Jeśli chodzi o media i rozrywkę gatunkową, różnorodność to coś więcej niż tylko modne hasło dla odbiorców i twórców. Umożliwienie marginalizowanym grupom głosu i twarzy w filmach, komiksach i programach telewizyjnych to nie tylko kwestia optyki, ale także reprezentacji. Prawidłowo obsługiwana reprezentacja pozwala widzom zobaczyć siebie w postaciach na ekranie lub stronie, a kreacjom pozwala wyrazić perspektywy, które od dawna są zaniedbywane w mediach głównego nurtu. W ten sposób może robić to, co fikcja robi najlepiej – przenosić nas w różne miejsca i daje nam nowe punkty widzenia.
Właściwa reprezentacja nie tylko pozwala fikcji bardziej przypominać rzeczywistość, w której żyjemy. Wielokrotnie reprezentacja może zmienić życie na lepsze, oszczędzając ludziom rozpaczy, bólu, a nawet samobójstwa. Dla tych, którzy nigdy nie mieli problemu ze znalezieniem fikcyjnych postaci, które wyglądają jak one i mają te same preferencje, może to być trudne do zrozumienia. Ale odrobina empatii i kilka osobistych historii mogą pomóc zrozumieć, w jaki sposób reprezentacja może uratować życie.
Alex i Maggie w Supergirl
Odkąd Super dziewczyna przeniesiony z CBS do CW, otrzymał nowe życie. Historia się zmieniła, postacie urosły, a serial powoli opowiadał jedną z najlepszych historii w historii telewizji. W ciągu kilku odcinków siostra Supergirl, Alex Danvers, powoli dowiedziała się, że coś czuje do swojej przyjaciółki Maggie Sawyer. Nawet wtedy nie zdawała sobie sprawy, że jest gejem, ale wkrótce zaczęła mierzyć się z prawdą o sobie. Związek miał trudny początek, ale rozwijał się organicznie, Alex stopniowo dowiadywała się, kim jest, a dumna Maggie w końcu zdała sobie sprawę z uczuć, jakie żywiła do kogoś, kogo uważała za tylko przyjaciela. To coś więcej niż tylko odświeżający przykład szczęśliwej pary gejów w telewizji, medium znane z zabijania queerowych postaci w stanach błogości, miało wpływ na rzeczywisty świat.
Kilka miesięcy temu wątek na Twitterze autorstwa Marii Swangin zaczął przeszukiwać Internet. Właścicielka sklepu z komiksami przedstawiła historię młodej dziewczyny, która przyszła szukać Super dziewczyna komiksy. Chociaż najlepiej przeczytać wątek, krótka wersja jest taka, że obserwowanie rozwoju związku Alexa i Maggie oraz obserwowanie poprzedniej walki z jej tożsamością pomogło młodej dziewczynie lepiej zrozumieć własną seksualność. Od tak dawna czuła się zagubiona i przerażona, a nawet była bliska samobójstwa, dopóki nie zobaczyła historii Alexa i dosłownie uratowała jej życie.
W ostatnich miesiącach włączenie postaci homoseksualnych do Piękna i Bestia I Power Rangersi zrobił wszystko, od zbierania pochwał po szokunie całych krajów, ale oba te filmy nie powiodły się aby faktycznie przedstawić trójwymiarową gejowską postać, pomimo ich marketingowych przechwałek. Super dziewczyna , w międzyczasie, po cichu rozwinął szczery i pełen niuansów portret kogoś, kto ujawnia się w jej rodzinie i jej samej w późniejszym życiu. I chociaż nie wszystkie historie będą tak oczyszczające lub ratujące życie, jak ta, którą podzieliła się Mary, humanistyczne przedstawienia społeczności LGBTQ w mediach mogą wiele zdziałać, aby nauczyć ludzi akceptacji dla siebie i innych.
Dalej: [valnet-url-page page=2 paginated=0 text='Static%20Shock%20and%20Luna%20Lovegood']
Static Shock i Milestone Comics
Reprezentacja głosów innych niż biały zawsze była problemem w mediach, ale w ostatnich latach wyszło to na jaw na kilka znaczących sposobów. Dyskusje wahały się od braku kolorowych superbohaterów, filmów i filmów z całkowicie białymi zespołami kreatywnymi, po ciągłe fałszywe przedstawianie Azjatów i Azjatów na ekranie. Chociaż na stronie poczyniono więcej postępów, nadal jest to proces ciągły.
Po dziesięcioleciach rasistowskich stereotypów dominujących w komiksach, kolorowi bohaterowie i złoczyńcy zaczęli pojawiać się coraz bardziej, gdy lata 60. ustąpiły miejsca latom 70. Założenie Milestone Comics w 1993 r. zasłużyło jednak na swoją nazwę, będąc pierwszą firmą komiksową założoną przez czarnych i brązowych pisarzy. Dla Quincy Ledbetter , odkrycie kolorowych superbohaterów Milestone pomogło uratować mu życie i powstrzymać go przed podążaniem ciemną ścieżką. Pokazali mu, że on też może być bohaterem, a jego głos i doświadczenia kulturowe mają znaczenie. Szczególne znaczenie miał Static Shock, prawdopodobnie najsłynniejsze dzieło Milestone.
