Od nastoletniej gwiazdy po Kapitana Marvela — przyglądamy się filmom zdobywcy Oscara Brie Larson i uszeregować je od najgorszego do najlepszego. W wieku 30 lat Brie Larson zdołała osiągnąć rodzaj różnorodnej, szeroko zakrojonej i pełnej wyzwań kariery, której wiele aktorek dwukrotnie młodszych od niej jeszcze nie osiągnęło. Urodzona jako Brianne Sidonie Desaulniers, Larson przyjęła swoje pseudonim sceniczny od lalki American Girl o imieniu Kirsten Larson i zaczęła pracować w filmie i telewizji od najmłodszych lat. Wzięła udział w kilku gościnnych rolach w serialach takich jak The Tonight Show z Jayem Leno , wystąpił w drugoplanowych rolach w filmach m.in 13 idzie na 30 , a nawet miał krótką karierę jako nastolatek.
Gdy dorosła, kariera Larsona przekształciła się w karierę typowej pracującej aktorki: tu i tam pojawiają się części; dużo pracy telewizyjnej (od głównej roli w Stany Zjednoczone Tary do jednorazowych występów w programach takich jak Wspólnota I Liga ); od czasu do czasu duży film. Przede wszystkim jednak Larson zaczęła wyrabiać sobie markę jako poważny talent w projektach indie faworyzowanych przez festiwalowy obwód, nawet jeśli nie były one powszechnie postrzegane przez szeroką publiczność. Larson przyznała nawet, że czasy stały się dla niej tak trudne finansowo, że później się do tego przyznała Targowisko próżności że przez jakiś czas była „Życie z jedzenia w torebkach prezentów powitalnych na festiwalu filmowym”. Jej wielki przełom nastąpił w 2015 roku w adaptacji powieści Emmy Donoghue Pokój , w którym zagrała kobietę przetrzymywaną przez siedem lat w maleńkiej przestrzeni wraz z synem. Natychmiast stała się przełomową gwiazdą sezonu i szturmem przedzierała się przez obieg nagród, czego kulminacją było zdobycie Oscara dla najlepszej aktorki. Potem przyszedł Marvel i Larson sama została Kapitanem Marvelem, otwierając w ten sposób przełom w pierwszym filmie franczyzy prowadzonym przez kobiety, współreżyserowanym przez kobietę.
POWIĄZANY: Każdy film Davida Ayera w rankingu od najgorszego do najlepszego
Teraz Larson kontynuuje dywersyfikację swojej kariery. Wróciła do niezależnych ról, zadebiutowała jako reżyserka filmu fabularnego, a nawet założyła własny kanał na YouTube. Niedawno ogłoszono, że Kapitan Marvel 2 wyreżyseruje Nia DaCosta, co czyni ją pierwszą czarnoskórą kobietą, która wyreżyserowała film w MCU. Mając to na uwadze, przyjrzymy się 27 występom Brie Larson w filmach fabularnych i uszeregujemy je od najgorszego do najlepszego.
Zastrzeżenie: Ta lista jest ograniczona do jej występów filmowych i nie obejmuje występów, lektorów ani filmów krótkometrażowych.
# 27 Blues basmati
To nigdy nie jest dobry znak, gdy film jest odkładany na półkę na kilka lat przed premierą. Larson zapisał się na zdumiewająco błędne rozumowanie blues basmati w 2013 roku, ale film ujrzał światło dzienne dopiero w 2018 roku, z powodu wielu powtórek i dramatu sezonu monsunowego, który zniszczył produkcję. Obsada prawdopodobnie byłaby szczęśliwsza, gdyby film został pogrzebany na zawsze. blues basmati jest słabą i często wywołującą dreszcze próbą odtworzenia magii kina Bollywood przez amerykański obiektyw, ale całkowicie mija się z celem i wydaje się, że nie rozumie ani nie dba o to, co sprawia, że indyjski film jest tak wyjątkowy i ukochany. Dodaj do tego narrację białego zbawiciela i niemal negatywną chemię między Larson i jej romantycznym bohaterem, Utkarshem Ambudkarem, a otrzymasz przygnębiająco uproszczoną opowieść, która jest równie nudna, co obraźliwa.
