Najnowszy film Guillermo del Toro pt. Aleja Koszmarów , został nazwany tonalnym odejściem od zwykłego stylu reżysera. Podczas gdy del Toro ma tendencję do opowiadania opowieści o makabrycznych wydarzeniach związanych z istotami nadprzyrodzonymi i niewidzialnym światem podziemnym, Aleja Koszmarów to prosty film noir bez elementów paranormalnych i upiornych nawiedzeń.
POWIĄZANY: 5 Ways Nightmare Alley to najlepszy film Guillermo Del Toro (i 5 alternatyw)
Ale w końcu to wciąż film del Toro. Aleja Koszmarów może nie jest tradycyjnym horrorem, ale ma wiele strasznych rzeczy, od morderstwa-samobójstwa po marynowane trójokie dziecko w słoiku.
Pokaz dla maniaków
Willem Dafoe wykonuje jeden z najbardziej niepokojących zwrotów akcji Aleja Koszmarów jako Clem Hoatley, cwaniak odpowiedzialny za łamanie, kontrolowanie i pokazywanie maniaków. Kiedy Stan przybywa na karnawał i wpada na pokaz dla maniaków, Clem podsumowuje temat opowieści: Czy jest człowiekiem czy bestią?
Zaintrygowany dodatkową opłatą za pokaz dla maniaków, Stan zostaje, żeby zobaczyć, o co to całe zamieszanie. Następnie Clem uwalnia brudnego, pijanego artystę karnawałowego, który pożera żywego kurczaka dla rozrywki publiczności. Karnawał i jego patroni traktują maniaka jak podludzkiego potwora, ale del Toro sugeruje, że to gapiący się widzowie są prawdziwymi potworami.
Henoch
Kiedy Clem czuje, że może powierzyć Stanowi sekrety karnawału, przedstawia mu swoją kolekcję marynowanych dzieci w słoikach. Przerażające rzeczy w słoikach są wizualnym znakiem rozpoznawczym twórczości filmowej del Toro, począwszy od dzieci w słoikach z sierocińca w Kręgosłup diabła do sękatych organów kaiju w warsztacie Hannibala Chau w Obrzeże Pacyfiku .
Najcenniejszym skarbem Clema jest Enoch, dziecko z trojgiem oczu, które z dumą prezentuje na pierwszym planie swojej kolekcji. Enoch pojawia się ponownie w ostatniej scenie, gdy Stan zauważa swój słoik w biurze Tima Blake'a Nelsona. To przydatne przypomnienie roli Clema w życiu Stana przed nawiedzonym oddzwonieniem do jego monologu maniaków.
Clem wyjaśnia, jak łamie maniaków
Gdy maniak zachoruje, Clem rekrutuje Stana, aby pomógł mu porzucić go w zaułku w strugach deszczu w środku nocy. Następnie zabiera młodego carny'ego do lokalnej restauracji, aby poczęstować go stekiem i jajkami. Tam wyjaśnia, jak łamie maniaków: używa alkoholu z dodatkiem opium i obietnicy tymczasowej pracy, aby zwabić alkoholików uciekających przed burzliwą przeszłością.
POWIĄZANE: 10 największych różnic między Nightmare Alley Del Toro a wersją z 1947 roku
Ponieważ sam Stan okazuje się być alkoholikiem uciekającym przed burzliwą przeszłością, ten monolog – doskonale wygłoszony przez Dafoe – złowieszczo zapowiada wstrząsający finał.
Morderstwo-samobójstwo Felici Kimball
Marii Steenburgen świetnie gra przeciwko typowi Aleja Koszmarów jako Felicia Kimball, jedna z klientek, które Stan oszukuje mistycznym pokazem dymu i luster. Żona sędziego Kimballa (która zatrudnia Lilith do sprawdzenia zasadności zdolności Stana), Felicia płaci Stanowi za komunikację z jej zmarłym synem. Po tym, jak Stan obiecuje, że Kimballowie ponownie połączą się z synem, kiedy odejdą, Felicia strzela mężowi w twarz, a następnie kieruje broń na siebie.
