Belfast Kennetha Branagha zawiera Kłopoty oraz kilka odniesień do filmów i programów telewizyjnych. Opisujemy zakończenie, historię scenerii filmu i nie tylko.
Ostrzeżenie: ten post zawiera główne spoilery dotyczące Belfastu.
Belfast zakończenie i wyjaśnienie prawdziwego znaczenia. Kenneth Branagh napisał film podczas blokady spowodowanej pandemią Covid-19 na początku 2020 r., a wyreżyserował go jeszcze w tym samym roku. Branagh ma za sobą długą i bogatą karierę aktorską i reżyserską, nakręcił takie filmy jak Hamlet, Thor i aktorski Kopciuszek. Jednakże, Belfast to jego najbardziej osobisty film w dotychczasowej historii.
Akcja rozgrywa się w tytułowym mieście w Irlandii Północnej w 1969 roku i opowiada historię Buddy’ego (Jude Hill), dziewięciolatka kochanego i chronionego przez zżytą społeczność i rodzinę – matkę (Caitríona Balfe), ojca (Jamie Dornan) , brat Will (Lewis McAskie) i dziadkowie ze strony ojca (Judi Dench i Ciarán Hinds). Jednak pewnego dnia wszystko się zmienia dla Buddy'ego i jego rodziny, gdy grupa protestantów atakuje katolików w okolicy, atakując ich domy i strasząc ich, próbując opuścić społeczność. Tak rozpoczyna się konflikt zwany Kłopotami, w którym rodzina Buddy'ego jest zmuszona podjąć decyzję, czy powinni pozostać w Belfaście, domu swoich przodków, czy też przenieść się do Anglii, gdzie o ich bezpieczeństwo dba ojciec Buddy'ego.
Powiązane: W nowym filmie Kennetha Branagha pojawia się poruszający Easter Egg Thor
Branagh pisał tę historię w ciągu ośmiu tygodni, zanim zebrał obsadę i ekipę, która rozpocznie zdjęcia we wrześniu 2020 roku. W filmie Buddy i jego rodzina opuszczają ukochany Belfast po splotie wydarzeń i niepewności, które zmusiły rodziców chłopca do podjęcia trudnego związku. wybór. Belfast ma wiele warstw, w tym kilka odniesień do popkultury — oto, co zainspirowało film i wyjaśniono prawdziwe znaczenie tej historii.
Belfast inspirowany jest dzieciństwem Kennetha Branagha
Branagh czerpie z własnych wspomnień z dzieciństwa spędzonego w mieście w Irlandii Północnej. Chociaż bohaterowie filmu są fikcyjni, Buddy w rzeczywistości opiera się na dziewięcioletniej osobowości scenarzysty i reżysera oraz wydarzeniach, które miały miejsce w jego społeczności, a które na zawsze zmieniły bieg jego życia. Zasadniczo jest to historia o dorastaniu opowiedziana z odrębnej perspektywy Buddy’ego, który doświadcza, jak to jest przeżyć straszny okres w historii Belfastu, czując jednocześnie miłość i ciepło społeczności, w której dorastał. Branagh chciał uchwycić zmieniający się czas ze względu na to, jak bardzo wpłynął on na późniejsze życie jego i jego rodziny, opierając się na uczuciach, jakie towarzyszyły mu w tym burzliwym czasie, który był również pełen szczęścia i miłości.
Przed Kłopotami Buddy był zwyczajnym dzieciakiem otoczonym rodziną, który lubił bawić się na świeżym powietrzu z przyjaciółmi i kuzynami. Potem wszystko się zmieniło i charakter wydarzeń Belfast są tym, co utkwiło w Branaghu na dziesięciolecia później. Pisanie i reżyseria Belfast prawdopodobnie działał katartycznie. Opuszczenie Belfastu zmieniło życie Branagha, a on i jego rodzina stali się znacznie bardziej powściągliwi i wycofani niż w jego wczesnych latach. Scenarzysta i reżyser przywraca poczucie radości oczami dziecka, które doświadcza traumatycznych wydarzeń. W tym celu osobisty aspekt filmu wywołuje więcej emocji i nadaje wagę wydarzeniom z życia Buddy'ego w sposób, który prawdopodobnie nie miałby miejsca, gdyby Branagh nie wykorzystał swojej własnej historii do poinformowania Belfast .
Wyjaśnienie irlandzkiej historii i prawdziwej historii kłopotów
Jak w przypadku każdego konfliktu, przed wybuchem przemocy jest czas, w którym napięcie narasta, zanim w zasadzie eksploduje. Tak właśnie było w przypadku „Kłopotów”. Konflikt miał charakter etniczno-nacjonalistyczny i wywodził się z kolonizacji Irlandii przez brytyjskich protestantów na początku XVII wieku, a mianowicie w regionie Ulsteru, gdzie populacja protestantów wzrosła i przekroczyła liczbę rdzennych Irlandczyków zamieszkujących ten obszar. Kłopoty rozpoczęły się w Irlandii Północnej w 1968 roku i wynikały z chęci pozostania protestanckich związkowców w Wielkiej Brytanii.
Związane z: Kenneth Branagh może w przyszłym roku pobić rekord Oscarów
Tymczasem nacjonaliści rzymskokatoliccy chcieli, aby utworzona w 1921 r. Irlandia Północna opuściła Wielką Brytanię i ponownie dołączyła do Republiki Irlandii. Kłopoty trwały 30 lat i zakończyły się w 1998 r. W tym czasie w różnych walkach, zamachach bombowych zginęło ponad 3000 osób, a ponad 30 000 zostało rannych. Belfast , ogólne ataki i blokady dróg. Po dziesięcioleciach konfliktu osiągnięto porozumienie o podziale władzy między rządami Wielkiej Brytanii i Republiki Irlandii, w którym przedstawiciele obu stron – zarówno związkowcy, jak i nacjonaliści – musieli brać udział w procesie decyzyjnym.
