Od nastoletniej gwiazdy po Kapitana Marvela – przyglądamy się filmom zdobywczyni Oscara Brie Larson i porównujemy je od najgorszego do najlepszego.
Od nastoletniej gwiazdy po Kapitana Marvela – przyglądamy się filmom zdobywcy Oscara Brie Larson i uszeregowanie ich od najgorszego do najlepszego. Mając 30 lat, Brie Larson o świeżej twarzy, udało jej się stworzyć różnorodną, szeroko zakrojoną i pełną wrażeń karierę, jakiej nie osiągnęło jeszcze wiele aktorek dwa razy starszych od niej. Larson, urodzona jako Brianne Sidonie Desaulniers, przyjęła pseudonim sceniczny od lalki American Girl o imieniu Kirsten Larson i od najmłodszych lat zaczęła pracować w filmie i telewizji. Przyjęła kilka gościnnych ról w serialach takich jak The Tonight Show z Jayem Leno , wystąpił w rolach drugoplanowych w filmach takich jak 13 idzie na 30 , a nawet miał krótką karierę jako nastolatka.
Gdy Larson osiągnęła dorosłość, kariera Larson przekształciła się w karierę typowej pracującej aktorki: fragmenty tu i ówdzie; dużo pracy telewizyjnej (od głównej roli w Stany Zjednoczone Tary do jednorazowych występów w programach takich jak Wspólnota I Liga ); okazjonalnie duży film. Przede wszystkim jednak Larson zaczęła zdobywać sławę jako poważny talent w niezależnych projektach, preferowanych przez publiczność festiwalową, nawet jeśli nie były one powszechnie oglądane przez ogół publiczności. Larson przyznała nawet, że czasy były dla niej tak trudne finansowo, że później to przyznała Targowisko próżności że przez jakiś czas nią była „Żyjąc z jedzenia w torbach z prezentami powitalnymi na festiwalu filmowym”. Jej wielki przełom nastąpił w 2015 roku, kiedy powstała adaptacja powieści Emmy Donoghue Pokój , w którym zagrała kobietę przetrzymywaną przez siedem lat w maleńkiej przestrzeni wraz z synem. Natychmiast stała się przełomową gwiazdą sezonu i szturmem przeszła przez galerię nagród, których kulminacją było zdobycie Oscara dla najlepszej aktorki. Potem zadzwonił Marvel i Larson sama została Kapitanem Marvelem, rozpoczynając w ten sposób przełom w pierwszym filmie serii z udziałem kobiet, współreżyserowanym przez kobietę.
POWIĄZANY: Każdy film Davida Ayera w rankingu od najgorszego do najlepszego
Teraz Larson nadal dywersyfikuje swoją karierę. Wróciła do ról niezależnych, zadebiutowała jako reżyserka pełnometrażowa, a nawet założyła własny kanał na YouTube. Niedawno ogłoszono, że Kapitan Marvel 2 wyreżyseruje Nia DaCosta, co czyni ją pierwszą czarnoskórą kobietą, która wyreżyserowała film w MCU. Mając to na uwadze, przyjrzymy się 27 kreacjom Brie Larson w filmach fabularnych i uszeregujemy je od najgorszego do najlepszego.
Zastrzeżenie: ta lista ogranicza się do jej występów filmowych i nie obejmuje epizodów, lektorów ani filmów krótkometrażowych.
#27 Blues basmati
To nigdy nie jest dobry znak, gdy film odkłada się na kilka lat przed premierą. Larson zgodził się na zdumiewająco błędne podejście Blues Basmatiego w 2013 r., ale film ujrzał światło dzienne dopiero w 2018 r. z powodu wielokrotnych powtórek i dramatu pory monsunowej, która zaszkodziła produkcji. Obsada prawdopodobnie byłaby szczęśliwsza, gdyby film został pogrzebany na zawsze. Blues Basmatiego to słaba i często wywołująca strach próba odtworzenia magii kina Bollywood przez amerykański obiektyw, ale całkowicie mija się z sednem i wydaje się, że nie rozumie lub nie przejmuje się tym, co czyni indyjski film tak wyjątkowym i ukochanym. Dodaj do tego narrację o białym zbawicielu i niemal negatywną chemię między Larson i jej romantycznym bohaterem Utkarshem Ambudkarem, a otrzymasz przygnębiająco uproszczoną opowieść, która jest równie nudna, co obraźliwa.
