M. Night Shyamalan zyskał złą reputację – nie bez dobrego powodu – ale tak naprawdę twórca filmu ma o wiele więcej do zaoferowania, niż mogłoby się wydawać.
Scenarzysta, reżyser i producent M. Night Shyamalan zyskał niesamowicie złą reputację. Jego błyskawiczny rozwój od 1999 r. Szósty zmysł niespodziewanie przerodziło się w wydłużone i męczące lądowanie awaryjne. Stracił kontrolę twórczą w studiach filmowych i był świadkiem niemal ciągłego zalewu krytycznych pochwał na temat swojej kariery, w tym nasze własne .
To nie tak jak krytycy nie mieć jakąkolwiek amunicję do wsparcia swoich ataków; Dwa ostatnie wyjścia teatralne Shyamalana w fotelu reżyserskim, Ostatni Władca Wiatru (2010) i Po ziemi (2013) były całkowitą katastrofą, a druga połowa jego filmografii, ogólnie rzecz biorąc, nie jest tak dopracowana i wyrafinowana jak pierwsza.
Ale każdy filmowiec ma prawo do złego wpisu – lub złego seria wpisów, w większości przypadków – w swoim życiorysie, w tym szanowanego skądinąd Stevena Spielberga. I podobnie jak Spielberg nie ma powodu, dla którego 45-letni reżyser nie miałby odwrócić sytuacji i powrócić do świata kina wysokiej jakości. (Właściwie można by postawić tezę, że to już zaczyna się dziać, po wynikach niedawnego telewizyjnego miniserialu Krnąbrne Sosny oraz po pierwszych recenzjach jego kolejnego filmu fabularnego, Wizyta , który otwiera się dzisiaj.)
I tak jak w przypadku większości ludzkich przedsięwzięć (zwłaszcza polityki), istnieje również drobna kwestia, która w odbiorze publicznym wyprzedza fakty w danej sprawie. Nadszedł czas, aby wyprostować sytuację w naszej sprawie 9 powodów, dla których M. Night Shyamalan jest świetnym filmowcem .
Zapewnia swoim aktorom świetne występy
Przyciągnięcie najwyższej klasy talentów to jedno – coś, co Shyamalanowi udaje się zrobić do dziś – ale czym innym jest uzyskanie od nich dynamicznych, autentycznych i, co najważniejsze, świeżych występów. Bruce Willis miał jedną ze swoich pierwszych ról w roli wrażliwej emocjonalnie gwiazdy niezwiązanej z akcją Szósty zmysł , torując drogę dla wielu innych podobnych ról w ciągu ostatniego półtorej dekady; Night odkryła – a potem dramatycznie rzuciła wyzwanie – Bryce Dallas Howard z jej główną rolą w Wioska (2004); Mel Gibson dał występ, który był zarówno dyskretny, jak i delikatny Oznaki (2002). Nawet dweeby Marka Wahlberga, och, cholera, biegnie, gdy Elliot Moore wchodzi Zdarzenie (2008) idealnie nadaje się na film, który ma być pełnym miłości hołdem dla horrorów klasy B z lat 70.
Nazwisko M. Night Shyamalana może być teraz toksyczne zarówno w Hollywood, jak i w kinach, ale łatwo zrozumieć, dlaczego praca z nim może nadal pociągać aktorów – stale oferuje mu role, które nie mieszczą się w zakresie większości czołowych talentów .
Jego filmy mają świetny klimat
Filmy Shyamalana, z Niezniszczalny (2000) do Zdarzenie przede wszystkim do Wioska , po prostu emanuje atmosferą, jakby mogła po prostu kapać z ekranu. Na przykład w dzisiejszej, przesiąkniętej przemocą kulturze popularnej niezwykle trudno jest sprawić, by jedno proste dźgnięcie nożem wywołało zbiorowe westchnienie publiczności lub postać, która po prostu przechodzi przez ekran, wywołując u widza dreszcze, ale to właśnie jest Co Wieś I Oznaki , odpowiednio, udało się to zrobić – a wszystko to dzięki czystej immersyjności, którą filmy potrafią zbudować.
Night może być pod tym względem jednym z najwybitniejszych twórców filmowych swojego pokolenia, dorównującym klimatem filmowi Christophera Nolana. Memento Lub Bezsenność (oba wydane wraz z filmami Shyamalana, dla wszystkich, którzy grają w domu).
I pomimo pewnych zdecydowanych niewypałów w tym zakresie Władca powietrza I Po ziemi , w tym roku wygląda na powrót do formy immersyjnej, z Krnąbrne Sosny I Wizyta udało im się już przyciągnąć widzów swoimi zwiastunami.
niesamowite kino
Jest powód, dla którego ujęcia z jednego ujęcia (w których scena rozgrywa się bez żadnych cięć) rzadko są wykorzystywane zarówno na dużym, jak i małym ekranie: prawie niemożliwe jest ich zaaranżowanie, co wymaga obsady i kamerzysty – wraz z wszelkimi rekwizytami. lub efekty specjalne – aby były całkowicie zsynchronizowane. Dlatego zdumiewające jest to, jak często Night wykorzystuje je w swoich (wcześniejszych) filmach; ujęcie zszokowanego Bruce'a Willisa podczas kontroli Niezniszczalny Katastrofa kolejowa otwierająca film, podczas której na pierwszym planie krwawi pacjent, może być sukcesem filmowym, ale ma mnóstwo towarzystwa. (W rzeczywistości ta scena jest tylko jednym z wielu humanizujących akcentów, które sprawiają, że ten wczesny film inspirowany komiksem wyróżnia się na tle obecnego zbioru wystawnych adaptacji).
