Ostra kombinacja piekielnik I Diabeł ubiera się u Prady , ta ambitnie dziwna, czarno-komiczna satyra nie ma prawa działać tak dobrze, jak działa, ale niektóre gwiezdne występy centralne zapewniają, że melodramat jest zawsze po właściwej stronie niedorzeczności, a szokujące obrazy lądują zamiast spadać. Warto obejrzeć, dla mocnych żołądków.
Prezent (2000)
Wydany w 2000 roku i niesłusznie zapomniany w następnych latach Prezent może być jednym z najmniejszych filmów reżysera Sama Raimiego. Na szczęście dla fanów tzw Martwe zło twórca, to dobra rzecz dla południowego gotyku. Początkowo tajemnica małego miasteczka, zanim okazała się pokręconym, nadprzyrodzonym horrorem, Prezent opowiada historię jasnowidza Cate Blanchett, który ma za zadanie wytropić zaginionego bywalca. Poszukiwania tej zaginionej tajemniczej kobiety (granej przez Katie Holmes w najbardziej niedocenianej kreacji aktora) wkrótce prowadzą ją do konfrontacji z wszelkiego rodzaju miejscowymi nędzarzami, w tym pamiętnym łajdakiem Reevesa, Donniem. Reeves dobrze sprawdza się w tej roli i Prezent wciąż wyróżnia się jako niedoceniany tajemniczy thriller.
Drakula (1992)
Najlepszym horrorem Reevesa jest także jego najbardziej kampowy i przesadzony, a być może występ, za który aktor otrzymał najwięcej nienawiści. W reżyserii Ojciec chrzestny Francisa Forda Coppoli, przesadzone lata 90 Drakula Brama Stokera to głupkowata, bezwstydnie przesadzona opowieść o klasycznych powieściach, która jest radością od początku do końca. W filmie może nie być nic strasznego, ale dzięki niezwykłej obsadzie, w skład której wchodzą Winona Ryder, Cary Elwes, Gary Oldman i Anthony Hopkins, melodramat, komiczna ulga i bujne szczegóły z epoki spiskują, aby zapewnić, że ten kawałek z epoki jest znakomitym kawałkiem hojny horror. Również podczas Reevesa Drakula wydajność jest często nazywany drewnianym i nieprzekonującym, po ponownym obejrzeniu staje się jasne, że wybór aktora, by pomniejszyć swoją rolę, dobrze współgra z kradnącymi sceny przeżuwaczami scenerii, takimi jak Hopkins i Oldman, a z perspektywy czasu występ Reevesa pomaga uczynić Drakula Brama Stokera jego najlepszy horror.
Więcej: Każdy ranking filmów R.L. Stine'a (w tym trylogia Fear Street)