# 26 Spłukany
Danny DeVito gra niezadowolonego ojca, któremu radość z emerytury jest utrudniona przez jego leniwych synów i ich odmowę wyprowadzki z domu. Aby dać im nauczkę, on i jego żona (w tej roli Katey Sagal) wyruszają w drogę i zmuszają parę do samodzielnego radzenia sobie. Nauczony porządku to standardowa prosta komedia, w której każdy zaangażowany aktor jest krystalicznie czysty, że ten film to szybki chwyt gotówkowy z niewielkimi lub żadnymi innymi zaletami. Szkoda Larsona, DeVito i Sagala.
POWIĄZANE: Każdy film Toma Cruise'a od najgorszego do najlepszego
# 25 Piżama
Larson, jedna z jej pierwszych ról filmowych, ma niewielką rolę w komedii dla nastolatków Nocowanie , skupiający się na grupie ósmoklasistów i piżamowej imprezie, podczas której ścierają się z popularnym tłumem, ich zakochanymi chłopcami i wścibskimi rodzicami. W przypadku filmu z 2004 r. Nocowanie wydaje się być ciekawym reliktem sprzed dziesięciu lat, ale takim, w którym wszystkie dorastające gwiazdy są przerażająco uprzedmiotowione, nawet gdy film próbuje przekazać przesłanie siły dziewczyny o wzmocnieniu. Dodanie przyszłych gwiazd, takich jak Larson, Jane Lynch i Steve Carell, zapewnia jedyne lekko intrygujące elementy dla znudzonych widzów.
Związane z: Stany Zjednoczone Tary: dlaczego Brie Larson zastąpiła Portię Doubleday
# 24 Pamiętaj o oszołomieniu
Larson jest jedną z wielu rozpoznawalnych twarzy w świecie, o którym można zapomnieć Pamiętaj o Daze'u , dramat dla nastolatków, w którym występują Amber Heard, Alexa Vega, Leighton Meester i Melonie Diaz. Wpływy filmu są oczywiste, od Camerona Crowe'a przez Johna Hughesa po Amy Heckerling, ale nie ma w nim ani dowcipu, ani serca tych reżyserów. Nie wywołuje ani nostalgicznego ciepła, ani bystrego zrozumienia, dlaczego takie licealne narracje trwają po dziesięcioleciach przeróbek.
# 23 Po prostu dziób
Nie ma wiele do powiedzenia Po prostu Pek , komedia dla nastolatków z 2009 roku, w której Larson gra popularną dziewczynę, która staje się obiektem uczuć sympatycznego odmieńca, który próbuje przylgnąć do skrawka popularności, jaką oferuje mu jej uwaga. Będziesz miał szczęście, jeśli możesz nawet znaleźć wiele informacji na temat filmu w Internecie. To kolejny film dla nastolatków, choć często jest znacznie młodszy dzięki swoim dowcipom, mającym na celu rozproszenie cię na około 90 minut, zanim natychmiast o tym zapomnisz, i wyobrażamy sobie, że większość widzów to zrobiła.
# 22 Sala Tannera
Dyrektorzy Francesca Gregorini ( Zabicie Ewy ) i księżniczka Tatiana von Fürstenberg (prawdziwa księżniczka) połączyły siły w tym dramacie dla nastolatków o grupie dzieci mieszkających razem w szkole z internatem w Nowej Anglii. Larson gra dziką kartę nastolatka, podczas gdy Rooney Mara dostaje główną rolę nieśmiałej dziewczyny, której życie zostaje wytrącone z równowagi przez przybycie starego przyjaciela z dzieciństwa. Tu i ówdzie są urocze momenty, głównie Mara i Larson, ale Sala Tannera to slogan filmu, który od pierwszych scen opiera się na typie i pozostaje tam aż do napisów początkowych. Brak rozmachu narracji sprawia, że 96-minutowy czas trwania wydaje się znacznie dłuższy.
