Guillermo Del Toro jest niewątpliwie mistrzem kina grozy, ale jakie są jego ulubione horrory i w jaki sposób zainspirowały go do tworzenia własnych filmów?
Meksykański reżyser, Guillermo Del Toro , w ciągu ostatnich kilku dekad wyreżyserował wiele współczesnych klasyków horroru, a wiele z nich znalazło odzwierciedlenie w jego ulubionych horrorach. Del Toro ma niezwykle zróżnicowaną filmografię, począwszy od pełnych akcji hitów kinowych, takich jak Obrzeże Pacyfiku , po niskobudżetowe thrillery takie jak Kronos . Z tego jasno wynika, że wpływy twórcy filmu są bardzo różnorodne.
Guillermo Del Toro jest mistrzem łączenia różnych gatunków, wywodząc się ze swoich horrorowych korzeni. Można to zobaczyć w Piekielny chłopak franczyza, która łączy akcję superbohaterską z elementami nadprzyrodzonymi i estetyką horroru. Podobnie, Labirynt Pana to baśń polityczna z najstraszniejszymi i najbardziej czarującymi projektami potworów, jakie kiedykolwiek nakręcono.
Powiązane: Wyjaśnienie zakończenia Alei Koszmarów
Charakterystyczny styl Del Toro, polegający na elegancko zaprojektowanym horrorze, zawsze stanowi podstawę jego gatunkowych wypadów, a reżyserowi udało się w końcu zdobyć szerokie uznanie i uznanie dzięki swojej romantycznej fantazji, Kształt Wody , który w 2018 roku zdobył Oscary dla najlepszego filmu i najlepszego reżysera. Jednak charakterystyczna estetyka Del Toro nie jest wyłącznie efektem jego własnej wyobraźni. Tak naprawdę wiele najsłynniejszych dzieł tego reżysera ma swoje korzenie w historii kina. Oto ulubione horrory Guillermo del Toro.
Nosferatu
Rozmawiam z Wzrok i dźwięk , Guillermo Del Toro wyjaśnił, że arcydzieło F.W. Murnau z 1922 r. Nosferatu , Jest ' prawdziwa symfonia strachu – i symfonia doskonałej wizualnej opowieści. Hipnotyczny charakter filmu wprawia widza w trans. ' Nosferatu , co było później przerobiony przez Wernera Herzoga jako Nosferatu Wampir To jest , to niemiecka ekspresjonistyczna opowieść o klasyku literackim Brama Stokera , Drakula . Jednak film był nieautoryzowaną i nieoficjalną adaptacją, co wyjaśnia zmianę tytułu.
Czarownica
Z pewnością jedną z bardziej eksperymentalnych pozycji na tej liście jest horror Benjamina Christensena z 1922 r. Czarownica , to dziwny rodzaj eseju, który łączy materiał filmowy w stylu dokumentalnym ze udramatyzowaną narracją, aby opowiedzieć historię czarów od średniowiecza po XX wiek. Reżyser opisuje film (via Kryterium ) Jak ' filmowy odpowiednik piekielnej ryciny Bruegla lub obrazu Boscha. Guillermo Del Toro twierdzi, że ten horror to „ dziwnie podniecający zapis grzechu i przewrotności, pełen zarówno lęku, jak i pragnień i ateistycznych przekonań, oraz potępienia przesądów chorobliwie zakochanych w swoim temacie. '
Frankensteina
Biorąc pod uwagę zainteresowanie Del Toro współczującymi potworami (jak widać w Kształt Wody I Piekielny chłopak ) nie jest zaskoczeniem, że klasyk horroru science-fiction Jamesa Whale’a, Frankensteina , to jeden z ulubionych filmów reżysera. Wydany w 1932 r., Frankensteina jest adaptacją gotyckiej powieści Mary Shelley z 1818 roku pod tym samym tytułem. Reżyser opisuje film jako opowieść” dotyka to samej istoty tego, kim jestem i wszystkiego, w co wierzę. Dodaje, że Znakomitemu oku i tonowi Whale'a towarzyszą występy Karloffa, które potrafią przekazać zarówno kruchość, jak i moc. To wyjaśnia, dlaczego Del Toro chciał stworzyć własny Frankensteina ; jednak projekt ostatecznie upadł z powodu zamiarów Universalu stworzenia wspólnego wszechświata.
