Izolacja i samotność mogą nie wydawać się dobrymi tematami dla filmów fabularnych, ale te 10 filmów mimo wszystko splata oszałamiające, fascynujące narracje.
Wiele zależało od nominowanego do Oscara filmu Toma Hanksa Odrzuć. Zacznijmy od tego, że scenarzysta William Broyles Jr. ukształtował dobrze skonstruowany dramaturgię przez sześć lat. Co więcej, zdjęcia do filmu zostały wstrzymane na cały rok, aby Tom Hanks mógł schudnąć 50 funtów w wyniku transformacji w połowie filmu. Biorąc wszystko pod uwagę, nie jest zaskakujące, że zarobiło 429 632 142 dolarów na całym świecie przy budżecie wynoszącym 90 milionów dolarów.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów o przetrwaniu, takich jak The Grey, według Rotten Tomatoes
W kilku wywiadach Hanks wyjaśniał, że nigdy nie chciał, aby film opierał się na konwencjonalnej narracji o przetrwaniu. Zamiast tego chciał, aby film pokazał go w jego własnym żywiole, przeżywającego samotność i „ podbijając swoje środowisko .' Prawdopodobnie tworzy to połączona wizja twórców filmu i obsady Wyrzucać ponadczasowy klejnot i tak wyjątkowy obraz samotności mężczyzny. Mając to na uwadze, oto podsumowanie dziesięciu filmów, które w zdecydowany sposób odnoszą się do samotności, często zacierając granice między ekranem a światem rzeczywistym.
Dżungla (60%)
Na podstawie tytułowej autobiografii napisanej przez Yossiego Ghinsberga, Dżungla to wstrząsająca opowieść o dwóch pełnych entuzjazmu podróżnikach. Przeszukując gęste lasy amazońskie, dwójka przyjaciół prowadzona jest przez tajemniczego przewodnika. To, co rozpoczyna pełną przygód wędrówkę przez dziką przyrodę, wkrótce zamienia się w walkę o przetrwanie, gdy oboje muszą kurczowo trzymać się swojego życia, walcząc z najbardziej śmiercionośnymi żywiołami natury.
Choć nieprzewidywalność „Dżungli” wystarczy, by zachwycić widzów, motywy oparte na faktach i solidna gra Daniela Radcliffe’a sprawiają, że jest on jeszcze bardziej ekscytujący.
Gdzie żyją dzikie stworzenia (73%)
Chociaż Gdzie są dzikie rzeczy to adaptacja książki dla dzieci, jej mroczny podtekst wykracza daleko poza dziecinną tematykę materiału źródłowego. Film skupia się na Maxie, pełnym wyobraźni chłopcu, który ucieka z domu i trafia na dziwną wyspę zamieszkaną przez tajemnicze istoty zwane Dzikimi Rzeczami.
POWIĄZANE: 10 książek dla dzieci, które wciąż (w jakiś sposób) nie zostały zaadaptowane do produkcji filmowej lub telewizyjnej
Aby uniknąć zjedzenia przez Dzikie Istoty, Max udaje króla posiadającego supermoce. Jednak w miarę jak jego relacje z potworami pogarszają się, zaczyna się obawiać, że odkryją jego prawdę. Początkowo, Gdzie dzikie stworzenia Czy może wydawać się dramatem pozbawionym fabuły, odbiegającym od twórczego uroku oryginalnych książek, ale im dłużej widz pozostaje przy filmie, tym bardziej zdaje sobie sprawę, że jest to rozdzierająca serce opowieść o dzieciństwie i jego przemijaniu.
W dzicz (83%)
W dzicz to rodzaj filmu grającego na głęboko zakorzenionej tęsknocie widza za pozostawieniem całego dobytku i podróżowaniem w pojedynkę. Choć film ze spokojnymi obrazami Wielkiej Północy służy jako forma eskapizmu, otwiera także oczy na bolesną rzeczywistość: „szczęście jest prawdziwe tylko wtedy, gdy się nim dzielimy”.
Na jej czele stoi Christopher McCandless, młody chłopak, który wyłamuje się z zasad i oczekiwań społeczeństwa, by szukać schronienia na łonie natury. Zmartwiony traumatycznym dzieciństwem i nadszarpniętymi więziami rodzinnymi, Chris znajduje pocieszenie w samotności. Jednak jego podróż ostatecznie się kończy, aczkolwiek dając do myślenia lekcję.
Dziki (88%)
W 1995 roku Cheryl Strayed, niedawno rozwiedziona, zdecydowała się wybrać na ponad 3000-kilometrową wędrówkę szlakiem Pacific Crest Trail. Ta podróż, choć pełna błędnych obliczeń i kilku błędnych decyzji, ostatecznie okazała się dla niej oczyszczająca i samorealizująca.