POWIĄZANE: Każdy film Sióstr Wachowskich od najgorszego do najlepszego
# 21 Kłopoty z błogością
Dextera gwiazda Michael C. Hall gra główną rolę w Kłopoty z błogością , niezależna komedia o bezrobotnym obiboku bez perspektyw na przyszłość, którego iskra życia zostaje ponownie rozbudzona przez pojawienie się nowej miłości, która również ma właśnie 18 lat. Ta koncepcja mogła działać lepiej w książce, na której oparty jest film, ale w adaptacji wywołuje dreszcze i często jest bardzo przerażająca w sposób, w jaki wydaje się, że nie była zamierzona. Obsada jest jednakowo urocza, a Larson i Hall odbijają się od starych wyjadaczy, takich jak Peter Fonda i Lucy Liu, ale sam film jest tak chętny do bycia dziwacznym, że ostatecznie jest z siebie zbyt zadowolony, nawet jeśli nikogo innego to nie obchodzi dużo.
# 20 Hołd
Carl Hiaasen jest jednym z najwybitniejszych powieściopisarzy z Florydy – pisarzem o najostrzejszym zrozumieniu swojego rodzinnego stanu i jego różnych, często wyśmiewanych dziwactw. Ta wrażliwość zadziałała zaskakująco dobrze w przypadku jego powieści dla młodzieży Trąbienie , opowieść o grupie dzieciaków, które walczą z deweloperami gruntów, aby ocalić siedlisko rzadkiej rasy sów. To niezwykle urocza lektura, ale film pt Trąbienie jest przygnębiająco pozbawiony tych ujmujących cech. Jego serce jest we właściwym miejscu – podobnie jak w przypadku wielu powieści Hiaasena, jest to dumnie ekologiczna opowieść – ale poświęca dziwaczną werwę materiału źródłowego na rzecz szerokich żartów i napadów. Larson i młody Logan Lerman są jednak bardzo dobrzy i zachęcające jest oglądanie filmu dla dzieci, który mówi młodym widzom, że są w stanie dokonać prawdziwych zmian na świecie. Jest też zaskakująca liczba super zabawnych piosenek Jimmy'ego Buffetta. Jeśli nic więcej, film jest nadal dumnie florydzki w sposób, który zaakceptowałby Hiaasen.
# 19 Hazardzista
Remake filmu z 1974 roku w reżyserii Ruperta Wyatta Hazardzista nie sposób nie zbladnąć w porównaniu z oryginałem. Mark Wahlberg może zabłysnąć we właściwym materiale, ale wydaje się dziwnie źle obsadzony jako autodestrukcyjny profesor, który idzie na całość, próbując zaryzykować, aby spłacić swoje rosnące długi. Zostaje wystrzelony z ekranu przez Jessicę Lange, która gra jego matkę z rozkosznie jadowitym akcentem. Film jest najlepszy, gdy pozwala sobie zanurzyć się w hazardzie i otaczającym go ekosystemie, ale zbyt często wydaje się, że postrzega ten świat jako fajny, co podważa cały sens tej historii.
