Czasami zdobywca Oscara robi wrażenie tak bardzo, że pomija się fantastyczną gwiazdę. Zdarzyło się to wiele razy w historii.
Historia Hollywood jest pełna nagradzanych kreacji, które całkowicie zachwyciły wszystkich, począwszy od Louise Fletcher i Jacka Nicholsona w Lot nad kukułczym gniazdem do Joaquina Phoenixa w Żartowniś . Czasami jednak występ jest po prostu tak dobry, że w niezamierzony sposób przyćmiewa gwiazdę, która po cichu daje swój własny, niesamowity występ, ale przy znacznie mniejszych fanfarach.
POWIĄZANE: 10 aktorów-zwierząt, którzy zasłużyli na nominacje do Oscara
Było kilku niedawnych zdobywców Oscara, którzy niechcący ukradli światło reflektorów, oraz ich niedoceniane koleżanki, które zasługują na nieco większe uznanie. Na potrzeby tej listy nie będą brane pod uwagę żadne inne gwiazdy, które same były nominowane do Oscara za swoją rolę.
Angelinę Jolie i Winonę Ryder
Lata 1999 Dziewczyna przerwała przedstawia Angelinę Jolie w hipnotyzującym występie, który w końcu zapewnił jej bilet do elity Hollywood. Jednak przełom w karierze Jolie przyćmił występ Winony Ryder w roli Susanny Kaysen, który miał być jej wielkim powrotem na światło dzienne.
Ryder jednak poradziła sobie z tą rolą, ponieważ była w stanie wykorzystać własne doświadczenia, aby pomóc jej wczuć się w rolę Kaysen. Odegrała także kluczową rolę za kulisami, pełniąc funkcję producenta i pomagając w zabezpieczeniu reżysera Jamesa Mangolda do projektu. Charyzmatyczny i dziki występ Jolie mógł w pewnym stopniu odciągnąć spektakl od mniej bombastycznej postaci Rydera, ale nie umniejsza to ogólnego niesamowitego występu Rydera.
Joe Pesci i Raya Liotty
Epopeja kryminalna Martina Scorsese Chłopaki miał na pokładzie grupę niesamowitych talentów, w tym Lorraine Bracco i Joe Pesci. Obaj zdobyli nominacje do Oscara, a Pesci zdobył nagrodę dla najlepszego aktora drugoplanowego za swoją kradnącą sceny rolę Tommy'ego Devito.
Występ Pesciego stał się tak uwieczniony, że łatwo przeoczyć inne wspaniałe role w filmie, zwłaszcza kreację Raya Liotty jako gangstera, który stał się informatorem Henry'ego Hilla. Chociaż Bracco, Pesci i Robert DeNiro są wspaniali, Liotta ostatecznie wciąga publiczność i sprawia, że zagłębia się w historię Hilla szaleńczym i ujmującym występem, który faktycznie sprawia, że widzowie przejmują się ludźmi, którzy robią naprawdę okropne rzeczy.
Charlize Theron i Christina Ricci
2003 rok Potwór to niesamowity film z jeszcze bardziej niesamowitą rolą główną Charlize Theron. Theron jest definicją kameleona, ponieważ jest prawie nie do poznania jako seryjna morderczyni Aileen Wuornos.
POWIĄZANE: 10 nominowanych do Oscara kreacji w horrorach
Każdy, kto dostał drugoplanową rolę Selby’ego Walla, miał trudne zadanie, ale Christina Ricci odważnie sobie z nim poradziła. W przeciwieństwie do agresywnego i zuchwałego zachowania Aileen, występ Ricci jest subtelny i powściągliwy, radośnie towarzysząc jej podatnemu na wpływy kochankowi, dopóki działania Aileen nie sprawią, że zacznie wszystko kwestionować. Bez wątpienia jest to film Theron, ale w swoim przemówieniu z okazji wręczenia Oscara wspomniała, że jej współpracownik Ricci jest „niedocenianym bohaterem filmu”.