Powiązane: Guillermo Del Toro jest teraz reżyserem, którym był Tim Burton
Dziwaki
Niesławny horror Toda Browninga sprzed premiery Code, Dziwaki , rozgrywający się na tle podróżującego cyrku, to kolejny z ulubionych filmów Del Toro. Zdaniem meksykańskiego reżysera Dziwaki Jest ' po wielu dziesięcioleciach nadal nie da się sklasyfikować. Wciąż chory, pokręcony, przewrotny i głęboko ludzki. Marynowane w słoiku z żółcią, zawiera pogląd Browninga na świat w najczystszej postaci. '
Wampir
Reżyser opisuje klasyczny film o wampirach Carla Theodora Dreyera z 1932 roku: Wampir , w przeciwieństwie do wcześniejszego klasyka Murnau, mówiącego: „ to jeden z dwóch filarów każdego filmu o wampirach, jaki kiedykolwiek powstał. Podczas gdy Dreyer zajmuje się sprawami duchowymi, film Murnau zawiera namacalny, fizyczny element zepsucia, który sprawia, że zło jest bezpośrednie i realne. '
Nieproszony
Jeden z mniej znanych tytułów na tej liście, „1944”. Nieproszony opowiada o zjawiskach paranormalnych, które nękają tajemniczy dom w Kornwalii, niedawno zakupiony przez brata i siostrę. Nieproszony był jednym z najbardziej dochodowych filmów roku i częścią fali filmów o tematyce nadprzyrodzonej, która zaczęła pojawiać się w latach czterdziestych XX wieku. Będąc na jego Karmazynowy Szczyt tournee prasowym, powiedział Del Toro IGN że film jest jego ulubionym, wyjaśniając, że „ W dużym stopniu wykorzystuje duchy w taki sam sposób, w jaki ja używam duchów, co jest dużym wyzwaniem. Reżyser rozwija, mówiąc: Używanie duchów jako czegoś strasznego i złego jest rzeczą łatwą. […] Jeśli traktujesz duchy neutralnie, aby zrobić z nich postacie, jest to bardzo trudne, a „The Uninvited” robi to w piękny sposób. „Jasne jest, jak ten film zainspirował Del Toro Karmazynowy Szczyt .
Oczy bez twarzy
Kultowy klasyk Georgesa Franju z 1960 roku, Oczy bez twarzy , wywarło również trwały wpływ na Guillermo Del Toro. Rozmawiam z Kryterium , reżyser opisuje film jako wspaniały, mroczny poemat. o kruchości i grozy. „Jego zdaniem Oczy bez twarzy zależy ' na wysublimowanych, niemal eterycznych obrazach, które oddają poczucie zagłady i straty: szalona, krucha miłość trzymająca się drogiego życia w wirze ciemności. '
Powiązane: Zwiastun Nightmare Alley pokazuje, że GDT będzie pretendentem do Oscara (ponownie)
Niewinni
Rozmawiając z Przewodowy Del Toro wymienił adaptację Jacka Claytona z 1962 roku Obracanie śruby wśród jego ulubionych horrorów. Niewinni dotyczy nawiedzenia dużej posiadłości, w której guwernantka ma za zadanie opiekować się dwójką dzieci. W przeciwieństwie do większości innych filmów z tej listy, Niewinni nigdy w pełni nie potwierdza istnienia w nim elementów nadprzyrodzonych, opierając się głównie na paranoicznej, psychologicznej atmosferze. Film zainspirował także Ariego Astera Dziedziczny .