Debiutujący w 1993 roku Statyczny , historia skupiała się na młodym Virgilu Hawkinsie, który zyskał moce oparte na elektryczności po wylaniu na niego eksperymentalnej substancji chemicznej. Postać okazała się tak popularna, że w 2000 roku stworzył nawet swój własny serial animowany, który trwał cztery sezony i przedstawił bohaterowi znacznie szerszą publiczność. W końcu DC Comics, które opublikowało i rozprowadziło Milestone, przeniosło postacie do ich głównego uniwersum, z bohaterami takimi jak Static, Icon i Rocket występującymi zarówno na stronie, jak i w serialach animowanych, takich jak Młoda sprawiedliwość .
Podobnie, pokazuje jak Łukasza Cage'a i nadchodzące Czarna Błyskawica dać nadzieję, że w przyszłości więcej czarnych głosów będzie reprezentowanych w mediach o superbohaterach. Czarna pantera tymczasem przeniesie akcję poza Stany Zjednoczone i pokaże bohaterów i złoczyńców przez pryzmat innego narodu i kontynentu. Wersje aktorskie Aquamana, Quake'a, Cyborga, Colleen Wing i Ghost Rider również dały wielu nadzieję, że wkrótce będą mogli zobaczyć siebie i swoją kulturę w świetle reflektorów, na które zasługują. Minęło dużo czasu, ale media gatunkowe wreszcie zaczynają reprezentować szerszą gamę głosów rasowych i narodowych.
Luna Lovegood
Często w mediach podtekst wskazuje na reprezentację bardziej niż cokolwiek, co jest powiedziane wprost. Relacje i orientację można zasugerować, ale nigdy nie potwierdzić, podczas gdy niepełnosprawność lub choroba może być po prostu nawiązana, ale nie wspomniana wprost. W przypadku Luny Lovegood wielu mogło przejść przez wszystkie Harry'ego Pottera książek i filmów, nie myśląc o niej jako o kimś więcej niż dziwacznej i niezręcznej społecznie młodej osobie. Ale dla niektórych jest jednym z niewielu autystycznych bohaterów mediów.
podczas gdy J.K. Rowling nigdy tak nie powiedziała, wielu czytelników i widzów uważa za niezaprzeczalne, że Luna znajduje się gdzieś w spektrum autyzmu. Niezależnie od tego, czy tak jest, czy nie, fikcja często zyskuje znaczenie w oparciu o interpretację publiczności. Dla legionu fanów żyjących z autyzmem Luna stała się dla nich bohaterką, która zmaga się z presją swoich rówieśników, którzy jej nie rozumieją, a jednocześnie regularnie udowadnia, że jest sprytna, opiekuńcza i niesamowicie zdolna. Jeszcze bardziej inspirujące jest to, że jej społeczne niedociągnięcia rzadko są postrzegane przez pryzmat słabości lub litości, a raczej przedstawiane jako jej wyjątkowe spojrzenie na świat.
Zbyt często w dyskusjach na temat reprezentacji i praw obywatelskich społeczność niepełnosprawnych jest pomijana. Zaczęło się to zmieniać w ostatnich latach, ponieważ rozmowy zarówno w prawdziwym życiu, jak i w fikcji stały się bardziej inkluzywne. Wschodząca gwiazda Petera Dinklage'a i postać Tyriona Lannistera z Gra o tron I Pieśń Lodu i Ognia dały małym ludziom rzadką szansę zobaczenia siebie jako głównego bohatera. Podobnie zaktualizowana wersja Billy'ego w nowym Power Rangersi jest jedną z niewielu autystycznych kolorowych postaci we współczesnej fikcji gatunkowej.
Dla Arianny Nyswonger podwójna walka autyzmu i szkoły średniej oznaczała cierpienie z powodu ciągłego upokorzenia i zastraszania. Jak pisze w Potężny , to walka, którą prawie przegrała. Ale kiedy wydawało się, że cała jej nadzieja zniknęła, Harry'ego Pottera książki, a w szczególności Luna pomogły jej odzyskać siły do dalszej walki, pokazując jej inną drogę.
Zbyt często dyskusje na temat różnorodności skupiają się na osiąganiu limitów i zaznaczaniu pól wyboru. Prawdziwym celem reprezentacji jest jednak udzielenie głosu ludziom zmarginalizowanym, aby lepiej uchwycić szerokość naszej globalnej społeczności. W fikcji nie tylko podnosi to jakość opowiadanych historii, ale daje każdemu widzowi szansę zobaczenia się jako bohatera. A w niektórych przypadkach lepsza reprezentacja może po prostu uratować komuś życie.