Uwaga: przed nami SPOILERY dot Piękna i Bestia I Power Rangersi
-
Reprezentacja w mediach to obecnie gorący temat – nie bez powodu. Ponieważ dyskusje na temat tożsamości stają się coraz bardziej popularne i dostępne, zarówno fani, jak i krytycy są lepiej przygotowani do omawiania przesłań obecnych filmów i programów telewizyjnych. Podczas gdy film i telewizja od dziesięcioleci przedstawiają głównie polityczną „normę” – białe, heteroseksualne postacie – wydaje się, że wiatr się zmienia. światło księżyca właśnie odebrał Oscara za najlepszy film, stając się pierwszym filmem, który to zrobił z całkowicie czarną obsadą i pierwszym zwycięzcą przedstawiającym motywy gejowskie, a programy telewizyjne w czasie największej oglądalności zawierają dobrze napisane gejowskie postacie i zróżnicowane rasowo obsady. Reprezentacja w mediach zarówno homoseksualnych, jak i niebiałych przeszła długą drogę od czasów Kodeksu Haysa, zbioru przepisów dotyczących kręcenia filmów obowiązujących od 1930 do 1968 roku, które uniemożliwiały filmom przedstawianie „krzyżowania ras” i „perwersji seksualnych”.
Reprezentacja gejów lub przedstawianie na ekranie jakichkolwiek postaci nieheteroseksualnych od późnych lat 60. przeszło dziwną i sztywną ewolucję. Pomimo tego, że Kodeks od dawna nie istnieje, homoseksualne postacie na ekranie są nieliczne, a te, które istnieją, to zazwyczaj złoczyńcy, żałosni męczennicy i/lub, wiesz… martwy . Szczęśliwe postacie homoseksualne są relegowane do niezależnego świata niskobudżetowych produkcji filmowych i seriali internetowych, rzadko dostępnych dla tych, którzy ich nie szukają. Dlatego, gdy mainstreamowe, szeroko rozpowszechniane filmy i programy telewizyjne Do przedstawiają homoseksualne postacie, gejowscy fani są słusznie zachwyceni. Włączenie tożsamości homoseksualnej do mainstreamowego filmu nie tylko oznacza, że gejowscy fani będą mogli zobaczyć siebie w niektórych swoich ulubionych postaciach, ale oznacza to, że widzowie kwestionujący ich seksualność będą mogli czuć się bardziej komfortowo ze sobą. Stawka reprezentacji gejów jest wysoka, nawet dzisiaj.
Dlatego kiedy fanom obiecuje się reprezentację gejów w dużych filmach franczyzowych, a filmy te nie przynoszą dobrych wyników, może to być uczucie ciosu w brzuch. Fani gejów, którzy chcieli zainwestować pieniądze w filmy z pozytywną reprezentacją, mogą czuć się oszukani lub zdradzeni. Niestety, obecni przeciwnicy box office Piękna i Bestia I Power Rangersi jest dwóch takich przestępców. Poprzedni film wywołał burzę medialną, kiedy reżyser Bill Condon ujawnił, że lokaj Gastona, LeFou, będzie miał w filmie „wyraźnie homoseksualny moment”, a Trini z Power Rangersi był wielokrotnie reklamowany jako pierwszy (kinowy) superbohater LGBT. Okazuje się jednak, że żaden film dokładnie nie przebija homofobicznego szklanego sufitu – więcej osób podchodzi do niego, uprzejmie go stuka, a następnie nurkuje z powrotem w stosy i stosy pieniędzy.
Nie popełnij błędu, oba filmy dominują obecnie w kasie. Disney wypuścił kolejny hit Piękna i Bestia , który od swojego debiutu 17 marca już siedem razy odzyskał swój budżet w wysokości 160 milionów dolarów, podczas gdy Power Rangersi jest ustawiony na podobnie imponujące (choć skromniejsze) liczby brutto po zaledwie tygodniu na ekranie. Treści homoseksualne w obu filmach są jednak marne - LeFou dzieli trzysekundowy taniec z innym mężczyzną na końcu filmu. Piękna i Bestia , a Trini sprawia bez komentarza na pytanie, czy interesuje się kobietami. Tak, naprawdę, to wszystko w przypadku obu filmów – chyba że oczywiście oddzielisz pęsetą wszystkie inne interakcje bohaterów tej samej płci. Wtedy może pojawi się jakiś dziwny, niewyjaśniony nastoletni niepokój między Trini i jej rodziną oraz kilka ha-ha-bycia pociąganym-do-twojego-hetero-najlepszego-przyjaciela-jest-przezabawne interakcje między LeFou i Gastonem.
Chociaż byłoby wspaniale zobaczyć, jak Trini faktycznie wychodzi, LeFou jest drapiącym w głowę wyborem dla „pierwszej jawnie homoseksualnej postaci Disneya”. Postać jest z natury przymilną ropuchą – tchórzliwą prawą ręką głównego złoczyńcy, który chce, aby ukochani bohaterowie filmu byli rozdzieleni i nieszczęśliwi. W utopijnym świecie, w którym homoseksualne postacie pełnią różne role, gejowski złoczyńca niekoniecznie musiałby coś znaczyć, ale LeFou korzysta z historii twee, nieudolnych, ale złowrogich karykatur (od Joela Cairo w Sokół maltański do Zuzy Tron: Dziedzictwo ), które istnieją od dziesięcioleci. Aktor LeFou, Josh Gad, nie jest obcy dziwacznym może-gejowskim, ale nie-prawdziwym kontrowersjom Disneya, ponieważ użyczył również swoich talentów głosowych do mega-hitu Mrożony , w którym gejowscy fani chętnie szukali reprezentacji (czy to przez bohaterkę Elsę, czy an trzeciorzędowa rodzina androgyniczna ). Fani gejów byli również podekscytowani możliwą parą lesbijek w letnim hicie Disneya Odnalezienie Dory'ego – kolejny moment, w którym mrugniesz, a przegapisz ten moment, na który kierownictwo filmu nie zwróciło uwagi potwierdzić lub zaprzeczyć .