Bystre kinowe oko Shyamalana wykracza jednak poza „oners”. Odbicia w Szósty zmysł klamki, piękne (i przerażające) ujęcia wdmuchujących drzew i trawy Wydarzenie , montaż otwierający w Wieś – wszystkie są podręcznikowymi przykładami tworzenia filmów 101, od kompozycji po oświetlenie.
świetne połączenie humoru i dramatu
Scenarzysta i reżyser Joss Whedon jest często chwalony za umiejętność jednoczesnego radzenia sobie z dramatem i komedią, wykorzystując jedno do wzmocnienia drugiego. Choć M. Night Shyamalan nie pije z niego tak często, jak znakomity Whedon, potrafi to robić równie efektywnie. Już samo założenie Zdarzenie to beztroskie, żartobliwe podejście do gatunku horroru – które w żaden sposób nie rozproszyło wielu grizzlych momentów ani strachu, jaki może wywołać nagłe pojawienie się mężczyzny idącego tyłem.
I Oznaki jest pełen cudownie zabawnych momentów, począwszy od Mela Gibsona, zmarłego wielebnego, słuchającego zaimprowizowanej spowiedzi w aptece, po Joaquina Phoenixa w kapeluszu z folii aluminiowej (oczywiście po to, by uniemożliwić kosmitom czytanie jego myśli). Rzeczywiście, film można by uznać za komedię, gdyby nie jego jeszcze skuteczniejsza umiejętność tworzenia napięcia – co jest raczej rzadkim i organicznym zjawiskiem w maszynie do wycinania ciastek, jaką jest Hollywood.
Jego zasada braku kontynuacji
Punkt ten jest jednocześnie najbardziej godną uwagi i najmniej istotną pozycją na tej liście. Chociaż prawdą jest, że Hollywood osiągnęło szczyt – a może to najniższy poziom? – ze względu na niechęć reżysera do wydawania oryginalnych filmów, co doprowadziło do dosłownie niekończącej się serii franczyz, prawdą jest również, że stanowcza odmowa reżysera zarażenia się przypadkiem sequelitis jest bardziej kwestią osobistego przekonania niż przykładem talentu filmowego. Mimo to należy pochwalić Shyamalana za umiejętność trzymania się nowych historii (nawet jeśli są to adaptacje telewizyjne lub scenariusz innej osoby).
Okazuje się, że ten punkt może być najkrótszym z naszej litanii: jedynym wyjątkiem od polityki braku zasad Nighta jest Niezniszczalny , który pierwotnie rozpoczął życie jako pierwszy akt znacznie większego scenariusza. Zarówno reżyser, jak i obsada wypowiadają się na temat chęci powrotu do tej konkretnej historii – i z telewizja premium jest teraz mocnym czynnikiem w równaniu – kontynuacja (lub dwie) może być teraz bardziej prawdopodobna niż kiedykolwiek wcześniej, co zakończy jego passę oryginalności.
oryginalność
Jedną z największych cech charakterystycznych mistrza gawędziarza, niezależnie od jego medium i gatunku, jest umiejętność przedstawienia unikalnego punktu widzenia na dobrze wydeptanych ścieżkach narracyjnych. Oto, w czym Shyamalan konsekwentnie przoduje: Szósty zmysł to jeden z najlepszych filmów o duchach, jakie kiedykolwiek powstały; Niezniszczalny to jeden z najwspanialszych filmów komiksowych w historii; Zdarzenie to jeden z najbardziej pomysłowych hołdów, jakie kiedykolwiek widziano – a wszystko to wyróżnia się nieco odsuniętą od środka perspektywą, dzięki czemu duch staje się bohaterem, superbohater zaskoczony, że znajduje się w komiksowej historii, a hołd jest oryginalnym zwrotem akcji, a nie remake'iem pro forma .
Co więcej, ta oryginalność przenosi się na każdy z pozostałych aspektów twórczości filmowej Nighta, pomagając wyjaśnić jego nienaganne zdjęcia, umiejętność wyciągania znaczących ról z obsady oraz zdecydowane tempo i cudownie przyjazne ścieżki dźwiękowe (więcej o tym za chwilę ).
Jego poczucie rytmu
Przemyślany, nieustępliwy i precyzyjny – to trzy słowa, które doskonale opisują tempo gry M. Nighta Shyamalana. Stanowczość rozwoju jego opowieści, zarówno na poziomie makro struktury składającej się z trzech aktów, jak i na poziomie mikro poszczególnych scen, jest tak wymagająca, że stawia go na tym samym boisku, co twórcy filmowi tacy jak Mamoru Oshii i Stanley Kubrick (choć wpada w nieznacznie poza samą błyskotliwością tych filmowych geniuszy).
