Horrory są najskuteczniejsze, gdy żerują na lękach, z którymi widzowie mogą się utożsamiać, takich jak strach przed rasizmem ( Wysiadać ), strach przed łobuzami w szkole średniej ( Carrie ) lub strach przed Diabłem ( Egzorcysta ). Ojcostwo niesie ze sobą własny zestaw lęków. Ojcowie martwią się, że nie będą w stanie ochronić swoich dzieci lub, broń Boże, że przeżyją swoje dzieci.
Z Proszę o ciszę Do Smętarz dla zwierząt Do Podstępny Do Gumka Do Pociąg do Pusanu , istnieje wiele mrożących krew w żyłach horrorów o lękach związanych z ojcostwem.
Podstępny (2010)
Każdy rodzic obawia się, że jego dziecko może nie być bezpieczne. Jamesa Wana Podstępny zaczyna się tak samo, jak każdy film o nawiedzonym domu. Kiedy jego rodzina zaczyna mierzyć się z niewytłumaczalnymi zjawiskami paranormalnymi, Josh Lambert robi to, czego nie robi żaden bohater horroru i po prostu przenosi żonę i dzieci do nowego domu.
Ale ku swemu wielkiemu przerażeniu Josh dowiaduje się, że to nie dom był opętany przez upiorne duchy; zamiast tego duchy użyły jego młodego syna jako naczynia.
Ojczym (1987)
Luźno oparty na życiu masowego mordercy Johna Lista, Ojczym opowiada historię seryjnego mordercy imieniem Henry Morrison, który zabija swoją rodzinę, a następnie przyjmuje nową tożsamość, aby móc zrobić to ponownie. Działając pod przykrywką agenta nieruchomości Jerry'ego Blake'a, Henry infiltruje nową rodzinę, poślubiając wdowę.
Ilekroć na scenie pojawia się ojczym, dzieci są naturalnie nieufne wobec względnego nieznajomego w ich domu. Fabuła slashera pt Ojczym doprowadza ten względny sceptycyzm do skrajności.
Podpalacz (1984)
Adaptacja powieści Stephena Kinga pod tym samym tytułem, Podpalacz to poruszająca historia ojca i córki opakowana w wysokooktanowy thriller science fiction. Jako student college'u, Andy McGee wziął udział w eksperymencie, który dał mu pirokinetyczne moce. Kiedy jego córka Charlie (grana przez młodego Drew Barrymore) rozwija podobne zdolności, uciekają przed podejrzaną agencją rządową o nazwie The Shop.
Opowieść o tym, jak Andy przekazuje Charliemu swoje nieznośne supermoce, jest przejmującą metaforą strachu każdego rodzica, że jego dzieci odziedziczą najgorsze cechy.
Mgła (2007)
Kolejny horror o byciu tatą zaczerpnięte z dzieła Stephena Kinga , Mgła opowiada historię ojca i syna, którzy utknęli podczas rutynowej wycieczki do supermarketu, kiedy ich małe miasteczko nieoczekiwanie zostaje spowite gęstą mgłą zamieszkałą przez śmiercionośne stworzenia Lovecrafta.
Ponury końcowy zwrot akcji zatacza koło, gdy uświadamia sobie najgorszą rzecz, o jaką ojciec może zostać poproszony – a następnie natychmiast sprawia, że to szokujące poświęcenie jest całkowicie dyskusyjne kilka sekund później.
Ciche miejsce (2018)
W rozmowie z Termin ostateczny , John Krasinski wyjaśnił, że jego brak doświadczenia z horrorami sprawił, że niechętnie podejmował się tego zadania Proszę o ciszę , ale zmienił zdanie, gdy przeczytał scenariusz i odniósł się do głównych tematów. To postapokaliptyczny thriller o inwazji obcych, ale w głębi duszy tak naprawdę chodzi o dążenie ojca do zapewnienia bezpieczeństwa swoim dzieciom.
Krasiński powiedział: To największy strach każdego rodzica; nie stworzenia w ciemności, ale pomysł, że tylko tak bardzo możesz chronić swoje dzieci.
Smętarz dla zwierząt (1989)
Stephen King uwielbia dobre horrory o lękach związanych z ojcostwem. Twórcy horrorów mają tendencję do czerpania z własnych lęków, a ponieważ sam jestem ojcem, lęki związane z ojcostwem są w arsenale terroru Kinga. Smętarz dla zwierząt opowiada o niewypowiedzianym horrorze rodzica, który przeżywa swoje potomstwo.
Po tym, jak jego syn zostaje potrącony i zabity przez pędzącą ciężarówkę, pogrążony w żałobie ojciec odkrywa starożytne miejsce pochówku w pobliżu swojego domu, które ma nadprzyrodzoną moc wskrzeszania zmarłych.
Droga (2009)
Na podstawie powieści Cormaca McCarthy'ego pod tym samym tytułem, Droga rozgrywa się w najbardziej ponurym postapokaliptycznym świecie, jaki można sobie wyobrazić, gdzie ojciec i syn muszą unikać padlinożerców i kanibali, aby przeżyć.
Viggo Mortensen i Kodi Smit-McPhee zakotwiczają film w nienagannych kreacjach jako nienazwany ojciec i syn. Podczas gdy ton filmu jest ponury i ponury, reżyser John Hillcoat daje iskierkę nadziei.
Pociąg do Busan (2016)
Trudno jest wymyślić świeże spojrzenie na dobrze zużyty gatunek zombie po tym, jak tylu filmowców próbowało go dźgnąć. Ale reżyserowi Yeonowi Sang-ho udało się ożywić ten gatunek dzięki biegnącym nieumarłym i potężnym socjologicznym motywom jego porywającego klejnotu, Pociąg do Pusanu .
Samotny ojciec stara się zapewnić bezpieczeństwo swojej córeczce podczas podróży koleją dużych prędkości podczas ogólnokrajowej epidemii plagi zombie. System klasowy pociągu staje się symbolem systemu klasowego na całym świecie. Musi też przezwyciężyć ogromne poczucie winy, gdy dowiaduje się, że za zarazę odpowiada jego własna firma.
Głowa do wycierania (1977)
David Lynch odmawia wyjaśnienia znaczenia swoich filmów, w tym debiutu fabularnego Gumka , co pozwoliło widzom interpretować je na niezliczoną ilość różnych sposobów. Ale najbardziej uproszczona lektura Gumka jest to, że chodzi o niepokój i strach odczuwany przez świeżo upieczonego rodzica.
Lynch doprowadza tę koncepcję do najbardziej dziwacznej i niepokojącej skrajności, gdy Henry Spencer ma za zadanie opiekować się nieludzkim potomstwem swojej dziewczyny.
Lśnienie (1980)
Chwila Lśnienie to kolejny przypadek horroru o ojcostwie na podstawie powieści Kinga, filmowa adaptacja Stanleya Kubricka znacznie różni się od materiału źródłowego Kinga. W książce Jack Torrance jest dobrym człowiekiem – kochającym mężem Wendy i oddanym rodzicem Danny’ego – który zostaje zepsuty przez duchy w hotelu Overlook.
Ale film sugeruje, że Jack od samego początku ma w sobie demony i że sama izolacja Overlook wystarczy, by doprowadzić go do morderczej wściekłości.
DALEJ: 10 sposobów, w jakie Lśnienie wciąż się trzyma