Tom Cruise od dziesięcioleci jest jedną z największych gwiazd filmowych na świecie, ale jak jego filmy wypadają przeciwko sobie? Oto każdy, w rankingu.
Tom Cruise to jedna z największych gwiazd filmowych na świecie, ale jak jego filmy plasują się od najgorszego do najlepszego? W obecnym wieku celebrytów i Hollywood można by argumentować, że prawdziwe gwiazdy filmowe z listy A tak naprawdę już nie istnieją. Z wysokobudżetowymi masztami studyjnymi, które są definiowane bardziej przez ich własność intelektualną niż aktorzy w nich występujący, jest bardzo niewiele postaci w branży filmowej, które mogą uczynić film wielkim hitem na podstawie samego nazwiska. Większość znanych nazwisk z ostatnich kilku dziesięcioleci albo zmniejszyła się ich siła kasowa, jak Will Smith, albo zdecydowała się odejść od hitowych tytułów na rzecz niezależnej pracy opartej na postaci, jak ma to miejsce w przypadku Brada Pitta. Godnym uwagi wyjątkiem od tego nowego stylu życia w Hollywood jest Tom Cruise.
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Thomas Cruise Mapother IV to niekwestionowany megagwiazda. W ciągu prawie 40 lat aktor umocnił swój status nie tylko jako jednego z najbardziej znanych ludzi na świecie, ale jako trwałej siły komercyjnej i krytycznej, której Hollywood już nie produkuje. Zaczynał od kawałków kawałków i kawałków zespołowych, ale szybko został wprowadzony na wyższe szczeble sławy serią głównych hitów, które przyniosły mu uznanie i rekordową siłę kasową. Przez całe lata 90. był absolutnie nietykalnym aktorem, którego nazwisko gwarantowało duże zyski i zainteresowanie publiczności na całym świecie. Nawet gdy ugruntował swoją pozycję jako rosnąca siła przebojów, wciąż zdobył nie mniej niż trzy nominacje do Oscara. Wszystko to, a dzięki małżeństwu z Nicole Kidman był połową przyjaznej tabloidom pary władzy.
W połowie 2000 roku reputacja Cruise'a została pokonana. Stał się bardziej publicznie głośny o swoim oddaniu głęboko kontrowersyjnemu Kościołowi scjentologii, skarcił psychiatrię i aktorkę Brooke Shields za stosowanie antydepresantów w wywiadach, a jego niezręczne publiczne okazywanie uczuć nowej żonie Katie Holmes zapewniło mediom dużo pożywienia dla kpina. Nagle Cruise został uznany za dziwnego, dziwacznego celebrytę, który nie miał kontaktu z masami i stał się bardziej znany z tego, że skakał na kanapie Oprah niż z ról filmowych. Podczas gdy Cruise nigdy nie odzyska świetnej reputacji, jaką miał u szczytu kariery, stał się bardziej akceptowany przez publiczność, gdy bardziej pochyla się nad swoją ekranową osobowością jako prawie niezwyciężoną siłą. Chociaż wyraźnie odszedł od tych prestiżowych ról, które uczyniły go ulubieńcem krytyków, jego skupienie się na ponadprzeciętnych tytułach akcji, w których wykonuje własne akrobacje, utrzymało go w oczach opinii publicznej i zdobył nowy legion fanów. . W wieku 58 lat Cruise przemienił się w najodważniejszą gwiazdę akcji epoki. Oto każdy film Tom Cruise, ranking.
42. Mumia
Mroczny wszechświat pozostaje jednym z najbardziej przezabawnych hollywoodzkich eksperymentów 2010 roku. Próba Universal, aby ponownie uruchomić swoją kultową serię potworów, gdy rozszerzony hitowy wszechświat w stylu Marvela rozbił się i spalił wraz z pierwszym filmem, Mumia . Film starał się połączyć papkowaty horror akcji ze znanym już modelem Toma Cruise'a, przedstawiającym dramatyczne akrobacje i dużo biegania. Efektem końcowym był całkowicie zaskakujący film, który byłby niezamierzony przezabawny, gdyby nie był tak nadęty i nudny. Ponura szara paleta kolorów w połączeniu z fabułą pochodną i wyczerpującą próbą stworzenia serii obejmującej wiele filmów, na której nikt nie dbał, jest absurdalnie kosztowną głupotą, której nikt nie uważał za dobry pomysł. Cruise jest również zły, ponieważ nijakie wiodący człowiek, a film rozpada się na kawałki, gdy próbuje zgiąć się, aby dopasować się do jego osobowości. Mumia nie miał powodu być filmem Toma Cruise'a na więcej niż jeden sposób i zatopił marzenia Universalu o rozszerzonym wszechświecie.
41. Lwy dla owiec
Na długo przedtem, zanim ktokolwiek zobaczył 2007 rok Lwy dla owiec , film został uznany za zdobywcę Oscara w trakcie tworzenia. Jak to możliwe, gdy zagrał Cruise u boku Meryl Streep i Roberta Redforda, z których ten ostatni również siedział na krześle reżysera? Wydawało się, że to ważny film, poruszający dramat polityczny o daremności trwającej wojny Ameryki na Bliskim Wschodzie. Zamiast tego publiczność dostała zbyt gadatliwe zajęcia z wiedzy o społeczeństwie, które mówiły dużo, ale nic merytorycznego. Zbudowany bardziej jak sztuka niż film, Lwy dla owiec przedstawia garstkę ludzi prowadzących długie i najwyraźniej przećwiczone rozmowy, które nie wydawałyby się nie na miejscu Spotkać prasę . Głoszenie chóru to jedno, a robienie tego tak nieudolnie to coś innego. Lwy dla owiec kończy się uczuciem parodii złej przynęty Oscara.