# 26 Złamany dom
Danny DeVito gra niezadowolonego ojca, któremu radość z przejścia na emeryturę utrudniają leniwi synowie i ich odmowa wyprowadzenia się z domu. Aby dać im nauczkę, on i jego żona (w tej roli Katey Sagal) wyruszają w trasę i zmuszają parę do samodzielnego radzenia sobie. Nauczony porządku to typowa prosta komedia, w której każdy zaangażowany aktor ma krystaliczną pewność, że ten film to szybki zastrzyk gotówki, bez żadnych innych korzyści. To strata Larsona, DeVito i Sagala.
POWIĄZANE: Każdy film Toma Cruise'a oceniany od najgorszego do najlepszego
# 25 Nocowanie
Jedna z jej pierwszych ról filmowych, Larson, ma niewielką rolę w komedii dla nastolatków Nocowanie , skupiający się na grupie ósmoklasistów i piżamowej imprezie, podczas której ścierają się z popularną publicznością, zakochują się w chłopakach i wtrącają się w to rodzice. W przypadku filmu z 2004 r. Nocowanie wydaje się ciekawym reliktem sprzed dziesięciu lat, ale takim, w którym wszystkie dorastające gwiazdy są przerażająco uprzedmiotowione, mimo że film próbuje przekazać przesłanie wzmacniające siłę dziewcząt. Dodanie przyszłych gwiazd, takich jak Larson, Jane Lynch i Steve Carell, zapewnia jedynie umiarkowanie intrygujące elementy dla znudzonych widzów.
Powiązane: Stany Zjednoczone Tary: Dlaczego Brie Larson zastąpiła Portię Doubleday
# 24 Pamiętaj o oszołomieniu
Larson to jedna z wielu rozpoznawalnych twarzy w tym, o czym można by zapomnieć Pamiętajcie o Daze , dramat dla nastolatków z udziałem Amber Heard, Alexy Vegi, Leightona Meestera i Melonie Diaz. Inspiracje filmem są oczywiste, od Camerona Crowe’a, przez Johna Hughesa, po Amy Heckerling, ale nie ma w nim ani dowcipu, ani serca tych reżyserów. Nie przywodzi na myśl ani nostalgicznego ciepła, ani bystrego zrozumienia, dlaczego takie licealne narracje przetrwały po dziesięcioleciach powtarzania.
# 23 Po prostu dziobaj
Nie ma zbyt wiele do powiedzenia Po prostu Peck , komedia dla nastolatków z 2009 roku, w której Larson gra popularną dziewczynę, która staje się obiektem uczuć uroczego odmieńca, który próbuje utrzymać się na skraju popularności, jaką zapewnia mu jej uwaga. Będziesz miał szczęście, jeśli znajdziesz w Internecie wiele informacji na temat filmu. To kolejny film dla nastolatków, chociaż często wypacza dowcipy dla młodszych widzów, mający na celu odwrócenie uwagi na około 90 minut, zanim natychmiast o nim zapomnisz, i przypuszczamy, że większość widzów to zrobiła.
#22 Sala Tannera
Dyrektorzy Francesca Gregorini ( Zabicie Ewy ) i księżna Tatiana von Fürstenberg (prawdziwa księżniczka) połączyły siły przy tworzeniu dramatu dla nastolatków opowiadającego o grupie dzieci mieszkających razem w chronionej szkole z internatem w Nowej Anglii. Larson wcieli się w dziką nastolatkę, a Rooney Mara wcieli się w główną rolę nieśmiałej dziewczyny, której życie zostaje wytrącone z równowagi po przybyciu starego przyjaciela z dzieciństwa. Tu i ówdzie są urocze momenty, głównie z udziałem Mary i Larsona, ale Sala Tannera to trud filmu, który opiera się na standardowym stylu od pierwszych scen i pozostaje tam aż do napisów początkowych. Brak dynamiki narracji sprawia, że 96-minutowy czas trwania wydaje się znacznie dłuższy.
