Biała Królowa zyskała na znaczeniu jako postać literacka w książce Lewisa Carrolla Na drugą stronę lustra I Co Alicja tam znalazła, gdzie stała się znaczącą częścią fantastycznych przygód Alice w Underland i sposobem na jej rozwój i dojrzałość. Została umieszczona w aktorskiej wersji Tima Burtona z 2010 roku Alicja w Krainie Czarów w zupełnie innym charakterze i stał się dominującą częścią jego kontynuacji Alicja Na drugą stronę lustra.
Grana przez Anne Hathaway w zwiewnej białej sukni i platynowych lokach, jest bardzo daleka od Białej Królowej z powieści Carrolla i przybiera postać niemal Glindy z historią, która mogłaby zostać wzięta ze stron Czarnoksiężnik z krainy Oz. Pomimo – a może właśnie dzięki – różnicom między jej postacią filmową a literacką, stała się popularną postacią, ale zawsze można o niej dowiedzieć się więcej.
Prawie została obsadzona w roli Alice
Przed ogłoszeniem przez Disneya, że Tim Burton, twórca dzieł gotyckich, miał być zaangażowany w sprowadzenie Alicja w Krainie Czarów do życia, Anne Hathaway zaproponowano tytułową rolę , ale czuła, że rola Alice za bardzo przypomina inne role, które grała.
Jako fanka twórczości Burtona, zdecydowała się na inną rolę, która pozwoliła jej rozwinąć umiejętności aktorskie, i ostatecznie została obsadzona w roli Białej Królowej. Mogła nakręcić wszystkie swoje sceny w ciągu zaledwie dwóch tygodni.
Nigdy nie miała imienia
W oryginale Lewisa Carrolla Alicja w Krainie Czarów bajek, żadna z głównych postaci w „Underland” nie miała własnego imienia. Nazywano ich po prostu „Białą Królową”, „Czerwoną Królową” i „Waletem Kier”. Tim Burton chciał dopracować postacie, więc nadał im różne pseudonimy.
POWIĄZANY: Alicja w krainie czarów: 10 różnic między książką a filmem
Biała Królowa stała się Miraną Crimms i otrzymała historię z udziałem Czerwonej Królowej, która była znana jako Iracebeth Crimms i została jej siostrą (nie mylić z Królową Kier).
Pierwotnie była bałaganem
Kiedy po raz pierwszy ukazuje się Alice w dwóch książkach Lewisa Carrolla, Alicja w krainie czarów I Na drugą stronę lustra, Biała Królowa to zaniedbana, niespokojna, roztargniona kobieta, którą Alicja musi się opiekować.
Alice musi pomóc jej połączyć się z płaczącym dzieckiem, poprawić jej włosy i szal lub zaśpiewać jej kołysankę. Postać Białej Królowej miała zainicjować odwrócenie ról, w którym Alicja pojawia się jako dorosły, a ona jako dziecko. W ten sposób jej postać pozwala Alice poczuć się dojrzałą, zorganizowaną, a nawet lepszą.
Nie była piękną młodą kobietą
W opowiadaniach Lewisa Carrolla Biała Królowa jest domową kobietą, która potrzebuje ciągłej pomocy Alice, w przeciwieństwie do zwiewnej i pięknej kobiety, którą przedstawia w filmach Tima Burtona Alicja w Krainie Czarów.
Anne Hathaway nawiązuje do delikatnej natury oryginalnej Białej Królowej poprzez swój język ciała, zawsze trzymając ręce na wysokości oczu i niewinnie spoglądając sarnim spojrzeniem, ale daleko jej do marudnego przedstawienia, które wyobrażał sobie Carroll.
Ma być mężatką
Kiedy Alicja po raz pierwszy spotyka Białą Królową w Alicja i kraina czarów, jest zauważalnie samotna, nie ma żadnego romantycznego partnera. W powieściach Lewisa Carrolla jest żoną Białego Króla, który jest również jednym z pierwszych „figurek szachowych”, które Alicja spotyka podczas swoich przygód.
POWIĄZANE: Każda para księżniczek Disneya, ranking
Jedynym królem, który pojawia się w filmach Tima Burtona, jest król Oleron, ojciec Iracebeth i Mirany (Białej Królowej). Sugeruje się, że ma on zastępować postać Białego Króla.
Pierwotnie nie była w centrum uwagi Na drugą stronę lustra
Tima Burtona Alicja w Krainie Czarów (2010) zapożycza elementy z obu powieści Lewisa Carrolla, ale Alicja Na drugą stronę lustra (2016) w niczym nie przypomina jego drugiej powieści i skupia się na pochodzeniu Szalonego Kapelusznika oraz sporze między Czerwona Królowa i Biała Królowa .
Biała Królowa nie była tematem drugiej książki Carrolla, ale staje się centralnym punktem fabuły filmu Burtona, a jej spór przechodzi od wojny totalnej do punktu kulminacyjnego, w którym dwie królowe - także siostry - w końcu się godzą.
Była wzorowana na pani Wragge
Wilkie Collins, znany autor z epoki wiktoriańskiej, którego powieści cieszące się uznaniem krytyków to m.in Kobieta W Bieli I Kamień Księżycowy, stworzył postać do swojej książki Bez nazwy który stał się wzorem dla Białej Królowej Lewisa Carrolla.
Nazywała się Matylda Wragge, żona kapitana oszusta Horatio i olbrzymka o umyśle dziecka. Jej ociężałe roztargnienie i głupie zamieszanie związane ze złożonością najprostszych zadań przyczyniły się do dziwacznej osobowości Białej Królowej w powieściach Lewisa Carrolla.
Anne Hathaway uczyniła z niej wegańskiego punkrockowca
Jest chwila Alicja w Krainie Czarów kiedy Biała Królowa wyjaśnia, że złożyła ślubowanie „nie skrzywdzić żadnej żywej istoty”, co poruszyło aktorkę Anne Hathaway, która postanowiła wymyślić historię swojego procesu rozumowania .
Zgodnie z jej historią, zdecydowała, że rodzice Białej Królowej widzieli, co jedzenie mięsa robi z jej siostrą Czerwoną Królową, i pomyślała, że mogą ograniczyć wszelkie potencjalne tendencje do przemocy, czyniąc ją weganką. W ten sposób Biała Królowa zyskała na planie przydomek „wegańskiego punkrockowca”.
Zainspirowała ją Debbie Harry i Nigella Lawson
Próbując zaczerpnąć inspirację dla Białej Królowej, Anne Hathaway współpracowała z Timem Burtonem, aby znaleźć kobiece ikony przemysłu muzycznego, które najlepiej odzwierciedlałyby osobowość, jaką chcieli, aby miała.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów Anne Hathaway według IMDB
Burton zasugerował Nigellę Lawson, angielską krytyk kulinarny, a Hathaway postanowił przeczesać klipy wideo czarującej Grety Garbo i szalonej Debbie Harry, aby poinformować o swoim występie .
Jej kostium był niesamowicie delikatny
Chociaż została wygnana z Krainy Czarów, Biała Królowa mieszka w pięknym białym zamku i nosi lśniącą białą suknię, co odzwierciedla eteryczne i pełne wdzięku aspekty jej wychowania.
Anne Hathaway stwierdzono w długim Q&A na Facebooku Kiedy Alicja w Krainie Czarów po raz pierwszy ujawniono, że sukienka zaprojektowana przez Colleen Atwood była niewiarygodnie delikatna, mimo że wyglądała na ciężką, i zawsze martwiła się, że nadepnie na nią, kiedy miała „biegać, jakby tańczyła” i „chodzić, jakby unosiła się”.