W 2020 r. Universal zaczął skupiać się na samodzielnych filmach w celu wskrzeszenia klasycznych potworów. Które ikony horroru mogłyby zyskać na remake'u?
Leigha Whannella Niewidzialny człowiek udowodnił, że klasyczne potwory Universalu znów mogą być przerażające, ale w katalogu studia są też inne, które również należy wziąć pod uwagę przy potencjalnych aktualizacjach, takie jak Dracula , Wilkołak , Narzeczona Frankensteina , I Upiór w operze .
Universal próbował już wcześniej wskrzesić swojego klasycznego potwora, najpierw za pomocą Dracula Nieopowiedziana w 2014 roku, który opowiadał historię pochodzenia Vlada Palownika (Luke Evans). To ostatecznie zostało odłączone od ich większych planów dotyczących Wszechświata i całkowicie przestało być jego częścią. Stamtąd Universal ma zielone światło Mumia , w którym wystąpił Tom Cruise i wydany w 2017 roku. Wraz z Mumia mieli kilka innych projektów, które skupiały się wokół takich ikon horroru Doktor Jekyll i pan Hyde I Frankensteina i podobnie połączony z Marvel Cinematic Universe. W miarę jak te franczyzy krzyżowały się w przeszłości i gdy udowodniono, że te duże, połączone ze sobą wszechświaty spełniają pewne funkcje, Universal próbował sprowadzić swoje potwory z powrotem w dużym stopniu, skupiając się bardziej na akcji i przygodzie niż na horrorze.
Powiązane: Niewidzialny człowiek jest wszystkim, czym nie była mumia Toma Cruise’a
Ponieważ to nie zadziałało, i Mumia była wielką klapą kasową, Universal odwołał swoje plany dotyczące kontynuacji wszechświata i zamiast tego omówił możliwości stworzenia samodzielnych filmów opartych na fabule. Przywróciłyby one właściwości do korzeni z horroru i rozpoczęły się od aktualizacji Leigha Whannella Niewidzialny człowiek , który badał przemoc domową wobec kobiet i uczynił tytułową bohaterkę nowoczesnym potworem z korzeniami w technologii zamiast eliksirów niewidzialności. W tym nowym planujemy jeszcze inne filmy Mroczny Wszechświat po Niewidzialny człowiek , jak Whannell udowodnił, że czasami najlepsze jest podejście do podstaw, szczególnie w przypadku gatunków takich jak horror, którego korzenie opierają się na prostocie strachu.
Które uniwersalne potwory zasługują na film z ponownym uruchomieniem?
Dracula został doprowadzony do śmierci, ale we właściwych rękach może nastąpić poważne odrodzenie, które potencjalnie sprawi, że wampiry znów będą straszne. Leigh Whannell przedstawił niedawno kilka pomysłów na temat hipotetycznego restartu, gdyby został wykorzystany do zajęcia się kolejną potworną własnością Universal. Chociaż miało to miejsce już w 2020 r. w przypadku trzyczęściowego serialu Stephena Moffata i Marka Gatissa dla Netflix i BBC, było to słabe i usiany dziurami fabularnymi , wprawiając widzów w oszołomienie, choć wartości produkcyjne i aktorskie – wraz z niektórymi zmianami w powieści Stokera – zostały uznane za mile widziane.
Podobnie do tego, Wilkołak od 1941 r. przywołał wiele historii i tropów o wilkołakach, a w 2010 r. doczekał się nawet wznowienia. Jednakże sedno tej historii nie było od lat poruszane w wyjątkowy, ekscytujący sposób, a zamiast tego opierało się na nudnych i przewidywalnych tropach. Imbirowe zatrzaski zaktualizowano spojrzenie na wilkołaki, dokonując transformacji w metaforę kobiecej seksualności. Ponieważ wydaje się, że horror społeczny robi furorę w Hollywood, być może będzie to właściwa droga zamiast starych tradycji. Narzeczona Frankensteina jest obecnie w trakcie prac w reżyserii Billa Condona i na podstawie scenariusza Davida Koeppa. Chociaż z pewnością jest ikoną horroru, znaczna część jej historii jest związana z potworem Frankensteina i tradycyjnie jej tożsamość zawsze kręciła się wokół niego. Jak Niewidzialny człowiek postawić kwestie kobiet na pierwszym planie, mogłaby to być doskonała okazja do jeszcze głębszego zgłębienia tych dyskusji.
Większość ludzi jest znana Upiór w operze za sprawą musicalu Andrew Lloyda Webbera, a pomysł powstał z Gerardem Butlerem i Emmy Rossum w 2004 roku. Jednakże, podobnie jak wampiry są często filtrowane przez romantyczny obiektyw, Upiór został zrobiony w ten sam sposób. Ściślejsze trzymanie się korzeni bohatera w horrorze lub nawet odkrywanie jego korzeni może być sposobem na ożywienie obiektu bez powiązań muzycznych, jak miało to miejsce w przypadku oryginalnego niemego filmu z Lonem Cheneyem w roli Upiora z 1925 roku.
Dalej: Niewidzialny człowiek 2020 wprowadza DUŻE zmiany w stosunku do oryginalnego filmu