POWIĄZANE: Każdy film sióstr Wachowskich jest od najgorszego do najlepszego
# 21 Kłopoty z błogością
Dextera główną rolę gra gwiazda Michael C. Hall Kłopoty z błogością , niezależna komedia o bezrobotnym próżniaku bez perspektyw na przyszłość, którego życiowa iskra zostaje rozbudzona przez pojawienie się nowej osoby, która również ma 18 lat. Koncepcja ta mogła sprawdzić się lepiej w książce, na której oparty jest film, ale w adaptacji wydaje się przyprawiająca o gęsią skórkę i często bardzo przerażająca w sposób, w jaki nie była zamierzona. Obsada jest jednakowo czarująca, Larson i Hall odbijają się od staruszków, takich jak Peter Fonda i Lucy Liu, ale sam film tak bardzo pragnie być dziwaczny, że ostatecznie jest z siebie zbyt zadowolony, nawet jeśli wydaje się, że nikogo innego to nie obchodzi dużo.
#20 Gorąco
Carl Hiaasen to jeden z najwybitniejszych powieściopisarzy z Florydy – pisarz posiadający najgłębsze zrozumienie swojego rodzinnego kraju i jego różnych, często wyśmiewanych dziwactw. Ta wrażliwość zadziałała zaskakująco dobrze w przypadku jego powieści dla młodzieży Trąbienie , historia grupy dzieciaków, które walczą z deweloperami, aby ocalić siedlisko rzadkiej rasy sów. To niezwykle urocza lektura, ale film pt Trąbienie przygnębiająco brakuje mu tych ujmujących cech. Jej serce jest we właściwym miejscu – jak w przypadku wielu powieści Hiaasena, jest to opowieść z dumą o ekologii – ale poświęca dziwaczną werwę materiału źródłowego na rzecz szerokich żartów i rabunków. Jednak zarówno Larson, jak i młody Logan Lerman są bardzo dobrzy i zachęcające jest obejrzenie filmu dla dzieci, który mówi młodym widzom, że są w stanie dokonać prawdziwych zmian na świecie. W całym albumie znajduje się także zaskakująca liczba niezwykle zabawnych piosenek Jimmy'ego Buffetta. Co więcej, film nadal jest dumny z Florydy w sposób, który pochwaliłby Hiaasen.
# 19 Hazardzista
Remake filmu z 1974 roku w reżyserii Ruperta Wyatta Hazardzista nie może pomóc, ale blady w porównaniu do oryginału. Mark Wahlberg może zabłysnąć w odpowiednim materiale, ale wydaje się dziwnie źle obstawiony w roli autodestrukcyjnego profesora, który rzuca się na całość, próbując wydostać się z rosnących długów. Został wyrzucony z ekranu przez Jessicę Lange, która gra jego matkę z cudownie jadowitym akcentem. Film jest najlepszy, gdy pozwala sobie zanurzyć się w brudzie hazardu i otaczającego go ekosystemu, ale zbyt często wydaje się, że postrzega ten świat jako fajny, co podważa cały sens tej historii.
