Istnieje mnóstwo filmów o sztuce, kulturze i filozofii dla miłośników kina lub zwykłych widzów, którzy mają ochotę wysłuchać ekspertów zajmujących się trudnymi pytaniami. Filmy o filozofii często poruszają tematy takie jak egzystencjalizm, etyka, a nawet popkultura.
POWIĄZANE: 15 najlepszych filmów z dokładnymi przedstawieniami starożytnej historii (w tym Agora)
Ale nie wszystkie filmy o filozofii są sobie równe, a niektórzy widzowie bez akademickiego wykształcenia w tej dziedzinie mogą być zmuszeni do przyjęcia tego, czego się uczą, z przymrużeniem oka. Są jednak filmy, które wyróżniają się genialnym sposobem, w jaki opisują złożone tematy filozoficzne w oszałamiający wizualnie, a nawet humorystyczny sposób.
Co do cholery wiemy!? (2004)
Fizyka kwantowa i świadomość łączą się Co do cholery wiemy!? , film dokumentalny z 2004 roku, wyreżyserowany przez Williama Arntza, Betsy Chasse i Marka Vicente. Zakładają, że fizyczny wszechświat jest konstrukcją umysłu, a materia i myśl są współzależne.
To wspaniały, poruszający umysł film, który może skłonić widzów do kwestionowania własnej rzeczywistości, ale nie zawsze w dobry sposób. Co do cholery wiemy!? to ćwiczenie filozoficzne, które jest bardziej zakorzenione w pseudonauce, ponieważ chociaż wykorzystuje rzeczywiste wywiady z chemikami i fizykami, ich słowa są często opracowane i wyrwane z kontekstu. Fanom kwantowego mistycyzmu może się to spodobać, ale widzowie, którzy nigdy nie spotkali się z koncepcjami zawartymi w filmie, mogą uznać to za zwariowane.
Kiedy Nietzsche płakał (2007)
Scenariusz i reżyseria: Pinchas Perry, Kiedy Nietzsche płakał to poruszająca dramatyzacja życia i idei filozoficznych niemieckiego filozofa Friedricha Nietzschego. Film z 2007 roku opowiada o jego burzliwej historii miłosnej i ostatecznej przyjaźni z uznanym psychoanalitykiem Zygmuntem Freudem.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów biograficznych 2020 roku, uszeregowane według IMDb
Pomiędzy wydarzeniami z życia Nietzschego przeplatane są wyjaśnienia jego najważniejszego wkładu w społeczność filozoficzną. W filmie przedstawiono jego słynną deklarację, że Bóg nie żyje, a także początkowe idee Freuda dotyczące psychoanalizy. Kiedy Nietzsche płakał to przyjemny film dla studentów filozofii, ale jego słaba wartość produkcyjna, tandetne aktorstwo i wątpliwy montaż mogą denerwować miłośników kina.
Bycie na świecie (2010)
Być na świecie to dokument z 2010 roku, który próbuje zbadać i przedstawić kluczową ideę filozoficzną niemieckiego filozofa Martina Heideggera dotyczącą Dasein. Poprzez wywiady ze współczesnymi filozofami, takimi jak Hubert Dreyfus, Taylor Carman, Mark Wrathall i inni, reżyser Tao Ruspoli jest w stanie wyjaśnić złożoną koncepcję fenomenologiczną w sposób zrozumiały dla laików.
Styl gadających głów, który zastosowano w filmie, nie jest niczym nowym, podobnie jak smooth jazz i dramatyczny B-roll, który pojawia się w każdym wywiadzie. Sposób, w jaki dokument wyjaśnia koncepcje Heideggera, jest nieco elementarny, ale prawdopodobnie nadal pozostawi większość widzów z przynajmniej lepszym zrozumieniem jego życia i pracy.
I Heart Huckabees (2004)
Fani, którzy lubią czarny humor, prawdopodobnie znajdą Kocham Huckabee podejmuje odświeżającą egzystencjalną komedię. Film z 2004 roku to niedoceniana komedia, która obraca się wokół dwóch egzystencjalnych detektywów, którzy próbują pomóc swoim klientom znaleźć sens życia, czy to w ich karierze, czy w związkach.
Reżyser David O. Russell wykonuje świetną robotę, przedstawiając absurdy życia, zwłaszcza dla tych, którzy najmniej się tego spodziewają. Oddzielne historie zbiegają się w końcu, aby pomóc zarówno bohaterom, jak i widzom osiągnąć satysfakcjonujące kosmiczne zrozumienie, że wszystko jest ze sobą połączone. Niektórym widzom może się wydawać, że odmienne wątki fabularne są zbyt chaotyczne, ale ci, którzy cenią dziwaczne filmy o trudnych koncepcjach filozoficznych, zdecydowanie powinni to sprawdzić.
Pożegnanie z językiem (2014)
reżysera Jeana-Luca Godarda Pożegnanie z językiem to jedno z jego bardziej enigmatycznych dzieł, co wiele mówi fanom zaznajomionym z jego filmami. Eksperymentalny film 3D z 2014 roku opowiada jedną historię miłosną z dwóch perspektyw, pozwalając widzom wielokrotnie doświadczyć podniecenia i bólu serca w całym filmie.