40. Niekończąca się miłość
Cruise zadebiutował w małej roli w 1981 roku Niekończąca się miłość , romantyczny dramat wyreżyserowany przez legendarnego Franco Zeffirelli, który stał się czymś w rodzaju worka treningowego popkultury dzięki tandetnej fabule i tandetnej piosence śpiewanej przez Dianę Ross i Lionela Richiego. Film niesławnie udaremnia powieść Scotta Spencera, z której jest adaptacją, zmieniając historię książki o ponurej obsesji w oklepany romans nastolatków, w którym prześladowanie jest aktem pasji. Jedyną zaletą filmu jest James Spader, który nadał całemu swojemu marnemu urokowi lat 80. bezcelową drugoplanową rolę. Nawet ci, którzy ukończyli Cruise, byliby usprawiedliwieni, gdyby pominęli ten.
39. Losin ’It
Zanim stworzył swoją kultową komedię erotyczną, Ryzykowny interes Cruise zagrał w znacznie mniej uznanym filmie Losin 'It , w którym grał nastolatka z lat 50., który wyrusza z przyjaciółmi w podróż do Tijuany, aby stracić dziewictwo. Chociaż widok Cruise u boku młodej Shelley Long i Jackie Earle Haley jest fascynujący, Losin ’It nie robi nic takiego, jak sto innych komedii erotycznych z lat 80. nie poszło lepiej.
38. Daleko i daleko
Tom Cruise i Nicole Kidman zostali bardzo źle obsadzeni jako biedni irlandzcy imigranci, którzy przeprowadzają się do Ameryki w poszukiwaniu szczęścia i ostatecznie uczestniczą w Cherokee Strip Land Run w 1893 roku. Odlegle i daleko jest z pewnością ładnie nakręcony, a reżyser Ron Howard ciężko dąży do starej szkoły melodramatu, podobnego do filmów Johna Forda z lat czterdziestych XX wieku, jest zbyt uproszczony i brakuje mu głębi, aby naprawdę zadziałał. Nie pomaga, że zarówno Cruise, jak i Kidman są obarczeni najgorszymi irlandzkimi akcentami związanymi z celuloidem. Cruise sprawdziłby się w znacznie lepszych rolach jako aktor, ale trudno jest uciec od tego, że po prostu wygląda zbyt czysto i bohatersko jak na taką rolę.
37. Koktajl
1988 Koktajl jest warunkiem wstępnym Bad Tom Cruise Movie. Utwardzony po premierze, ale wciąż wielki komercyjny sukces, film pokazał, jak Cruise potrząsa wieloma nieapetycznie wyglądającymi koktajlami, romansując z Elizabeth Shue. To może być najbardziej film z lat 80., jaki kiedykolwiek powstał i ma swój zły urok, ale ci współcześni krytycy nie kłamią o jego ogólnej pustce. Pierwotny scenariusz podobno zmienił się drastycznie, gdy pojawił się Cruise, zmieniając się z ponurego dramatu o kulcie celebrytów w to, co wyszydzał. Szkoda, bo Cruise najwyraźniej był w stanie wywiązać się z pierwotnych intencji opowieści.
36. Jack Reacher: Nigdy nie wracaj
Cruise zawsze był dziwnym wyborem, by zagrać Jacka Reachera, popularnego bohatera literackiego Lee Childa. W powieściach Reacher, były oficer wojskowy, który stał się zbrojnym włóczęgą, jest opisany jako wysoki na 6 stóp i 5 cali, mający ręce wielkości talerzy obiadowych i twarz, która wygląda jak „prezerwatywa pełna orzechów włoskich”. Mimo to pierwsza wycieczka Cruise'a jako postać wypadła wystarczająco dobrze, aby uzasadnić kontynuację, ale Nigdy nie wracaj jest tak boleśnie jedną nutą i takim krokiem w dół od swojego poprzednika, że nic dziwnego, że rozwijająca się seria została zatrzymana. W przypadku filmu o zgłoszonym budżecie 96 mln USD Jack Reacher: Nigdy nie wracaj wygląda dziwnie tanio, jak okazyjny thriller, który można znaleźć w wypożyczalni wideo w 1997 roku.
35. Krany
Dopiero drugi film o filmografii Cruise'a, Opukanie śledzi grupę uczniów szkół wojskowych, którzy przejmują budynek, aby uchronić go przed zamknięciem. Łatwo jest zobaczyć, jak ta koncepcja mogła zostać przekształcona w plik Domek dla zwierząt w stylu komedii, ale Opukanie traktuje siebie zbyt poważnie i spędza dużo czasu rozmawiając o honorze io tym, co to znaczy być bohaterem, z których żadna nie okazuje się zbyt skuteczna. Jest pewna nowość w tym, że Cruise w zasadzie gra postać Kevina Bacona Domek dla zwierząt gdyby miał dostęp do twardej amunicji, ale ta jest łatwa do pominięcia dla fanów Cruise'a.
34. Legenda
Rok wcześniej został megagwiazdą akcji Top Gun , Cruise zagrał w Legenda , Ridley Scott próbuje zrobić filmową fantazję, co? Blade Runner zrobił dla science-fiction. Podczas gdy film ma swoich kultowych fanów i może być słusznie chwalony za swoją grafikę, cienka jak papier historia i nijakie główni bohaterowie pozostawiają produkt końcowy w znacznie mniejszym stopniu niż suma jego części. To Cruise w jego najdrobniejszej, jeszcze nie charyzmatycznej postaci, w którą ewoluowałby przez nadchodzące lata, i nie ma uroku ani zaangażowania, które są wymagane, aby przyznać, że twarda postać czuje się żywa. Został wyrzucony z ekranu przez magnetyzm Tima Curry'ego jako diabła.