# 18 Szklany zamek
Larson nawiązał silną współpracę twórczą ze scenarzystą i reżyserem Destinem Danielem Crettonem, który jest teraz częścią świata Marvela jako reżyser nadchodzącego filmu o Shang-Chi. Szklany Zamek , drugi z ich dwóch wspólnych projektów, jest z pewnością ich najsłabszym wspólnym dziełem, nawet jeśli na papierze wydawał się dla nich idealny. Jej sercem jest głęboko emocjonalna, prawdziwa historia poczucia winy kobiety z powodu porzucenia swojej przeszłości i dysfunkcyjnej, dotkniętej biedą rodziny, która wychowała ją ze wzniosłymi marzeniami. Larson jest twarda w roli głównej, ale ta rola nie jest wystarczająco wielowarstwowa, jak na jej umiejętności, a otaczający ją gracze zmuszeni są popadać w często żenujące stereotypy. Woody Harrelson jest godnym uwagi wyjątkiem w roli ojca Larsona, człowieka, który często w jednej chwili wahał się między charyzmatycznym a odrażającym. Problem w tym, że materiał wydaje się uważać tę rodzinę i jej zaniedbanie za dziwaczne lub oznakę ich prawdziwego bogactwa emocjonalnego. W rzeczywistości są okrutni, często zaniedbują i często obelżywie. Szklany Zamek chce, aby widzowie postrzegali ten świat jako świat złożony z trudnych warstw i zawiłości emocjonalnych, ale jest on zbyt szeroko namalowany, aby oddać taką rzeczywistość. Zamiast tego wszystko jest czarno-białe, a niezasłużone sentymenty zastępują trudne pytania, jakie stawia ta konfiguracja.
POWIĄZANE: Każdy film Guillermo Del Toro w rankingu od najgorszego do najlepszego
#17 Sklep z jednorożcami
Larson zadebiutowała jako reżyserka fabularną słodką historią milenijnej marzycielki, która boi się w pełni podjąć obowiązki dorosłego życia. Gdy już jest gotowa spakować swoje dziecinne rzeczy, tajemniczy sprzedawca oferuje jej szansę posiadania prawdziwego jednorożca, jeśli wykona serię zadań. Bankowość na ich doskonałe Kapitan Marvel chemia, Sklep Jednorożca jest najbardziej radosny, gdy Larson odbija się od Samuela L. Jacksona, który najwyraźniej świetnie się bawi jako postać w stylu Willy’ego Wonki. Choć film jest szalenie nierówny, jest to zachwycająco poważny i dumnie pastelowy wysiłek, który z zapałem podejmuje temat rozwoju osobistego. Larson rzuca wszędzie brokat, róż i tęcze, co może niektórych zmęczyć, ale działa dobrze Sklep Jednorożca . Jako debiut reżyserski wskazuje na prawdziwy potencjał czegoś wielkiego na horyzoncie.
#16 13 Trwa 30
Łatwo o tym zapomnieć, ale Brie Larson tam była 13 idzie na 30 jako jedna z fajnych dziewczyn, z którymi młoda Jennifer Garner desperacko chciała się zaprzyjaźnić. To część, w której można mrugnąć okiem i przegapić tę część, ale reszta filmu jest tak zabawna, że dajesz się uwieść jej urokowi. Garner mogła zasłynąć jako gwiazda akcji Alias ale nigdy nie została lepiej obsadzona w roli dorosłej nastolatki, oszołomionej swoim dorosłym życiem i bałaganem, jaki narobiła z przeszłości, której nie pamięta. Jego zakończenie również pozostaje silnym wyciskaczem łez.
#15 Szaniec
Legendarny kryminał James Ellroy TO. Poufny Fame jest współautorem scenariusza na rok 2012 Wał a jego podpis znajduje się na całym gotowym produkcie. Po części noir, po części ponury dramat o gliniarzach, po części nihilistyczna postać. To przywiązanie do całkowicie fatalistycznego spojrzenia na prawo, porządek i Amerykę jako całość może być dla niektórych widzów nie do zniesienia, ale boleśnie oddaje prawdziwe zejście do piekła, które obnaża moralną hipokryzję zorganizowanej policji w sposób, którego Hollywood jest często zbyt nieśmiały, by uchwycić. Gwiazdą serialu jest Woody Harrelson, brutalny i fascynujący niczym człowiek pogrążający się w ciemnościach, które sam stworzył.
