Nostalgiczny film Kennetha Branagha Belfast, w którym występują Jamie Dornan i Caitriona Balfe, zawiera ścieżkę dźwiękową pełną Van Morrisona. Dlatego.
Oprócz zapewnienia podkładu, istnieje bardzo dobry powód, dla którego Van Morrison jest obecny w serialu Belfast ścieżka dźwiękowa . Zdobywca Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny i nominowany do sześciu Oscarów na nadchodzących Oscarach, w tym dla najlepszego filmu i najlepszego reżysera, filmu Kennetha Branagha Belfast to filmowa historia miłosna do jego rodzinnego miasta, w której każdy szczegół stanowi hołd dla miasta. W związku z tym logiczne jest, że Van Morrison zapełniłby Belfast ścieżka dźwiękowa.
Nakręcony w czerni i bieli, Belfast pozwala głęboko zanurzyć się w doświadczeniach Branagha jako młodego chłopca podczas zamieszek związanych z Kłopotami w Belfaście w 1969 r. Historia Branagha jest opowiedziana oczami dziewięcioletniego Buddy’ego, którego życie zmienia się na zawsze, gdy na jego ulicy wybuchają zamieszki, a on i jego rodzina zostają nagle pogrążeni w wojnie między protestantami i katolikami, której Buddy nie rozumie. Jego oczami i niewinnością widzowie doświadczają zamętu, bólu, strachu i straty związanej z życiem w czasie wojny. Próbując zrozumieć bitwę toczącą się za jego drzwiami, Buddy musi także stawić czoła konfliktowi toczącemu się w jego domu, a problemy małżeńskie jego rodziców pogłębiają się z powodu niepokojów społecznych. Ojciec Buddy’ego (w tej roli Jamie Dornan) pragnie opuścić Belfast i szukać lepszego, bezpieczniejszego życia w Anglii, podczas gdy jego matka (w tej roli Outlander aktorka Caitriona Balfe) nie chce porzucić rodzinnych korzeni w Belfaście.
Powiązane: Przewodnik po obsadzie i postaciach z Belfastu
Przez cały film towarzyszą beczące saksofony i teksty muzyki Van Morrisona o poważnym brzmieniu. Belfastu najbardziej wzruszające momenty. Choć szerokie wykorzystanie muzyki Van Morrisona może wydawać się nieco zaskakujące, biorąc pod uwagę podejście innych udanych dramatów historycznych, istnieje wyraźny powód, aby włączyć ją do Belfast: Van Morrison to słynna legenda urodzona w Belfaście.
Dlaczego w ścieżce dźwiękowej z Belfastu jest tak dużo Van Morrisona?
Urodzony w 1945 roku Van Morrison spędził swoje wczesne lata zaledwie pięć mil od domu z dzieciństwa Branagha i domu Buddy'ego z filmu, pod adresem 96 Mountcollyer Street. Do czasu, gdy Branagh przeżył zamieszki pokazane w Belfast , Van Morrison miał już ugruntowaną karierę w swoim zespole Them ze wschodniego Belfastu i nagrywał hity w tym Kochanie, proszę, nie odchodź, nadchodzi noc, I Chwała. Następnie rozpoczął karierę solową i wydał Brązowooka dziewczyna w 1967 r. Jest prawdopodobne, że Van Morrison był prawdziwą lokalną ścieżką dźwiękową tamtych czasów do 1969 r. – i, co ważniejsze, ścieżką dźwiękową z dzieciństwa zdobywcy Oscara Branagha.
Zapytany o współpracę, Branagh odpowiedział Gorący przycisk „...chociaż we wszystkich częściach wyspy można usłyszeć piękną muzykę, a także klasykę współczesną i wiele innych, trudno było mi wyobrazić sobie nakręcenie filmu o Belfaście bez uznania tego szczególnego głosu”. Następnie powiedział, że omawiając projekt z Morrisonem, artysta rockowy najwyraźniej chciał zweryfikować Branagha, upewniając się, że Branagh zamierza uhonorować miasto i klasyczne brzmienie Van Morrisona. ' Myślę, że chciał wiedzieć, że moje intencje są honorowe i że nie będziemy mieszać z jego brzmieniem. Ale ostatecznie pozwolił nam zrobić remiksowanie ścieżki dźwiękowej niektórych nagrań wzorcowych. Napisał dla nas także nową piosenkę „Down To Joy”, która otwiera film – jest magiczna”.
Muzyka Van Morrisona w tle Belfast (który otrzymał także nominację do Oscara za najlepszą muzykę) opowiada nie tylko historię o smutku i stracie, ale także o miłości. Przez cały film przewijają się sceny, w których rodzina wychodzi na ulicę z kanapami i odtwarzaczami, aby tańczyć do piosenek Van Morrisona. Ma to kluczowe znaczenie dla zrozumienia przez widzów punktu widzenia Buddy'ego na jego sąsiedztwo. Poprzez muzykę Van Morrisona widz czuje Poczucie wspólnoty, rodziny i bezpieczeństwa Buddy’ego. Zgodnie z zamierzeniami filmu, połączenie Van Morrisona z przefiltrowaną monochromatycznie paletą obiektywu Branagha sprawia, że film jest rozmową między pokoleniami, która odezwie się do ludzi, którzy przeżyli Kłopoty, otwierając oczy młodym widzom z Irlandii Północnej.
Powiązane: Przewodnik po obsadzie i postaciach z Belfastu
To właśnie w jednym z tych wspólnych, uroczystych momentów Buddy obserwuje, jak jego rodzice ponownie jednoczą się duchowo. Co ciekawe, ten moment jest wyjątkiem od dominacji Van Morrisona Belfast ścieżkę dźwiękową, a scena odtwarza się do piosenki „ Wieczna miłość' londyńskiego zespołu Love Affair. Zaskakujący wyjątek wydaje się być zapowiedzią Belfastu kończący się i decyzja rodziny o emigracji – reprezentowanej przez muzykę Van Morrisona – w poszukiwaniu lepszego, bezpieczniejszego życia w Anglii. Belfast to niemal idealna symbioza ikony muzyki z jednym z najwspanialszych produktów eksportowych północnoirlandzkiej kultury teatralnej i filmowej, Branaghem, który słusznie zdobył Oscara za ten szczery scenariusz. Choć scenariusz będzie sercem dyskusji wokół filmu, nie sposób nie wspomnieć o sile ścieżki dźwiękowej. Tony Van Morrisona sprawiają, że film z półbiograficznego staje się żywym dokumentem przełomowego okresu historycznego.
Następny: Każdy film Easter Egg i odniesienie w Belfaście