Potrzebujesz dowodów? Weźmy prawie całość Niezniszczalny począwszy od początkowej sekwencji pociągu, aż do klimatycznej konfrontacji Davida Dunna i Elijaha Price’a – cicha intensywność napędza bohaterów, napędza kamerę, napędza różne motywy tematyczne. Rytm jego opowiadania jest dyskretnie skuteczny, nawet jeśli same filmy tego nie robią (patrzymy na ciebie, Pani w wodzie ).
Truizmem jest stwierdzenie, że subtelność jest (w dużej mierze) martwą sztuką w Hollywood, ale Shyamalan udowadnia, że wciąż jest żywa i ma się dobrze, nawet jeśli jest kapryśna.
słynne zwroty akcji
Tak, zwroty akcji Nighta stały się banałem, ale w odniesieniu do tego popkulturowego mema należy zwrócić uwagę na trzy ważne kwestie.
Przede wszystkim korzystanie z Strefa mroku -połączono punkty kulminacyjne; tylko w trzech z ośmiu (głównych) filmów Shyamalana pojawiły się te postacie, co w najlepszym wypadku sprawiło, że ich wpływ na rozmowę był ogromny.
Po drugie, nieproporcjonalna uwaga poświęcona zwrotowi akcji! zakończenia nie pozbawiają ich pomysłowości i kunsztu; Szósty zmysł I Niezniszczalny na przykład nadal zapewniają wspaniałe wypłaty, które są niezwykle satysfakcjonujące. A nawet jeśli Wieś liczne zwroty akcji nie są najpewniejsze pod względem narracyjnym, ale nadal są interesujące koncepcyjnie – co jest niemałym komplementem.
I wreszcie, jak sam Shyamalan wielokrotnie zauważył na przestrzeni ostatnich 16 lat, jego filmy to nie tylko dwugodzinne zakończenia – w jego narracjach jest znacznie więcej niż tylko gigantyczne rozwinięcie jednej pięciominutowej sekwencji. Należy o tym pamiętać, obiektywnie oceniając zalety – lub ich brak – jego opowieści.
oryginalne partytury Jamesa Newtona Howarda
James Newton Howard jest wieloletnim współpracownikiem M. Nighta Shyamalana, który stworzył muzykę do wszystkich ośmiu jego filmów, a kompozytorowi zazwyczaj udaje się odnieść sukces, nawet jeśli nie udaje mu się to jego partnerowi (jak ma to miejsce w przypadku obu Władca powietrza I Po ziemi ): jego ścieżki dźwiękowe to często liryczne, melodyjne utwory, które są tak samo wciągające słuchowo, jak najlepsze występy Nighta są wciągające wizualnie. Nie ma lepszego przykładu niż Wioska , który ma najlepszy wynik ze wszystkich filmów Shyamalana; jest w równym stopniu delikatny i trzymający w napięciu, poruszający i przerażający. Zdecydowanie warto pobrać.
Tym, co czyni jednak tak spójnym aspektem filmografii Nighta godnym uwagi, jest proces, dzięki któremu Howardowi udaje się nakłonić Howarda do wyprodukowania jego najlepszego dzieła: nie jest niczym niezwykłym, że ten ostatni otrzymuje scenariusz jeszcze przed rozpoczęciem produkcji, co pozwala muzykowi dodatkowy czas na opracowanie tematów i motywów przewodnich, które urozmaicą gotowy produkt. Zanim wszystko zostanie powiedziane i zrobione, muzyka jest elementem wysoce wyrafinowanym, podnoszącym ukończone dzieło o kilka rzędów wielkości.
Wniosek
Przeglądając tę listę, łatwo zauważyć, że kilka zdjęć M. Night Shyamalana jest ciągle sygnalizowanych: Szósty zmysł , Niezniszczalny , Oznaki , Wioska i nawet Zdarzenie . Po Pani w wodzie okazało się jego największą porażką, jasne jest, że Shyamalanowi przydarzyły się dwie rzeczy: obaj niezwykle trudno było mu wprowadzić do produkcji jeden ze swoich osobistych projektów w dużym studiu i stracił wiarę w swoją zdolność do zrobienia tego w sposób wysokiej jakości.
To właśnie wtedy odezwał się jego instynkt przetrwania – niewiele jest rzeczy trudniejszych niż wskrzeszenie kariery w Hollywood – i wtedy zszedł z toru, zaczynając akceptować wszystkie projekty, które po raz pierwszy rzucono mu w twarz podczas jego kariery jako reżyser. Jeśli z obu wynika jakaś jasna lekcja Ostatni Władca Wiatru I Po ziemi chodzi o to, że Night najlepiej sprawdza się, opracowując własny materiał i ufając własnym instynktom gawędziarza, niezależnie od tego, czy większa kultura popularna jest do nich dostosowana, czy nie.
Nie zgadzasz się z naszą oceną? Masz swój ulubiony przykład talentu Shyamalana? Pamiętaj, aby zabrzmieć w komentarzach poniżej.