Heatha Ledgera i Aarona Eckharta
Kiedy Christopher Nolan postanowił wyprodukować swoją wersję Jokera w Mroczny rycerz , rozpętał występ przypominający rekina zmarłego, wspaniałego Heatha Ledgera. W duchu innych diabelskich postaci drugoplanowych, takich jak Tommy Devito z Pesci, a nawet prawdziwy rekin z Szczęki , Ledger wkracza i przejmuje kontrolę nad filmem w każdej scenie, w której się pojawia.
Choć kreacja Ledgera była kultowa, zbyt mało napisano o niezwykle błyskotliwej kreacji prawdopodobnie najważniejszej postaci filmu, Harveya Denta, autorstwa Aarona Eckharta. W przeciwieństwie do Jokera Harvey jest pełen współczucia i skomplikowany, pragnie wykorzenić przestępczość tak bardzo, że granice moralne stają się jedynie odskocznią. Ostatni monolog Eckharta na temat kruchości przypadku jest porażająco tragiczny i stanowi jedno z jego najlepszych dzieł w dotychczasowej historii.
Natalie Portman i Mila Kunis
Od czasu jej przełomowej roli 12-letniej Matyldy w Leon: Profesjonalista , Natalie Portman sprawiała wrażenie przyszłej zdobywczyni Oscara. Jej zwycięstwo wreszcie przyszło w 2011 roku, kiedy zgarnęła do domu najlepszą aktorkę Czarny łabędź , w którym zagrała Mila Kunis w roli enigmatycznej i uwodzicielskiej Lily.
Czarny łabędź to niezwykle niepokojące spojrzenie na skutki rywalizacji i głębokość, z jaką zetkną się wykonawcy, aby rywalizować. Portret nieskrępowanej Lily i powściągliwej Niny granej przez Portmana, autorstwa Kunis, doskonale ucieleśnia poczucie własnej wartości i pasję jej bohaterki. Z biegiem czasu powoli powoduje, że Nina traci kontrolę nad sobą, co powoduje, że Nina popada w halucynacyjne szaleństwo w miarę zbliżania się premiery Jeziora Łabędziego.
Christopha Waltza i Melanie Laurent
Christoph Waltz najwyraźniej pojawił się znikąd, żeby ukraść Bękarty wojny jako przerażający niemiecki oficer SS Hans Landa. Od pierwszej sceny, w której się pojawia, udaje mu się przyćmić Brada Pitta i Diane Kruger w drodze do zdobycia Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.
POWIĄZANE: Hans Landa z Inglourious Basterds i 9 najgorszych złoczyńców Quentina Tarantino
Mniej reklamowana, ale równie znakomita jest rola Mélanie Laurent w roli Shosanny Dreyfus, francuskiej Żydówki szukającej zemsty za zamordowanie jej rodziny przez Landę. W jednej z najbardziej emocjonujących scen, jakie ostatnio pamiętam, Shosanna pod pseudonimem zostaje nieoczekiwanie zmuszona zjeść obiad z Landą. Rozmowa trwa do momentu, gdy napięcie staje się nie do zniesienia, gdy powściągliwy charakter Landy ukrywa, czy podejrzewa prawdziwą tożsamość Shosanny. Załamanie, jakiego doświadcza Shosanna po odejściu Landy, to czysta gra aktorska w najlepszym wydaniu.
Tommy’ego Lee Jonesa i Harrisona Forda
Podczas sekwencji najważniejszych wydarzeń Uciekinier , Federalny marszałek Tommy'ego Lee Jonesa Sam Gerard śledzi Richarda Kimble'a Harrisona Forda w kanałach ściekowych, dopóki Richardowi nie udaje się zabrać broni Gerarda. Celując bronią, Richard oświadcza, że nie zabił swojej żony, a Jones w zapadający w pamięć odpowiada: „Nie obchodzi mnie to”.
