Gdy Zmieniając kolor na czerwony był wydany w marcu 2022 roku, spotkał się z nieco kontrowersyjnym przyjęciem ze względu na tematykę i narrację o dojrzewaniu. Podczas gdy niektórzy mogą ściskać swoje perły w firmie takiej jak Disney, wykonując taki ruch i odchodząc od tradycyjnej formuły przyjaznej rodzinie, nie jest to coś nowego dla domu myszy.
Od czasów Walta Disney zawsze szukał nowych i unikalnych sposobów opowiadania swoich historii. Już w latach czterdziestych studio eksperymentowało i próbowało nowych rzeczy w swoich filmach. Czasami ryzyko jest po prostu warte nagrody.
Fantazja (1940)
„Concert Feature” Walta Disneya był jednym z pierwszych prawdziwych filmów studyjnych, które trafiły do masowej publiczności, i stwierdzenie, że była to animacja eksperymentalna, byłoby niedopowiedzeniem. Niemal wszystko, co znalazło się w tej produkcji, było odchyleniem od normy. Nie ma solidnej narracji, nie ma księżniczek w niebezpieczeństwie ani pocałunku prawdziwej miłości, ale z łatwością udało mu się być jedną z najbardziej pamiętnych funkcji studia.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów, takich jak Pinokio Disney +Każdy animowany segment ma inny styl, inny utwór muzyczny i inną narrację (jeśli taka istnieje), którą próbują przedstawić. Było to bardzo ryzykowne odchylenie ze strony Walta, ale takie, które mocno wpłynęło na medium animacji.
Przygody Ichaboda i pana Ropucha (1949)
Ta szalona jazda z 1949 roku była częścią tego, co fandom Disneya nazywa „filmami pakietowymi”, w których serial lub antologia krótkometrażowych filmów animowanych byłby pokazywany zamiast nadrzędnej narracji. Tym, co oczywiście wyróżnia ten film spośród poprzednich, jest drugi akt, w którym znajduje się adaptacja Disneya Legenda o Sennej Kotlinie.
Chociaż było to zaskakująco dokładne w stosunku do oryginalnej książki, było to mroczne odchylenie od standardowej produkcji Disneya. To prawda, nie jest tak mroczny jak niektóre inne filmy, które pojawiły się później, ale pościg z niesławnym Bezgłowym Jeźdźcem był prawdopodobnie najstraszniejszą rzeczą, jaka wyszła ze studia od czasu „Nocy na Łysej Górze”. Od samej akcji po zmieniającą się paletę kolorów, była to prawdopodobnie jedna z pierwszych prawdziwie gotyckich kreskówek, które wyszły ze studia.
Alicja w krainie czarów (1951)
Walt Disney zawsze w to wierzył Alicja w Krainie Czarów musiał być najpierw kreskówką, a potem filmem, i ta maksyma została wyraźnie przedstawiona w jego adaptacji z 1951 roku. Sam projekt jest ogromną okazją dla animatorów do eksperymentowania i manipulowania różnymi rodzajami animacji, aby ożywić kolorowy świat Alicji.
Film przeszedł przez wiele różnych koncepcji i pomysłów, w tym przerażającą adaptację książkową z grafiką Davida Halla. Efektem końcowym było psychodeliczne arcydzieło, które znalazło szerszą publiczność w latach 60. dzięki swoim odjazdowym obrazom. Wydawałoby się, że Walt wyprzedzał grę o około dekadę.
Sto jeden dalmatyńczyków (1961)
Na pierwszy rzut oka, Sto jeden dalmatyńczyków może nie wydawać się niczym poza normą Disneya. Jednak kiedy został wydany po raz pierwszy, był to krok od typowej produkcji Disneya pod względem stylu artystycznego, animacji i metod. Mówiąc prościej, to był Disney, który próbował „z tym”.
POWIĄZANE: 10 niepopularnych opinii na temat filmów Disneya, według RedditaProdukcja jest łatwo wytworem wczesnych lat 60. ze względu na projekt i wykorzystanie ówczesnej muzyki współczesnej. Czeskie podejście do świata zamieszkałego przez Pongo, Perditę i ich szczenięta nie było typową bajkową scenerią rozsławioną przez studio. Chociaż sam Walt miał problemy z podejściem, stał się jednym z najbardziej zabawnych animowanych filmów dekady, a nawet został ponownie wydany w 1969 roku.
Czarny kocioł (1985)
Rzecz o ryzyku polega na tym, że czasami przynosi ono niewielką lub żadną nagrodę, i taka była lekcja wyciągnięta z adaptacji studia Lloyda Alexandra Czarny kocioł. Wydany w czasie Lochy i Smoki i ciemne fantazje , Próba Disneya w tym gatunku prawie zabiła ich studio animacji.
