10 najbardziej komediowych momentów z filmów Indiana Jones, ranking

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Twórczość Stephena Spielberga i George'a Lucasa, Indiana Jones , zagrał w czterech (wkrótce pięciu) kasowych sensacjach. Podczas gdy niektórzy ( Poszukiwacze zaginionej Arki ) są bardziej szanowani niż inni ( Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki ), wszyscy mieli swoje chwile beztroski.





POWIĄZANE: 10 najzabawniejszych głupstw i błędów, które sprawiły, że stali się poszukiwaczami zaginionej arki






Powszechnie znany jako jeden z najlepszych (jeśli nie tzw najlepsza) seria filmów przygodowych, Indiana Jones to także znacznie więcej. Lucas i Spielberg obejmują prawie każdy gatunek w czterech filmach, a komedia nie jest wyjątkiem.



Marion Ravenwood może wypić każdego pod stołem w Poszukiwaczach zaginionej Arki (1981)

Wprowadzenie Marion Ravenwood do ponadczasowego arcydzieła akcji Stephena Spielberga, Poszukiwacze zaginionej Arki Narracja jest tyleż pouczająca, co histeryczna. Kamera przesuwa się po słabo oświetlonym, zatłoczonym barze nurkowym. W końcu osiada na stole, otoczony przez gapiów. Tam widzowie spotykają Marion Ravenwood, właścicielkę tego właśnie baru.

Konkurs picia trwa, a Marion odrzuca je z powrotem (podobnie jak jej konkurent). Kiedy jej przeciwnik traci przytomność i przewraca się, mówi to widzowi całkiem sporo o Marion. Co więcej, film robi to, dając widzowi chichot. To tylko jeden przykład tego, jak to zrobić Poszukiwacze zaginionej Arki jest mistrzowską lekcją równoważenia gatunków.






Indy Goes Cliff Diving: Indiana Jones i ostatnia krucjata (1989)

Nadużywanym tropem w filmach jest to, że postać (często w jakimś pojeździe) spada z urwiska i jest uważana za martwą. Indiana Jones i ostatnia krucjata ma jeden z najlepszych przykładów tego tropu, jeśli jest dobrze zrobiony.



Humor leży w zawsze zrelaksowanym występie Forda jako Indiany Jonesa. Wzruszenie jego ojca spoglądającego z góry na ruiny nazistowskiego czołgu jest po prostu skuteczne. Następnie, gdy natychmiast zestawia się go z Harrisonem Fordem, który kroczy za gapiami, jego wyraz twarzy jest jak komedia złota.






Młody Indy idzie do cyrku: Indiana Jones i ostatnia krucjata (1989)

Indiana Jones i ostatnia krucjata wydaje się bardzo przypominać korektę kursu po średnio przyjętej drugiej części. Jest to wyjaśnione w prologu (z River Phoenix jako młodszym Indy), kiedy Indiana Jones musi unikać szponów niektórych złodziei-amatorów.



POWIĄZANY: 10 faktów zza kulis o Indianie Jonesie i ostatniej krucjacie

Podczas tego pościgu musi przejechać (i czasami przejechać) kilka wagonów cyrkowych w szczególnie długim pociągu. Phoenix odgrywa scenę dla śmiechu (na długości fali praktycznie równoznacznej ze Spielbergiem), unikając lwów, żyraf i oczywiście węży.

Przestraszony posągiem: Poszukiwacze zaginionej Arki (1981)

Inny z Najeźdźcy Atutem był John Rhys Davies w swojej najsłynniejszej drugoplanowej roli innej niż Gimli. Sallah występuje w kilku rozbudowanych scenach, a Rhys-Davies maksymalnie wykorzystuje każdą z nich. Jego chemia z Fordem sprawia, że ​​ta dwójka naprawdę czuje się jak starzy przyjaciele. Ta wiekowa dynamika sprawia, że ​​bity komediowe są równie imponujące, jak tragiczne.

Humorystyczny moment nadchodzi Poszukiwacze zaginionej Arki jest pełen zabawnych faktów scena wykopu. Przed zejściem po laskę Ra, Indiana i Sallah muszą odsunąć dużą kamienną osłonę. Robiąc to, Sallah odskakuje na widok ogromnego, warczącego posągu.

Szepcząc im do ucha: Indiana Jones i ostatnia krucjata (1989)

The Indiana Jones kość humoru franczyzy wróciła na swoje miejsce w trzeciej części. Włączenie Connery'ego jako Henry'ego Jonesa seniora nadaje filmowi sens życia, który odczuwało wielu widzów Indiana Jones i Świątynia Zagłady brakowało. W tym celu i do dziś większość uważa Ostatnia krucjata być najlepszym Indiana Jones dalszy ciąg .

POWIĄZANY: 10 najzabawniejszych głupstw i błędów, które trafiły do ​​Indiany Jonesa i ostatniej krucjaty

Kiedy Elsa Schneider zdradza duet ojciec-syn, zostają związani na ustawionych tyłem do siebie krzesłach. Przed odejściem tej dwójki ona i nazistowska kohorta żegnają się. Jej, „Austriackie pożegnanie”, które składa się z długiego pocałunku. Pożegnanie jej kohorty jest znacznie bardziej brutalne. Po odejściu Elsy Indy stwierdza, że ​​wolał „austriackie pożegnanie”. Dość zabawne, ale prawdziwy śmiech pojawia się, gdy jego ojciec zgadza się, jakby miał wewnętrzną wiedzę.

