Klasyczna powieść Jane Austen Emma został dostosowany do wielu filmów, niektóre większe niż inne. Co kilka lat Hollywood wraca do gorsetowego świata Regency England, aby wskrzesić jedną z odważnych, kapryśnych bohaterek Jane Austen – przy czym ostatnia wystawna renowacja dotyczy wersji Autumn de Wilde, Emma (2020), z Anyą Taylor-Joy w roli urzekającej dyrygentki romantycznej ruiny. To klasyczna opowieść o dumie, przywilejach i jednej nieodparcie sympatycznej bohaterce.
Opublikowany w 1815 r., Emma opowiada historię 21-letniej Emmy Woodhouse, bogatej, ale znudzonej bywalczyni towarzystwa, która odrzuca ideę małżeństwa, ale czerpie wielką dumę i przyjemność ze sztuki kojarzenia. Emma mieszka w domu ze swoim starzejącym się ojcem, wtrącając się w sprawy miłosne i odrzucając wskazówki swojego cennego przyjaciela i szwagra, George'a Knightleya. Kiedy próżność i snobizm przesłaniają dobre intencje Kupidyna, Emma odkrywa, że jej głupie intencje wprawiły w ruch szekspirowski labirynt błędnych emocji, pożądania i bólu serca dla jej przyjaciół i ukochanych - i, co najbardziej zaskakujące, dla niej samej.
Powiązane: Dlaczego Alicia Silverstone nie chciała zagrać w Clueless
Chociaż Austen opublikowała tylko sześć powieści w swojej karierze literackiej, wszystkie doczekały się pełnych szacunku adaptacji; I Emma pozostaje jednym z jej najbardziej ukochanych i adaptowanych dzieł (w tym wiele seriali telewizyjnych BBC, ostatnio w 2009 roku z Romola Garai w roli tytułowej). Każde pokolenie ma swoją ulubioną wersję historii Austen i wybiera jedną Emma adaptacja filmowa nad inną nie jest łatwym zadaniem dla fanów. Poniższy ranking bierze pod uwagę wiele czynników, w tym portrety aktorów, reżyserię i produkcję filmową, innowacyjność oraz ogólny sukces w przenoszeniu motywów i dowcipów Austen na duży ekran. Oto wszystkie adaptacje filmowe Austen Emma , w rankingu od najgorszego do najlepszego.
5. Aisha Rajshree Ojhy z 2010 roku
Zdecydowanie najmniej znany Emma adaptacja filmowa, przynajmniej wśród anglojęzycznej publiczności, przypada na lata 2010-te Aisza , bollywoodzka produkcja. Wyreżyserowane przez Rajshree Ojhę, Aisza jest trochę dziwnym zwierzęciem, jeśli chodzi o filmy Emmy, ponieważ tak naprawdę nie jest adaptacją historii Austen w bardziej bezpośrednim znaczeniu tego słowa. Zamiast, Aisza jest w zasadzie indyjskim remake'iem bezradny i ma bardzo bliskie podobieństwa do westernowego hitu z 1995 roku. Główna bohaterka, młoda kobieta o imieniu Aisha Kapoor (w tej roli Sonam Kapoor), jest wyraźnym zastępcą Cher granej przez Alicię Silverstone, wraz z jej zamiłowaniem do bycia swatką.
Oczywiście bollywoodzkie przeróbki amerykańskich filmów nie są niczym nowym iz pewnością nie są złym pomysłem same w sobie. To znaczy, Aisha odniosła spory sukces finansowy w swoich rodzimych Indiach i zebrała przyzwoite recenzje, jeśli nie świetne. Mimo to jest tak blisko tonu i stylu bezradny że poza tymi, którzy mówią w hindi, a nie po angielsku, i tymi, którzy po prostu kochają filmy z Bollywood, Aisza czuje się trochę bez sensu. Chętni do oglądania bezradny lepiej byłoby obejrzeć oryginalny film niż remake, a ci, którzy już oglądali bezradny prawdopodobnie nie byłby zainteresowany powtórzeniem tej historii w innym miejscu.
4. Emma Douglasa McGratha z 1996 roku
Douglasa McGratha Emma (1996) to wizualny cukierek dla oczu i jedna z najbardziej romantycznych i syropowatych wersji powieści Austen. Idylliczna sceneria filmu, szczegółowa scenografia i wspaniałe efekty wizualne podkręcają romans, podczas gdy obsada paraduje po bujnych posiadłościach Hartfield, Randalls i opactwie Donwell w ich strojach z epoki. Z rumianymi policzkami i pewnością siebie godną samej aktorki, modelki i znawczyni stylu życia, Gwyneth Paltrow gra jedną ze swoich najlepszych kreacji jako przesłodzona, energiczna Emma, która jest w pełni świadoma i doskonale zachwycona swoim egoistycznym wpływem.