33. Ruchy w prawo
Kolejny wczesny tytuł w jego filmografii, Cruise otrzymał solidne, ale nie spektakularne recenzje za swój występ jako licealnego piłkarza, próbującego zdobyć stypendium, aby mógł uciec z biednego ekonomicznie małego rodzinnego miasta i ślepej pracy ojca i brata . Richard Corliss z Czas (przez Metacritic ) opisał film jako próbujący „aby udowodnić, że jest Flashdance piłki nożnej”. To zaskakująco doskonały opis tego, co ostatecznie jest pseudo-inspirującym dramatem, który w Hollywood wciąż jest tuzinem.
32. Rock of Ages
Wieloletni musical na Broadwayu Skała Wieków to teatralny odpowiednik odprężającej sesji karaoke w barze z lat 80., w którym kryje się sprośny, samoświadomy urok. Adaptacja filmowa z 2012 roku nie ma żadnego z tego tandetnego uroku. Jego przeniesienie na duży ekran wydaje się głuchy i pozbawiony życia dzięki przewidywalnym wyborom reżyserskim Adama Shankmana. To, co wydaje się czarujące na scenie, ląduje z hukiem na filmie, zwłaszcza biorąc pod uwagę, jak niewiele głównych gwiazd wydaje się być w stanie śpiewać te klasyczne rockowe kawałki. Rejs jest naprawdę zabawny w roli głównego Rockstara, nawet jeśli jego nucenie pozostawia wiele do życzenia. Za każdym razem, gdy pojawia się na ekranie, orzeźwiający widok niesławnego, intensywnego aktora puszcza luz i dobrze się bawi.
31. Kolor pieniędzy
Podczas gdy Cruise udostępnił górne płatności w Kolor pieniędzy , film jest niezaprzeczalnie gwiazdą dla jego współpracownika, legendarnego Paula Newmana, który wcielił się ponownie w rolę Szybkiego Eddiego Felsona z Hustler . Film istniał głównie po to, by ostatecznie zdobyć Newmana jego długo oczekiwanego Oscara i wszyscy zaangażowani zdawali się to rozumieć. Pomimo obecności Martina Scorsese na pokładzie jako reżysera, film wydaje się być bardzo liczbowy, pomimo niekończącej się charyzmy Newmana, z której Cruise mocno zapożyczyłby w miarę rozwoju jego własnej kariery.
30. Days of Thunder
Premiera Dni piorunów miał być bardzo ważnym wydarzeniem. Rejs ponownie się połączył Top Gun reżyser Tony Scott i potężny duet producentów tego filmu, Don Simpson i Jerry Bruckheimer, i to był film, w którym Cruise poznał Nicole Kidman. Film nie był komercyjnym rekordzistą, na który mieli nadzieję, że będzie, ale Dni piorunów nieumyślnie ustanowił tworzenie Roger Ebert jest formułą dla The Tom Cruise Picture. W tym sensie, pomimo swoich wad - jawnie sacharynowej narracji, złego dialogu, pochodnej potrawy - film jest kluczowy w ewolucji Cruise'a jako gwiazdy. Dni piorunów najbardziej cieszy się jako kapsuła czasu nie tylko z 1990 roku - w tym z muzyką wokalisty Whitesnake - ale z epoki kina, która stała u progu ogromnych zmian, z których wiele poprowadziłby sam Cruise.
29. Vanilla Sky
To mówi coś o komercyjnej potędze Cruise'a w 2001 roku, że mógłby zagrać w remake'u dziwacznego hiszpańskiego thrillera science fiction, który otrzymał przeciętne recenzje i wciąż ma na całym świecie dochód przekraczający 200 milionów dolarów. Waniliowe niebo nie jest tak dobry, jak film, z którego pochodzi, Otwórz oczy ale jest też zbyt pomieszany tematycznie, by stanąć na własnych nogach. Nie można winić ambicji reżysera Camerona Crowe'a, ale jego zasięg znacznie przekracza jego możliwości, nawet przy silnej obsadzie, w której znajduje się kradnąca scenę Cameron Diaz. Film ma jednak kilka zdumiewających momentów, takich jak wciąż niepokojący widok opuszczonego Times Square.
28. Misja: Niemożliwe 2
Chociaż był to nadal najbardziej dochodowy film 2000 roku, druga odsłona Niewykonalna misja franczyza jest słabym punktem serii. Reżyser John Woo wnosi do projektu wiele ze swojego typowego bombardowania, co pasuje do samoświadomego absurdu tych filmów, ale M: I2 jest bardziej pustym doświadczeniem niż to, co było przed i po. Dougray Scott jest najmniej groźnym złoczyńcą w serii i chociaż akcja pozostaje imponująca, w filmie nie ma nic innego, co by ją trzymało na uwięzi. To wszystko i zawiera muzykę Limp Bizkit.
27. Rycerz i dzień
2010 Rycerz i dzień zajmuje każdy obrót, jakiego się od tego spodziewasz. To filmowy odpowiednik waty cukrowej: zabawny, ale całkowicie frywolny, nawet jeśli Cruise daje z siebie wszystko jako niejasno obłąkany tajny agent uciekający przed CIA. Ma na celu nawiązanie do komediowych komiksów z komedii romantycznej Szarada lub Romancing the Stone ale chemia Cruise'a z Cameronem Diazem działa lepiej w kategoriach czysto platonicznych. Są tu emocje, a reżyser James Mangold może kręcić takie filmy we śnie, ale nie ma w tym nic szczególnie wyjątkowego ani intrygującego Rycerz i dzień , zwłaszcza jeśli porównać to z mnóstwem lepszych filmów w filmografii Cruise'a, które trzymają się podobnej linii.