POWIĄZANE: Reese Witherspoon: 10 pamiętnych ról, od najbardziej nikczemnych do najbardziej bohaterskich
W Dziki , Reese Witherspoon gra Cheryl Strayed i prowadzi nas przez swoje emocjonalne wspomnienia o odnalezieniu siebie w najtrudniejszych chwilach jej życia. Oprócz odzwierciedlenia ponurej historii Strayeda, film inspiruje także widza do triumfu nad trudnościami i życia w teraźniejszości.
Odrzucony (88%)
Wyrzucać przygotowanie się do kluczowej sceny, czyli momentu, w którym wszystko się zmienia dla Chucka Nolana, wymaga czasu. Jego samolot rozbija się na Pacyfiku, a on jako jedyny ocalał, uwięziony na bezludnej wyspie. W następujący sposób Chuck nie tylko przystosowuje się do nowego otoczenia, ale także próbuje przezwyciężyć swoją samotność, tworząc własnoręcznie wyimaginowanego przyjaciela siatkarza, Wilsona.
W ciągu dwóch i pół godziny filmu widz najpierw docenia pomysłowość Chucka, a następnie wczuwa się w jego emocjonalną podróż na wyspę. Wyrzucać, w większości jest to spektakl jednoosobowy, ale występ Toma Hanksa nigdy nie pozostawia chwili na nudę.
Marsjanin (91%)
Wyreżyserowany przez Ridleya Scotta, z Mattem Damonem w roli głównej, Marsjanin dostarcza dramat przetrwania z akcentami science-fiction. Zamiast dać się uwięzić między głazami, w dżungli lub na odizolowanej wyspie, bohater gry Marsjanin zostaje uwięziony na Marsie.
Mając silną wolę przetrwania, osierocony astronauta wykorzystuje swój spryt, aby utrzymać się na planecie, na której nie ma życia ludzkiego. Chociaż początkowo był reklamowany jako „film kosmiczny”, zawiera w sobie mniejsze elementy science fiction, a raczej nastrój poprawiający samopoczucie.
127 godzin (93%)
W 127 godzin , James Franco gra Arona Ralstona, zapalonego poszukiwacza przygód i alpinistę, który regularnie wybiera się na pieszą wycieczkę do Utah. Jednak jeden zły krok powoduje, że jego ramię zostaje odcięte pod głazem, co zmusza go do podjęcia trudnego wyboru – albo bolesna ofiara, albo tragiczna śmierć.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów Danny'ego Boyle'a (według Rotten Tomatoes)
Na papierze opowieść o mężczyźnie utkniętym pod głazem na 127 godzin może nie przełożyć się zbyt dobrze na 90-minutowy film. Jednakże jest zaskakująco wciągająca i rozwija wstrząsającą i przejmującą narrację. Wyrazy uznania dla narracji pierwszoosobowej Jamesa Franco i twórczej wizji Danny’ego Boyle’a.
Ona (94%)
Jej ma scenografię i kolorystykę jak żaden inny, a styl Spike'a Jonze nadaje mu delikatny, ale złowieszczy nastrój, doskonale pasujący do jego tematyki. Film opowiada historię Theodore'a (Joaquin Phoenix), mężczyzny pozostawionego samotnego i załamanego po rozpadzie małżeństwa. Spędza całe dnie wspominając swoją byłą żonę, aż pewnego dnia zapoznaje się z nowym systemem operacyjnym.
Program „Samantha” (głos Scarlett Johansson) początkowo pomaga mu uporać się z samotnością. Ale zanim zdaje sobie z tego sprawę, jego związek pogłębia się i zakochuje się w Samancie. Choć jego założenia mogą brzmieć dziwnie, Jej prezentuje swoje pomysły z niewiarygodną głębią.
Zagubiony w tłumaczeniu (95%)
Napisany i wyreżyserowany przez Sofię Coppolę, Utracony sens po tłumaczeniu tak naprawdę nie ma zbyt wielu założeń. Motywem przewodnim filmu są malownicze tokijskie wizualizacje, słodko-gorzkie momenty i oczywiście dwie amerykańskie postacie dryfujące po Tokio.
Jest tu bezproblemowość Billa Murraya i Scarlett Johansson doskonale pasują do swoich ról i tworzą więź, która wydaje się zbyt realna. Nie wspominając, że wzruszający dramat filmu równoważony jest efektownymi napadami humoru, który działa skutecznie.
Grawitacja (95%)
Oprócz poprawnego wykonania wielu rzeczy na poziom naukowy , Powaga zabiera widzów w emocjonalną podróż w głąb kosmosu. Fabuła koncentruje się wokół inżyniera doktora Ryana Stone'a (Sandra Bullock) i astronauty Matta Kowalskiego (George Clooney), którzy znajdują się w szeregu tragicznych sytuacji po uderzeniu w nich kosmicznych śmieci z dużą prędkością. Wkrótce wszystko nasila się do punktu, w którym doktor Stone jest jedynym ocalałym, unoszącym się bez celu w bezkresnej przestrzeni.
DALEJ: 10 dramatów science fiction, które warto obejrzeć, jeśli lubisz grawitację