Łatwo byłoby powiedzieć, że wywiad Condona na temat LeFou został zmieciony przez medialną burzę praktyk dziennikarskich typu clickbait - i Condon sam to powiedział - ale trudno jest współczuć gigantycznemu traktowaniu Disneya przez wielkie złe media, gdy niezliczone fani gejów bez wątpienia włożyli swoje monety do tej niereprezentatywnej kasy. Uwagi Condona mogły być wyolbrzymione, ale na początku były dość przesadne. Reżyser obiecał fanom LeFou, który „jednego dnia chce być Gastonem, a innego dnia chce go pocałować” i otrzymuje „zapłatę” na końcu filmu „wyłącznie gejowskim momentem”. Opierając się na tych stwierdzeniach, nie było nierozsądne, że fani gejów oczekiwali w kinach traktowania „Bądź naszym gościem” – zamiast tego oferowano im tylko reprezentacyjne okruchy.
Byłoby jedno, gdyby Condon i spółka. wycofali się z gratulacji po tym, jak fani gejów wyrazili rozczarowanie, ale cofnięcie nastąpiło podejrzanie blisko ogłoszenia, że Rosja rozważa zakazanie filmu, a jeden z kierowców w Alabamie odmówi jego wyświetlenia. Power Rangersi jest pod podobny ogień z Rosji za swój kawałek gejowskości, ale brak reprezentacji tego filmu został mniej przesadzony przez samą obsadę i ekipę, ponieważ był napędzany podekscytowanymi ustami. To powiedziawszy, reżyser Dean Israelite i Lionsgate nie obalili dokładnie twierdzeń, że Trini jest tak zwanym pierwszym superbohaterem LGBT, a nawet Izraelitą stwierdza w wywiadach że moment jej ledwo zauważalnego potwierdzenia jest „kluczowy”.
Nie wszystkie reprezentacje homoseksualne muszą koncentrować się na homoseksualizmie postaci, ale pociąg do osób tej samej płci jest z natury tym, za co lesbijki, geje i osoby biseksualne były prześladowane w historii naszego społeczeństwa. To prześladowanie z konieczności wywołało głośne, bezpardonowe przywrócenie miłości homoseksualnej przez społeczności homoseksualne, celebrowane przez dziesięciolecia w paradach dumy, pocałunki i tym podobne. Ponieważ homofobiczna retoryka czyni miłość gejowską kwestią polityczną, a nie kwestią praw człowieka, społeczność gejowska jest (czasami nieświadomie) uwikłana w tę politykę; stąd znaczenie kwestii takich jak reprezentacja w mediach.
Byłoby łatwo (i leniwie) argumentować, że postacie w dużych filmach istnieją w próżni pozbawionej jakichkolwiek wpływów społeczno-politycznych i że z kolei nie wpływają na widzów, ale to po prostu nie jest świat, w którym żyjemy. mieć postać faktycznie homoseksualną w filmie – tj. taką, która otwarcie mówi o byciu gejem lub jest w zauważalnym romantycznym związku z osobą tej samej płci – bez symbolizowania ich. Chiron w światło księżyca , na przykład, żyje pod ogromnym wpływem ukrytego pociągu do osób tej samej płci i homofobicznego zastraszania, ale jest także młodą osobą poruszającą się po porzuceniu przez rodziców, czarnym okresie dojrzewania i ograniczeniach męskości. Uczynienie postaci gejem nie musi z natury ich ograniczać, jeśli jesteś utalentowanym pisarzem.
Czy celowo, czy nie, jedno i drugie Piękna i Bestia I Power Rangersi udowodnić, że duże studia i filmy franczyzowe nadal bardziej troszczą się o rentowność finansową niż faktyczną reprezentację gejów. To rozczarowujące, zwłaszcza od Power Rangersi , które właściwie następuje przez na swojej obietnicy A czarny autystyczny charakter . Wniosek nie powinien być taki, że prawdziwi geje powinni mniej inwestować w oglądanie pozytywnych reprezentacji gejostwa na ekranie, ale raczej, że dzisiejsze największe potęgi medialne powinny przestać wykorzystywać gejowskich fanów. W 2017 roku niektórym może być łatwo pomylić „równość małżeńską” z „całkowitą równością społeczną wszędzie i zawsze” dla osób homoseksualnych. W rzeczywistości homofobiczne przestępstwa z nienawiści nadal zdarzają się regularnie na całym świecie, różni urzędnicy są zdeterminowani, by zlikwidować równość małżeńską, a dyskryminacja w miejscu pracy pozostaje palącym problemem dla wszystkich osób LGBT.
Fani gejów, którzy chcą zainwestować swoje pieniądze w filmy, które sprawią, że poczują się bardziej jak w domu, zasługują na przemyślane teksty, a nie na deklaracje. Jedną rzeczą jest mieć podtekstową reprezentację gejów w swoim filmie, a zupełnie inną twierdzić, że ta reprezentacja jest w rzeczywistości tekstowa, a nawet przełomowa. Mamy nadzieję, że następnym razem Disney i Lionsgate przestaną nękać i zamiast tego zainwestują swój czas w tworzenie przemyślanych postaci. Gdyby chcieli pomóc w finansowaniu niezależnych filmów, które już wykonują całą tę pracę, też nie bylibyśmy szaleni.
Dalej: Czego można oczekiwać od Power Rangers 2
Kluczowe daty wydania
-
Piękna i Bestia
Data wydania: 2017-03-17