26. Zapomnienie
Jeśli chodzi o czystą estetykę, Zapomnienie jest cudem. Nic dziwnego, biorąc pod uwagę, że reżyser Joseph Kosiński zadebiutował równie bogato wizualnie TRON: Dziedzictwo . Jego widok przyszłej Ziemi zdewastowanej przez wojnę z kosmitami, niemal wyblakłej na biało przez cierpienie, wygląda wspaniale w praktycznie każdej scenie. Poza tym jednak sam film jest sprawą dużo słabszą. Ogólnie rzecz biorąc, jest to nadal niezwykle przyjemne, a praca Cruise'a nad całkowicie oryginalnym filmem science fiction w czasach, gdy franczyzy są królem, jest prawdziwą zaletą. Kiedy robi się o krok od bycia kolejnym hollywoodzkim filmem, Zapomnienie ożywa, ale nie zdarza się wystarczająco blisko przez dwie godziny.
25. Valkyrie
Obsada Cruise'a w roli pułkownika Wehrmachtu Clausa von Stauffenberga, jednego z czołowych członków nieudanego spisku 20 lipca 1944 r., Mającego na celu zamordowanie Hitlera, w filmie Bryana Singera Walkiria spotkał się z poważnymi kontrowersjami. Choć rzeczywiście wykazywał silne podobieństwo do pułkownika, nadal czuł się zbyt klasycznie jak na Amerykanina. Trudno zapomnieć, że oglądasz Toma Cruise'a, mimo że reszta filmu pozostaje fascynująca i płynnie skonstruowana, przy wsparciu solidnej obsady, w skład której wchodzą Bill Nighy, Kenneth Branagh, Carice van Houten i Eddie Izzard.
24. Tropic Thunder
Po tym, jak jego pro-scjentologiczne krucjaty zobaczyły, że jego publiczna reputacja została pokonana, Cruise odzyskał bardzo potrzebną dobrą wolę, przyjmując małą, ale przezabawną rolę w filmie Bena Stillera. burza tropikalna . Z ciężkim brzuchem i tandetną fryzurą Cruise ma piłkę jako Les Grossman, obskurny kierownik studia, który nie tylko zasługuje na swoje imię. Najlepsze momenty filmu przychodzą, gdy bezlitośnie wyśmiewa najgorsze ekscesy Hollywood i gigantyczne ego, które nim kierują, ale zbyt często film jest przytłoczony dużym budżetem i musi pokazywać pieniądze na ekranie w każdym możliwym momencie .
Tropic Thunder: Dlaczego Blackface RDJ nie było kontrowersyjne
23. Jack Reacher
Pomimo oczywistego błędnego rzucenia, Cruise po raz pierwszy pojawił się jako Jack Reacher dzięki połączeniu żwawości, skupienia i chęci drastycznego zmniejszenia własnego uroku. Mimo to trudno jest przezwyciężyć, jak bardzo kiepski rejs jest dla Reachera, mimo że pracuje po godzinach, aby tak się stało. Przynajmniej otaczający go dramat jest wystarczająco ekscytujący, a fascynującym złoczyńcą płaci nikt inny jak legendarny reżyser Werner Herzog.
22. Misja: Niemożliwe III
W 2006 roku Misja: niemożliwe III , wydawało się, że franczyza wkracza w solidną formułę, którą może wydoić na niekończące się przyszłe raty. Akcja jest bombastyczna, fabuła absurdalna, a rozszerzona narracja Ethana Hunta daje mu miejsce na bardzo potrzebną emocjonalną motywację. Współczesna krytyka stwierdziła, że film wydawał się nieaktualny w następstwie rosnącej popularności Jasona Bourne'a i restartu Jamesa Bonda, ale z perspektywy czasu wydaje się to niesprawiedliwe dla W: 3 . Wiara Cruise'a w główną rolę jest uderzająca, a włączenie naprawdę niepokojącego Philipa Seymoura Hoffmana jako najnowszego złoczyńcy podnosi film ponad jego bezpośredniego poprzednika. Jednak od tego momentu sytuacja uległa poprawie dla serii.
21. Firma
W latach 90. adaptacje thrillerów prawniczych Johna Grishama stały się gorącą walutą w Hollywood i 1993 roku Przedsiębiorstwo był kluczowy w urzeczywistnianiu tego trendu. Cruise wciela się w Mitcha McDeere'a, obiecującego prawnika podatkowego z wykształceniem Harvard, z ogromnymi ambicjami, który marzy o pracy na Wall Street i zbiciu fortuny. Plany te stają się skomplikowane, gdy odkrywa dowody masowych oszustw podatkowych i prania brudnych pieniędzy, które dotyczą jednej z najbardziej śmiercionośnych rodzin przestępczych w Ameryce. Przedsiębiorstwo to rodzaj solidnych, klasycznych thrillerów na sali sądowej, których przemysł już nie robi (lub odchodzi do programów telewizyjnych, takich jak Prawo i porządek .) Główna rola jest tak naturalna dla Cruise'a, który emanuje poziomem złotej ery wiodącej energii, która stała się jego chlebem powszednim jako gwiazdy filmowej. Jest szczery, ale zarozumiały, zdeterminowany, ale z niezaprzeczalną nutą idealizmu pomimo swojego początkowego cynizmu.
