Ostrzeżenie: przed nami spoilery dotyczące „Dźwięków” z DC Festival of Heroes: The Asian Superhero Celebration #1 autorstwa Mariko Tamaki, Marcusa To, Sebastiana Chenga i Janice Chiang.
Rodzina nietoperzy z DC Comics ma sporo tragicznych historii i Cassandry Cain Dziewczyna nietoperz nie jest wyjątkiem. Córka mistrzyni sztuk walki Lady Shivy i zabójcy Davida Caina, Cassandra miała trudny start w życie, gdy jej ojciec zabronił jej uczyć się komunikacji werbalnej. Zamiast tego Cassandra nauczyła się wyrażać siebie poprzez walkę fizyczną i rozpoznawać kolejne kroki przeciwnika w walce, czytając jego mowę ciała. Później przyjęta przez Bruce'a Wayne'a, Cassandra przyjęła płaszcz Batgirl, zanim przyjęła postać Sieroty.
Patrząc w kontekście tzw inni członkowie rodziny nietoperzy , historia pochodzenia Cassandry nie jest odosobniona w swojej skrajności. Ale patrząc w kontekście DC Comics jako całości, monotonia budzi obawy co do sposobu pisania azjatyckich postaci kobiecych. Podobnie jak w przypadku Katany, większość mitów Cassandry jako postaci jest ukształtowana przez przemoc i tragedię, stając się definiującym aspektem jej postaci. Biorąc pod uwagę również trop „cichej Azji”, który istnieje w mediach gatunkowych, niewerbalny składnik postaci Cassandry może szybko zboczyć na problematyczne terytorium. Zamiast zostać wcieloną w tkankę Cassandry jako postaci, jej ograniczona mowa werbalna została przedstawiona jako przeszkoda, a nie rzeczywistość.
Związane z: Drużyna samobójców: Karen Fukuhara o graniu azjatyckiego superbohatera
Jednak DC wprowadziło mile widziany obrót Cassandry w historii zatytułowanej „Dźwięki”. DC Festival of Heroes: Azjatyckie święto superbohaterów # 1 (napisany przez Mariko Tamaki, rysunki Marcusa To, kolory Sebastiana Chenga, litery Janice Chiang). W tej historii Cassandra ratuje naukowca w Gotham City, aw odwróceniu uroczego scenariusza zakochuje się w nim. Tamaki przeformułowuje wyzwania Cassandry za pomocą mowy, tak aby była jednym z elementów jej charakteru i człowieczeństwa, a nie atrybutem definiującym. Co więcej, doświadczenia Cassandry z mową nie są postrzegane jako przeszkoda, ale stanowią dodatkową warstwę jej doświadczeń jako młodej kobiety i superbohatera.
W „Dźwiękach” Tamaki łączy obawy Cassandry związane z jej przemówieniem w szersze ramy komedii romantycznej, która jako gatunek często przedstawia obawy związane z komunikacją. Pomaga to Cassandrze wyjść z utożsamiania się z przemocą, a ponieważ martwi się o wypowiedzenie właściwych słów we właściwym czasie, historia popycha ją w kierunku uderzająco powiązanej charakterystyki. Czyniąc to, Cassandra Cain wyłania się jako przekonująca postać poza arena przemocy i niepokoju że w przeszłości była przedstawiana prawie wyłącznie w jej obrębie.
Pisarka Mariko Tamaki przedstawia Cassandrę z innych stron.
Jednym z najlepszych aspektów tej wersji Cassandry Cain jest to, że jej mowa nie wpływa na jej życie w wyjątkowy sposób. Oznacza to, że nie jest to dla niej stagnacja. Opowieść rozpoczyna się od Cassandry w jej pokoju, która sama ćwiczy mówienie. I chociaż przyznaje, że mowa wciąż stanowi dla niej wyzwanie, scena nie jest przesiąknięta poczucie zagłady lub udręki . Zamiast tego jest to neutralna reprezentacja umiejętności, w której Cassandra stara się być lepsza, tak jak można by pokazać nastolatka uczącego się prowadzić samochód. To skutecznie normalizuje ten aspekt doświadczenia Cassandry jako postaci, bez rzucania na nią emocjonalnej osłony, aby kierować opiniami czytelników. Przedstawiając Cassandrę w tych kategoriach, zespół kreatywny opowieści przenosi czytelników w zwykłą rzeczywistość, której doświadcza Cassandra, wypełniając lukę między nimi tam, gdzie inne historie tego nie robią.