Każdy program telewizyjny i film wyświetlany w Belfaście oraz dlaczego się je wykorzystuje
W domu Buddy i jego rodzina dostroili się, aby obejrzeć oryginał Gwiezdny Trek . Buddy był także wielkim fanem ruchomych obrazów i chodził do teatru, aby je obejrzeć Milion lat p.n.e z Raquel Welch w roli głównej, słynne westerny Samo południe I Człowiek, który zastrzelił Liberty Valance i fantazja muzyczna Chitty Chitty Bang Bang wszystkie są uwzględnione. Filmy służą do umieszczenia sceny i pokazania pewnej autentyczności, a Branagh zawiera kilka seriali telewizyjnych i filmów, które były emitowane (i popularne) w Belfaście w 1969 roku. Wyraźny wybór w użyciu Samo południe I Człowiek, który zastrzelił Liberty Valance w szczególności jest trafne do rozważenia Belfast doszło do ostrej rozgrywki pomiędzy ojcem Buddy’ego a Billym, przywódcą lokalnej grupy związkowej wszczynającej konflikt przeciwko społeczności katolickiej w okolicy.
Westerny pokazane w filmie mają na celu nakreślenie podobieństw do konfliktu obecnego w historii oraz wzmocnienie napięcia i dramatyzmu, który zagęszcza fabułę przez cały czas. Reszta filmów i programów telewizyjnych zatrudnionych w Belfast są po prostu po to, by zaoferować widzom kawałek życia, pokazać codzienne życie bohaterów. Tak jak w rzeczywistości, Kłopoty nie były jedyną rzeczą, która wydarzyła się w życiu rodziny. Buddy nadal uczęszczał do szkoły i chodził do kina, a także spędzał dzień na oglądaniu takich rzeczy Chitty Chitty Bang Bang ma przynosić poczucie równowagi i oddawać charakter rzeczywistych działań pomimo przenikającego konfliktu.
Dlaczego części Belfastu są kolorowe, a nie czarno-białe
Branagh i operator Haris Zambarloukos przywieźli Belfast do życia w czarno-biała estetyka . Jednak niektóre aspekty filmu są kolorowe, w tym początek i koniec – które w dużej mierze stanowią zdjęcia lotnicze Belfastu w jego obecnym stanie – oraz filmy, które rodzina Buddy’ego ogląda w kinach. Ponieważ Belfast gra jak macki wyciągnięte z pamięci, czarno-białe zdjęcia doskonale oddają ten aspekt. Wykorzystano go również do stworzenia poczucia niestrzeżonej intymności dla bohaterów. Wybór niektórych scen w kolorze ma kontrastować z filtrem pamięci i intymności.
Powiązane: Każdy film Kennetha Branagha w rankingu od najgorszego do najlepszego
Jest to również przypomnienie, że najważniejsze wydarzenia z Belfast są widziane przez pryzmat Buddy'ego. W tym przypadku kolor jest bardziej zgodny z teraźniejszością, np. na zdjęciach tytułowego miasta, pokazujących jego stan i wygląd okolicy obecnie w porównaniu z przeszłością. W przypadku filmów i seriali utrzymanych w kolorze jest to także gra z aspektem pamięci, w której te formy rozrywki stanowiły fantastyczną odskocznię od świata, w którym żył Buddy, pojawiając się w kolorze dla odróżnienia rzeczywistości rodzinnej życia ze światem wymyślonego filmu.
Prawdziwe znaczenie końca Belfastu
Belfast widzi, jak rodzice Buddy’ego zdecydowanie decydują się opuścić dom i rozpocząć lepsze i bezpieczniejsze życie w Anglii, z dala od konfliktów wpływających na ich codzienne życie. Na wiele sposobów, Belfast to list miłosny do przeszłości Branagha i sposobu, w jaki go ukształtowała. Mówi o tym, że czyjeś korzenie nigdy nie znikają, nawet jeśli wyprowadzają się z jedynego domu, jaki kiedykolwiek znali. Film jest specyficzny dla doświadczeń Branagha z dzieciństwa, ale jego tematyka jest uniwersalna, poruszając strach przed zmianami, stabilność ekonomiczną gdzie indziej, która pomaga w podjęciu decyzji o wyjeździe, oraz głębokie poczucie, że migranci ze społeczności tak często opuszczają ją w poszukiwaniu bardziej stabilnego życie. Bada także tożsamość i to, jak mimo wszystko jej części ulegają rozpadowi po opuszczeniu, aby się dopasować, podczas gdy sercem i esencją tożsamości Buddy'ego pozostaje dziecko irlandzkiego miasta.
Belfast porusza wszystkie te kwestie, podkreślając, jak pamięć może uwypuklić jednoczesną radość i grozę życia w tak burzliwym czasie. Oczami dziecka, które nie do końca rozumie, co się wokół niego dzieje, Belfastu zakończenie, choć konieczna zmiana dla Buddy'ego i jego rodziny, mówi o tym, jak trudne może być coś tak zmieniającego życie i jak może to wpłynąć na cały przebieg czyjegoś życia. Kiedy rodzina Buddy’ego wyjeżdża z Belfastu na lotnisko, na ich twarzach widać ciężar, gdy zmagają się ze wszystkim, co zostawiają, ciężarem swojej decyzji i smutkiem związanym z wydostaniem się z domu. Ostatecznie film mówi o sile społeczności oraz o trudach i radościach, jakie drzemie w ludziach Belfast .
Dalej: Każdy film trafi do kin w listopadzie 2021 r
Kluczowe daty wydania
-
Belfast
Data wydania: 2021-11-12
