Walt Disney zawsze będzie znany jako płodny innowator, ale to nie znaczy, że nie polegał na kilku wypróbowanych i przetestowanych procedurach.
Walt Disney był nie tylko ikoną wyobraźni i pomysłowości, był geniuszem w dziedzinie filmowania. Chociaż jest bardziej znany z założenia jednego z największych konglomeratów rozrywkowych na świecie, miał również kluczową rolę do odegrania jako reżyser i producent. To dzięki kreatywnemu wkładowi Walta Disneya widzowie otrzymali Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków , Alicja w Krainie Czarów, i wiele innych.
POWIĄZANE: 10 miejskich legend o The Walt Disney Company
Filmy Disneya na stałe wpisały się w kulturę popularną ze względu na swoją odrębną prezentację i atrakcyjność, ale łączy ich więcej niż kilka cech. Walt Disney zawsze będzie znany jako płodny innowator, ale to nie znaczy, że nie polegał na kilku wypróbowanych i przetestowanych procedurach.
Otwarcie bajki
Stwierdzenie, że Walt Disney preferował bajki, byłoby niedopowiedzeniem, ale jego użycie dosłownego otwarcia książki stało się tak znajome, że inne studia przyjęły to, czy to w szczerości, czy w parodii. Słynne bajkowe filmy, takie jak Królewna Śnieżka oraz Śpiąca Królewna wszystkie zaczynają się od dużego, czasem akcji na żywo, otwierającej się przed widzami książki.
Korzystanie z tych obrazów nie tylko pomogło Waltowi w ustanowieniu jego własnego, odrębnego stylu, ale także upewniło się, że jego rysy pozostały w umysłach odbiorców. To świetny sposób, aby zasymbolizować widzowi, że opuszcza swój świat, aby doświadczyć przedstawionej przed nim fabuły.
Bystrzy optymiści
Czasami jest to dosłowna cecha, zwłaszcza w przypadku postaci takich jak Bambi czy Myszka Miki, ale typowa produkcja Walta Disneya przedstawia optymistycznego protagonistę z szeroko otwartymi oczami, który jest pełen pasji i gotowy na wszelkie przygody, które mogą się spotkać. Tak, to ogromny banał, ale to trop, który dobrze służył Waltowi i jego firmie.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów animowanych Walta Disneya (według Rotten Tomatoes)
Królewna Śnieżka, Alicja, a nawet postacie aktorskie, takie jak Pollyanna i Bert z Mary Poppins wszyscy reprezentują tę latarnię nadziei, która sprawia, że publiczność jest zainwestowana i wspiera ją, aby odnieść sukces. Chociaż mogą się potykać po drodze, zawsze istnieje przekonanie, że wyjdą na szczyt, zanim pojawią się napisy.
Sympatyczni outsiderzy lub słabsi
Czasami głównymi bohaterami mogą być optymistyczni optymiści, ale czasami mogą być kimś poza normą lub po prostu niekonwencjonalnym bohaterem opowieści. Spójrz na postacie takie jak Pinokio, Dumbo i Professor Brainard, wszyscy mają coś, co odróżnia ich od swoich rówieśników lub innych postaci.
Niezależnie od tego, czy chodzi o coś fizycznego, jak duże uszy Dumbo lub niski wzrost Myszki Miki, czy coś związanego z ich pozycją lub statusem, jak Kopciuszek lub Mowgli, widzowie nigdy nie znudzą się widokiem słabszych postaci Disneya pokonujących przeciwności losu. Był to trop, który Walt Disney zdecydowanie rozpoznał i dość często wykorzystywał na swoją korzyść.
Rodzice poza kadrem
Chociaż prawdą jest, że istnieje pewne piętno związane z faktem, że rodzice w filmach Disneya nigdy nie trwają długo, jest to urządzenie fabularne, które udowodniło, że sprawdza się w produkcjach Disneya więcej razy niż nie. Praktykę tę wykorzystały jeszcze bardziej współczesne produkcje, w tym filmy takie jak Mrożony oraz Luca.
POWIĄZANE: 10 najbardziej inspirujących cytatów Walta Disneya
Walt Disney miał własne powody, by włączyć ten trop , ale pozwoliło też na bardziej emocjonalną inwestycję w bohaterów jego filmu. Sympatia jest z pewnością jednym ze sposobów, aby widzowie kibicowali tropom, a Walt nie był jedynym, który o tym wiedział.
Znaczenie koloru
Jest to bardziej czynnik filmowy/technologiczny, ale Walt Disney i jego zespół artystów i twórców wyobraźni wykorzystali go do tak płodnego efektu. „Świat jest karuzelą kolorów”, a kunszt Walta z elementami sprawił, że jego funkcje wyskoczyły z ekranu.