20. Ostatni samuraj
W dzisiejszych czasach dramaty historyczne nie mogą być traktowane jak wielkogabarytowe samochody gwiazd, więc jest coś niemal klasycznie pociągającego w obejrzeniu nagłówka Cruise'a z 2003 roku. Ostatni samuraj , pięknie oprawiona opowieść o kapitanie Stanów Zjednoczonych wynajętym, by pomógł zlikwidować samurajów, którzy w końcu zmieniają strony w trakcie westernizacji Japonii. Reżyser Ed Zwick stara się znaleźć dla swojego filmu bardziej zniuansowany grunt niż poprzednie amerykańskie przedstawienia historycznej Japonii i kręci pięknie skomponowane sceny akcji. Dbałość o szczegóły estetyczne zapiera dech w piersiach, podobnie jak nominowany do Oscara występ Kena Watanabe. Mimo to film stara się uciec od głęboko osadzonego kontekstu społeczno-kulturowego, padając ofiarą tropu Białego Zbawiciela, a także jawnie romantycznego spojrzenia na samuraja, z którym nie zgadzało się wielu japońskich krytyków.
19. Wykonane w Ameryce
Douga Limana Wyprodukowano w Ameryce była próbą połączenia szorstkiego antybohatera w stylu lat 70. z typowym flash-hukiem z filmu Toma Cruise'a. To zaskakująco działa. Cruise gra Barry'ego Seala, pilota komercyjnych linii lotniczych, który został przemytnikiem narkotyków dla dużego kolumbijskiego kartelu. Cruise od dawna przestał nawet próbować bagatelizować swoją moc gwiazdy w jakiejkolwiek roli, w której się znajduje, i zamiast tego przylega materiał do swojej niepowtarzalnej siły osobowości, i okazuje się, że jest uderzająco odpowiedni dla Wyprodukowano w Ameryce , gdzie jego trwały chłopięcy urok dobrze współgra z koksową desperacją mężczyzny, który stanął mu na drodze.
18. Misja: niemożliwe
Wątpliwe jest, aby ktokolwiek był zaangażowany w długo oczekiwany remake klasycznej serii szpiegowskiej z lat 60 Niewykonalna misja wiedział, jakie jasne i zaskakująco trwałe dziedzictwo pozostawi po sobie. W tamtym czasie film był dla Cruise'a po prostu innym sposobem na napinanie mięśni A-List i ożywienie serialu, który kochał jako dziecko. W porównaniu z tym, co nastąpiło później, film Briana De Palmy jest dramatem szpiegowskim o znacznie mniejszej skali, z największymi emocjami pochodzącymi z mikro-momentów, takich jak kropla potu lub akwarium. To najbardziej tradycyjny thriller w całej grupie, ze zdrową porcją czerwonych śledzi, błędnego kierunku i niekończących się podwójnych przejść, ale jest też odpowiednio oszołomiony, o czym świadczy ostatni pościg z udziałem pociągu i helikoptera.
17. Wojna światów
To było genialne dla Stevena Spielberga obsadzenie Cruise'a w roli everymana w jego adaptacji H.G. Wellsa Wojna światów . Nawet gdy jest największą gwiazdą na planecie u szczytu sławy, udaje mu się poczuć boleśnie prawdziwy jako samotny ojciec, którego odłączenie od dzieci jest zwiększone podczas inwazji obcych. Nie jest bohaterem z planem i nie ratuje dnia. Po prostu musi przeżyć, nawet jeśli oznacza to odrzucenie lepszej oceny. Wojna światów pozostaje jednym z najlepszych przedstawień paranoi po 11 września 2000 roku w amerykańskim społeczeństwie i stanowi druzgocąco ostry komentarz na temat ostatecznej daremności toczącej się wówczas wojny z terroryzmem. Niestety, nie udaje mu się wytrzymać lądowania, a to rozczarowanie nadal jest jednym z ciemniejszych punktów w filmografii Spielberga.
16. Kilku dobrych ludzi
Adaptacja sztuki Roba Reinera przez prekursora Zachodnie skrzydło Aaron Sorkin jest teraz parodią popkultury dzięki niekończącym się cytowanym momentom, takim jak: - Nie możesz znieść prawdy. Wiele wyśmiewanych chwil Kilku dobrych ludzi nie rób nic, aby stłumić jego werwę, zwłaszcza na poziomie scenariusza. Cruise i Jack Nicholson to ognisty duet naprzeciw siebie na sali sądowej. To prosta historia opowiedziana niesamowicie dobrze i długo pozostaje w wyobraźni, nawet po wbiciu w ziemię zwięzłych jednopłaszczyznowych. Cruise tak dobrze pasuje do tego stylu dialogów w spitfire, że nie można się powstrzymać od zastanawiania się, dlaczego nie robi takich filmów częściej.
15. Mission: Impossible - Ghost Protocol
Do czasu Niewykonalna misja franczyza rozszerzyła się poza trylogię, Cruise i firma wydawały się zbyt gotowe, aby zmienić swoją wypróbowaną i przetestowaną formułę aż do jedenastu. Jeśli chodzi o niezafałszowany spektakl, Ghost Protocol zasygnalizował nowy wiek Niewykonalna misja , jeden na taką skalę i ambicję, że nie sposób było się powstrzymać od zastanawiania się, jak, do cholery, Cruiseowi uszło na sucho. Rejs pokonujący Burj Khalifa, najwyższy budynek na świecie, jest być może idealnym momentem dla franczyzy: nieznośnie napięty, niezwykle imponujący pod względem technicznym i wciąż przyjemnie głupi, z Cruise'em wnosi cenną, udręczoną energię do jego coraz bardziej niezwyciężonego Ethana Hunt .
