Quentin Tarantino jest mistrzem filmowym i nawet jego pierwsze zdjęcia robią wrażenie. Oto ranking wpływu każdego z nich.
Niezależnie od tego, czy podoba Ci się jego twórczość, czy nie, nie można zaprzeczyć, że oglądając film Quentina Tarantino, wiesz, że oglądasz film Quentina Tarantino. Jednym ze sposobów, w jaki Tarantino udało się stworzyć tak wiele filmów, które emanują jego charakterystycznym stylem filmowym, a jednocześnie są w jakiś sposób wyjątkowe, jest rozpoczynanie każdego filmu idealnym ujęciem rozpoczynającym tę historię.
POWIĄZANE: 10 najlepszych duetów z filmów Quentina Tarantino
Jeśli natychmiast zanurzy nas w świat filmu genialnym ujęciem otwierającym, będziemy wciągnięci przez resztę filmu, niezależnie od tego, czy czas jego trwania wyniesie 99 minut ( Rezerwowe Psy ) lub 187 minut (wersja z roadshow Nienawistna Ósemka ). Oto wszystkie zdjęcia początkowe Quentina Tarantino, rankingowe.
Rezerwowe Psy
Quentin Tarantino dodał tylko początkową scenę z restauracją Rezerwowe Psy kiedy zdał sobie sprawę, że Mr. Blue nie miał żadnych linijek w oryginalnym scenariuszu. Debiutancki film fabularny Tarantino zaczyna się na czarnym ekranie kilkoma tytułami otwierającymi. Zamiast muzycznej ścieżki dźwiękowej słyszymy samego Tarantino – w roli pana Browna – wyjaśniającego ukryte znaczenie utworu Madonny „Like a Virgin”.
Pierwsze ujęcie nie przedstawia pana Browna wygłaszającego swój monolog; zamiast tego pokazuje reakcję pana Blonde i pana Blue. Nie jest to szczególnie ekscytujące, ale Michael Madsen zapalający papierosa w czarnym garniturze wygląda niesamowicie fajnie, nadając ton filmowi.
Dowód śmierci
Quentin Tarantino przyznał, że wierzy Dowód śmierci za jego najgorszy film (i chce, żeby tak zostało), i większość ludzi zdaje się się z tym zgadzać.
Początkowe ujęcie może rażąco pokazywać obsesję Tarantino na punkcie kobiecych stóp w jednym z najbardziej rażących przykładów w całej jego filmografii, ale jest to też ujęcie idealnie wyśrodkowane, w kadrze dużo się dzieje i subtelnie zapowiada przerażający moment w późniejszej scenie Który Noga Julii zostaje oderwana od ciała w wyniku czołowego zderzenia ze kaskaderem Mikiem . A sztucznie dodane ziarno filmu jest miłym akcentem, nawiązującym do tanio wyprodukowanych starych filmów klasy B, które zainspirowały ten film.
Pulp Fiction
Pulp Fiction zaczyna się od karty tytułowej definiującej miazgę, mającej wyjaśnić widzowi znaczenie tytułu. Porusza drażliwą tematykę. Następnie film rozpoczyna się od mężczyzny i kobiety siedzących naprzeciw siebie w typowej restauracji. Na stole leży do połowy zjedzone śniadanie, a mężczyzna zaciąga się papierosem.
POWIĄZANE: 10 niezapomnianych rozmów z filmów Quentina Tarantino, ranking
Ujęcie nie urywa się przez kolejne 36 sekund (co nie wydaje się dużo, ale średnia długość strzału to 2,5 sekundy), ponieważ monolog Tima Rotha o okradaniu gości trzyma nas w napięciu. Zaczyna się od zwykłej hipotetycznej dyskusji przy śniadaniu, ale pod koniec sceny postanawiają sprawdzić swoją teorię i faktycznie okraść restaurację.
Pewnego razu w Hollywood
Najnowszy film Quentina Tarantino, Pewnego razu w Hollywood , rozpoczyna się promocyjnym montażem klipów z telewizyjnego westernu Ricka Daltona, Prawo nagród . Nakręcone na czarno-białym filmie w formacie 4:3 na zapleczu studyjnym, sceny z Prawo nagród doskonale odtwórz pokazy kowbojskie z tego obszaru. Następnie następuje wywiad z Rickiem i jego dublerem kaskaderem Cliffem Boothem, w którym Cliff żartuje, że dźwiga ciężar Ricka.
To opowieść o tajemniczości gwiazdy filmowej i tym, jak szybko pozory sławy mogą zaniknąć. Ujęcie otwierające Pewnego razu w Hollywood daje nam przelotny przebłysk młodego Ricka Daltona jako wielkiej gwiazdy, a następnie dwie i pół godziny starszego Ricka Daltona jako osobę niepewną siebie.
Nienawistna Ósemka
Główna krytyka pod adresem Nienawistna Ósemka jest to, że jest za długie. I po trzech godzinach ci krytycy mają rację. Ale Nienawistna Ósemka z założenia jest powolnym filmem. Ma idealne tempo, aby budować napięcie w oczekiwaniu na wybuchowe korzyści; tak się składa, że idealne tempo to wolne. To film, który warto obejrzeć, jeśli masz wolne trzy godziny. Niech po prostu zachwyci Cię pełną napięcia, kinową atmosferą.