Powiązane: Czym 10 rzeczy, których w tobie nienawidzę, różni się od sztuki Szekspira
w 1996 r Emma W adaptacji filmowej Emma Paltrow uchwyciła słodką naiwność i samozadowolenie naszej wścibskiej bohaterki, gdy flirtuje z powściągliwym panem Knightleyem Jeremy'ego Northama i nakłania bezmyślną Harriet Toni Collette do nierozważnego podboju. Ale chociaż film jest oszałamiający wizualnie, a Northam wygląda elegancko we fraku i butach do łydki, jego stateczne przedstawienie ostatecznego zainteresowania Emmą jest nieco nudne w porównaniu z innymi wersjami i wydaje się kłócić z animowanym występem Paltrow. Emma ostatecznie cierpi z powodu letniej chemii swoich leadów, która powstrzymuje jakikolwiek prawdziwy emocjonalny pęd od budowania. Mimo to Paltrow wygląda elegancko w swoich pastelowych sukniach i podnosi atrakcyjność filmu dzięki swojej wesołej wersji księżniczki Disneya, bohaterki Austen.
3. Emma Diarmuida Lawrence'a z 1996 roku
Brytyjska sieć telewizyjna ITV wypuściła własną wersję filmu telewizyjnego mniej więcej w tym samym czasie, gdy Emma z łabędzią szyją Gwyneth Paltrow zdobiła ekrany kinowe, a później została wyemitowana na A&E w USA. Ta mniej znana wersja, wyreżyserowana przez Diarmuida Lawrence'a, przewyższa swoją wielką -ekranowy konkurent, oferując bardziej realistyczną i dramatyczną wersję, zwracając szczególną uwagę na zwyczaje społeczne i surową przyzwoitość Regency England. Przyszła gwiazda kina akcji Kate Beckinsale Brunetka, Emma, jest odpowiednio dziewczęca, idealistyczna i uparta — choć trochę bardziej zasmarkana niż inne wersje tej postaci. Chociaż adaptacja jest wciągająca, oddaje fantazyjną wyobraźnię i wewnętrzne działanie wtrącającej się pomysłowości Austen, Emma Beckinsale'a nie oferuje żadnego progresywnego rozwoju emocjonalnego do końca filmu i nie do końca osiąga sprzeczne niuanse, które pokazują inne portrety.
Innym aspektem, który wynika z partytury tej adaptacji, jest zbyt surowa interpretacja pana Knightleya przez Marka Stronga, która czasami graniczy z proporcjami Dickensa. Jego imponująca prezencja i zaciekłe napomnienia kładą kres zabawie i humorowi oryginalnego materiału Austen. Emma sprawia przyjemność, a zestaw zawiera drobne szczegóły i urocze kostiumy pasujące do epoki. Jednak reżyseria nie wydobywa wiele z beztroskiego humoru Austen, a skrócone łuki postaci Emmy i pana Knightleya przeczą emocjonalnym przemianom obu postaci w książce. Chociaż fani i krytycy nadal uważają tę wersję za ukochaną, złagodzona komedia filmu i soczyste zakończenie okradają widzów z satysfakcjonującego zakończenia powieści.
2. Jesienna Emma de Wilde'a 2020
Najnowszy Emma adaptacja filmowa to dekadencka reimaginacja wyreżyserowana przez Autumn de Wilde, w której występuje Anya Taylor-Joy jako nieśmiała i urzekająca Emma, która doskonale tłumaczy nielubiane cechy bohaterki, takie jak zaabsorbowanie sobą i pobłażliwy snobizm, w przedwcześnie rozwinięty, ale sympatyczny sposób. (Sama Austen przyznała się do charakteru Emma był ' bohaterka, której nikt oprócz mnie nie polubi. ’) Pełna kostiumów w tonacji klejnotów i zabawnej wesołości, opowieść Austen zostaje potraktowana na miarę XXI wieku dzięki sprytnemu scenariuszowi zaadaptowanemu przez Eleanor Catton, który porusza postępowe tematy, takie jak upodmiotowienie kobiet i rzuca wyzwanie seksistowskim prawom i hierarchiom społecznym czasów Austen. Zmieniając politykę seksualną i obracając dynamikę władzy płci w epoce gruzińskiej i regencji, de Wilde i Catton równoważą przestarzałe elementy gatunku dramatu z epoki i korelują współczesną wrażliwość w wielowiekowym materiale.