Czy nie przeżyłem wystarczająco dużo?: Poszukiwacze zaginionej Arki (1981)

Jest zabawny moment tuż przed jednym z najbardziej kultowych wersów filmu: „To nie lata, kochanie. Chodzi o przebieg. Chemia Indiany z Marion była znacznie lepsza niż próby związków, które nastąpiły później. Dorównuje mu intelektem i odwagą, a postacie czują się z tego powodu całkowicie organiczne.

Oczywiste romantyczne uczucia, które dzielą bohaterów, sprawiają, że komediowe momenty między nimi stają się jeszcze bardziej przejmujące. Małe chwile są tak samo częścią doświadczenia, jak sceny, które je tworzą Najeźdźcy najlepszy film przygodowy cały czas.

Ptaki z piór: Indiana Jones i ostatnia krucjata (1989)

Indiana Jones i ostatnia krucjata Dynamika ojca i syna jest tym, co napędza film. Ich różne (choć mniej różne, niż mogliby sądzić) poglądy na życie i sposoby wyjścia z trudnych sytuacji sprawiają, że każde słowo, które wymieniają między nimi, jest zabawną ucztą.

Humor dotyczy również tej dynamiki w stałych fragmentach gry. Jest to najbardziej zauważalne, gdy naziści wysyłają za nimi samoloty. Właśnie wtedy, gdy wydaje się, że spotka ich grad kul, Henry Senior macha parasolem i biegnie w kierunku grupy ptaków. Rozpraszają się, niszcząc przy tym samolot. To przykład wykorzystania humoru do rozwiązania konfliktu w scenie i sprawdza się doskonale.

Murray Head: Indiana Jones i Świątynia Zagłady (1984)

Indiana Jones i Świątynia Zagłady był jednym z najbardziej problematycznych wydawnictw 1984 roku (to obok Gremliny , jest powodem, dla którego PG-13 istnieje dzisiaj). Jego pozycja nie poprawiła się na przestrzeni lat w najmniejszym stopniu. Większość z tego wynika z kulturowego przedstawienia, a także dyskusyjnego seksizmu w reżyserii Williego Scotta Kate Capshaw.

POWIĄZANY: 10 najzabawniejszych głupstw i błędów, które trafiły do ​​Indiany Jonesa i Świątyni Zagłady

Willie jest jednym z najmniej niezależnych głównych bohaterów kina. Kiedy nie grozi jej śmierć Indiany Jonesa, pisze, by konsekwentnie narzekać na wydarzenia z narracji. Zwykle to nie działa. Jednak kiedy Willie usiłuje jechać tyłem na słoniu, woła: „Nie mogę jechać do Bangkoku, jestem piosenkarką!”. Nie jest jasne, czy było to zamierzone nawiązanie, czy nie, ale rok 1984 był także rokiem, w którym ukazał się popularny „One Night in Bangkok” Murraya Heada.

Nienawidzę węży, Jacques !: Poszukiwacze zaginionej Arki (1981)

Poszukiwacze zaginionej Arki Pierwsza scena mówi widzowi wszystko, co powinni wiedzieć o Indianie Jonesie, głównie poprzez akcję. Po tym, jak został zdradzony, a następnie okradziony, Indy musi uciekać przed bandą wieśniaków grających w rzutki przez tubę. Po mistrzowsko wykonanej, wąskiej ucieczce wszystko wydaje się dobrze. Następnie tytułowy bohater krzyczy i podnosi pełzającego gada, na którym najwyraźniej mu nie zależy.

Indiana Jones krzyczący „Nienawidzę węży, Jacques” to zabawny moment służący kilku większym celom. Pierwsza to dalsza charakterystyka Indiany Jonesa w krótkim okresie. Publiczność wie teraz, że mężczyzna boi się bardzo niewiele, ale węże są główną słabością. Równie ważny jest fakt, że scena pełni rolę zapowiedzi. Żart działa w filmie tak samo, jak w filmie.

Tak, może następnym razem: Poszukiwacze zaginionej Arki (1981)

Indy i Marion przedzierają się przez targowisko w Kairze, uciekając przed morderczymi zbirami, których naziści zlecili podwykonawcom. Szybka akcja tej sceny jest zrównoważona wizualnym humorem małpy dosłownie na grzbiecie Marion.

Podchodzi szermierz i zaczyna szybko odwracać broń. On się popisuje, a Indiana Jones nie gra. Rzeczywistość była taka Harrison Ford był chory w dniu kręcenia i nie miał w sobie tego, by walczyć na miecze. Zamiast tego błyska rewolwerem i strzela raz. To świetna kinowa improwizacja, a także zabawny, ale bardzo pasujący moment dla tej postaci.

NASTĘPNY: 10 rzeczy o Poszukiwaczach Zaginionej Arki, które wciąż są aktualne