# 14 Don Jona
Aktor Joseph Gordon-Levitt zadebiutował jako reżyser fabularny (a także napisał scenariusz i zagrał główną rolę) w filmie Don Jonie, na wskroś dorosły dramat romantyczny o lotarzu z New Jersey, którego bardziej interesuje porno i przygody na jedną noc niż długotrwały związek. Jego dobrze ułożony styl życia zostaje wystawiony na próbę wraz z pojawieniem się Barbary (Scarlett Johansson), staroświeckiej romantyczki, która zamiast prostego seksu pragnie godnych zalotów. Takie ustawienie mogło łatwo popaść w tandetę lub niezasłużone moralizowanie, nie wspominając o szyderczym seksizmie, ale Gordon-Levitt doskonale orientuje się w swojej narracji. Pomaga to, że wszystkie postacie kobiece są zręcznie narysowane i mają więcej do zrobienia niż zwykłe zainteresowania miłosne.
POWIĄZANE: Ranking wszystkich filmów Russo Bros. od najgorszego do najlepszego
#13 Kong: Wyspa Czaszki
Tak wiele przeróbek, restartów i nowych wyobrażeń King Konga i Godzilli jest zbyt owiniętych ważkimi tematami lub potrzebą wstrzyknięcia realizmu stylistycznego do ich wysiłków, ale Kong: Wyspa Czaszki rozumie, czego naprawdę potrzebuje taka historia: mnóstwo scen, w których wielka małpa niszczy rzeczy. Tempo jest odpowiednio szybkie, efekty wizualne są płynne i porywające, a co najważniejsze, dostarczają dobrej zabawy. Film jest dumnym filmem klasy B, który tak się składa, że ma dziewięciocyfrowy budżet i nadzieje na franczyzę spoczywającą na jego szerokich, włochatych ramionach. Ludzie tacy jak Larson ledwo się rejestrują w porównaniu z samym Kongiem, ale o to właśnie chodzi. Na taki film nie przychodzi się po subtelny ludzki dramat: jesteś tu po oldschoolowy spektakl i Wyspa Czaszek dostarcza tego, czego żądają ludzie.
# 12 Kapitan Marvel
Szum Kapitan Marvel jako pionierska główna bohaterka MCU, po długiej dekadzie oczekiwania, poczuła większy wpływ na historię popkultury niż sam film. Jak w przypadku każdego innego filmu z tej ogromnej i wpływowej serii, Kapitan Marvel opiera się na wypróbowanej i przetestowanej formule, której pozostaje niezwykle wierny. To pozostawia widzom niewiele niespodzianek, ale wciąż jest to film, który osiąga to, co zamierzał. Larson jest idealną Carol Danvers, a jej życie ożywia się szczególnie, gdy odbija się od Samuela L. Jacksona, z którym łączy ją elektryczna chemia BFF. Mamy taką nadzieję Kapitan Marvel 2 może na jakiś czas wypaść z rytmu.
#11 Greenberga
Reżyser Noah Baumbach nawiązał współpracę ze swoją byłą żoną Jennifer Jason Leigh w 2010 roku Greenberga , komediodramat opowiadający o nowojorczyku przeżywającym niewielki kryzys wieku średniego, który przeprowadza się do Los Angeles, aby poznać swoją przyszłość, a wszystko to zakochując się w asystentce swojego brata, granej przez Gretę Gerwig. To rodzaj historii, którą Baumbach może snuć we śnie; ostry dramat z elementami komediowymi, opowiadający o neurotycznym nowojorczyku pokonanym osobliwościami codziennego życia Amerykanów. Chociaż nie jest to łatka, powiedzmy, Historia małżeńska Lub Kałamarnica i wieloryb , Greenberga nadal daje Benowi Affleckowi jedną z najlepszych ról w swojej karierze.