14. Outsiders
Cruise był mocno definiowany przez całą swoją karierę dzięki swojej zgrabnej i dopracowanej osobowości, więc pozostaje czymś zaskakującym zobaczyć, jak wygląda tak szorstko na krawędziach i ledwo gotowy na premierę w Obcy . Na podstawie powieści S.E. Hinton, opublikowany, gdy autor miał 18 lat, i wyreżyserowany przez Francisa Forda Coppola, dramat o grupie twardych nastolatków z niewłaściwej strony torów zawierał prawdziwy rząd młodych talentów prawdziwego mordercy: Cruise, Matt Dillon, Rob Lowe , Patrick Swayze i Emilio Estevez, żeby wymienić tylko kilku. Cruise wyróżnia się niewielką rolą i jest to prawdopodobnie jeden z ostatnich momentów w jego karierze, w którym mógł uciec od grania tego rodzaju postaci ulicznego szczura. Film jako całość jest znakomitą adaptacją powieści, która uchwyciła naturalistyczne podejście do narracji, a także sposoby, w jakie młodzi ludzie wchodzili ze sobą w interakcje w tym czasie. To z pewnością jeden z bardziej niedocenianych wysiłków Coppoli.
13. Rain Man
Dustin Hoffman może odegrać bardziej soczystą rolę w tym dramacie o handlarzu i jego autystycznym, uczonym bracie, który pochłonął wszystkie Oscary w tym roku, ale z perspektywy czasu to Cruise ma znacznie trudniejszą rolę do odegrania. Jako Charlie Babbitt, samolubny palant, który wielokrotnie manipuluje swoim bratem i zmusza go do różnych planów, Cruise musi podążać niezwykle wyuczoną linią między bezdusznością a chłodem. Jest zdesperowanym człowiekiem, napędzanym gniewem i urazą, który musi nauczyć się dbać o kogoś innego niż siebie. W niepowołane ręce Rain Man stałoby się czymś o wiele bardziej sacharynowym lub niezrównoważonym. W obecnej sytuacji czysta siła podwójnego zespołu Cruise-Hoffmana przenosi prawdziwe człowieczeństwo do tego jawnie już znanego stylu dramatu. Cruise już wcześniej udowodnił, że jest aktorem dramatycznym, ale Rain Man pokazał, że może to zrobić, pozostając nadal gwiazdą filmową najwyższej klasy.
12. Jerry Maguire
Wydany w tym samym roku co pierwszy Niewykonalna misja film, jeden-dwa uderzenie tego i Camerona Crowe'a Jerry Maguire sprawiło, że rok 1996 był oficjalnym ukoronowaniem Cruise'a na Króla Hollywood. Jest to tak blisko, jak Cruise zdołał zrobić tradycyjną komedię romantyczną, a on doskonale radzi sobie w roli oszołomionego urokiem agenta sportowego, który nabiera sumienia i stara się to zrobić sam, w towarzystwie swojej gwiazdy i świecącej Renée. Zellweger. Cruise jest naprawdę zabawny jako facet, który jest przyzwyczajony do jeżdżenia na łyżwach przez życie na czystej charyzmie, ale teraz nieustannie jest na skraju utraty jej, próbując zebrać razem nowe życie i karierę. Cameron Crowe nigdy tak naprawdę nie był na szczycie tego filmu (chociaż Prawie sławny zbliżył się), a Cruise rzadko był znowu tak kochany.
11. Misja: Niemożliwe - Rogue Nation
Jedną z najważniejszych relacji współpracy Cruise'a była współpraca ze scenarzystą i reżyserem Christopherem McQuarrie, z którym Cruise po raz pierwszy pracował nad Walkiria . McQuarrie zrobił kilka niewymienionych zmian Ghost Protocol przed wkroczeniem, aby wyreżyserować jego sequel. Jak dotąd jest jedynym reżyserem, który nakręcił więcej niż jednego Niewykonalna misja movie, znacząca zmiana tempa dla serii, która była coraz bardziej definiowana przez chęć zmiany twórców filmowych z każdym nowym filmem. Najwyraźniej Cruise i McQuarrie dogadują się, jeśli chodzi o dalsze eskapady Ethana Hunta. Rogue Nation , numer pięć w serii, poprawia pracę postaci, dalej rozwija podstawowy zespół i jest tak wypełniony porywającymi momentami, które mogłyby z łatwością wypełnić kilka kolejnych filmów. Scena operowa jest naprawdę wyjątkowa, w dużej mierze dzięki wprowadzeniu Rebeki Ferguson jako femme fatale z niespodzianką. Z Rogue Nation , wydawało się, że seria osiągnęła nowy szczyt. Niewielu fanów wiedziało, że najlepsze dopiero nadejdzie.
10. Raport mniejszości
Pierwsza współpraca Cruise'a ze Spielbergiem wydaje się być dość typowa dla nich obojga na powierzchni: thriller akcji z mnóstwem zwrotów akcji, zwrotów akcji i scenariuszy do zdumienia. Raport mniejszości jest jednak o wiele bardziej śliskim stworzeniem, fascynująco paranoidalną opowieścią science fiction o wolnej woli kontra determinizm, która ostro oddaje nieskończone ograniczenia życia w świecie nieustannego nadzoru i obezwładnionej policji. Cruise ma szansę wprowadzić bardziej tragiczne warstwy do swojego tradycyjnego łuku bohatera akcji (i dużo biegnie, co zawsze jest ekscytujące), a Samantha Morton oferuje jeden z najbardziej interesujących i pomijanych występów w każdym filmie Spielberga.
