Filmy takie jak Szczęki i Krzyk oferują sekwencje początkowe znacznie straszniejsze niż zakończenie filmu, nawet jeśli są świetne.
Ostrzeżenie dotyczące treści: ten artykuł porusza takie tematy, jak samobójstwa, dzieciobójstwa i drastyczna przemoc Szczęki powraca do kin i oferuje prawdopodobnie jedną z najbardziej wywołujących niepokój sekwencji początkowych spośród wszystkich horrorów. Filmy tego gatunku mają tendencję do równoważenia początku i końca jako dwóch skutecznych skrajności wywołujących strach. Początek zazwyczaj buduje atmosferę, wykorzystując nieznane jako narzędzie budowania napięcia, natomiast zakończenie często liczy na trzymający w napięciu punkt kulminacyjny i szokujące zwroty akcji.
Jednak w wielu przypadkach pierwsze minuty horroru są najstraszniejszymi momentami w całym filmie, ponieważ wszystko może się zdarzyć, co pokazuje, że gatunek horroru często może być pudełkiem niespodzianek.
Zbrodnie przyszłości (2022)
Zbrodnie przyszłości był reklamowany jako jeden z najbardziej groteskowych horrorów roku, ale ostatecznie okazał się bardziej egzystencjalnym horrorem niż strasznym. Jednakże pierwsze minuty są niezwykle niepokojące i prowadzone w słabo oświetlonej atmosferze, która niejednokrotnie sugeruje, że wkrótce wydarzy się coś niesamowitego.
Powiązany: 10 najlepszych filmów takich jak Zbrodnie przyszłości
Po domu czai się cichy chłopiec, który zajada plastikowe pojemniki, a jego matka w wybuchu wstrętu i złości dusi go poduszką i zostawia zwłoki na odnalezienie ojca. Pozostała część filmu, zwłaszcza zakończenie, jest bardzo wciągająca, a większość konfliktów rozwiązuje się poprzez dialogi lub wydarzenia poza ekranem, stopniowo zmieniając narrację w kontemplacyjny horror i utrzymując w tle niesamowitość sceny początkowej.
To następuje (2014)
Wynika oferuje kilka możliwych zakończeń i od widzów zależy, które z nich uznają za słuszne. Niejednoznaczne końcowe momenty, choć niewygodne i efektowne, biorąc pod uwagę atmosferę filmu, nie dorównują tajemniczym początkowym minutom filmu, w których przerażony nastolatek ucieka przed niewidzialną siłą i szuka schronienia na plaży. Nagle film ukazuje tę samą dziewczynę, która została brutalnie zamordowana na plaży w biały dzień.
Wynika ma jedną z najstraszniejszych klątw horroru, a im mniej widzowie o tym wiedzą, tym jest straszniejszy. To ten rodzaj filmu, w którym nieznane działa niemal jak postać, niewidzialna siła, która stopniowo wabi bohaterów w ślepą uliczkę. Szokująca scena otwierająca znakomicie buduje tę ciągłą atmosferę rozpaczy.
Halloween (1978)
Całość Halloween Seria oferuje szereg kultowych scen początkowych, ale pierwszy film wyraźnie wyróżnia się jako ostateczny klasyk. Podążając za Michaelem Myersem jako dzieckiem z jego zamaskowanego punktu widzenia, gdy szpieguje swoją siostrę Judith, nikt nie mógł spodziewać się tego, co miało się wydarzyć podczas pierwszej oglądania. Myers po cichu podchodzi do Judith i nagle zaczyna ją wielokrotnie dźgać.
Chociaż końcowy punkt kulminacyjny filmu jest również bardzo przerażający, jest coś w sposobie, w jaki wszystko się rozwija, co wskazuje na to, że Laurie przeżyje, podczas gdy scena otwierająca wyraźnie wystawia postać Judith Myers na bezpośrednie niebezpieczeństwo, bez szans na odkupienie dla niej lub dla Michaela Myersa.
Krzyk (1999)
Sekwencja otwierająca Krzyk udaje mu się uwzględnić każdy aspekt serii w ciągu zaledwie kilku minut. Przedstawiając Drew Barrymore jako niewinną Casey Becker, pozornie żartobliwa gra przeradza się w totalny koszmar, gdy Casey zdaje sobie sprawę, że prześladuje ją niebezpieczny zabójca. Nawet w obliczu przerażającego oczekiwania na to, że wydarzy się coś niegodziwego, filmowi udaje się dodać nutę humoru w intensywnych momentach poprzedzających śmierć Casey.
Powiązane: 8 najsmutniejszych zgonów w slasherach według Reddita
Różni się od początku, zakończeniem Krzyk zamienia się w chaotyczny, ale skuteczny łańcuch szokujących rewelacji. Punkt kulminacyjny zwrotów akcji szybko ustępuje miejsca sytuacjom komicznym i absurdalnym, a elementy horroru stają się sprytną puentą do ostrej satyry gatunku.
Klub samobójców (2001)
Niezależnie od zastosowanych niepewnych efektów i niemal kreskówkowej ilości krwi na ekranie, scena otwierająca Klub samobójców do dziś pozostaje jednym z najtrudniejszych do obejrzenia horrorów. Zanim zagłębimy się w spiski i niebezpieczeństwa kultury medialnej, film już na początku wykorzystuje wartość szokującą, aby zaskoczyć widza.