Takie wybitne przykłady kolorowego opowiadania historii można zobaczyć w: Fantasia , Przygody Ichaboda i Pana Ropucha, oraz Alicja w Krainie Czarów . Fantazji „Toccata En Fuge” ożywa dzięki użyciu przez Disneya psychodelicznych wiry koloru, Senna Kotlina W trzecim akcie Bezgłowy Jeździec zmienia paletę kolorów za każdym razem, gdy pojawia się na ekranie, a Alicja w Krainie Czarów jest kręcona na czarnym tle, aby kolorowe postacie i sceneria wyskoczyły z komórek filmu. Jest to praktyka, która od tego czasu została udoskonalona i wykorzystana.
Slapstick i gagi
Ciekawe, jak wiele projektów Walta opierało się na fizycznych i wizualnych gagach, aby nadać jego filmom pewne poczucie humoru. Co ważniejsze, to niesamowite, jak wiele kreskówkowych wyczynów tak dobrze przeszło do jego pracy na żywo. Doświadczenie Disneya w dziedzinie animacji z pewnością nie wpłynęło na jego komediowe gusta.
POWIĄZANE: 10 anulowanych projektów Walta Disneya
Tak wiele klasycznych filmów Disneya opiera się na sekwencjach pościgów, głupich i przesadnych slapstickach i innych formach pokrewnych komedii, że trudno je wszystkie zliczyć. Takie sceny jak Pojedynek Czarodzieja z Miecz w kamieniu, Hefalumpy Puchatka i Woozles, a nawet coś tak prostego jak tańczące grzybki z Fantazja wszyscy sprawili, że ich poszczególne filmy za każdym razem trafiały w komediową tonację publiczności.
Muzyka braci Sherman
Chociaż nie byli jedynymi talentami muzycznymi, których używał Walt Disney, Richard i Robert Sherman byli magicznymi i muzycznymi urokami Disneya, które wyprodukowały wiele słynnych numerów zarówno w filmach, jak i atrakcjach parków rozrywki. To właśnie niemal uzależniająca natura tych klasycznych utworów Disneya pomogła uczynić z Sherman Brothers powszechnie znane nazwisko.
Jeśli współcześni fani nie są zaznajomieni z ich imionami, na pewno znają na pamięć przynajmniej garść ich piosenek. The Shermans napisali i skomponowali dla studia dla 36 różnych filmów i dawali widzom takie chwytliwe melodie Disneya, jak „Chim-Chim-Cher-ee”, „Wspaniała rzecz o tygrysach” i niesławny „To mały świat”.
Co najmniej jedna niezapomniana piosenka gdzieś
Niezależnie od tego, czy bracia Sherman byli odpowiedzialni, czy nie, prawie wszystkie filmy Disneya mają gdzieś dołączoną przynajmniej jedną piosenkę lub utwór muzyczny. Może to być ponad napisami początkowymi filmu, może to być jednorazowy numer muzyczny, do którego nigdy więcej się nie odwołuje, albo może to być największy przebój ze ścieżki dźwiękowej musicalu, ale zazwyczaj kończy się to natychmiastowym klasykiem.
POWIĄZANE: 9 razy Walt Disney zrobił kameę we własnych projektach
Rozważ piosenki takie jak „Someday My Prince Will Come”, „When You Wish Upon A Star” lub utwory, które wcale nie pochodzą z musicali, takie jak „Whale of a Tale” z 20 000 mil podmorskiej żeglugi, te piosenki mogą nie pochodzić z filmów muzycznych z pełną choreografią, ale ostatecznie żyją w głowach widzów przez znaczną ilość czasu.
Pomocnicy zwierzęcy lub nieludzi
Jest to powszechny trop, który można zobaczyć w wielu różnych mediach, ale można śmiało powiedzieć, że Walt Disney wykorzystał ten motyw w największym stopniu. To przytłaczające, jak wiele filmów Disneya, animowanych lub nie, przedstawia jakąś formę pomocnika zwierzęcego lub nieludzkiego, który towarzyszy głównej obsadzie.
Począwszy od pomocnych leśnych stworzeń ze Śnieżki i Kopciuszka, aż po mentorów dżungli Mowgliego, stały się praktycznie standardem w każdej produkcji Disneya. Nawet jego filmy aktorskie przyniosły widzom takie postacie jak Old Yeller i DC of Ten Cholerny Kot. To prosty przypadek „jeśli to działa, to działa”.
Szczęśliwe zakończenia
To prawdopodobnie największy trop i frazes w całej historii Disneya, ale prawdopodobnie to właśnie pomogło Waltowi Disneyowi zdobyć publiczność tuż za bramą. Istnieje wiele filmów, które zagłębiają się w emocjonalne i mentalne głębie wydane przed dniem Walta, ale wiedział, że najlepszym sposobem na zakończenie doświadczenia z jednym z jego filmów jest szczęśliwe bajkowe zakończenie.
Królewna Śnieżka dostaje pocałunek swojej prawdziwej miłości, Kopciuszek udaje się na spotkanie ze swoim księciem z bajki, a rodzina Banksów uczy się wiązać i łączyć, odtwarzać końcową piosenkę i rzucać napisy końcowe. To trop, ale jest pomijany po prostu dlatego, że jest częścią całego pakietu Disneya, a Walt tak to zrobił.
NASTĘPNY: 8 rzeczy, których Walt Disney nie lubił w swoich filmach