# 18 Szklany zamek
Larson nawiązał silną twórczą współpracę ze scenarzystą i reżyserem Destinem Danielem Crettonem, który jest teraz częścią świata Marvela jako reżyser nadchodzącego filmu Shang-Chi. Szklany Zamek , druga z ich dwóch kolaboracji, jest z pewnością ich najsłabszym wspólnym dziełem, nawet jeśli na papierze wydawało się idealne dla tej pary. Jej sercem jest głęboko emocjonalna, prawdziwa historia kobiety, która czuje się winna porzucenia swojej przeszłości i dysfunkcyjnej, dotkniętej biedą rodziny, która wychowała ją wzniosłymi marzeniami. Larson jest twarda w roli głównej, ale ta rola nie jest wystarczająco wielowarstwowa jak na jej umiejętności, a okoliczni gracze muszą zejść w często zawstydzające stereotypy. Woody Harrelson jest godnym uwagi wyjątkiem jako ojciec Larsona, człowiek, który oscylował między charyzmatycznym a odpychającym, często w jednej chwili. Problem polega na tym, że materiał wydaje się myśleć, że ta rodzina i ich zaniedbanie jest w jakiś sposób dziwaczne lub oznaką ich prawdziwego bogactwa emocjonalnego. W rzeczywistości są okrutni, często zaniedbują i często znęcają się. Szklany zamek chce, aby widzowie postrzegali ten świat jako jeden z trudnych warstw i emocjonalnych złożoności, ale jest on zbyt szeroko namalowany, aby przekazać takie realia. Zamiast tego wszystko jest czarno-białe, a niezasłużony sentyment odpowiada za trudne pytania, jakie stawia jego konfiguracja.
POWIĄZANE: Każdy film Guillermo Del Toro od najgorszego do najlepszego
#17 Sklep z jednorożcami
Larson zadebiutowała jako reżyser fabularny tą słodką historią marzycielki z pokolenia milenialsów, która boi się w pełni wkroczyć w obowiązki dorosłego życia. Gdy jest gotowa spakować swoje dziecinne rzeczy, tajemniczy sprzedawca oferuje jej szansę posiadania prawdziwego jednorożca, jeśli wykona serię zadań. Opierając się na ich doskonałych Kapitan Marvel chemia, Sklep z jednorożcami jest najbardziej radosny, gdy Larson odbija się od Samuela L. Jacksona, który najwyraźniej świetnie się bawi jako postać w stylu Willy'ego Wonki. Chociaż film jest szalenie nierówny, jest uroczo poważnym i dumnie pastelowym wysiłkiem, który z entuzjazmem porusza temat rozwoju osobistego. Larson rzuca wszędzie brokat, róż i tęczę, co może niektórych zmęczyć, ale działa dobrze Sklep z jednorożcami . Jako debiut reżyserski wskazuje na prawdziwy potencjał czegoś wielkiego na horyzoncie.
#16 13 Trwa 30
Łatwo o tym zapomnieć, ale Brie Larson była w środku 13 idzie na 30 jako jedna z fajnych dziewczyn, z którymi młoda Jennifer Garner desperacko chciała się zaprzyjaźnić. To część typu „mrugnij i przegapisz”, ale reszta filmu jest tak zabawna, że jesteś pod wrażeniem jej uroku. Garner mogła zasłynąć jako gwiazda akcji Alias ale nigdy nie była lepiej obsadzona jako dorosła nastolatka, która jest oszołomiona swoim dorosłym życiem i bałaganem, jaki zrobiła z przeszłości, której nie pamięta. Jego zakończenie również pozostaje potężnym wyciskaczem łez.
# 15 Wał
Legenda kryminałów James Ellroy z TO. Poufny Fame jest współautorem scenariusza do 2012 roku Wał a jego podpis znajduje się na całym gotowym produkcie. Częściowo noir, częściowo brudny dramat policyjny, częściowo nihilistyczna postać. To przywiązanie do całkowicie fatalistycznego poglądu na prawo, porządek i Amerykę jako całość może być dla niektórych widzów zbyt trudne do zniesienia, ale boleśnie oddaje prawdziwe zejście do piekła, które obnaża moralną hipokryzję zorganizowanej policji w sposób, który Hollywood jest często zbyt nieśmiały, by uchwycić. Gwiazdą serialu jest Woody Harrelson, który jest brutalny i porywający jako człowiek wpadający w ciemność, którą sam stworzył.