Kończąc się w zagadkowym tonie i pozostawiając miejsce na wiele interpretacji, końcowe momenty filmu nie są tak przerażające jak scena otwierająca, w której 54 nastolatków ustawia się przed luką na stacji kolejowej i jednocześnie rzuca się przed nadjeżdżający pociąg. Gorąca, ale niezwykle przesadzona scena pokazuje w graficznych szczegółach ciała zamieniające się w krwawą miazgę i wysadzane w powietrze głowy.
Ciche miejsce, część II (2021)
Twórczy, budujący świat i klimatyczny horror z jedynki Proszę o ciszę sprawiło, że widzowie chcieli więcej, dlatego natychmiast wyczekiwano kontynuacji. Pierwsze 10 minut część druga są prawdopodobnie najbardziej przerażającymi z duologii i dają ekscytujący przedsmak tego, jak wyglądałby prequel.
Podążając za rodziną Abottów w dniu inwazji stworzeń, scena otwierająca, która rozpoczyna się pozornie zwyczajnym słonecznym dniem, zamienia się w całkowity chaos, gdy pozaziemskie potwory zaczynają atakować ludzi na ulicach. Tym, co czyni tę scenę jeszcze bardziej przerażającą, jest fakt, że w tamtym czasie nikt nie wiedział, że dźwięk jest słabością stworzeń, narażającą wszystkich na niebezpieczeństwo.
To (2017)
Oboje To miniserial i sekwencja otwierająca książkę były legendarne, więc Andy Muschietti wiedział, że musi dostarczyć coś co najmniej na tym samym poziomie, aby zachwycić publiczność. Decydując się na znacznie bardziej brutalne podejście, film wiernie śledzi małego George'a bawiącego się papierową łódką, którą zrobił dla niego jego brat, zanim natrafia na przerażającego Pennywise'a ukrywającego się w studzience burzowej.
Powiązany: Według Amerykańskiego Instytutu Filmowego 10 największych złoczyńców w historii filmu
Atak Pennywise'a jest nagły i brutalny i choć dziwaczne CGI zębów klauna może odwrócić uwagę niektórych widzów od akcji, nie czyni to sceny mniej przerażającą. To świetny przykład skutecznego jumpscare'u i chociaż w pozostałej części filmu jest ich mnóstwo, zakończenie skupia się bardziej na silnej przyjaźni, która łączy tych bohaterów, niż na straszeniu widzów.
Szczęki (1975)
Szczęki to ostateczny klasyk, którego tak naprawdę nie można zrestartować , więc ponownie wsadzili go do kin. Teraz jest najlepszy czas, aby ponownie obejrzeć idealną scenę otwierającą. Liczy na niepokój, zmienia punkt widzenia, wywołując poczucie dezorientacji, napięcie powoli narasta, tworząc przerażającą scenę, potem następuje kultowy atak nieznanej siły na pływającą na plaży kobietę i wreszcie całkowita cisza, gdy rekin triumfuje i odlatuje bez śladu.
Reszta to historia, ale Szczęki to prawdopodobnie film, który eksploruje wiele gatunków poza horrorem. Podczas gdy większość pierwszej godziny opiera się na elementach horroru, tworząc wspaniałą atmosferę bezpośredniego niebezpieczeństwa, ostateczna konfrontacja z rekinem bardziej przypomina historię przygodową. Walka jest ekscytująca i intensywna, ale oczekiwanie na strach, jakie wywołuje scena otwierająca, jest zupełnie inne.
28 tygodni później (2007)
Jeśli reszta 28 tygodni później był nieco tak przerażający jak pierwsze minuty, film mógł z łatwością stać się jednym z najstraszniejszych filmów o zombie, jakie kiedykolwiek powstały. Po szalonej ścieżce dźwiękowej grupa ocalałych ucieka się do desperackich środków, aby przetrwać: wśród chaosu zombie rojących się po tym miejscu panuje zdrada, strata, napięcie i nie ma czasu na oglądanie się za siebie.
Niestety, film szybko traci równowagę, gdy narracja zmienia się w thriller konspiracyjny, którego akcja toczy się wokół nieciekawego dramatu rodzinnego. To wciąż fascynujący film ze względu na świetne sekwencje akcji, ale zakończenie nie do końca trzyma się dobrze w porównaniu z bolesnymi początkowymi momentami filmu.
Ostateczne przeznaczenie (1999)
Nie sposób mówić o niesamowitych scenach początkowych, nie wspominając o filmie, który stał się z tego franczyzą. Nawet przy wszystkich różnych postaciach, konfiguracjach i fabułach, najważniejsza część każdego Ostateczny cel film to sekwencja otwierająca, która zawsze zapewnia niezapomnianą krwawą łaźnię i zawsze jest bardziej krwawa lub straszniejsza niż którakolwiek inna śmierć w filmie.
Pierwszy film rozpoczyna się sceną, w której nastolatek ma przerażającą wizję siebie jako swoich przyjaciół ginących w katastrofie lotniczej. Pozostała część filmu przedstawia grupę nastolatków zabitych przez Śmierć po tym, jak wizja zapobiegła im śmierci w samolocie, ale zobaczenie, jak każda postać umiera na raz w pierwszych minutach filmu, jest z pewnością najbardziej wpływowym momentem w całym filmie. film.
Następny: 10 świetnych horrorów, które w 2022 roku skończą 10 lat