Strzały budzą przerażenie, ale prawdziwym przerażeniem jest psychotyczny błysk w oku Felicji. Ponieważ jest przekonana, że wkrótce ponownie połączy się ze swoim zmarłym synem, wygląda na naprawdę szczęśliwą i odczuwającą ulgę, gdy kończy życie męża, a następnie własne. Spektakularnie udaje się to Steenburgen, która zwykle gra słodkie, zdrowe postacie (nawet wersję siebie, w którą gra Krawężnik ).
Stan bije Ezrę na śmierć
Steenburgena Bracia przyrodni współgwiazda Richard Jenkins podobnie gra przeciwko typowi Aleja Koszmarów ze złowrogą rolą Ezry Grindle'a, seryjnego przestępcy, który chce wykorzystać rzekome zdolności jasnowidzenia Stana, aby błagać swoje ofiary o przebaczenie. Ezra zdaje sobie sprawę, że Stan jest fałszywy, kiedy podchodzi do ducha jednej ze swoich ofiar i odkrywa, że to tylko partner Stana, Molly, przebrana i pokryta sztuczną krwią.
Gdy rozwścieczony Ezra łapie Molly, Stan impulsywnie bije go na śmierć w jednym z najbardziej makabrycznych momentów filmu. Na wszelki wypadek Stan zabija poplecznika Ezry, przejeżdżając go kilka razy samochodem. W tym momencie zmienia się z antybohatera w pełnowymiarowego potwora (i Molly podejmuje mądrą decyzję, by zostawić go na dobre).
Podwójny krzyż Lilith
Cate Blanchett wciela się w klasyczną femme fatale w rolę dr Lilith Ritter. Stan byłby niewątpliwie czarnym charakterem filmu, gdyby Lilith nie była dużo, dużo gorsza. Podczas gdy Lilith oszukuje oszusta, co jest wystarczająco imponujące, wchodzi także do jego głowy i wydobywa jego najgłębsze, najciemniejsze wewnętrzne demony.
POWIĄZANY: 5 sposobów, w jakie Nightmare Alley to klasyczny film noir (i 5 sposobów, w jakie to horror)
Jak wszystkie wielkie femme fatale, Lilith podwójnie krzyżuje bohatera (lub antybohatera) w kulminacyjnym momencie filmu. Początkowo udaje, że jest ostrożna, jeśli chodzi o branie gotówki za ich oszustwa, więc Stan czuje się komfortowo, zostawiając wszystkie pieniądze w jej sejfie. Nie tylko uchodzi jej na sucho cała gotówka; udaje jej się zrzucić wszystkie swoje zbrodnie na samego Stana – i do niego też strzela.
Co Stan zrobił swojemu ojcu
Aleja Koszmarów zaczyna się od Stana palącego zwłoki w kabinie. W całym filmie sporadyczne retrospekcje stopniowo ujawniają szczegóły tego, co zrobił. W ostatnim akcie del Toro ujawnia prawdziwy horror działań Stana.
W najbardziej przejmującej sekwencji retrospekcji filmu chory ojciec Stana leży w łóżku obok otwartego okna w chłodny zimowy dzień. Stan mówi ojcu, że zawsze go nienawidził. Następnie wyrywa koc z rąk ojca, owija się nim, siada przy łóżku i czeka, aż tata zamarznie na śmierć.
Twistowe zakończenie
Chwila Aleja Koszmarów jest trochę dłuższa niż powinna, końcowa scena łączy całość i sprawia, że dwuipółgodzinny czas pracy jest tego wart. Zarozumiały szef Tima Blake'a Nelsona spotyka się ze Stanem, który początkowo chce zostać zatrudniony jako mistyk. Po tym, jak Stan mówi, że nie może być mistykiem, szczupły szef oferuje mu drinka i tymczasową pracę.
Wspominając niepokojący monolog Clema o tym, jak maniacy są zwabiani na karnawał, Stan akceptuje swój mroczny los. Bradley Cooper trzyma się lądowania ze zdumiewającą wydajnością w końcowym zbliżeniu. Znajduje wyjątkowy emocjonalny środek, gdzieś pomiędzy ulgą a rozpaczą, śmiechem a płaczem, i mówi swojemu szefowi, panie… Urodziłem się do tego.
DALEJ: 7 znaków towarowych Guillermo Del Toro w Nightmare Alley