# 14 Don Jon
Aktor Joseph Gordon-Levitt zadebiutował jako reżyser filmu fabularnego (a także napisał scenariusz i zagrał główną rolę) w Don Jon, całkowicie dorosły dramat romantyczny o lothario z New Jersey, który jest bardziej zainteresowany pornografią i przygodami na jedną noc niż długotrwałym związkiem. Jego ugruntowane życie zostaje wystawione na próbę przez pojawienie się Barbary (Scarlett Johansson), staroświeckiej romantyczki, która zamiast zwykłego seksu woli właściwe zaloty. Taka konfiguracja mogłaby z łatwością popaść w obrzydliwe lub niezasłużone moralizowanie, nie wspominając o wyzywającym seksizmie, ale Gordon-Levitt mocno trzyma się swojej narracji. Pomaga to, że wszystkie postacie kobiece są zręcznie narysowane i mają więcej do zrobienia niż zwykłe zainteresowania miłosne.
POWIĄZANE: Każdy film Russo Bros. od najgorszego do najlepszego
# 13 Kong: Wyspa Czaszek
Tak wiele przeróbek, restartów i przeróbek King Konga i Godzilli jest zbyt pochłoniętych ważkimi tematami lub potrzebą wstrzyknięcia stylistycznego realizmu w ich wysiłki, ale Kong: Wyspa Czaszek rozumie, czego naprawdę potrzebuje taka historia: Mnóstwa scen, w których wielka małpa niszczy różne rzeczy. Tempo jest odpowiednio szybkie, wizualizacje płynne i radosne, a co najważniejsze, jest zabawne. Film jest dumnym filmem klasy B, który tak się składa, że ma dziewięciocyfrowy budżet i nadzieje na franczyzę spoczywającą na jego szerokich, włochatych ramionach. Ludzie tacy jak Larson ledwo się rejestrują w porównaniu z samym Kongiem, ale o to właśnie chodzi. Nie przychodzi się na taki film z powodu subtelnego ludzkiego dramatu: jesteś tu, by obejrzeć oldskulowe widowisko i Wyspa Czaszek dostarcza to, czego żądają ludzie.
# 12 Kapitan Marvel
Szum nt Kapitan Marvel jako pionierska główna bohaterka MCU po długiej dekadzie oczekiwania wywarła większy wpływ na historię popkultury niż sam film. Jak w przypadku każdego innego filmu z tej rozległej i wpływowej serii, Kapitan Marvel jest wierny sprawdzonej formule, której pozostaje niezwykle lojalny. To pozostawia widzom niewiele niespodzianek, ale wciąż jest to film, który osiąga to, co zamierza. Larson to znakomita Carol Danvers, która szczególnie ożywia się, gdy odbija się od Samuela L. Jacksona, z którym łączy ją elektryczna chemia BFF. Oto nadzieja Kapitan Marvel 2 może zejść z torów na jakiś czas.
# 11 Greenberga
Reżyser Noah Baumbach połączył siły ze swoją byłą żoną Jennifer Jason Leigh w 2010 roku Greenberga , komediodramat o nowojorczyku doświadczającym niewielkiego kryzysu wieku średniego, który przeprowadza się do Los Angeles, aby dowiedzieć się o swojej przyszłości, a wszystko to zakochuje się w asystentce swojego brata, granej przez Gretę Gerwig. To jest rodzaj historii, którą Baumbach może snuć przez sen; ostry dramat z elementami komediowymi, opowiadający o neurotycznym nowojorczyku nękanym osobliwościami codziennego życia w Ameryce. Chociaż nie jest to łatka, powiedzmy, Historia małżeńska Lub Kałamarnica i wieloryb , Greenberga nadal daje Benowi Affleckowi jedną z najlepszych ról w jego karierze.