# 10 Bezpłatny ogień
Bena Wheatleya Wolny ogień trwa gigantyczną scenę strzelaniny, która stanowiłaby typowy trzeci akt filmu akcji, i wydłuża ją do 90 minut. Stylizowany na brudny thriller z lat 70., z golfem i wyczesanymi włosami, Wolny ogień rozkoszuje się własnym chaosem. Nie jest to najlepsze dzieło reżysera, ale jako jego pierwszy prawdziwy cios w główny nurt zapewnia świetną zabawę, przy której Larson i inni członkowie obsady, tacy jak Cillian Murphy i Armie Hammer, świetnie się bawią. Jest całkowicie przesadzony i bezlitośnie ponury w swoim humorze, a także świetny znak tego, jak dobrze Larson radziła sobie jako samotna kobieta w pokoju chłopców.
POWIĄZANE: Każdy film z Willem Smithem w rankingu od najgorszego do najlepszego
# 9 Avengers: Koniec gry
Cóż tu jeszcze można powiedzieć Avengers: Koniec gry to jeszcze nie zostało powiedziane? Najbardziej udany finansowo film wszechczasów na zawsze przypieczętował swoje miejsce w historii kina dzięki gigantycznym osiągnięciom Marvel Studios i ponad dekadzie przygotowań, które sprawiły, że ten punkt kulminacyjny był tak satysfakcjonujący dla milionów fanów. Trudno osądzić Etap końcowy jako zwykły film w tym zawiłym kontekście i z pewnością nie sprawdzi się jako samodzielny tytuł (nigdy nie był taki zamierzony). Zamiast tego jest to ostateczne zderzenie efektów, ikonografii i zapału fandomu, którego Larson jest nowym, ale bardzo mile widziany dodatek.
#8 Wrak pociągu
Amy Schumer pozostaje postacią wywołującą podziały w komedii, ale przez krótki czas była ogromną osobą i Judd Apatow pomógł jej wykorzystać tę siłę w branży dzięki Wrak pociągu . Komik i reżyser doskonale pasują do tej sprośnej komedii, która dumnie nosi na rękawie swoje romantyczne intencje. Chociaż Schumer faktycznie rozwodniła swoje bardziej ostre rysy przed mainstreamową publicznością, jest wiele do zobaczenia w tej historii autodestrukcyjnej kobiety, która wydaje się nie wierzyć, że jest warta niczego poza kpiną. Film jest najsłabszy, gdy Apatow pozwala, aby jego impro trwało długo w nudnych scenach, które mogły być fajne w sfilmowaniu, ale nie są zbyt wiele warte po montażu. Wydany w tym samym roku co Pokój , miło jest widzieć Larson jako heteroseksualną kobietę Schumera, która stanowi serce i powód tej opowieści.
# 7 Kopanie w poszukiwaniu ognia
Joe Swanberg stał się kluczową postacią tak zwanego ruchu mumblecore w kinie niezależnym pierwszej dekady XXI wieku, ale w 2015 r. Kopanie w poszukiwaniu ognia postrzega go pod względem estetycznym na bardziej dopracowanym gruncie, nawet jeśli narracja wydaje się silną kontynuacją jego wcześniejszej twórczości. Dramat związku Rosemarie DeWitt i Jake’a Johnsona rozgrywa się na tle niesamowitej tajemnicy związanej z bronią i kością, które znajdują na swoim podwórku. Gdy Johnson i jego przyjaciele, w tym Sam Rockwell i Larson, przyłączają się do poszukiwań dalszych dowodów, tajemnice związku zaczynają wychodzić na jaw. Pomimo krótkiego, 85-minutowego czasu trwania, jest w nim mnóstwo treści Kopanie w poszukiwaniu ognia , w tym fascynujące elementy w stylu noir i nieoczekiwanie zabawny drugoplanowy występ Orlando Blooma. Film na szczęście unika większości klisz związanych z kryzysem wieku średniego między mężczyzną a dzieckiem, a zamiast tego skupia się na trudnych realiach utrzymywania relacji w obliczu przyziemnych etapów starzenia.
