Od Melancholii po Dancer in the Dark, to według IMDb najlepsze filmy Larsa Von Triera.
Lars Von Trier to jeden z najważniejszych autorów naszych czasów. Płodny i co prawda kontrowersyjny duński reżysera, jego twórczość często dzieliła publiczność, niemniej jednak prawie zawsze zdobywała serca krytyków, którzy podziwiali jego podejmowanie trudnych tematów, takich jak egzystencjalizm, zdrowie psychiczne i seksualność.
Twórca ruchu filmowego Dogme 95 otrzymał wiele wyróżnień za swoją twórczość, w tym dla najlepszego filmu i najlepszego reżysera w Europejskich Nagrodach Filmowych oraz Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes. Do jego częstych współpracowników należą Willem Dafoe i Stellan Skarsgård (znany z Piraci z Karaibów i jako dr Erik Selvig w MCU).
10Idioci / Idioterne (1998) - 6,8
Ten komediodramat również napisał Von Trier. To był drugi jego film Trylogia Złotego Serca (trylogia połączona bardziej tematycznie niż fabułą). Nie ma ściśle spójnej ani znaczącej narracji, ale działa bardziej jako styl i eksperyment.
Film podąża za rzekomo antyburżuazyjnym gangiem przyjaciół, którzy uważają, że reguły zachowania społeczeństwa są restrykcyjne i postanawiają zachowywać się publicznie jak idioci, aby uwolnić się od wszystkich tych zahamowań. Zabierają swoje wybryki do restauracji, w której wszyscy klienci są zirytowani, z wyjątkiem ciekawskiej Karen, która do nich dołącza.
9Dom, który zbudował Jack (2018) - 6.8
W tym horrorze-thrillerze artystycznym występuje Matt Dillon (znany z takich filmów jak Sztuka kradzieży , Stylowy styl , i Wypadek ) jako seryjny morderca Jack. Fani śledzą go przez dwanaście lat i wiele morderstw, ponieważ film jest podzielony na pięć rozdziałów zwanych incydentami i epilog zwany Katabasis (po grecku zstąpienie).
Pomiędzy rozdziałami Jack prowadzi filozoficzne rozmowy z mężczyzną imieniem Verge. W grze występuje wielu znanych aktorów, wśród nich Uma Thurman i Riley Keough (znany z Mad Max: Na drodze gniewu , Magic Mike , i Przychodzi w nocy ). Film był chwalony za wywrotową śmiałość i satyrowanie publiczności, która chce zobaczyć przemoc bez stawienia jej w obliczu.
8Nimfomanka: Cz. I (2013) - 6,9
Fani prawdopodobnie słyszeli o tym. Była to trzecia odsłona -pozownie nieoficjalnej- Trylogia depresji Von Trier (z antychryst i Melancholia ). W tym filmie o sztuce erotycznej występują Charlotte Gainsbourg, Stellan Skarsgård i Shia LaBeouf (tak, on).
Film zaczyna się, gdy samotny Seligman (Skarsgård) znajduje Joe (Gainsbourg) pobity z mieszkania i sprowadza ją na pomoc; oboje rozpoczynają filozoficzną rozmowę, która skłania ją do ujawnienia mu szczegółów swojego intensywnego życia seksualnego i wszystkich decyzji, które doprowadziły ją do dziś. W ścieżce dźwiękowej filmu zasłynęła piosenka Führe Mich niemieckiego zespołu Rammstein.
7Melancholia (2011) - 7.2
Zainspirowany epizodem depresyjnym, który przydarzył się reżyserowi, Melancholia to film badający relacje międzyludzkie pod groźbą katastrofy. Film zdobył Kirsten Dunst nagrodę dla najlepszej aktorki na 64. Festiwalu Filmowym w Cannes. Jego przyjęcie było bardzo dobre i wielu krytyków uważa go za osobiste arcydzieło Trewiru.
Ten film to także pierwsza współpraca Trewiru z Charlotte Gainsbourg, która zagrała główną rolę w Nimfomanka . Z 80% statusem Certified Fresh na Rotten Tomatoes, Melancholia jest zdecydowanie wart obejrzenia dla każdego, kto lubi alegoryczny film z głębszym przesłaniem.
6Manderlay (2005) - 7,3
Ten film był drugą odsłoną Von Trier’s USA - Kraina możliwości trylogia. W pewnym sensie jest to nieoficjalna kontynuacja Dogville , chociaż prawie cała obsada została wymieniona, a fabuły nie są tak naprawdę ze sobą powiązane. Film śledzi postać Grace (kobiety, która przez krótki czas mieszkała w Dogville) i jej ojca, potężnego gangstera.