9. Ryzykowny interes
Film, który w pełni wprowadził Cruise'a wśród mas, Ryzykowny interes jest jedną z najlepszych z długiej serii komedii erotycznych, które przeniknęły krajobraz popkultury lat 80. Nietrudno zrozumieć, dlaczego film wypuścił Cruise na wyższe szczeble Hollywood. Jako obiecujący student, który stał się przedsiębiorczym-slash-alfonsem, jest niszczycielsko czarujący w sposób, w jaki mogą być tylko nastoletni chłopcy w filmach. Jego przemiana w typ faceta, który zamienia swój rodzinny dom w burdel, jest przebiegłą satyrą na rosnącą chciwość, to dobra kultura, która miała całkowicie zdefiniować lata 80. Ryzykowny interes pozostaje głęboko problematyczny - sposób przedstawiania transpłciowych kobiet i prostytutek jest, delikatnie mówiąc, z tamtych czasów - ale biorąc pod uwagę czyste znaczenie w narracji zawodowej Cruise'a, nie można tego przeoczyć. Kilka chwil definiuje Cruise'a jako megagwiazda tak bardzo, jak wślizguje się do pokoju w swoich majtkach i rozpiętej koszuli, naśladując „Old Time Rock and Roll”.
8. Magnolia
Chociaż nawet reżyser Paul Thomas Anderson przyznaje teraz, że lata 1999 Magnolia jest zbyt długi - i próbuje cierpliwości nawet zagorzałych fanów PTA przez gigantyczne 188 minut - pozostaje zdumiewającym arcydziełem ambicji i emocji. Niemal operowa w skali, ta mozaikowa opowieść o połączonych ze sobą postaciach szukających sensu w swoim życiu waha się między klasycznym hollywoodzkim melodramatem a biblijną alegorią w sposób, który tylko Anderson mógł kiedykolwiek osiągnąć. Rejs gra Franka T.J. Mackey, podrywacz, którego poruszające, ale głęboko mizoginistyczne przemówienia irytują mężczyzn, którym sprzedaje swoje metody. Jego pełne wulgaryzmów przemówienie wprowadzające jest jednym z najlepszych momentów Cruise'a jako aktora, a tym bardziej jest to lepsze dzięki kontrastowi, w którym powoli rozpada się w kolejnego faceta, który zmaga się z problemami swojego tatusia.
7. Zabezpieczenie
Cruise gra wielu bohaterów i zrobił więcej, niż tylko przyzwoity udział w antybohaterach, ale jeśli chodzi o pełnowymiarowych złoczyńców, znacznie trudniej jest ich znaleźć w jego filmografii. Szkoda, bo Michael Mann's Dodatkowy , który widzi go w roli zabójcy o zimnym sercu, oferuje mu jedną z jego najbardziej mięsistych ról do tej pory. Niewielu reżyserów tworzy z Los Angeles noir tak umiejętnie jak Mann i Dodatkowy to taki, który wydaje się znajomy, ale całkowicie obcy, gdy Jamie Foxx prowadzi taksówkę przez miasto, pomagając zrealizować plan Cruise'a. Cruise i Foxx są razem naelektryzowani, a ich gra w kotka i myszkę zapewnia najbardziej ekscytujące emocje w filmie. To nie jest na poziomie Ciepło , Arcydzieło Manna, ale Dodatkowy jest podobnie doskonały w sposobie, w jaki odmładza coś, co mogłoby być bieżnikowaniem kilkunastu innych historii o podobnych działkach w świeży i niepokojący produkt końcowy.
6. Wywiad z wampirem
Kiedy Cruise został ogłoszony jednym z dwóch głównych bohaterów długo oczekiwanej adaptacji pierwszej książki z niezwykle wpływowych Kronik wampirów Anne Rice, fani zbuntowali się z powodu tego, co było postrzegane jako skandaliczny przykład niewłaściwego nadawania w Hollywood. Nawet sama Rice publicznie potępiła ten wybór. Nie myli się: praktycznie pod każdym względem Cruise myli się w roli Lestata, a mimo to jest genialny w finalnym produkcie. Mimo wszystko jest doskonały jako zarozumiały książę wampirów w przepięknej wyobraźni Neila Jordana o głęboko namiętnej książce Rice'a. Film jest prawie tak bogaty jak powieść, chlubiąc się wzmożonym emocjonalnym i stylistycznym szaleństwem tej historii o wampirach zmagających się z tajemnicą życia wiecznego. To, co sprawia, że film się śpiewa, to sprytne zrozumienie samego Lestata przez Cruise'a: to okrutny chochlik, ale taki, którego zapał do życia jest zaraźliwy, nawet gdy morduje bezkarnie i tańczy ze zwłokami. Szkoda, że nigdy nie widzieliśmy go ponownie w roli w kolejnych powieściach.
5. Edge of Tomorrow
Jak na aktora tak silnie zdefiniowanego przez ich chłód i niewzruszoną sprawność akcji, Cruise jest najbardziej pociągający, gdy gra mężczyzn, którzy wydają się nieustannie zdumieni otoczeniem . Edge of Tomorrow jest najbardziej ekscytującą i zabawną wersją tego tropu, w której Cruise gra żołnierza zmuszonego do życia (i śmierci) w kółko tego samego dnia, podczas gdy on próbuje dowiedzieć się, dlaczego utknął w tej irytującej pętli czasu. To niesamowite, ile humoru i pomysłowości wydobywa się z tego powtórzenia, a Cruise jest umiejętnie dopasowany do Emily Blunt, która gra jedną z najlepszych bohaterek akcji ostatniej dekady. Wspaniale jest widzieć, jak Blunt gra stoickiego, twardo ugryzionego bohatera wojennego, podczas gdy Cruise jest niezdarnym tchórzem, który nieustannie potrzebuje ratunku (lub kuli w głowę).