# 10 Wolny ogień
Bena Wheatleya Wolny ogień bierze gigantyczną scenę strzelaniny, która stanowiłaby trzeci akt typowego filmu akcji i wydłuża ją do 90 minut. Stylizowany na brudny thriller z lat 70., z golfami i rozczochranymi włosami, Wolny ogień rozkoszuje się własnym chaosem. To nie jest najlepsze dzieło reżysera, ale jako jego pierwsze prawdziwe uderzenie w główny nurt, jest to niezła zabawa, która pozwala Larsonowi i innym członkom obsady, takim jak Cillian Murphy i Armie Hammer, na absolutną zabawę. Jest całkowicie przesadzony i bezlitośnie ponury w swoim humorze, i jest świetnym znakiem tego, jak dobrze Larson mogła się utrzymać jako samotna kobieta w pokoju chłopców.
POWIĄZANE: Każdy film Willa Smitha od najgorszego do najlepszego
# 9 Avengers: Koniec gry
O czym tu jeszcze mówić Avengers: Koniec gry to już nie zostało powiedziane? Film, który odniósł największy sukces finansowy, na zawsze przypieczętował swoje miejsce w historii kina dzięki gigantycznym osiągnięciom Marvel Studios i ponad dekadzie przygotowań, które sprawiły, że ten punkt kulminacyjny był tak satysfakcjonujący dla milionów fanów. Trudno osądzić Etap końcowy jako zwykły film w tym splątanym kontekście iz pewnością nie działa jako samodzielny tytuł (nigdy nie był przeznaczony). Zamiast tego jest to ostateczne zderzenie efektów, ikonografii i zapału fandomu, którego Larson jest nowy, ale wysoce mile widziany dodatek.
# 8 Wrak pociągu
Amy Schumer pozostaje postacią wywołującą podziały w komedii, ale przez krótki okres była wielka, a Judd Apatow pomógł jej wykorzystać tę pozycję w branży dzięki Wrak pociągu . Komik i reżyser doskonale pasują do tej sprośnej komedii, która dumnie nosi swoje romantyczne intencje. Podczas gdy Schumer rozwadnia swoje bardziej kłujące krawędzie dla mainstreamowej publiczności, w tej historii o autodestrukcyjnej kobiecie, która nie wydaje się wierzyć, że jest warta czegoś więcej niż szyderstwa, można się cieszyć. Film jest najsłabszy, gdy Apatow pozwala swojej impro długo biec w żmudnych scenach, które mogły być zabawne w kręceniu, ale nie są wiele warte po montażu. Wydany w tym samym roku co Pokój , to odświeżające widzieć Larson jako heteroseksualną kobietę dla Schumera, zapewniającą serce i powód tej opowieści.
# 7 Kopanie w poszukiwaniu ognia
Joe Swanberg stał się kluczową postacią w tak zwanym ruchu mumblecore kina niezależnego pierwszej dekady XXI wieku, ale w 2015 roku Kopanie w poszukiwaniu ognia widzi go na bardziej wypolerowanym gruncie pod względem estetycznym, nawet jeśli narracja wydaje się mocną kontynuacją jego wcześniejszej pracy. Dramat w związku między Rosemarie DeWitt i Jake'em Johnsonem rozwija się na tle niesamowitej tajemnicy związanej z bronią i kością, które znajdują na swoim podwórku. Kiedy Johnson i jego przyjaciele, w tym Sam Rockwell i Larson, dołączają do poszukiwań kolejnych dowodów, tajemnice związku zaczynają się wylewać. Pomimo krótkiego 85-minutowego czasu trwania, jest dużo zapakowanych Kopanie w poszukiwaniu ognia , w tym kilka fascynujących elementów w stylu noir i nieoczekiwanie przezabawny drugoplanowy występ Orlando Blooma. Film na szczęście unika większości stereotypów dotyczących kryzysu wieku średniego i zamiast tego skupia się na szorstkich realiach utrzymywania związku poprzez przyziemne etapy starzenia.