Chociaż dużą część winy można było przypisać działaniom Jeffreya Katzenberga, projekt był prawie skazany na niepowodzenie od samego początku. Chociaż próba była z pewnością godna pochwały i pozwoliła animatorom i kreatywnym umysłom wyjść daleko poza zakamarki ich strefy komfortu, dla Disneya była to po prostu zbyt mroczna kolej.
Kto wrobił królika Rogera (1988)
Łączenie animacji z aktorstwem na żywo nie było niczym nowym w umysłach Walt Disney Pictures, ponieważ praktycznie udoskonalili formę sztuki. Jednak, aby zrobić to w takim rozmiarze i zakresie Kto wrobił królika Rogera did był naprawdę wyczynem artystycznego i filmowego geniuszu.
Animowane postacie są prawdziwymi gwiazdami filmu, pomimo występów takich postaci jak Bob Hoskins i Christopher Lloyd. Pomysł, że Myszka Miki i Królik Bugs kiedykolwiek będą dzielić czas na ekranie, jest niesamowicie surrealistyczny i uroczo dziwny. Przed saga nieskończoności, było to crossoverowe wydarzenie dekady.
Dzwonnik z Notre Dame (1996)
Powiedzieć to Dzwonnik z Notre Dame był filmem Disneya, który wyprzedził swoje czasy, jak na chwalebne niedopowiedzenie. To był prawdopodobnie najbardziej dojrzały film animowany, jaki studio kiedykolwiek wyprodukowało, ilość kreatywnego artyzmu, który się w nim znalazł, jest namacalna. Wszystko od rozwoju postaci do rozmiar i skala samej Notre Dame jest stworzona przez zręczną i kochającą rękę .
POWIĄZANE: 10 niedocenianych ścieżek dźwiękowych z filmów DisneyaChociaż nie jest zgodna z pełną narracją przedstawioną w powieści Victora Hugo, od tego czasu pozostaje prawdopodobnie najbardziej cenioną wersją tej historii. Zagłębiając się w tematy prześladowań, religii, pożądania i uprzedzeń, była to prawdopodobnie najbardziej zorientowana na dorosłych produkcja Disneya.
Fantazja 2000 (1999)
Kontynuacja filmu z 1940 r. Fantazja 2000 wziął koncepcję Walta Disneya i motyw „Concert Feature” i poszedł o krok dalej, wprowadzając nowe elementy. Od nowych technik wizualnych i animacji po szerszy zakres muzyki, w tym bardzo jazzowy „Rhapsody in Blue”, sam Walt byłby pod wrażeniem.
Oryginalny Fantazja miał być czymś, co będzie się ciągle zmieniać z każdą nową reedycją, i właśnie o to chodzi Fantazja 2000 reprezentowany. To było coś nowego, zarówno pod względem sztuki, jak i muzyki, i było prawdopodobnie niedocenionym klasykiem renesansu Disneya.
Atlantyda: Zaginione imperium (2001)
Atlantyda, w oczach wielu fanów jest niedocenianym klejnotem sci-fi Disneya. Gdyby nie wpadki marketingowe produkcji, film mógłby i powinien być jednym z największych sukcesów Disneya skierowanych do bardziej dojrzałego widza. To steampunkowa przygoda z wyraźnym stylem i przekazem, a jej kierunek artystyczny, postacie i założenia są niezaprzeczalnie godne pochwały.
W roli głównej występuje niekonwencjonalny, wykształcony, naukowiec, nerdowaty bohater, barwna obsada odkrywców o wielkich osobowościach i jeden z najbardziej realistycznych wątków romantycznych w Disney. W połączeniu ze stylem szkicownika / komiksu autorstwa Chłopcy z piekła Mike Mignola i jest to przepis na jeden z najbardziej ekscentrycznych projektów studia.
Los (2003)
To niesamowite, co się dzieje, gdy dwóch lub więcej twórców spotyka się, by wspólnie pracować nad projektem. Walt Disney był częstym współpracownikiem wielkich nazwisk w branży kreatywnej, takich jak Leopold Stokowski, Dodie Smith i Bing Crosby, ale jego najbardziej eksperymentalny i innowacyjny projekt został ukończony dopiero w 2003 roku.
Oryginalnie część jego Fantazja projektu Walt nawiązał współpracę z Salvadorem Dalí, aby stworzyć animowany film krótkometrażowy inspirowany twórczością artysty. Z animacją Disneya i obrazami Dali byłby to najbardziej ambitny wyczyn animacji. W 2003 roku animatorzy Disneya wzięli niedokończone resztki filmu i ożywili go jako solowy film krótkometrażowy. Oczywiście wyniki mówią same za siebie.
NASTĘPNY: 10 najlepszych scen początkowych filmów Disneya i Pixara