Ponowne uruchomienie mogło stać się w ostatnich latach dość powszechne, ale w przypadku takich klasycznych filmów jak ten po prostu nie ma sposobu, aby je ponownie uruchomić.
Niezależnie od tego, czy podoba się to zagorzałym fanom, czy nie, ponowne uruchomienie Egzorcysta Premiera oficjalnie zaplanowana jest na 13 października 2023 r. Film będzie częścią nowej trylogii kontynuującej hollywoodzki trend mający na celu wznowienie klasycznych filmów w celu ponownego wykorzystania przeszłych triumfów. Formuła nie zawsze się sprawdza, ale studia nie ustępują dzięki kilku znaczącym sukcesom, jak każdy film DC i Planeta małp seria.
Czy Casablanka Lub Kierowca taksówki , niektóre klasyki nie nadają się do ponownego uruchomienia. Oczywiście wszystko można zrestartować, jeśli jakość nie stanowi problemu, ale jeśli chodzi o próbę ponownego uchwycenia lub utrzymania oryginalnego wyglądu i integralności filmu, klasyków z tej listy zdecydowanie nie da się ponownie uruchomić.
Psychoza (1960)
Jedno z ukoronowania osiągnięć legendy kina Alfreda Hitchcocka, Psychol był filmem o napadach, który stał się arcydziełem horroru, na który publiczność lat 60. po prostu nie była gotowa. Ostateczne ujawnienie w filmie faktu, że właściciel motelu Norman Bates przyjął osobowość swojej zmarłej matki i popełnił kilka morderstw, do dziś nie daje spokoju.
POWIĄZANE: 10 najstraszniejszych szczegółów horroru według Reddita
Psychol ukazało się w czasach, gdy widzowie wchodzili na seanse w dowolnym momencie (via Reporter z Hollywood ). Według CBR.com , Hitchcock zakazał tego Psychol pokazy i nalegał, aby widzowie nie ujawniali fabuły filmu nikomu, kto go nie widział. Wywołało to szum wokół filmu, którego dziś, za sprawą Internetu i mediów społecznościowych, nie udało się powtórzyć. Film został przerobiony – zdjęcia po ujęciu – w 1998 r., ale różni się to od ponownego uruchomienia.
Tootsie (1982)
Ta komedia Sydneya Pollacka była nominowana do dziesięciu Oscarów – zdobywając jedną nagrodę – a Dustin Hoffman wcielił się w walczącego aktora, który decyduje się przebrać za kobietę, aby dostać rolę. Jak na dzisiejsze standardy, film podejmuje drażliwą tematykę, pomimo prób udawania, że jest źródłem kobiecej siły.
Oczywiste jest, że takiego filmu nie można dziś wznowić. Takie postępowanie groziłoby wyobcowaniem lub obrazeniem dużego odsetka populacji, niezależnie od płci lub tożsamości, jaką przedstawiała dana postać. Negatywy znacznie przeważają nad potencjalnymi pozytywami, zwłaszcza w czasie, gdy nadal toczy się zacięta debata na temat tego, czy aktorzy spoza społeczności LGBTQ+ mogą lub powinni mieć pozwolenie na odgrywanie takich postaci.
Casablanca (1942)
Niewiele filmów jest konsekwentnie przywoływanych i uznawanych za hit Michaela Curtiza z 1942 r. Casablanka . Akcja filmu rozgrywa się podczas II wojny światowej w marokańskim klubie nocnym i skupia się na Amerykaninie Ricku Blainie (Humphrey Bogart), który zmaga się z powrotem swojej byłej kochanki Ilsy Lund (Ingrid Bergman) i jej męża.
POWIĄZANE: 10 starych hollywoodzkich filmów, które najlepiej obejrzeć ponownie, według Rankera
Dla początkujących, Casablanka został nakręcony i wydany podczas II wojny światowej, co dodało filmowi realizmu, z którym dzisiejsza publiczność po prostu nie może się utożsamić. Film cieszy się tak dużym szacunkiem, że jego fani prawdopodobnie uznaliby ponowne uruchomienie za świętokradztwo, podczas gdy młodsi widzowie nie są odpowiednią grupą demograficzną, aby zainteresować się nową wersją.
ET pozaziemski (1982)
Wraz z premierą filmu z lat 82. Steven Spielberg stworzył miłe wspomnienia z dzieciństwa dla całego pokolenia E.T. Kiedy młody chłopak o imieniu Elliot odkrywa zabłąkanego kosmitę, rozpoczyna się rozległa przygoda, której celem jest zabezpieczenie powrotu na jego rodzinną planetę. Film zdobył cztery Oscary i jeszcze bardziej ugruntował pozycję Spielberga jako mistrza filmowego.
Osiągnięcia za sobą ET po prostu nie dało się odtworzyć przez ponowne uruchomienie. W tym okresie kariera Spielberga nabrała rozpędu, a nie powstał jeszcze film, który tak trafnie traktowałby o obcym aspekcie i wprowadzał element rodzinny. Film ma także solidną jakość w stosunku do historii, która sprawdzała się wówczas, a której dzisiaj być może nie da się odtworzyć.
Ojciec chrzestny (1972)
Przez wielu uważany za najwspanialszy film, jaki kiedykolwiek powstał, „Francisa Forda Coppoli”. Ojciec chrzestny to bogaty w szczegóły portret sycylijsko-amerykańskiej rodziny przestępczej. Film przyczynił się do wielkiego rozpoczęcia kariery filmowej Coppoli, a także do podniesienia sławy Ala Pacino, Diane Keaton i zmarłego Jamesa Caana.