# 6 Tylko miłosierdzie
Larson ponownie spotkał się z Destinem Danielem Crettonem po raz trzeci w tym dramacie biograficznym, który niestety w 2019 roku nie zyskał takiej uwagi, na jaką w pełni zasługiwał. Oparta na jego wspomnieniach historia opowiada o Bryanie Stevensonie, obrońcy, który pomógł odwołać się od wyroku skazującego za morderstwo Waltera McMillana . człowiek, który został niesłusznie skazany na śmierć na podstawie fałszywych zeznań. Larson odgrywa mniejszą, ale kluczową rolę drugoplanową, która koncentruje się głównie na znakomitych występach Jamiego Foxxa i Michaela B. Jordana. Niektórzy krytycy zlekceważyli Po prostu Miłosierdzie ze względu na tradycyjne podejście do tego rodzaju materiałów biograficznych, ale jego bystrość polega na starannie kontrolowanej wizji reżyserskiej i jasnym programie skoncentrowanym na sprawiedliwości. Tak ważna historia nie potrzebuje zbędnych dodatków.
POWIĄZANE: Każdy film Ridleya Scotta od najgorszego do najlepszego
# 5 21 Jump Street
Nikt nie spodziewał się adaptacji na duży ekran 21 Jump Street być dobrym. Wydawało się, że będzie to kolejny restart napędzany nostalgią, który przerobił znane dowcipy na malejące zwroty. Reżyserzy Phil Lord i Chris Miller oraz scenarzysta Michael Bacall mieli inne pomysły. 21 Jump Street to rzadkie odrodzenie, które jednocześnie kocha swój materiał źródłowy, ale ma do niego wystarczający zdrowy dystans, aby dokładnie wiedzieć, które części należy wyśmiać, obalić lub wręcz pominąć. To zabawna nostalgiczna podróż, będąca przezabawnym usunięciem wszystkich zmęczonych tropów, które tworzyły oryginał Jump Street serial tak łatwym celem dla krytyków i własnych gwiazd. Kontynuacja może być jeszcze lepsza.
# 4 Scott Pilgrim kontra świat
Adaptacja serii powieści graficznych Bryana Lee O'Malleya autorstwa Edgara Wrighta była wielką klapą po premierze pomimo pozytywnych recenzji, ale w ciągu ostatniej dekady film w końcu znalazł swoją publiczność. Oprócz tego, że jest ostro wykonanym przeprojektowaniem komiksów, Scott Pilgrim kontra świat to fascynująca metatekstowa opowieść o tym, jak popkultura kształtuje nasze życie i idee, zwłaszcza dla pokolenia, które utknęło pomiędzy pokoleniem X a niepokojem tysiąclecia. AO Scott z The New York Times nazwano to „najlepszy film o grach wideo, jaki kiedykolwiek powstał ' i, pomijając semantykę, nie myli się. Władanie przez Wrighta estetyką kinematografii, komiksów i gier w dynamiczną i spójną całość nigdy tak naprawdę nie zyskało uznania, na jakie zasługuje. Wśród jego nieskończenie kinetycznych scenografii jest mnóstwo kradnących sceny występów, z których Larson jest jednym. W obecnej epoce kina superbohaterskiego, gdzie filmy komiksowe są dziesiątkami, Scott Pilgrim kontra świat wciąż wyróżnia się jako jeden z najlepszych w gatunku.