Związane z: Batgirl musi zabić smoka z miłości (tak, naprawdę)
W dalszej części wydania Cassandra walczy z nią z wrogami charakterystyczne poczucie zaciekłości , pozostawiając miejsce na świętowanie jej umiejętności jako superbohatera. Jest to strona jej postaci, do której fani są przyzwyczajeni, a Tamaki wykorzystuje ich oczekiwania, natychmiast przenosząc historię na terytorium komedii romantycznej. Czyniąc to, ta historia dowodzi, że Cassandra może zabłysnąć jako postać w wielu gatunkach. Jej skomplikowana relacja z mową jest zatem punktem wyjścia do dalszych poszukiwań, a nie czynnikiem decydującym o historii jej publikacji.
Pochodzenie Cassandry nie determinuje jej przyszłości.
Cassandra miała ciężki start w życie, ale działania jej rodziców nie powinny ograniczać jej możliwości jako postaci. Nikt więcej niż Cassandra rozumie, jak trudne było jej życie , ale w historii Tamaki jasne jest, że widzi siebie jako coś więcej niż swoją mroczną przeszłość. Oznacza to, że „Dźwięki” poszerzają psychologię Cassandry jako postaci, pokazując, że nie tylko doświadcza ona niepokoju związanego z zauroczeniem, ale ma całe życie emocjonalne, które jest oddzielone od jej przeszłości. W tym sensie satysfakcjonujące jest obserwowanie, jak jej postać wykracza poza własne cierpienie.
Powiązane: Wywiad z Mariko Carpenter o Amerykanach pochodzenia azjatyckiego w branży rozrywkowej
Podobnie, jedyna wypowiedziana kwestia, którą Cassandra ma w tej historii, to małe zwycięstwo o ogromnym wpływie. Odpowiadając „Nie ma za co” swojej sympatii po wręczeniu mu słomki do herbaty bąbelkowej, Cassandra pewnie odchodzi, dumna z siebie. Biorąc pod uwagę ilość walk że była zarówno Batgirl, jak i Sierotą, jest emocjonalna moc patrzenia, jak Cassandra wygrywa bitwę na osobistym froncie, bez względu na to, jak mała jest. To zmienia sposób, w jaki czytelnicy rozumieją jej postać, i stanowi mocny argument za kolejnymi historiami dotyczącymi życia wewnętrznego Cassandry.
Cassandra Cain jako postać nosi duży bagaż, ale nie musi to ograniczać rodzajów historii, w których się pojawia. Jak pokazuje „Dźwięki”, Unikalne tło Cassandry może przynieść zaskakujące zwroty dla jej postaci. Biorąc pod uwagę, jak plastyczne są postacie w komiksach, w przyszłości Cassandra ma wiele okazji do dalszego poszerzania wyobrażeń fanów o tym, kim jest.
Przeszłość Cassandry z byciem niewerbalnym jest centralną częścią tego, kim jest jako superbohaterka, ale warunki, w jakich jest to przedstawiane, są ważne, aby odwrócić się od tropy powszechnie stosowane wobec Azjatów . Ta historia pokazuje, jak można zrównoważyć skromną mowę Cassandry z jej bogatym życiem wewnętrznym, tworząc narrację, która jest wyjątkowo słodka, biorąc pod uwagę trudne okoliczności, w których dorastała. Ostatecznie, jako postać, Cassandra Cain Dziewczyna nietoperz zasługuje na własną historię, w której doświadcza czegoś więcej niż tylko bólu i udręki, a „Dźwięki” stanowią krok we właściwym kierunku.
Dalej: Shang-Chi Marvela może pokonać Spider-Mana