Wielokrotnie nagradzana rola Jonesa w jednym z najwspanialszych thrillerów lat 90. cieszyła się tak dużym zainteresowaniem, że nakręcono kontynuację wokół jego postaci. Nie można jednak zignorować bezbronnego występu Forda jako człowieka tak desperacko trzymającego się nadziei, że uda mu się w jakiś sposób udowodnić swoją niewinność. To, że Ford nie był nominowany do Oscara, jest bardziej zbrodnicze niż jednoręki morderca Fredrick Sykes.
Allison Janney, Sebastian Stan i Paul Walter Hauser
Zarówno Margot Robbie, jak i Allison Janney zdobyły uznanie krytyków za role w dramacie z 2017 roku pt. Ja, Tonya , a Janney odeszła z nagrodą dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Jednak to, co pomaga tworzyć Ja, Tonya wspaniałym kawałkiem przezabawnego melodramatu jest cała obsada drugoplanowa, w tym Sebastian Stan i Paul Walter Hauser.
Portret Jeffa Gillooly'ego przez Stana jest wielowarstwowy i łączy humorystycznie niewiarygodną narrację z naprzemiennymi przejawami współczucia i gniewu. Shawn Eckardt, grany przez Paula Waltera Hausera, ma niemal wrażenie, że nie mógłby być prawdziwą osobą (przynajmniej do czasu, gdy widzowie zobaczą wywiady), co można przypisać doskonałej grze Hausera. Przełomowa rola Hausera pomogła mu później zagrać w filmach takich jak filmy z 2019 roku Richarda Jewella .
Javiera Bardema i Kelly Macdonald
Podobnie jak Ledger, Javier Bardem jest niezwykle obecny na rynku To nie jest kraj dla starych ludzi że nie ma minuty, w której widzowie nie chcieliby zobaczyć na ekranie jego fryzury w kształcie miseczki. W filmie występują także doświadczeni weterani, tacy jak Josh Brolin, Tommy Lee Jones i Woody Harrelson, a także znakomita kreacja szkockiej aktorki Kelly Macdonald.
Kariera Macdonalda rozpoczęła się w 1996 roku Trainspotting i kontynuował inne dramaty, takie jak Parku Gosforda I Odkrywać nibylandię . W To nie jest kraj dla starych ludzi Macdonald ma za zadanie ukazać rzadki promień słońca i charakter rozumu taka ponura historia . W swojej ostatniej konfrontacji z Antonem Chigurhem z Bardem Macdonald pięknie ukazuje siłę Carli, gdy ta odmawia rzucenia monetą Antona, co wydaje się go dezorientować. Zamiast tego stanowczo oświadcza, że „moneta nie ma nic do powiedzenia”. To tylko ty.'
Jodie Foster/Anthony Hopkins i Ted Levine
Trudno byłoby znaleźć drugiego aktora, który miałby bardziej niewdzięczną pracę niż Ted Levine Milczenie owiec . Film zdobył sławę podczas ceremonii rozdania Oscarów w 1992 r., kiedy pozornie wszyscy biorący udział w produkcji zdobyli wyróżnienia, z wyjątkiem Levine’a, w tym Jodie Foster i Anthony’ego Hopkinsa.
Levine gra Jame’a Gumba, kontrowersyjnego seryjnego mordercę znanego w filmie jako „Buffalo Bill”. Chociaż postać Gumba spotkała się z dużą krytyką po premierze filmu, Levine całkowicie wtapia się w tę postać i daje z siebie wszystko w złożonym przedstawieniu. Być może najlepiej widać to w jego interakcjach z Catherine Martin, gdy próbuje zachować spokój, a jednocześnie staje się coraz bardziej sfrustrowany jej uporem. Jest to bardziej subtelne, gdy Clarice pojawia się w drzwiach jego domu, a jego mimika i maniery odzwierciedlają mężczyznę, który robi wszystko, co w jego mocy, aby zachowywać się normalnie, choć tak wyraźnie tak nie jest.
DALEJ: 5 kreacji, które powinny dostać Oscary (i 5, które na to nie zasłużyły)