Podróżują przez Alabamę, aż napotkają plantację zwaną Manderlay, gdzie niewolnictwo trwa pomimo upływu siedemdziesięciu lat od wojny secesyjnej. Przerażona Grace postanawia zostać i ułatwić niewolnikom przejście na wolność.
5Pięć przeszkód (2003) - 7.5
Film powstał dzięki współpracy Trewiru i jego przyjaciela i kolegi znanego duńskiego reżysera Jørgena Letha. Film odbierany jest jako dokument, ale integruje obszerne fragmenty eksperymentalnych obrazów tworzonych przez twórców. Chodzi o to, że Von Trier przygotował wyzwanie dla swojego przyjaciela Jørgena Letha. Najbardziej ukochanym filmem von Triera jest Leth Idealny człowiek , a Trier powierza Lethowi zadanie odtworzenia Idealny człowiek pięć razy, każdy z unikalną „przeszkodą”, o której zdecydował Von Trier. Na przykład Leth musi powtórzyć film na Kubie, bez planów zdjęciowych i bez żadnego ujęcia składającego się z więcej niż dwunastu klatek, odpowiadając na pytania zadane w pierwszym filmie.
4Europa / Europa Środkowa (1991) - 7,6
Ten polityczny film artystyczny był ostatnim filmem w Von Trier Trylogia europejska , w następstwie Element zbrodni (1984) i Epidemia (1987) (ponownie nie połączona narracją, ale tematem i stylem). Główny punkt zainteresowania trylogii można uznać za społeczne kłopoty i cierpienia Europy.
Każdy z filmów śledzi osobę, której bezkompromisowy idealizm ostatecznie przedłuża samą sprawę, którą stara się rozwiązać. W Europa , pryncypialna amerykańska młodzież pragnie być życzliwa dla narodu niemieckiego wkrótce po zakończeniu II wojny światowej. W Niemczech rządzonych przez Stany Zjednoczone pracuje jako konduktor w wagonie sypialnym na kolei Zentropa i wplątuje się w pro-nazistowski plan.
3Breaking the Waves (1996) - 7,9
Ten film dramatyczny był pierwszym z filmów Trylogia Złotego Serca . W rolach głównych Emily Watson (znana z Gnijąca panna młoda , czerwony smok , Złodziej książki i program Czarnobyl ). Akcja filmu rozgrywa się w szkockich górach w latach 70., a Watson gra niezwykłą i piękną młodą Bess McNeill.
Poślubia Jana, pracownika platformy wiertniczej i ateistę, co powoduje dezaprobatę jej społeczności i kościoła. Czas, który oboje spędzają osobno, miażdży ich emocjonalnie, ale znoszą go, aż do paraliżu wypadku w miejscu pracy, Jan i on błaga żonę, by wzięła kochanków teraz, kiedy nie może jej zadowolić. Watson była nominowana do Oscara dla najlepszej aktorki za swoją rolę.
dwaTancerz w ciemności (2000) - 8.0
Koprodukcja organizacji z trzynastu krajów, Tancerz w ciemności to melodramatyczny musical z udziałem islandzkiej piosenkarki i aktorki Björk zarówno w partyturze, jak i w roli głównej. Film miał swoją premierę na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2000 roku, dzieląc krytyków, ponieważ niektórzy uznali go za zbyt melodramatyczny, podczas gdy inni uznali go za bardzo wyjątkowy i kreatywny.
Mimo kontrowersji film zdobył Złotą Palmę i był wielokrotnie wymieniany jako jeden z najlepszych filmów 2000 roku. Wizerunek Björk przedstawiający Selmę, imigrantkę pracującą w fabryce, próbującą ocalić syna przed oślepnięciem, znalazł się na liście „25 najlepszych przedstawień nie nominowanych do Oscara XXI wieku” autorstwa IndieWire.
1Dogville (2003) - 8,0
To był film, który go poprzedził Manderlay , ale przeważnie z różnymi aktorami. Młoda kobieta imieniem Grace (tutaj Nicole Kidman) przybywa do małego miasteczka Dogville w Kolorado, kiedy zostaje zastrzelona i ścigana przez gangsterów. Spotyka Toma, który przekonuje ją, by nie próbowała uciekać dalej, ponieważ góry są niebezpieczne bez żadnego innego miasta przed sobą w promieniu wielu kilometrów.
Tom, który chce zostać przywódcą i przewodnikiem moralnym miasta, przekonuje Grace, aby została chroniona przed gangsterami. Zostanie zapewniona w zamian za pomoc ludziom w obowiązkach, jeśli uda jej się zdobyć przyjaźń i zaufanie mieszkańców wioski. Użyto tutaj minimalnych zestawów, aby wzmocnić przypowieściowy klimat filmu.