Powiązane: Każdy film Romeo i Julia w rankingu od najgorszego do najlepszego
Pan Knightley jest przedstawiany z przyziemną szczerością przez Johnny'ego Flynna, który nasyca dżentelmena rolnika odświeżającą bezmyślnością, uderzającą w typowo nonszalanckie przedstawienia uprzywilejowanych dżentelmenów w adaptacjach Austena. Chemia między Taylor-Joy i Flynnem jest elektryzująca i niestabilna; scena w sali balowej skwierczy od całego żaru, namiętności i niezręczności prawdziwego romansu i skupia uwagę widzów na temacie, który nie jest bezpośrednio poruszany w większości adaptacji Austen — pierwotnej sile napędowej seksu. Obsada drugoplanowa jest uroczo przezabawna, szczególnie ekscentryczne sceny Billa Nighy'ego jako neurotycznego pana Woodhouse'a, i przywołują fizyczną komedię i stylowy slapstick, przypominający wczesne hollywoodzkie komedie o szaleństwach. Bezproblemowe połączenie sztuki, odważnych wyborów artystycznych i zuchwałej rozrywki, Emma (2020) nie można przegapić, dzięki czemu TVMaplehorst wybiera najbardziej niedoceniane filmy 2020 roku.
1. „Clueless” Amy Heckerling z 1995 roku
Kultowy klasyk Amy Heckerling z 1995 roku bezradny jest genialną współczesną adaptacją Emma który przywraca kulturowe znaczenie powieści, nadając historii i bohaterce XX-wieczną metamorfozę – ukazując nowemu pokoleniu twórczość literacką Austen, jednocześnie wzbogacając nastoletnie leksykony o słowa takie jak „ cokolwiek, '' totalnie pogubiony' I ' jak gdyby! „Chociaż ma 25 lat, bezradny pozostaje najlepszą, najbardziej kreatywną wersją Austen Emma , a także zdecydowanie nowoczesne podejście do tego, pomimo Aisza najlepsze starania.
bezradny aktualizuje świat i status Emmy Woodhouse od bogatej towarzyskiej ery regencji panującej nad uroczym miasteczkiem Highbury do 16-letniej dziewczyny z doliny, Cher Horowitz (Alicia Silverstone), która króluje jako najpopularniejsza dziewczyna w swoim rozległym Beverly Liceum Hills z tym samym narcystycznym talentem i łatwością manier, co oryginalna bohaterka Austen. Przedstawienie przez Silverstone bogatej, zepsutej i niewzruszonej Cher jest ujmujące i można się z nią utożsamiać, a także odmładza słabości bohaterki w pomysłowy sposób, jak zamiana gorsetów na minispódniczki i zmiana niechęci Emmy do małżeństwa na niechęć Cher do umawiania się z licealistami. Podobnie, możliwe przyszłe przedstawienie Ghostbustera Paula Rudda, przedstawiające fajnego XX-wiecznego pana Knightleya – obecnie kontrkulturowego intelektualistę z college'u z lat 90., przemianowanego na Josha – działa zaskakująco dobrze, nawet jeśli jest podstępnym, gorącym przyrodnim bratem rozdrażnionej, pochłoniętej sobą nastolatki Cher królowa.
Chociaż bezradny pomija niektóre elementy z twórczości Austen, takie jak Jane Fairfax, Box Hill i klęska pianoforte, wygadany dialog i inteligentna satyra wyśmiewają powierzchowność i własny interes znudzonych bogatych dzieciaków z obsesją na punkcie materiałów, podobnie jak Austen praca była satyrą na absurdalne ekstrawagancje brytyjskiej ziemiaństwa. Z przymrużeniem oka, powieści Austen i filmowi Heckerlinga wciąż udaje się zwrócić uwagę na ogólną dobroduszność i autentyczność postaci, które parodiuje, nawet poprzez przypadkowe żarty, których nie było w bezradny skrypt . Austen nigdy nie traktowała swoich opowieści zbyt poważnie, a filmy Heckerlinga poruszają się w podobnym rytmie. bezradny odnosi sukcesy jako najlepsza adaptacja filmowa Emma ponieważ przekształca oryginalny materiał w nieoczekiwany sposób, zachowując oryginalne motywy, wrodzoną sympatię i istotę ukochanych postaci Austen.
Dalej: Co teraz robi obsada „Clueless”.