W horrorze Larsa von Triera z 2018 roku, The House That Jack Built, występuje Matt Dillon, który wykorzystał niesławnego seryjnego mordercę, by ożywić Jacka.
Larsa von Triera Horror 2018, Dom, który zbudował Jack , podąża za tytułową postacią graną przez Matta Dillona, który szczegółowo opisuje swoje zbrodnie, które mają niezwykłe podobieństwo do seryjnego mordercy z prawdziwego zdarzenia. Badając swoją rolę Jacka, Dillon wykorzystał Teda Bundy'ego jako inspirację do scharakteryzowania mordercy z filmu. Bundy miał doskonały wpływ na postać. Występ Dillona, a także przestępstwa zawarte w Dom, który zbudował Jack doskonale skrystalizują tę pewność.
Film jest wyjątkowym podejściem do gatunku horroru seryjnego mordercy, ponieważ Jack jest otwartą książką, która nie ma nic do ukrycia. Wergiliusz (Bruno Ganz), zwany Verge, opisuje dziewięć kręgów piekła przedstawionych w 14 Dantego Alighieriegothboska komedia stulecia, Piekło Dantego , Przestępstwa Jacka są reprezentatywne dla każdej warstwy. Im dalej posuwa się w szczegółach, tym dalej w piekło idą bohaterowie. Dante jest prawdopodobnie architektem nowoczesnej koncepcji piekła i jego kar, podczas gdy Jack jest architektem własnego morderczego projektu.
Kontynuuj przewijanie, aby kontynuować czytanie Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Po kolei kręgi piekielne obejmują otchłań, pożądanie, obżarstwo, chciwość (chciwość), gniew, herezję, przemoc, oszustwo i zdradę. Szatan i Judasz mieszkają w dziewiątym kręgu, ponieważ są znani ze zdradzieckich czynów. Pod koniec filmu Jack dołącza do niesławnych zdrajców. Podczas gdy Bundy popełnił swoje zbrodnie w latach 70., był uważany za ludzkie wcielenie zła, pozbawione empatii i wyrzutów sumienia. Już samo to równanie czyni Bundy'ego i Jacka dwojgiem w swoim rodzaju, uosobieniem wrogości, ale jest o wiele więcej w ich podobieństwach.
Jak Ted Bundy zainspirował Jacka Matta Dillona
Ted Bundy był znany ze swojego uroku i urody, co spowodowało, że wyrosły mu liczne rzesze młodych kobiet, które walczyły o jego niewinność pomimo pewności swojej winy. Czerpiąc inspirację z niesławnego zabójcy, Dillon wykorzystał socjopatyczną diagnozę Bundy'ego do stworzenia postaci, która pozornie przedstawiała archetypy psychopatologii. Jack jest również w różnych związkach z kobietami, które są całkowicie nieświadome swoich zbrodni, tak jak Bundy na początku swojego szaleństwa morderstw na północno-zachodnim Pacyfiku. Obaj zabójcy wykorzystują swoją charyzmę, aby wmanipulować kobiety w związki lub sytuacje, w których są z nim sam na sam, aby mógł to wykorzystać w taki czy inny sposób.
Gdy Bundy zostanie sam ze swoimi ofiarami, zabije je w najbardziej nikczemny sposób. Podobnie Jack opisuje kilka incydentów w filmie, w których zabiera kobiety same, aby polować na nie dla sportu lub brutalnie zabijać je w dowolny sposób. Chociaż oficjalna liczba ofiar śmiertelnych Bundy'ego wynosi trzydzieści, funkcjonariusze organów ścigania przypuszczają, że zabił znacznie więcej osób. Według filmu Jack zabił ponad sześćdziesiąt osób, co można przypisać przypuszczalnej liczbie prawdziwych ciał Bundy'ego. W gruncie rzeczy ci dwaj zabójcy są niemal odbiciami siebie nawzajem.
Kiedy Lars von Trier napisał scenariusz, trudno wywnioskować, czy użył Bundy'ego również jako inspiracji dla postaci, czy też była to licencja artystyczna ze strony aktora. Niezależnie od tego, Dillon dostrzegł podobieństwa i zbadał każdy szczegół, wyraz twarzy i subtelną manierę niesławnego seryjnego mordercy, aby ożywić Jacka. Dom, który zbudował Jack sprytnie bada rozwój seryjnego mordercy i daje niepowtarzalny wgląd w umysł Jacka; odróżnia się od podobnych ofert, tworząc fikcyjną postać, która wciąż jest przesiąknięta niesamowitą rzeczywistością. Występ i oddanie Dillionowi dla jego rzemiosła poprzez sprytne łączenie punktów między Jackiem i Tedem Bundy'm tylko dodały do horroru filmu von Triera.