POWIĄZANY: A Bout De Souffle i 9 innych wspaniałych francuskich filmów nowej fali
Artystyczny film opowiada więcej niż romantyczną historię, ponieważ wykorzystuje warstwy obrazów i dźwięków, aby wypaczać rzeczywistość, a raczej przedstawiać ją taką, jaka powinna być. Godard zaprasza widzów do spojrzenia na życie z nowej, ciekawszej perspektywy — jest to wyjątkowa perspektywa, która może nie być dla każdego, ale ci, którzy potrafią to docenić, uznają film i wszystkie jego osobliwości za satysfakcjonujące.
Ister (2004)
Widzowie są prowadzeni przez długi odcinek Dunaju Ister , gdzie reżyserzy David Barison i Daniel Ross przeprowadzają wywiady ze współczesnymi filozofami na różne tematy. Film z 2004 roku wydaje się początkowo zawiły, ale koncepcje dotyczące wojny, poezji, technologii i nie tylko łączą się, by ostatecznie dostarczyć zaskakująco przejmujące przesłanie.
Widzowie, którzy nie mają choćby pobieżnej wiedzy na temat myśli Heideggera, mogą czuć się nieco zagubieni w całym filmie, ponieważ nie stroni on od tematów intelektualnych i teorii akademickich. Ci, którzy mogą wybaczyć jego nieco prymitywne zdjęcia, stwierdzą, że jest to trudny, ale satysfakcjonujący film.
Syzyf (1974)
Syzyf to obowiązkowy film krótkometrażowy dla każdego, kto zna mit tej postaci. Reżyser Marcell Jankovics po mistrzowsku przedstawia zmagania greckiej postaci w genialnie minimalistyczny sposób. Dzięki prostemu stylowi graficznemu, składającemu się głównie z ciemnych pociągnięć pędzla na białym tle i pochłaniającym efektom dźwiękowym, widzowie uznają momenty 2-minutowego filmu za zbyt bolesne do oglądania.
Fakt, że film z 1974 roku jest trudny do przebrnięcia, właśnie o to chodzi, ponieważ historia Syzyfa jest historią niekończącego się trudu i jednocześnie zadowolenia. Może nie jest to inspirujący ani rozbudowany film filozoficzny, ale przekazuje swoje podstawowe przesłanie w prosty i znaczący sposób.
Przewodnik zboczeńca po ideologii (2012)
Reżyserka Sophie Fiennes uchwyciła osobowość, humor i intelekt Slavoja Žižka w swoim filmie dokumentalnym z 2012 roku, Przewodnik zboczeńca po ideologii . Podobnie jak jego prequel, Przewodnik zboczeńca po kinie , przenosi filozofa w popularne sceny z rozpoznawalnych filmów.
POWIĄZANE: Labirynt Fauna i 9 innych filmów fantasy z komentarzem społecznościowym
Koncentracja na ideologii jest jeszcze bardziej podkreślona w sequelu, ponieważ Žižek mówi o dominujących myślach i ukrytych warstwach ideologicznych w popkulturze. Filmy takie jak Dźwięk muzyki , W pełni metalowa kurtka , i nawet Mroczny rycerz pojawiają się w filmie. W zależności od politycznych i filozoficznych skłonności fanów, film może być albo pouczający, albo problematyczny — jednak większość jego scen jest prawie zawsze zabawna.
Zbadane życie (2008)
Dyrektor Astra Taylor Zbadane życie jest często uważany za jeden z najlepszych filmów filozoficznych wszechczasów dzięki kreatywnemu podejściu do formatu gadających głów. Zamiast przeprowadzać wywiady ze współczesnymi filozofami w ich domach lub biurach, film z 2008 roku pokazuje ich spacerujących wśród innych ludzi po ruchliwych ulicach i wchodzących w interakcję z otoczeniem.
Znane postacie ze społeczności filozoficznej, takie jak Judith Butler, Peter Singer i Avital Ronell, w zrozumiały sposób wyjaśniają podstawowe koncepcje swoich prac w odniesieniu do współczesnego życia. Niektórzy mogą twierdzić, że dokument rozmywa złożone tematy, ale większość fanów powiedziałaby, że jest to doskonały przykład tego, jak ludzie mogą wykorzystać filozofię, aby lepiej zrozumieć i żyć swoim życiem.
Życie na jawie (2001)
Każdy, kto choć trochę interesuje się filozofią, powinien rozważyć reżysera Richarda Linklatera Budzące się życie jako niezbędne oglądanie. Eksperymentalny film z 2001 roku ma oszałamiające efekty wizualne, ponieważ jest całkowicie rotoskopowy. Powstała estetyka doskonale łączy się z głównymi tematami filmu, takimi jak sny, świadomość, śmierć i egzystencjalizm.
Film jest zakotwiczony w doświadczeniach młodego mężczyzny, który przemierza oniryczny krajobraz pełen dziwnych osobowości. Spotyka filozofów, przyjaciół i nieznajomych, którzy rozmawiają z nim o wszystkim, od świadomych snów po sens życia. To wciągający film od początku do końca, a wiele jego koncepcji pozostawia otwartą na interpretację.
DALEJ: Najlepsze filmy o snach