Nawiedzanie
Kolejną historią o nawiedzonym domu, która wywarła wpływ na twórcę filmu, jest historia nawiedzonego domu Nawiedzanie , adaptacja klasycznego gotyckiego horroru Shirley Jackson z 1963 r. Roberta Wise’a, Nawiedzony dom na wzgórzu . Obydwa Nawiedzanie I Niewinni to thrillery o zjawiskach nadprzyrodzonych, które w dużym stopniu opierają się na psychologicznym aspekcie historii. W każdym przypadku twórcy filmu wykorzystują skomplikowane kadrowanie i pracę kamery, aby zaszczepić poczucie grozy, a nie jawnego horroru.
Jajko
Antologia horroru Kobayashiego Masaki z 1965 roku, Jajko , przedstawia cztery odrębne opowieści o duchach (tytuł dosłownie oznacza „historię o duchach”). Del Toro powiedział Kryterium swojej miłości do filmu, wyjaśniając to Jajko jest ciemny baśń, która jest jednocześnie niesamowicie straszna i niesamowicie piękna, z równą pasją opowiada o miłości i śmierci. Kierunek wizualny Kobayashiego jest niezwykle piękny, wykorzystując stylizowane dekoracje i żywe kolory.*
Kuroneko
Na jego Kryterium W pierwszej dziesiątce Del Toro wśród swoich ulubionych wymienia dwa filmy japońskiego reżysera Shindo Kaneto: Ojciec I Kuroneko . On mówi, ' Horror i pożądanie, śmierć i pożądanie idą w parze w Onibabie i Kuroneko, przewrotnym, spoconym podwójnym rachunku Kaneto Shindo. Według Del Toro „ to doskonałe bajki zakorzenione w japońskim folklorze, ale wyraźnie nowoczesne w podejściu do przemocy i seksualności. '
Powiązane: Ulica Koszmarów to prequel wyjaśnienia teorii kształtu wody
Egzorcysta
Biorąc pod uwagę liczbę historii o duchach na tej liście, nie jest zaskoczeniem, że klasyk Williama Friedkina, Egzorcysta , jest również jednym z ulubionych dań Guillermo Del Toro. Co ciekawe, jako dziecko Del Toro nie znalazł Egzorcysta straszny . ' Kiedy byłem dzieckiem, Egzorcysta nic mi nie zrobił. Ale potem zostałem rodzicem i stało się to niesamowicie przerażające, – wyjaśnił reżyser. Ma to sens, biorąc pod uwagę fakt, że horror Del Toro zawsze kręci się wokół silnych ludzkich emocji i powiązań, nie wydaje się on zainteresowany horrorem dla samego horroru.
Teksańska masakra piłą mechaniczną
Być może jednym z bardziej zaskakujących wyborów na tej liście jest Tobe Hooper Teksańska masakra piłą mechaniczną . Podczas gdy większość pozostałych filmów znajdujących się wśród ulubionych filmów Del Toro to albo klasyki gatunku, albo subtelne i klimatyczne thrillery psychologiczne, Teksańska masakra piłą mechaniczną z drugiej strony to film brutalny, znany ze swojej zmiennej pracy kamery i nihilistycznego tonu. Teksańska masakra piłą mechaniczną to także jeden z najbardziej realistycznych filmów na tej liście i jeden z niewielu, w których nie występuje element nadprzyrodzony.
Szczęki
Kolejnym klasykiem, który należy do ulubionych Guillermo Del Toro, jest Klasyczny thriller Spielberga , Szczęki . Podobnie jak Spielberg, Del Toro ma talent do przedstawiania ludzi otaczających potwora jako często bardziej złych niż same potwory. W Szczęki horror jest po prostu konsekwencją ludzkiego zaniedbania, korupcji i chciwości.
Obcy
Kolejnym filmem, który potrafił budować napięcie, zanim w pełni pokazał swojego potwora, był film Ridleya Scotta Obcy . W sensie, Obcy to także opowieść o nawiedzonym domu i nietrudno dostrzec, jak zawiły projekt otoczenia filmu i kultowy ksenomorf mogły wpłynąć na podejście Del Toro do projektowania zniewalających magicznych światów jego filmów.
Więcej: Labirynt Pana: wyjaśnienie historii i symboliki bladego człowieka