# 6 Tylko miłosierdzie
Larson po raz trzeci ponownie spotkał się z Destinem Danielem Crettonem w tym dramacie biograficznym, który niestety w 2019 roku nie zyskał takiego rozgłosu, na jaki w pełni zasługiwał. Fabuła oparta na jego wspomnieniach opowiada historię Bryana Stevensona, obrońcy, który pomógł odwołać się od wyroku skazującego Waltera McMillana za morderstwo . człowieka, który został niesłusznie skazany na śmierć na podstawie błędnych zeznań. Larson odgrywa mniejszą, ale kluczową rolę drugoplanową, która skupia się głównie na najlepszych w karierze kreacjach Jamiego Foxxa i Michaela B. Jordana. Niektórzy krytycy zlekceważyli to Tylko Miłosierdzie za tradycyjne podejście do tego rodzaju materiału biograficznego, ale jego spryt polega na starannie kontrolowanej wizji reżyserskiej i jasnym programie skupionym na sprawiedliwości. Tak ważna historia nie potrzebuje niepotrzebnych dodatków.
POWIĄZANE: Każdy film Ridleya Scotta ranking od najgorszego do najlepszego
#5 21 Jump Street
Nikt nie spodziewał się adaptacji na wielkim ekranie Ulica Skokowa 21 być cokolwiek dobrego. Wydawało się, że będzie to kolejny restart napędzany nostalgią, który powtórzy znane żarty i przyniesie malejące korzyści. Reżyserzy Phil Lord i Chris Miller, a także scenarzysta Michael Bacall mieli inne pomysły. Ulica Skokowa 21 to rzadkie odrodzenie, które jednocześnie kocha swój materiał źródłowy, ale ma do niego wystarczający zdrowy dystans, aby dokładnie wiedzieć, które części wyśmiewać, obalać lub całkowicie pominąć. To zabawna podróż w nostalgię, a jednocześnie zabawne obalenie wszystkich tych zmęczonych tropów, które stworzyły oryginał Ulica Skokowa serial tak łatwym celem dla krytyków i własnych gwiazd. Kontynuacja może być jeszcze lepsza.
# 4 Scott Pilgrim kontra świat
Adaptacja serii powieści graficznych Bryana Lee O'Malleya w reżyserii Edgara Wrighta okazała się porażką w chwili premiery pomimo pozytywnych recenzji, ale w ciągu ostatniej dekady film w końcu znalazł swoją publiczność. Oprócz tego, że jest to ostro wykonane, nowe oblicze komiksu, Scott Pilgrim kontra świat to fascynująca metatekstowa opowieść o tym, jak popkultura kształtuje nasze życie i idee, szczególnie dla pokolenia, które utknęło pomiędzy pokoleniem X a niepokojem milenialsów. AO Scotta z New York Timesa nazwano to „najlepszy film o grach wideo, jaki kiedykolwiek powstał”. ' i pomijając semantykę, nie myli się. Połączenie przez Wrighta estetyki filmowej, komiksowej i gier w dynamiczną i spójną całość nigdy tak naprawdę nie zyskało uznania, na jakie zasługuje. Wśród niekończących się kinetycznych scenografii znajduje się mnóstwo porywających scen występów, a jednym z nich jest Larson. W obecnej dobie kina superbohaterskiego, gdzie filmy komiksowe to dziesiątki, Scott Pilgrim kontra świat nadal wyróżnia się jako jeden z najlepszych w swoim gatunku.