W skrócie, Ojciec chrzestny jest naprawdę jedyny w swoim rodzaju, ponieważ występy były tak wspaniałe i potężne, że wykoleiły jakąkolwiek możliwość drugiej próby sagi. Poza tym film samodzielnie ustanowił standard dla gatunku mafijnego, choć filmy z epoki gangsterskiej odniosły sukces kasowy. Zdefiniowała erę Hollywood, która już nie istnieje i do której niestety nie ma powrotu.
Szczęki (1975)
Film odpowiedzialny za powstanie letniego hitu, Szczęki Film zachwycił widzów po premierze w 1975 roku. Fabuła skupia się na plaży w Cape Cod terroryzowanej przez wielkiego żarłacza białego. Oprócz zdobycia trzech Oscarów, Szczęki sprawił, że całe pokolenie zastanowiło się dwa razy przed wejściem do morza.
Oprócz praktycznych efektów – jakich publiczność nigdy wcześniej nie widziała – Szczęki wprowadził także rodzaj horroru, jakiego nigdy wcześniej nie nakręcono. To zapewniło, że był to spektakl, ale z solidną historią w rękach potężnego reżysera. Od tego czasu pojawiło się wiele emulatorów Szczęki został wydany, ale żaden nigdy mu nie dorówna.
Titanic (1997)
Epicka historia miłosna Jamesa Camerona o zatonięciu luksusowego liniowca pasażerskiego – RMS Titanic – stała się monumentalnym hitem, gdy pojawił się w 1997 roku. Wykorzystując status Leonarda DiCaprio i Kate Winslet, film pokochały szerokie grono odbiorców, co czyni go najbardziej dochodowym filmem wszechczasów przez 12 lat z rzędu.
Problem z próbą ponownego uruchomienia Tytaniczny jest to, że jest to już przesadzony epos Jamesa Camerona. W rezultacie jakakolwiek próba zwiększenia go byłaby o wiele za duża, a zmniejszenie jej nie wystarczyłoby. Do tego szaleństwo intryg wokół Tytaniczny po premierze filmu nieco wyczerpałem temat, czyniąc powrót do tematu niegodnym wymaganego czasu i wysiłku.
Lista Schindlera (1993)
Badania Stevena Spielberga na temat niemieckiego przemysłowca Oskara Schindlera i jego wysiłków, aby zapobiec eksterminacji ponad tysiąca żydowskich uchodźców w nazistowskich obozach koncentracyjnych, były wstrząsającym, tragicznym dziełem sztuki. Film zdobył siedem Oscarów i pokazał światu portret nadziei w niezgłębionym czasie wojny i ludobójstwa.
Ze względu na naturę Holokaustu nie ma alternatywnego punktu widzenia, który należałoby zbadać. Jako jeden z najwybitniejszych twórców filmowych, Spielberga skrupulatnie opowiedział historię Schindlera, co oznacza, że ponowne uruchomienie nie mogło dodać nic więcej. Wpływ kulturowy i historyczny Lista Schindlera oznacza, że nie ma potrzeby powtarzania – fakty są już jasne.
Taksówkarz (1976)
Martin Scorsese stworzył dziwny, ulotny klasyk, gdy postanowił opowiedzieć historię Travisa Bickle’a, weterana wojny w Wietnamie, który całymi dniami i nocami pracuje jako kierowca taksówki w Nowym Jorku. Portret Travisa w wykonaniu Roberta De Niro jest hipnotyczny w jego walce o zrównoważenie moralności z niemoralnością, a cały film jest oknem na Nowy Jork, którego już nie ma.
POWIĄZANE: 10 filmów Martina Scorsese, które najczęściej ogląda się ponownie
Nowy Jork z Kierowca taksówki jest nieodzownym elementem całego charakteru filmu. Czasy Nowego Jorku, które wydawało się tak dzikie i nieprzewidywalne jak pod koniec lat 70., minęły i żadne efekty nie są w stanie tego odtworzyć. Ponadto era Ubera i Lyfta całkowicie zmieniła koncepcję przejazdów z czasów Travisa.
2001: Odyseja kosmiczna (1968)
Jeśli chodzi o epopeję, arcydzieło Stanleya Kubricka z 1968 roku wyprzedzało swoje czasy o dekady. Film dogłębnie przygląda się ewolucji człowieka i technologii, którą tworzą. Od pierwszych hominidów uczących się rozpalać ogień po przyszłość wypełnioną eksploracją kosmosu i decyzjami regulowanymi przez komputery, 2001: Odyseja kosmiczna to niezwykle prorocze osiągnięcie.
Ponieważ ukazał się tak daleko w przeszłości i wybiegał w tak odległą przyszłość, nie da się w tym czasie kręcić kolejnego filmu i składać podobnych deklaracji. Jasne jest, jak wyglądała przyszłość, na którą wskazywał Kubrick, a pomysł komputerów rozmawiających z ludźmi czy eksploracji kosmosu nie jest już jakąś fantastyczną wizją. Jeśli restart spojrzałby z teraźniejszości w przyszłość, możliwość utraty kontroli i zniszczenia z naszych rąk jest dobrze ugruntowana.
DALEJ: 10 najlepszych nowych filmów do obejrzenia w serwisie Netflix w tym miesiącu