POWIĄZANE: 5 najzabawniejszych (i 5 najbardziej szokujących) momentów z The Hateful Eight
Rozpoczyna się zapierającym dech w piersiach szerokim ujęciem (bardzo szerokim – film został nakręcony zabytkowymi obiektywami Ultra Panavision 70, co pozwala na uzyskanie superszerokiego współczynnika kształtu 2,76:1) zaśnieżonej dziczy Kolorado, co potwierdza, że akcja filmu rozgrywa się w środku nigdzie. Ustawić Upiorna, nagrodzona Oscarem ścieżka dźwiękowa Ennio Morricone , ten wstęp od razu angażuje widza, mimo że tak naprawdę nic się nie dzieje – chodzi o to, jakie wrażenia.
Zabij Billa: Tom 2
Quentin Tarantino zastanawia się Kill Bill jest jednym filmem i tak należy go postrzegać jako kompletny utwór, ale ponieważ został wydany w dwóch oddzielnych częściach, zawiera dwa ujęcia początkowe. Głośność 2 zaczyna się od powtórzenia Tom 1 Ujęcie otwierające, podsumowujące publiczność, ale potem zaczyna się od własnego prologu.
To czarno-białe ujęcie Panny Młodej jadącej w drodze, by dosłownie zabić Billa (tuż przed trzecim aktem filmu, chronologicznie), rozmawiającej bezpośrednio z kamerą. Jest nakręcony i oświetlony w naprawdę romantyczny sposób w stylu noir, a sama treść monologu ekscytuje nas przed rozgrywką w ostatnim rozdziale Kill Bill saga.
Django bez łańcuchów
Django bez łańcuchów , ambitny spaghetti western Quentina Tarantino mierzący się z okropnościami amerykańskiego niewolnictwa poprzez makabryczne fantazje o zemście, zaczyna się od prostego, statycznego ujęcia skalistego pustynnego krajobrazu. Na tym ujęciu pojawia się kilka pierwszych tytułów, po czym kamera przesuwa się w stronę gangu łańcuchowego prowadzonego przez pustynię przez kilku białych łowców niewolników.
POWIĄZANE: Django Unchained: 5 powodów, dla których sequel crossovera Zorro to dobry pomysł (i 5 powodów, dla których jest zły)
Kamera ustawia się za Django granym przez Jamiego Foxxa, bohaterem tej historii, pokazując krwawiące blizny na jego plecach. (Po bokach kadru widzimy, że wszyscy niewolnicy mają te blizny na plecach.) Najpierw pojawia się imię DJANGO, które mówi nam, kto to jest, a następnie pojawia się pod nim słowo UNCHAINED. Otwieram film pt Django bez łańcuchów na zdjęciu Django w łańcuchach było genialnym posunięciem.
Bękarty wojny
Ponieważ Quentin Tarantino porównuje proces pisania scenariusza do procesu pisania powieści, często dzieli swoje filmy na rozdziały. Bękarty wojny wprowadza swój pierwszy rozdział zatytułowany „Pewnego razu w okupowanej przez nazistów Francji” na czarnym ekranie, a następnie pojawia się szerokie ujęcie zwykłych wydarzeń na francuskiej farmie mlecznej.
Rolnik rąbie drewno, a jego żona wiesza pranie na sznurku. Wiemy jednak, że to Francja pod bezwzględnym reżimem nazistowskim, więc coś złowrogiego może czaić się tuż za rogiem. A gdy niektórzy oficerowie SS jadą w stronę farmy, te obawy stają się rzeczywistością.
Jackie Browna
Zdecydowanie najbardziej niedoceniany film Quentina Tarantino, Jackie Browna Rozjaśnia się na mozaikowej ścianie terminalu lotniska. Po wyświetleniu pierwszych napisów początkowych Pam Grier wślizguje się w kadr na podróżniku, a kamera zaczyna ją śledzić. Ubrana jest w mundur stewardessy, a nonszalancki wyraz twarzy Grier mówi nam, że surfowanie po terminalu lotniska nie jest dla niej niczym nowym.
POWIĄZANE: 10 powodów, dla których Jackie Brown jest niedocenianym arcydziełem Quentina Tarantino
To oczywisty hołd Absolwent , ale kontemplacyjne tony „The Sound of Silence” Simona i Garfunkela zostały zastąpione bardziej optymistycznym brzmieniem soulowego hitu Bobby’ego Womacka „Across 110th Street”.
Kill Bill: Tom 1
Kiedy Quentin Tarantino przyszedł do Umy Thurman z pomysłem na Kill Bill miał tylko pierwsze ujęcie: ujęcie z góry przedstawiające leżącą, pobitą i zakrwawioną kobietę, patrzącą na napastników i w milczeniu przysięgającą zemstę. Następnie Thurman wpadła na pomysł, aby ujawnić, że kobieta ma na sobie suknię ślubną. Dlatego narodziła się Panna Młoda.
W wykonaniu to początkowe czarno-białe ujęcie jest spektakularne. Mężczyzna o imieniu Bill rozmawia z nią spokojnie poza ekranem, po czym strzela jej w głowę, co prowadzi do początkowych tytułów filmu pt. Kill Bill , pozostawiając publiczność z milionem pytań, podczas gdy Nancy Sinatra uroczyście śpiewa Bang Bang (My Baby Shot Me Down) na ścieżce dźwiękowej.
DALEJ: 10 najlepszych ujęć na otwarcie według Martina Scorsese, ranking