4. Top Gun
Łatwo jest krytykować błędy Top Gun , film, który ugruntował status Cruise'a jako gwiazdy chwili i dającej się przewidzieć przyszłości. Czy to tandetne? Oczywiście, ale reżyser Tony Scott jest zdeterminowany w swoim zaangażowaniu w tę wysokooktanową historię męskiej więzi na tle niekończącej się rywalizacji kultury amerykańskiej armii. To rzadki film, który celebruje swoją pawie dumną i głęboko zseksualizowaną wersję męskości, nigdy nie popadając w krzykliwą mizoginię, a romans Cruise'a z Kelly McGillis jest jednym z najbardziej obciążonych chemią par w jego karierze. Wszystkie te bardziej tandetne chwile są teraz jak chwalebna kapsuła czasu samoświadomej przyjemności, w tym te zawrotne, homoerotyczne mecze siatkówki, w których Kenny Loggins śpiewa „Playing with the Boys”. Ten jeden-dwa-trzy uderzenia Scotta, Dona Simpsona i Jerry'ego Bruckheimera całkowicie przedefiniowałby oblicze kina lat 80. w sposób, który rezonuje nawet w 2020 roku. Same sceny z powietrza pozostają elektryzujące. Jest powód, dla którego prawie 25 lat później Cruise tak bardzo chciał wrócić do Maverick na nadchodzące wydarzenia Top Gun dalszy ciąg. Już ich tak nie robią, ale być może Top Gun: Maverick może spowodować dwukrotne uderzenie pioruna.
3. Oczy szeroko zamknięte
Współcześni krytycy ostatniego filmu Stanleya Kubricka wydawali się tym niemal rozczarowani Oczy szeroko zamknięte nie był bardziej ponury dramat erotyczny ani przynajmniej słabo zawoalowany fanfiction Cruise / Kidman. Wielu wyśmiewało to jako zimne i rozczarowująco nieseksowne, pozornie zapominając, że to oderwane i tępe podejście do tematu relacji i obsesji było całym celem. W kontekście potężnej kariery Cruise'a wydaje się to szczególnie intrygujące. Jest to poziom twórczej i osobistej odwagi, do którego rzadko dąży w swojej pracy w dzisiejszych czasach, chociaż nie można go winić za to, że nie chce powtórzyć dramatu tworzenia Oczy szeroko zamknięte (sesja trwała ponad 400 dni). Nawet przy niespiesznym tempie 159 minut jazdy Kubrick utrzymuje lodowaty niepokój, który jest z kolei pierwotny i kliniczny. Rzadki jak na hollywoodzki film na taką skalę iz tak głównymi aktorami w roli głównej, jest to film, który traktuje seks całkowicie poważnie. Nawet wtedy chodzi mniej o seks, niż o władzę, i to niemalże mityczne gromadzenie władzy. Od tego czasu pojawili się krytycy Oczy szeroko zamknięte a teraz doceń to za oczywiste arcydzieło, jakim jest.
2. Urodzony 4 lipca
Cruise zdobył pierwszą ze swoich trzech nominacji do Oscara dzięki swojej przemianie jako Ron Kovic w poruszającym dramacie biograficznym Olivera Stone'a Urodzony 4 lipca . Kovic, były weteran Wietnamu, który stał się działaczem antywojennym, zostaje powołany do życia przez Cruise'a w swoim najlepszym dramatycznym wykonaniu. Jest pełen pasji, wściekły i często cierpiący na widok człowieka, który przechodzi od idealistycznego patrioty do wściekłego weterana do prawego działacza dręczonego przeszłością. Jak przystało na film Stone, jest to zaciekła sprawa polityczna, ale taka, która nigdy nie poświęca swojego człowieczeństwa na rzecz histrionics. Kamienne pasy obnażają mit wojny jako chwalebnego czynu, ukazując nie tylko jej barbarzyńską rzeczywistość, ale także błyszczącą fantazję sprzedaną naiwnym młodym mężczyznom przez oszukańczy system polityczny. Cruise historycznie zachowywał się bezpiecznie jako gwiazda filmowa, pomijając kilka godnych uwagi wyjątków, ale pozostaje to jego najodważniejszy i najbardziej radykalny projekt, który nie stracił nic ze swojej siły przez trzy dekady od jego premiery.
1. Misja: Niemożliwe - Fallout
Szósta i, w chwili pisania tego utworu, najnowsza Niewykonalna misja Film wydaje się być kulminacją nie tylko 25 lat tej serii, ale 40 lat kariery aktorskiej Toma Cruise'a. Wszystko po prostu działa Opad , cała operacja oparta na szczegółach i wyrafinowaniu szwajcarskiego zegarka. Pomimo zawrotnego wzrostu poprzeczki Rogue Nation , sceny akcji są tutaj jeszcze bardziej zadziwiające. Ani jedna chwila filmu nie zostaje zmarnowana i zachowuje swój dowcip i żywioł nawet po pięciu filmach i po tylu latach zmian. Sam Cruise ma niezrównaną formę, wnosząc do Ethana Hunta odrobinę poruszonej ludzkości i ciepło w jego przekomarzaniu się z jego silnie ugruntowaną drużyną. Nie chodzi tylko o to Misja: Niemożliwe - Fallout to najlepszy film Toma Cruise'a, uosobienie tego, za czym się opowiada i dlaczego ludzie nadal go kochają pomimo całego dramatu: może to być jeden z najlepszych filmów akcji, jakie kiedykolwiek nakręcono.