# 3 Spektakularny teraz
Jeden z wielu filmów niezależnych, który zasygnalizował nadejście nowego pokolenia aktorów, Teraz spektakularne Widzieliśmy, jak Larson odgrywa drugoplanową rolę u boku Shailene Woodley i Milesa Tellera, gdy cała trójka była o krok od wielkiej sławy. Dramat o dojrzewaniu wydaje się być uszyty z tego samego materiału, co historie Powiedz cokolwiek I Korzyści z bycia Wallflowerem ponieważ jest to szczera opowieść o niebezpieczeństwach okresu dojrzewania, na szczęście pozbawiona protekcjonalności. Historia może rozgrywać się na znanym terytorium, ale ten film ma w sobie prawdziwą surowość, która sprawia wrażenie ponadczasowej i aktualnej chwili. Larson błyszczy, mimo że film w całości należy do Tellera i Woodleya, a młode trio nie tylko radzi sobie ze znanymi twarzami, takimi jak Bob Odenkirk i Jennifer Jason Leigh. W dobie filmów dla nastolatków Teraz spektakularne zasługuje na to, aby być tam z takimi jak Mądrala I Krawędź siedemnastki .
#2 Pokój
Zainspirowany prawdziwą historią Elisabeth Fritzl, powieścią Emmy Donoghue Pokój stała się fenomenem wydawniczym w 2010 roku. Adaptacja filmowa dokonała niemal niemożliwego, wiernie oddając bolesną klaustrofobię powieści i główne napięcie pomiędzy przerażającą oprawą powieści a ujmującą niewinnością jej punktu widzenia – opowieść opowiedziana przez młody chłopak, który nie zna i nie rozumie ciemności swojego życia. Nic z tego nie udałoby się bez Larson, która w pełni zasłużyła na Oscara za tę rolę jako kobiety, która jednocześnie postarzała się pod wpływem traumy, a jednocześnie popadła w stan zahamowania rozwoju z powodu lat izolacji. To, co rzuca się w oczy, to ograniczenia Larsona. Biorąc pod uwagę materiał, jej występ z łatwością mógłby być nieskończoną liczbą wrzaskliwych i efektownych monologów, które idealnie nadają się do Oscarowych klipów. Larson jednak ukrywa w sobie większość swojej wściekłości i zmieszania, jednocześnie w pełni wyrażając zamieszanie związane z próbą zachowania szczęśliwej twarzy dla swojego młodego syna. Jej chemia z młodym Jacobem Tremblayem, który gra jej syna, jest zręcznie emocjonalna i delikatna, w sposób unikający mdłego sentymentalizmu. Pokój Z oczywistych powodów nie jest to film łatwy do polecenia, ale patrząc na Larsona i Trembleya zjednoczonych w ciemności, nie można też oderwać od niego wzroku.
#1 Krótkoterminowe 12
Patrząc wstecz Krótkoterminowe 12 , dramat wydaje się praktycznie proroczy na temat przyszłości Hollywood. Nie tylko przybliżyło Larsona do mas krytycznych, ale także wielu osobom pokroju Lakeitha Stanfielda , Kaitlyn Dever i Rami Malek . Całe pokolenie najlepszych aktorów zjednoczyło się w tym zdumiewającym i rozdzierającym serce dramacie, a opłaciło się, że stał się nie tylko najlepszym filmem Larsona, ale z pewnością jednym z najlepszych w filmografii tych aktorów. Larson gra opiekunkę domu grupowego dla nastolatków z problemami, próbująca desperacko poradzić sobie z własnym życiem, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo bezbronnym nastolatkom pozostawionym pod jej opieką, prawie porzuconym przez system. Reżyser Destin Daniel Cretton wnosi do filmu niezwykle żywą jakość Krótkoterminowe 12 , dzięki czemu ta ciasna przestrzeń i jej mieszkańcy czują się częścią tego świata w sposób ciepły, ale zdecydowanie pozbawiony sentymentów. Są momenty, które wydają się tak wielowarstwowe w swojej autentyczności, że można odnieść wrażenie, jakby przenośne kamery po prostu wkroczyły w czyjeś życie bez żadnego kierunku ani żadnej ingerencji. To film, który w jakiś sposób pozostawia cię emocjonalnie wyczerpanego, jednocześnie oferując prawdziwą nadzieję i nigdy nie rezygnując z prawdy każdej emocji.
DALEJ: Każdy film Stevena Spielberga w rankingu od najgorszego do najlepszego