# 3 Spektakularne teraz
Jeden z wielu niezależnych filmów, które sygnalizowały nadejście nowej generacji aktorów, Teraz spektakularne widział, jak Larson wciela się w drugoplanową rolę u boku Shailene Woodley i Milesa Tellera, gdy wszyscy trzej byli u progu wielkiej sławy. Dramat o dojrzewaniu jest bardzo podobny do tego samego materiału, co historie Powiedz cokolwiek I Korzyści z bycia Wallflower w tym, że jest to szczera opowieść o niebezpieczeństwach dorastania, która jest miłosiernie pozbawiona protekcjonalności. Historia może wkraczać na znane tereny, ale w tym filmie jest prawdziwa surowość, która wydaje się jednocześnie ponadczasowa i dokładnie aktualna. Larson błyszczy, mimo że film w pełni należy do Tellera i Woodleya, a młode trio z nawiązką radzi sobie ze znajomymi twarzami, takimi jak Bob Odenkirk i Jennifer Jason Leigh. W dobie filmów dla nastolatków, Teraz spektakularne zasługuje na to, by być tam z takimi jak Mądrala I Krawędź siedemnastu .
Pokój nr 2
Zainspirowana prawdziwą historią Elisabeth Fritzl, powieści Emmy Donoghue Pokój stał się fenomenem wydawniczym w 2010 roku. Filmowa adaptacja dokonała prawie niemożliwego, dokładnie oddając bolesną klaustrofobię powieści i główne napięcie między przerażającą konfiguracją opowieści a ujmującą niewinnością jej punktu widzenia, opowieścią opowiedzianą przez młody chłopak, który nie zna ani nie rozumie ciemności swojego życia. Nic z tego nie zadziałałoby bez Larson, która w pełni zasłużyła na Oscara za rolę kobiety, która jest jednocześnie postarzała przez traumę i utknęła w stanie zahamowania rozwoju dzięki wieloletniej izolacji. To, co prześwituje, to ograniczenia Larsona. Biorąc pod uwagę materiał, jej występ z łatwością mógłby być nieskończoną gamą krzykliwych i efektownych monologów, z których takie jak idealne klipy do Oscara. Larson jednak ukrywa tak wiele swojej wściekłości i zmieszania, jednocześnie w pełni wyrażając zamieszanie związane z próbami zachowania szczęśliwej twarzy dla swojego młodego syna. Jej chemia z młodym Jacobem Tremblayem, który gra jej syna, jest zręcznie emocjonalna i delikatna w sposób, który zdecydowanie unika mdłego sentymentalizmu. Pokój nie jest łatwym filmem do polecenia z oczywistych powodów, ale oglądanie Larsona i Trembleya zjednoczonych w ich ciemnościach również nie pozwala oderwać wzroku.
#1 Krótkoterminowe 12
Patrząc wstecz Krótkoterminowe 12 , dramat wydaje się praktycznie przewidywać przyszłość Hollywood. Nie tylko doprowadziło Larsona do mas krytycznych, ale wprowadziło wielu takich jak Lakeitha Stanfielda , Kaitlyn Dever i Rami Malek. Całe pokolenie największych talentów aktorskich zjednoczyło się w tym zdumiewającym i rozdzierającym serce dramacie i opłaciło się, aby stać się nie tylko najlepszym filmem Larsona, ale z pewnością jednym z najlepszych we wszystkich filmografiach tych aktorów. Larson gra kierownika domu opieki dla nastolatków z problemami, desperacko próbujących pokierować własnym życiem, jednocześnie zapewniając bezpieczeństwo bezbronnych nastolatków pozostawionych pod jej opieką, prawie porzuconych przez system. Reżyser Destin Daniel Cretton wnosi do filmu niezwykłą jakość życia Krótkoterminowe 12 , sprawiając, że ta ciasna przestrzeń i jej mieszkańcy czują się całkowicie częścią tego świata w sposób ciepły, ale zdecydowanie pozbawiony sentymentów. Są chwile, które wydają się tak wielowarstwowe w swojej autentyczności, że to prawie tak, jakby ręczne kamery po prostu wkroczyły w czyjeś życie bez żadnego kierunku ani wtrącania się. To film, który w jakiś sposób pozostawia cię emocjonalnie wyciśniętą, oferując jednocześnie prawdziwą nadzieję i nigdy nie poświęcając prawdy o każdej emocji.
DALEJ: Każdy film Stevena Spielberga od najgorszego do najlepszego